Қызыл қасты есекқұмырсқа (Neochmia temporalis) – Австралияның шығыс жағалауында кездесетін құс. Түрлі ортада тіршілік етеді, қызыл реңді қасы мен құйрығымен ерекшеленеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Қызыл қасты қарға (Neochmia temporalis) – Австралияның шығыс жағалауында қоныстайтын экстрильдидтер тұқымдасына жататын қарға. Бұл түр Француз Полинезиясына да әкелінген. Ол негізінен қоңыржай ормандарда және құрғақ саванналарда кездеседі. Сонымен қатар, тропикалық аймақтардағы құрғақ ормандар мен мангрлерде де таба аласыз. Бұл түрдің ерекшелігі – көзінің үстіндегі жарқын қызыл жолағы және қызыл түсті құйрық асты бөлігі. Денесінің қалған бөлігі сұр, қанаттарының үстіңгі жағы зәйтүн түсті, ал мойнында зәйтүн түсті жолақ бар. Жастардың маңдайларында қызыл белгілер болмайды және мойны мен қанаттарының үстіңгі жағында зәйтүн түсі жоқ. Ересек қарғалардың денесі ұзын.
The red browed finch (Neochmia temporalis) is an estrildid finch that inhabits the east coast of Australia. This species has also been introduced to French Polynesia. It is commonly found in temperate forest and dry savannah habitats. It may also be found in dry forest and mangrove habitats in tropical regions. The species is distinguished by the bright red stripe above the eye and bright red rump. The rest of the body is grey, with olive wing coverts and collar. Juveniles do not have red brow marks and lack olive colouration on the collar and wing coverts. The adults are long.
Таксономия
Қызыл қасты ескішеқұс алғаш рет 1801 жылы ағылшын орнитологы Джон Лэтам Fringilla temporalis есімді екі атаумен сипаттады. Бұл Neochmia туысына жататын төрт түрдің бірі. Басқаша атаулары: қызыл қасты отқақ, Сидней шашаққақ және қызылмойын. Үш түрге бөлінеді: атаулы түрі N. temporalis temporalis, көптеген шығыс жағалауларында, сондай-ақ Жаңа Оңтүстік Уэльс және Викторияның ішкі аймақтарында; N. temporalis minor, ақ кеудесімен ерекшеленеді, Солтүстік Жаңа Оңтүстік Уэльсте және Австралияның оңтүстік-шығысында таралған; және N. temporalis loftyi Оңтүстік Австралияның оңтүстік-батыс бөлігінде кездеседі, бірақ соңғысы кейде түр ретінде қарастырылмайды, себебі оның типтік түрден айырмашылықтары шамалы. N. temporalis үшін маңызды қауіп тудыратын факторлар жоқ, алайда Зиянкестерді бақылау орталығы енгізілген жаңғақ манникинінің (Lonchura punctulata) бәсекелестікті күшейте отырып, кейбір жергілікті манникиндерге қауіп төндіретінін, Солтүстік Квинслендтегі N. lateralis үшін де аз дәрежеде қауіпті болуы мүмкін екенін көрсетеді. Аймақтық жерлерде бұл түрге жасыру және азық табу үшін жеткілікті тығыз бұталар қажет. Бұл түрдің құрғақшылықпен байланысты тазартылған немесе мал жайылымдарында азайып, тіпті жойылып бара жаққандығы байқалды.
The red browed finch was first described by the English ornithologist John Latham in 1801 under the binomial name Fringilla temporalis. It is one of four species in the genus Neochmia. Alternate names include red browed firetail, Sydney waxbill and redbill. There are three noted subspecies: the nominate species N. temporalis temporalis, in most of the east coast, and inland New South Wales and Victoria; N. temporalis minor, which is distinguished by a white breast, in northern New South Wales, and south east of Australia, and N. temporalis loftyi in the south west corner of South Australia, although the latter is sometimes not listed as a subspecies, as the differences between it and the type species are relatively minor. There are no key threatening processes for N. temporalis, although the Pest Animal Control CRC suggests that the introduced nutmeg mannikin (Lonchura punctulata), which currently threatens some native mannikins through increased competition, maybe a minor threat to N. lateralis in northern Queensland. In regional areas, the species needs adequate shrub density to provide cover and foraging places. The species has been noted to decline or even disappear in areas that have been cleared or grazed, especially in combination with drought.
Биология және экология
Қызыл қасқыр өте әлеуметтес және әдетте 10-20 жеке құстан тұратын шағын топтарда кездеседі. Топтар жергілікті аумақта қоныс тұрақты немесе көшпелі болып табылады. Топтар жартылай ашық орманды, әсіресе орман шеттерін, бұталы өсімдіктер ашық жерлермен, әсіресе өзендер мен сағаларға жақын жерлерде кездесетін жерлерді ұнатады. Құс қысқа, сырылтайтын, жоғары дыбысты шақырулар жасайды. Қоршаған ортасы бұзылғанда, бүкіл топ шашырап, шақырып, жақын жерде қайта жиналады. N. temporalis тұқым жейтін құс, көбінесе шөп пен саз тұқымдарымен қоректенеді, бірақ көптеген жергілікті емес тұқымдарды да қуана жейді. Жабайы құстар мүмкіндік болғанда, қала маңындағы кең торлы құс қораларына тұқым жеуге кіреді. Қызыл қасқыр үлкен күмбез пішіндес ұя салады, кіреберісі бір жағынан ашық, шөп пен кішкентай бұтақтардан тоқылған. Ұялар әдетте тығыз бұталардың ішінде, жерден жоғары салынады. Ұя салу ортақ іс. Екі ата-анасы ұя салуға, жұмыртқаларды күтіп жатуға және балапандарды бірге тамақтандыруға қатысады. Жылына екі-үш рет, қазан мен сәуір аралығында төрттен алтыға дейін ақ жұмыртқа туады. Жастар 28 күн ішінде толық тәуелсіз болады. Қызыл қасқырлар әдетте құс қораларында кең таралған. Қызыл қасқыр кейде тұтқындық жағдайында жұлдыз құсымен, қызыл құспен және зебра құсымен будандасады. Бұл түр оңтүстік-батыс Австралияға әкелінді, онда кейде қызыл құлақты отқұс Stagonopleura oculata-мен шатастырылады.
The red browed finch is highly sociable and is usually seen in small flocks of 10 to 20 individuals. Flocks are sedentary or nomadic in their local area. Flocks prefer semi open woodland, especially edges of forests, where brushy scrub meets cleared areas, especially near creeks. The finch makes short, piping high pitched cheeps. When disturbed, the whole flock will disperse, cheeping, and re congregate nearby. N. temporalis is a seed eater, living mostly on grass and sedge seed, but will happily feed on many non native seeds. Wild birds will even enter large mesh aviaries in suburban areas to eat seed, given the opportunity. The red browed finch builds a large domed nest with a side entrance, woven from grass and small twigs. Nests are usually built above the ground in dense shrubs. Nesting is communal. Both parents share nest building, incubation of the eggs, and feed the young together. Four to six white eggs are laid per clutch two or three times per year, between October and April. Juveniles are fully independent within 28 days. Red browed finches are common aviary birds. The red browed finch will sometimes hybridise with the star finch, crimson finch, and zebra finch if kept together in captivity. The species has been introduced to southwest Australia, where it is sometimes confused with the red eared firetail Stagonopleura oculata.