Бичкрафт Куин Эйр: 1958 жылғы қос поршеньді ұшақтар отбасысы
Beechcraft Queen Air
Beechcraft Queen Air: 1960-1978 жылдар аралығында жасалған қос қозғалтқышты ұшақ. Twin Bonanza негізінде, King Air ұшақтарының алдағы жетістігіне бастау берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1958 жылғы екі поршеньді қозғалтқышты ұтас ұшақтар отбасысы
1958 twin piston engine utility aircraft family
дамытылды = Beechcraft Twin Bonanza
дамытылды = Beechcraft King Air, Beechcraft Model 99
developed from = Beechcraft Twin Bonanza
developed into = Beechcraft King Air Beechcraft Model 99
Beechcraft Queen Air – 1960 жылдан 1978 жылға дейін Beechcraft компаниясы көптеген нұсқаларда шығарған екі қозғалтқышты жеңіл ұшақ. Twin Bonanza негізінде жасалған, оның қанаттары, қозғалтқыштары және құйрық бөлігі сияқты маңызды құрамдас бөліктерін бөліседі, бірақ одан үлкен фюзеляжы бар. Бұл ұшақ жотасы табысты King Air турбовинттік ұшақтар сериясының негізі болды. Оның негізгі қолданылуы – жеке ұшақ, көмекші және шағын жолаушылар тасымалы ретінде. Өндіріс 17 жылға созылды.
The Beechcraft Queen Air is a twin engined light aircraft produced by Beechcraft in numerous versions from 1960 to 1978. Based upon the Twin Bonanza, with which it shared key components such as wings, engines, and tail surfaces, it had a larger fuselage, and served as the basis for the highly successful King Air series of turboprop aircraft. Its primary uses have been as a private aircraft, utility, and small commuter airliner. Production ran for 17 years.
Жобалау және әзірлеу
Компанияның танымал Twin Bonanza ұшағы даму шегіне жеткенде, Beechcraft оған негізделген, бірақ үлкен фюзеляж және жаңа құйрық бөлігі бар дизайнды әзірлеуді шешті. Нәтижесінде Beech 65 ұшағы пайда болды, ол Queen Air сериясының алғашқы ұшағы болды – екі қозғалтқышпен жабдықталған, тоғыз орындық, төмен қанатты, консольдік кабиналы моноплан, қайырылатын үш дөңгелекті шассиі бар. Бастапқыда ол екі Lycoming IGSO 480 алты цилиндрлі, көлденең орналасқан поршеньді қозғалтқыштармен жабдықталған. Дамыту процесінің басында АҚШ Армиясы, бұрын Twin Bonanza (L 23 Seminole деп белгіленген) ұшағын сатып алған, L 23F белгісімен 68 ұшаққа тапсырыс берді. Beech 65 прототипі алғаш рет 1958 жылдың 28 тамызында ұшты, ал өндірістік үлгі 1959 жылдың 4 ақпанында Федералдық авиация басқармасынан типтік сертификат алды, алғашқы жеткізілімдер одан кейін көп ұзамай жасалды. 1960 жылдың 8 ақпанында Queen Air ұшағы 34 862 фут биіктікте жаңа биіктік рекордын орнатты. Негізгі Model 65 1967 жылға дейін өндірісте болды, басқа нұсқалар енгізіліп, одан кейін Model A65 ұшағы шықты, ол тік құйрық бөлігінің орнына иілген құйрық бөлігіне ие болды. Кейбір модельдерде қанаттары ұзартылды, ал бірінде герметикаландыру жүйесі орнатылды. Queen Air сериясы 1978 жылы тоқтатылды.
With the company's popular Twin Bonanza reaching its limits of development, Beechcraft decided to develop a design based on it but with a larger fuselage and new tail. The result was the Beech 65, the first of the Queen Air series, a twin engined nine seat low wing cantilever cabin monoplane with retractable tricycle landing gear. It was initially powered by two Lycoming IGSO 480 six cylinder, horizontally opposed piston engines. Early in development the United States Army, which had been a customer of the Twin Bonanza (designated the L 23 Seminole), ordered 68 aircraft under the designation L 23F. The prototype Beech 65 first flew on August 28, 1958, with the production model receiving a Federal Aviation Authority type certificate on February 4, 1959; initial deliveries were made soon after. On February 8, 1960, a Queen Air achieved a new height record of 34,862 feet. The basic Model 65 was in production until 1967, overlapped by the introduction of other variants, and was followed by improved Model A65 with a swept rather than vertical tail. Variants introduced a longer wing in some models, as well as pressurization in one. The Queen Air series ended in 1978.
