Кіріспе

Dark Canyon Wilderness – Юта штатының оңтүстік-шығысындағы каньондық аймақтың ортасында орналасқан, «Берз-Эйрс» ұлттық ескерткішінің бөлігі болып табылатын табиғат қорғау аймағы. Бұл аймаққа оның биік тік қабырғаларының ең төменгі бөлігінде таңертең мен кешке жарықты бөгеп, тарлануы себеп болған. Жер бедері аттың подкова тәрізді келген бұл аймақ 64 шақырымдық Dark Canyon және Manti La Sal ұлттық орманындағы екі ірі саласы – Woodenshoe Canyon және Peavine Canyon-нан тұрады. Бұл каньондардың барлығы Natural Bridges ұлттық ескерткішінің солтүстік-шығысынан бастау алатын қарағайлы Elk Ridge тау жотасынан төмен қарай созылады. Dark Canyon АҚШ Жерді басқару бюросының жабайы аймағы ретінде тағайындалуы үшін ұсынылған батысқа қарай жалғасады. Басты каньонның соңғы 6 шақырымы Глен-Каньон ұлттық демалыс аймағы арқылы Пауэлл көліне тік құлайды. 2016 жылдың 28 желтоқсанында президент Барак Обама 1.35 миллион акрлық «Берз-Эйрс» ұлттық ескерткішін жариялады, оған Dark Canyon Wilderness және оған іргелес Dark Canyon Primitive Area кірді. Биологиялық белдеулер қарағай мен қайын ағаштарымен қапталған биік таулы жерлерден бастап, Dark Canyon төменгі жағындағы шөл өсімдіктеріне дейін өзгеріп отырады. Қамал тәрізді құмтас қабырғалары каньон төңірегінен 914 метр биіктікке көтеріледі. Жануарлар дүниесіне қашан, кейбір тау арыстандары, қара аю және бигхорн қойлары кіреді. Бұл алуан түрлі каньондық аймақта аркалар, бұлақтар, сіңіп жатқан жерлер мен аспалы бақтар бар. Dark Canyon-дағы су көздері көбінесе бір-бірінен қашықтап орналасқан, ал кейбіреулері соңғы құрғақшылық жылдарында толығымен құрғап қалған. Күн нөсерінен кейін күшті су тасқыны пайда болып, каньон арналарын шайып тастайды. Табиғатты зерттеуге келгендер бұл аймақтағы жартасқа салынған үйлердің қираған қалдықтары арқылы ежелгі Пуэбло мәдениетінің іздерін көре алады. Каньонға түсетін барлық жолдар орташа деңгейде, бірақ каньон төңірегіне жеткенше оларды табу және олармен жүру қиын, тіпті мүмкін емес болуы мүмкін. Peavine Canyon-да «вишня сабағы» деп аталатын джип жолы бар. Орман шаруашылығы қызметі бұл аймақты көліктер үшін жабуды ұсынған, бірақ 1984 жылғы Ютаның жабайы табиғаты туралы заңда бұл дәліз компромисс ретінде ашық қалды.