Герцог Карл Гессен-Кассельский: Датский генерал және Норвегия губернаторы
Prince Charles of Hesse-Kassel
Герцог Карл Гессен-Кассельский (1744-1836): Датский генерал-фельдмаршал, наместник Шлезвиг-Гольштейна и главнокомандующий Норвегией. Биография и историческая роль.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-даниялық ханзада және генерал (1744–1836)
German Danish prince and general (1744–1836)
Гессен-Кассель ханзадасы Карл (Карл, неміс және Карл; 19 желтоқсан 1744 – 17 тамыз 1836) – Гессен-Кассель әулетінің кіші ұлы және Дания генерал-фельдмаршалы. Дания сарайындағы туыстарымен бірге тәрбиеленген ол өмірінің көп бөлігін Данияда өткізіп, 1769 жылдан 1836 жылға дейін Шлезвиг-Гольштейн екі герцогтығының корольдік губернаторы, ал 1772 жылдан 1814 жылға дейін Норвегия армиясының бас қолбасшысы қызметін атқарды.
Prince Charles of Hesse Kassel (Carl, German and Karl; 19 December 1744 – 17 August 1836) was a cadet member of the house of Hesse Kassel and a Danish general field marshal. Brought up with relatives at the Danish court, he spent most of his life in Denmark, serving as royal governor of the twin duchies of Schleswig Holstein from 1769 to 1836 and commander in chief of the Norwegian army from 1772 to 1814.
Ерте өмір
Карл 1744 жылғы 19 желтоқсанда Кассельде Гессен-Кассельдің сол кездегі мұрагерлік ханзадасы, болашақ Фредерик II, Гессен-Кассель ландграфы және оның бірінші әйелі, Ұлыбритания ханшайымы Мэридің екінші баласы ретінде дүниеге келді. Оның анасы Ұлыбритания королі Георг II және Бранденбург-Ансбах ханшайымы Каролинаның қызы, сондай-ақ Дания королевасы Луизаның қарындасы болды. Оның әкесі, болашақ ландграф (1760 жылдан бастап билік құрып, 1785 жылы қайтыс болды), 1747 жылы отбасын тастап, 1749 жылы католицизмге ауысты. 1755 жылы ол Мэримен некелерін ресми түрде ажырастырды. Әкесі, Гессен ландграфы Вильгельм VIII, Мэри мен оның ұлдарына Ханау графтығын және оның кірістерін сыйлады. Жас принц Карл және оның екі бауыры, Вильгельм мен Фредерик, аналары тәрбиеледі, ал 1747 жылдан бастап протестант туыстары бағып өсірді. 1756 жылы Мэри Данияға, әпкесі Дания королевасы Луизаның балаларын бағып күту үшін көшті. Ол өзінің балаларын өзімен бірге алып, олар Копенгагендегі Кристиансборг сарайындағы патшалық сарайында тәрбиеленді. Гессен князьдері кейін Данияда қалып, маңызды феодалдар мен патшалық шенеуніктерге айналды. Тек үлкен ағасы Вильгельм 1785 жылы ландграфтыққа мұрагерлікке өтіп, Гессенге оралды.
Charles was born in Kassel on 19 December 1744 as the second surviving son of Hesse Kassel's then hereditary prince, the future Frederick II, Landgrave of Hesse Kassel and his first wife Princess Mary of Great Britain. His mother was a daughter of King George II of Great Britain and Princess Caroline of Brandenburg Ansbach and a sister of Queen Louise of Denmark. His father, the future landgrave (who reigned from 1760 and died in 1785), left the family in 1747 and converted to Catholicism in 1749. In 1755 he formally ended the marriage with Mary. The grandfather, William VIII, Landgrave of Hesse, granted the county of Hanau and its revenues to Mary and her sons. The young Prince Charles and his two brothers, William and Frederick, were raised by their mother and fostered by Protestant relatives since 1747. In 1756, Mary moved to Denmark to look after her sister, Queen Louise of Denmark's children. She took her own children with her and they were raised at the royal court at Christiansborg Palace in Copenhagen. The Hessian princes later remained in Denmark, becoming important lords and royal functionaries. Only the eldest brother William returned to Hesse, in 1785, upon ascending the landgraviate.