65- ші
Бұл екі Lycoming IGSO 480 қозғалтқыштарымен жабдықталған Queen Air-дің бастапқы нұсқасы. 45 фут (14 метр) қанат ұзындығы және тік, сыпырылмаған құйрығы бар. Оның жалпы салмағы шамамен еді. 1959 жылдан 1967 жылға дейін 316 данасы салынған. Оны көбінесе "straight 65" деп атайды.
This is the initial version of the Queen Air, powered by two Lycoming IGSO 480s. Fitted with short span (45 feet (14 m)) wings and a straight unswept tail. It had a gross weight of Usually referred to as a "straight 65". 316 built from 1959 to 1967.
А65
Алғаш 1967 жылы шығарылған A65, тік 65 үлгісіне өте ұқсас. Басты өзгеріс – дорсальды қанатпен жайылған құйрықтың қосылуы болды. Қолжетімді отын көлемі де артты, қосымша бактар орнатылғанда максималды сыйымдылыққа дейін. A65 8200 Queen Airliner атты арнайы авиалайнер нұсқасы да қолжетімді болды, оның жалпы салмағы артты. 1967 мен 1970 жылдар аралығында барлығы 96 A65 ұшағы құрастырылды.
First produced in 1967, the A65 is very similar to the straight 65. The major change was the addition of a swept tail with a dorsal fin. Available fuel was also increased, with a maximum capacity of when auxiliary tanks are fitted. A dedicated airliner version, the A65 8200 Queen Airliner was available with an increased gross weight of A total of 96 A65s were built between 1967 and 1970.
70 - ші
1968 жылы ұсынылған 70 – негізінен B80 қанаты бар A65 ұшағы. Бұл 70-тің 65-тен артық көтергіштікке ие болуына мүмкіндік береді, бірақ 80-нен қарағанда отын шығыны мен пайдалану құны төмен. Оның жалпы салмағы... 1969 және 1971 жылдар аралығында 35 данасы салынды.
Introduced in 1968, the 70 is essentially an A65 with the B80 wing. This allows the 70 to have a greater lifting ability than the 65 but a lower fuel burn and operating cost than the 80. It. Its gross weight is A total of 35 were built between 1969 and 1971.
80 - ші
80 (немесе 65-ші модель 80 деп те аталады) Queen Air ұшақтарының арасында қысымтал құйрығы бар біріншісі болды, бірақ 65-ші модельдің қысқа қанаттарын сақтап қалды. 1961 жылдың 22 маусымында алғаш рет ұшырылып, 1962 жылдың 20 ақпанында сертификатталған. Ол Lycoming IGSO 540 қозғалтқышымен жабдықталған және жалпы салмағы 148 дана 1962 жылдан 1963 жылға дейін құрастырылды.
The 80 (also known as the Model 65 80) was the first of the Queen Airs to have the swept tail, although it retained the short wings of the Model 65. First flown on June 22, 1961, and certified on February 20, 1962, it was powered by Lycoming IGSO 540 and had a gross weight of 148 built from 1962 to 1963.
А80
A80 (модель 65 A80 деп те аталады) 1964 жылы жаңа, ұзын қанатымен ұсынылды, қанаттың ені 45 футтан (14 м) 50 футқа (15 м) дейін ұлғайтылды. Басқа маңызды өзгерістерге ұшақтың алдыңғы бөлігінің қайта жобалануы, отын сыйымдылығының артуы және ұшып көтерілу салмағының 500 фунтқа өсуі жатады. 1964 және 1966 жылдар аралығында 121 данасы салынды.
The A80 (also known as the Model 65 A80) was introduced in 1964 with a new, longer wing, increasing wingspan from 45 feet (14 m) to 50 feet (15 m). Other major changes included a redesign of the aircraft nose, an increase in fuel capacity, and a 500 pound increase in takeoff weight to gross. 121 built between 1964 and 1966.
