Кіріспе

204 жаққа ие көпбұрыш

Геометрияда үлкен дирхомбидодекаэдр, сонымен қатар Скиллинг фигурасы деп аталатын бұл пішін, дегенеративті біркелкі жұлдызды көпбұрыш болып табылады. 1970 жылы призмалар мен антипризмалардың шексіз отбасыларынан басқа, бар болғаны 75 біркелкі көпбұрыш бар екені дәлелденді. Джон Скиллинг жиектердің бір болуы керек деген шартты жеңілдету арқылы, үлкен дирхомбидодекаэдр сияқты тағы бір дегенеративті мысал тапты. Нақтырақ айтқанда, ол әр жиекте беттердің кез келген санының кездесуіне рұқсат берді, бірақ беттер жиынтығын екі байланысты жиынтыққа бөлуге болмады (Скиллинг, 1975). Геометриялық іске асырылуында 4 бет кездесетін қос жиектер болғандықтан, ол дегенеративті біркелкі көпбұрыш деп есептеледі, бірақ қатаң түрде біркелкі көпбұрыш емес. Жиектердің саны екіұшты, себебі абстрактілі негізгі көпбұрыштың 360 жиегі бар, бірақ олардың 120 жұбы геометриялық іске асыруда бірдей бейнеге ие, сондықтан геометриялық іске асыруда 120 жалғыз жиек және 4 бет кездесетін 120 қос жиек бар, барлығы 240 жиек. Абстрактілі көпбұрыштың Эйлер сипаттамасы −96-ға тең. Егер геометриялық іске асырудағы сәйкес жиектердің жұптары бір жиек деп есептелсе, онда оның тек 240 жиегі және Эйлер сипаттамасы 24 болады. Төбелік фигурасы модельдің ортасынан өтетін 4 квадратты бетке ие. Оны үлкен дирхомбикозидодекаэдрдің эксклюзивті немесе (қоспасы) және жиырма октаэдрдің қосылысы ретінде құруға болады.

Екі көпбұрышты

Үлкен диснуб дирхомбидодекаэдрдің дуалы үлкен диснуб дирхомбидодекакрон деп аталады. Бұл - дөңес емес, шексіз изоэдрлі көпжақ. Магнус Веннингердің "Дуаль модельдеріндегі" көру жағынан ұқсас үлкен дирхомбикозидодекакрон сияқты, ол модельдің ортасынан өтетін қиылысатын шексіз призмалармен көрсетіледі, және олар жасаушыға ыңғайлы белгілі бір нүктеде қиылады. Веннингер бұл фигуралардың жұлдызды көпжақтардың жаңа класына жататынын, оны шексіздікке дейін жұлдыздау деп атады. Дегенмен, ол олардың құрылысы қалыпты анықтамаларға сәйкес келмейтіндіктен, қатаң айтқанда, олар көпжақ емес екенін де мойындады.