Ерте мансап
Чарльз әскери мансабын Дания мен Норвегияда бастады. 1758 жылы ол полковник болып тағайындалды, 20 жасында генерал-майор, ал 1765 жылы артиллерия басшысы болды. 1766 жылы оның туысы, король Кристиан VII таққа отырғанда, ол генерал-лейтенант, Корольдік гвардияның қолбасшысы, Фил орденінің кавалері және Жеке кеңестің мүшесі болып тағайындалды. 1766 жылы ол Якоб Бензонның (1688–1775) орнына Норвегияның генерал-губернаторы болып тағайындалды. Ол 1770 жылға дейін осы лауазымды атқарды, бірақ ол көбінесе номиналды болды, себебі ол осы кезеңде Норвегияға ешқашан бармады. 1763 жылы оның ағасы Уильям олардың туысы, Дания-Норвегия принцессасы Каролинаға үйленді. Чарльз та 30 тамыз 1766 жылы Кристиансборг сарайында осы қадамды жасады – оның әйелі Данияның Луизасы болды, осылайша Чарльз өзінің туысы, король Кристиан VII-нің жекжаттысы болды. Бұл некеге қарсы кеңес берілгеніне қарамастан, принц Чарльздің рассаздауы туралы көптеген айыптаулар мен корольға оның нашар әсеріне байланысты олар үйленді. Одан кейін Чарльз сарайда құрметтен түсіп, 1767 жылдың басында Луизамен бірге Копенгагенді тастап, анасымен бірге Ханау графтығында қоныстанды. Олар 1767 жылы бірінші баласы Мари Софиді, ал 1769 жылы екінші баласы Уильямды осы жерде дүниеге әкелді. 1768 жылы Чарльз Эдельсхайм (Адельсгешлохт) әулетінен Оффенбах-Румпенхайм жерін және ауылын сатып алды. 1771 жылы ол сарайды кеңейтіп, оны сарайға және князьдық резиденцияға айналдырды. Оның анасы Мэри 1772 жылы қайтыс болғанға дейін сарайда тұрды. 1781 жылы Чарльз Румпенхайм сарайын кіші інісі Фредерикке сатты.
Charles began a military career in Denmark Norway. In 1758 he was appointed colonel, at the age of 20 major general and in 1765 was put in charge of the artillery. After his cousin, King Christian VII, acceded to the throne in 1766, he was appointed lieutenant general, commander of the Royal Guard, knight of the Order of the Elephant and member of the Privy Council. In 1766, he was appointed Governor general of Norway as successor to Jacob Benzon (1688–1775). He held the position until 1770 but which remained mostly titular, as he never went to Norway during this period. In 1763, his elder brother William married their first cousin, Danish Norwegian Princess Caroline. Charles followed suit on 30 August 1766 at Christiansborg Palace — his wife was Louise of Denmark, and Charles thus became brother in law to his cousin, King Christian VII. The marriage took place despite advice given against it, due to many accusations of debauchery by Prince Charles and the poor influence he had on the King. Shortly after, Charles fell into disfavour at court, and in early 1767 he and Louise left Copenhagen to live with his mother in the county of Hanau. They would have their first child, Marie Sophie, there in 1767 and then their second child, William, in 1769. In 1768, Charles purchased the landed property and village of Offenbach Rumpenheim from the Edelsheim (Adelsgeschlecht). In 1771 he had the manor expanded into a castle and princely seat. His mother Mary lived in the palace until her death in 1772. In 1781, Charles sold the Rumpenheim Castle to his younger brother, Frederick.
Шлезвиг-Гольштейннің губернаторы
1769 жылы Гессен ханзадасы Карл өзінің құдайы, Дания мен Норвегия королі Кристиан VII атынан Шлезвиг пен Холштейннің (бастапқыда тек корольдік үлесі, ал 1773 жылы король Холштейндегі герцогтық үлесін де сатып алғанға дейін) корольдік губернаторы болып тағайындалды. Карл отбасымен Шлезвигтегі Готторп сарайына көшіп келді. Олар 1771 жылы онда үшінші балалары Фредерикті дүниеге әкелді. 1770 жылы король Кристиан VII өз әпкесіне Шлезвиг қаласы мен Эккернфьорде арасындағы Гюбидегі Тегельхоф мүлігін сыйлады. 1772 жылдан 1776 жылға дейін Карл сол жерде әйелінің құрметіне Луизенлунд деп атаған жазғы резиденция салдырды.