88-ке дейін
Queen Air-дің жалғыз қысыммен жабдықталған 88 модельі 1965 жылы ұсынылды және B80-дің қозғалтқыштарымен және ұзын қанаттарымен ортақ сипатталады. B80-ге қарағанда жоғары бағасы және аз пайдалы жүктемесіне байланысты сатылымы нашар болды және 1969 жылы тоқтатылды. Барлығы 47 дана өндірілді, олардың екеуі King Air стандартына келтірілді. Дөңгелек кабина терезелері 88 модельін 90 сериялы King Air-ге өте ұқсас етеді. King Air-тің бастапқы екі моделі Queen Air тарихына байланысты BE65 90 және BE65 A90 деп аталды.
The only pressurized Queen Air, the model 88 was introduced in 1965 and shares the engines and long wing of the B80. Sales were slack due to its higher sales price and lower useful load as compared to the B80, and ended in 1969. Only 47 examples were produced, of which two were converted to King Air standard. Its round cabin windows make the 88 look quite similar to a 90 series King Air. The first two models of the King Air's official designation were BE65 90 and BE65 A90 owing to its Queen Air heritage.
Экскалибур
Excalibur – қосымша үлгі сертификаттары (STC) арқылы жасалған BE65 ұшағының жаңартылған қозғалтқыштың нарықтық модификациясы. Ол алты цилиндрлі Lycoming IGSO 480 және Lycoming IGSO 540 қозғалтқыштарын әлдеқайда берік сегіз цилиндрлі Lycoming IO 720 қозғалтқышымен алмастырды. Бұл редуктор немесе турбокомпрессор қажеттілігін жойды, сондай-ақ оларға байланысты техникалық қызмет көрсету және сенімділік мәселелерінің алдын алды, бірақ ұшу биіктігін 15 мың футтан төменмен шектеді. Барлық қысқа қанатты ұшақтардың (65, A65, 80) жалпы салмағы артты, 70 үшін, ал басқа ұзын қанатты ұшақтар үшін (A80, B80, 88) – 8800 фунтқа дейін. АҚШ Ұлттық гвардиясы өз ұшақтарының кейбіреулеріне осы модификацияны орнатқан. Excalibur қозғалтқыш капоттарының айқын кішірек болуымен және төмен орналасқан қозғалтқыштарымен танылады. Бұл модификация бастапқыда Twin Bonanza, Queen Air, содан кейін Merlin және Metro Swearingen ұшақтарындағы жұмысымен танымал болған Эд Суэрингенмен жобаланып, өндірілген. Суреттегі ұшақтың меншігі жылдар бойы бірнеше рет ауысты, ал 2011 жылы түсірілген фотода ол Bemidji Aviation компаниясына тиесілі болды. Бұл компания Excalibur Queen Air ұшақтарымен қатар АҚШ-тың солтүстік-батыс аймағында чартерлік және жүк тасымалын жүзеге асыратын ұшақтарды да пайдаланды.
Th Excalibur is an up engined aftermarket modification to the BE65 performed by supplemental type certificates (STC). It replaced the six cylinder Lycoming IGSO 480 and Lycoming IGSO 540 with the far more robust eight cylinder Lycoming IO 720. This eliminated the need for a gearbox or superchargers and their associated maintenance and potential reliability problems, at the expense of being limited to a cruising altitude below fifteen thousand feet. Gross weights increased to for all short wing aircraft (65, A65, 80), for the 70, and 8800 for the other long wing aircraft (A80, B80, 88). The US Army National Guard installed this modification on some of their aircraft. The Excalibur can be recognized by the noticeably smaller engine cowlings and lower set engines. It was originally designed and produced by Ed Swearingen, who was well known for his work on the Twin Bonanza, Queen Air, and later Merlin and Metro Swearingen aircraft. The ownership of the pictured aircraft changed hands many times over the years, and was Bemidji Aviation, an operator of Excalibur Queen Airs as well as other charter and freight aircraft in the upper mid west of the United States, at the time of the photo in 2011.