Кіріспе

Франциск Билинский, Юноша елтаңбасынан (1683–1766) – поляк мемлекет қайраткері. Корольдіктің бас маршалы, Пруссия маршалы және Хелмно воеводасы болған ол, Варшава қаласын кеңейту және жаңғыртуды ынталы түрде қолдағандығымен танымал. Варшавадағы Маршалкауска көшесінің (Маршал көшесі) атымен аталуы да осы кісінің есімімен байланысты, ол Польша астанасының маңызды және ең танымал көшелерінің бірі.

Ерте өмір

Ол 1683 жылы Корольдік бас маршалы Казимир Людвик Билинский мен Корольдік бас қазынашының қызы Людвика Мария Билинская отбасында дүниеге келді. Өмірінің көп бөлігінде Билинский ресми түрде жоғары шенді әскери офицер болғанымен, іс жүзінде білікті азаматтық әкімші болды. Алғашқыда Малборк, Церск, Грожец және Гарволин старостасы қызметін атқарды (1713 жылдан бастап), бірақ уақыт өте келе ықпалды Чарториски әулетімен байланыс орнатты. Бұл оған патша сарайына өтуге және онда мансап бағыттарын бастауға мүмкіндік берді.

Саяси мансап

1732 жылдан бастап сот маршалы, ал кейін Аугуст II билігі тұсында Польшаның бас маршалы болған Бялинский іс жүзінде Пруссияның көп бөлігін (Пруссияның бас қазынашысы ретінде), Мазовияны (тағайындалған цесник ретінде) және Варшава қаласын әкімшілік және сот билігімен басқарды. 1740 жылы ол Варшавада тас төсеу комиссиясын құрды, оның міндеті көшелерді таспен жабу және заманауи кәріз жүйесін салу болды. Оның басшылығымен 20 жылдың ішінде комиссия 222 көшені таспен жапты, бұл сол кездегі Польша астанасының көшелерінің көп бөлігін құрады. 1752 жылы ол Польшадағы алғашқы кәсіби өрт сөндіру бригадасын құруға рұқсат берді (Остров-Велькопольскиде орналасқан). 1757 жылы ол жеке қаражатымен Белино юридикасын құрды, ол уақыт өте келе қазіргі Варшава қаласының орталық бөлігіне айналған шағын ауылға айналды. Мемлекеттік қызметте ол Ковалево, Бродница және Гарволиннің старостасы қызметін де атқарды.

Неке және қайтыс болу

Ол Дорота Генриетта Пшебендовскаға үйленді, ол оның әкесінің ізбасары, Ұлы қазынашы және Новогрудек воеводасы Ян Миколай Радзивиллдің жесірі болған. Ол 1766 жылғы 8 қазанда Варшавада мұрагерсіз қайтыс болды. 1770 жылы Маршалкоўская көшесі оның құрметіне аталды және бүгінгі күнге дейін сол атпен аталады.