In 1769, Prince Charles of Hesse was appointed royal Governor of the twin duchies of Schleswig and Holstein (initially only the royal share, so called Holstein Glückstadt before in 1773 the king also acquired the ducal share in Holstein) on behalf of the government of his brother in law, King Christian VII of Denmark and Norway. Charles took up residence at Gottorp Castle in Schleswig with his family. They would have their third child Frederick there in 1771. In 1770, King Christian VII gave his sister the estate of Tegelhof in Güby between the City of Schleswig and Eckernförde. From 1772 to 1776, Charles had a summer residence constructed on the site which he named Louisenlund in honour of his wife.
Норвегия әскерінің бас қолбасшысы
1772 жылдың қыркүйегінде Карл Норвегия әскерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды және ол Луизамен Кристианаға көшіп барды. Бұл тағайындама 1772 жылдың 19 тамызында Швеция королі Густав III жасаған төңкерісінің және одан кейін Швециямен соғыс болу мүмкіндігінің салдарынан болды. Норвегияда болғанда, 1773 жылы Луиза төртінші баласы Юлианенаны дүниеге әкелді. Карл 1774 жылы Шлезвиг-Гольштейнге қайтса да, 1814 жылға дейін Норвегия әскерінің бас қолбасшысы қызметін атқаруын жалғастырды. Норвегиядан оралғаннан кейін ол фельдмаршал атағын алды. 1778-79 жылдардағы Бавария мұрагерлік соғысы кезінде ол Ұлы Фридрихтің әскерінде ерікті болып қызмет етті және Пруссия королінің сенімін жеңіп алды. Бір күні Фридрих христиан дінін сынағанда, Карлдың оған құлшынбайтынын байқады. Корольдің сұрағына жауап ретінде Карл: "Мажар, мен Иса Мәсіхтің өмір сүргеніне және бізді құтқару үшін айқышқа шегеленіп өлгеніне сенгенімдей, сізді көру бақыты да болмас", - деді. Бір сәт үнсіздік сақталғаннан кейін Фридрих: "Менің естігенімде осындай сенімді білдірген алғашқы адам сізсіз", - деді. 1788 жылы Ресей-швед соғысы кезінде Швецияның Ресейге шабуыл жасауы Дания-Норвегияны 1773 жылғы шарттағы міндеттемелеріне сәйкес Швецияға соғыс жариялауға мәжбүр етті. Принц Карл Норвегия әскеріне басшылық етті, ол Бохуслен арқылы Швецияға шабуыл жасап, Квиструм көпірі шайқасында жеңіске жетті. Әскер Гётеборгқа жақындап қалғанда, 1789 жылдың 9 шілдесінде Ұлыбритания мен Пруссияның дипломатиялық араласуы нәтижесінде бейбіт келісімге қол қойылды, осылай аталатын линггонбери соғысына нүкте қойылды. 12 қарашада Норвегия әскері Норвегияға қайта шегінді. Шегіну кезінде Дания-Норвегия әскері аштықтан, аурулардан, нашар санитарлық жағдайдан және күдіретті күзгі жаңбырдан 1500-3000 әскерін жоғалтты. Кейіннен принц Карл науқанды басқарғаны үшін сынға ілікті, және ол бас қолбасшы ретінде қызметін жалғастырса да, Норвегиядағы халыққа деген құрметін жоғалтты. Дания-Норвегияның мұрагерлік ханзадасы және регенті, болашақ Фредерик VI 1790 жылы Карлдың үлкен қызы Мари Софияға үйленгенде, ол үкімет пен регенттің шешімдеріне елеулі әсер етуге бірнеше сәтсіз әрекеттер жасады.
In September 1772, Charles was appointed commander in chief of the Norwegian army and he and Louise moved to Christiana. The assignment was a consequence of the coup d'état of King Gustav III of Sweden on 19 August 1772 and the subsequent prospect of war with Sweden. While in Norway, Princess Louise gave birth to their fourth child Juliane in 1773. Even though Charles returned to Schleswig Holstein in 1774, he continued to function as commander in chief of the Norwegian army until 1814. At the time of his return from Norway, he was appointed field marshal. During the War of the Bavarian Succession in 1778 79, he acted as a volunteer in the army of Frederick the Great and gained the trust of the Prussian king. Once, when Frederick was speaking against Christianity, he noticed a lack of sympathy of Charles' part. In response to an inquiry from the king, Charles said, "Sire, I am not more sure of having the honour of seeing you, than I am that Jesus Christ existed and died for us as our Saviour on the cross." After a moment of surprised silence, Frederick declared, "You are the first man who has ever declared such a belief in my hearing." In 1788, the Swedish attack on Russia during the Russo Swedish War forced Denmark Norway to declare war on Sweden in accordance with its 1773 treaty obligations to Russia. Prince Charles was put in command of a Norwegian army which briefly invaded Sweden through Bohuslän and won the Battle of Kvistrum Bridge. The army was closing in on Gothenburg, when peace was signed on 9 July 1789 following the diplomatic intervention of Great Britain and Prussia, bringing this so called Lingonberry War to an end. On 12 November, the Norwegian army retreated back to Norway. During the retreat, the Danish Norwegian army lost 1,500 3,000 men to hunger, disease, poor sanitary conditions, and exposure to continual autumn rainfall. Prince Charles was later criticised for his direction of the campaign and although he continued to function as commander in chief, he had lost his popularity in Norway. When the crown prince and regent of Denmark Norway, the future Frederick VI married Charles's eldest daughter Marie Sophie in 1790, he made several unsuccessful attempts at substantially influencing decisions of the government and the regent.
Кейінгі өмірі
Чарльз театр мен операның көрнекті меценаты болды. Ол Шлезвигте жеке сарай театрын ашты және оның жұмысына белсенді араласты. Наполеон соғыстары кезінде ол 1801 жылы Гамбург пен Любек қалаларын қысқа мерзімге басып алған әскерге қолбасшылық етті. 1805 жылдың 25 қаңтарында ағасы Чарльзге "Гессеннің ландгравы" атағын берді, ол одан жоғары дәрежелі императорлық сайлаушы-принц атағын алған еді. 1807 жылы Швансендегі Каппельнге жақын орналасқан Шлейдегі Герби иелігі, ханзада Чарльздың құрметіне Карлсбург деп аталды. Чарльз 1785 жылы Герби иелігін сатып алып, 1790 жылы крепостнойлықты жойды. Әкесінің бірінші туысы, князь Фридрих Вильгельм фон Гессенштейннің қайтысынан кейін, 1808 жылы ол Холштейндегі Панкер иелігін мұраға алды. 1814 жылы Дания-Норвегия одағының таратылуынан кейін ол Норвегия армиясының бас қолбасшысы лауазымын жоғалтты, бірақ Дания армиясының генерал-фельдмаршалы болып тағайындалды. 1816 жылы ол Даннеброг орденінің үлкен командирі атанды. Ханзада Чарльз 1836 жылдың 17 тамызында Шлезвигтегі Гюбидегі Луизенлунд сарайында қайтыс болды.
Charles was a remarkable patron of theater and opera. He had his own court theater in Schleswig, and he involved himself extensively in its operations. During the Napoleonic Wars, he was in command of the army which briefly occupied Hamburg and Lübeck in 1801. On 25 January 1805, Charles was granted the title "Landgrave of Hesse" by his elder brother, who had assumed the higher dignity and title of Imperial Prince Elector. In 1807, the manor and village of Gereby by the Schlei near Kappeln in Schwansen was renamed Carlsburg in honour of Prince Charles. Charles had purchased the property of Gereby in 1785, where he abolished serfdom in 1790. Following the death of his father's first cousin, prince Friedrich Wilhelm von Hessenstein, he inherited the estate of Panker in Holstein in 1808. In 1814, ather the dissolution of Denmark Norway, he lost the position of commander in chief of the Norwegian army, but was appointed general field marshal of the Danish army. In 1816 he became Grand Commander of the Order of the Dannebrog. Prince Charles died on 17 August 1836 in the castle of Louisenlund in Güby, Schleswig.