Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1950 жылғы Рудольф Мате режиссерлік еткен криминалды драмалық фильм.
1950 crime drama film directed by Rudolph Maté
Union Station – 1950 жылғы криминалды драмалық фильм-нуар, оны Рудольф Мате түсірген, ал басты рөлдерде Уильям Холден, Нэнси Олсон және Барри Фицджеральд ойнаған.
Union Station is a 1950 crime drama film noir directed by Rudolph Maté and starring William Holden, Nancy Olson and Barry Fitzgerald.
Сюжет
Чикаго Юнион вокзалында (бірақ түсірілімі Лос-Анджелес Юнион вокзалында болса да) полиция лейтенанты Уильям "Билл" Калхунға, пойызындағы екі адамның күдікті әрекеттерінен сескенуші Джойс Уиллекомб атты жолаушы келеді. Екі ер адам сақтау камерасына бір чемоданды орналастырады. Билл оны алып келгенде, Джойс киімдерді Джойс жұмыс істейтін бай Генри Мерчисонның соқыр қызы Лорна Мерчисонға тиесілі екенін таниды. Мерчисон мырза келгенде, Лорнаның қашқындалып, сыйақы талап етілгенін мойындайды, бірақ полицияның араласуын қаламайды, олардың араласуы қызының өміріне қауіп келтіруі мүмкін деп алаңдайды. Билл мен оның бастығы, инспектор Доннели оны көмектесуге көндіреді. Калхун жұмыс істейтін теміржол вокзалы, сыйақыны беру үшін таңдалып алынған орынға айналады. Билл мен Доннели Лорнаны құтқару және ұрлаушыларды әділетке беру үшін уақытпен күреседі. Ұрлаушылар Мерчисонмен байланыс жасағанда, Джойс оларды таниды. Полиция олардың бірі, Гас Хаддерді іздейді, бірақ ол оларды байқап қашып кетеді, ақырында апатқа ұшырап қаза табады. Полиция оның өлімі туралы жаңалықтардың тарауына жол бермейді. Кейінірек Джойс, топтың жетекшісі Джо Бикомды және үшінші ұрлаушы Винс Марлиді көреді. Биком машинамен кетеді (бірақ Джойс нөмірін жаттап алады), ал полиция Марлиді ұстайды. Ол сөйлеуден бас тартқанда, Доннели Биллге оны өлтіріп, өлімін жазатайым оқиға ретінде көрсетуді бұйырады. Полиция Марлиді келе жатқан пойыздың алдына лақтыруға дайындалып жатқандай көрінеді, ол мойындап, Лорнаның қайда ұсталғанын айтады. Алайда, Биком мен оның әйелі Мардж Райтер, полиция кірген кезде Лорнаны басқа жерге көшіріп алып кетеді. Патрульдік полицей Бикомның көлігін байқағанда, атыс басталады. Полицей қаза табады, ал Райтер шайқаста ауыр жарақат алады. Ауруханада ол Билл мен Доннелиге Бикомның сыйақы алғаннан кейін Лорнаны өлтіруді жоспарлап отырғанын айтады. Сондай-ақ, Биком бұрын вокзалда жұмыс істегенін де айтады. Биком, қызметкер киімімен, ақшасы бар чемоданды қабылдауға және оны сырттан бірдей көрінетін басқасына ауыстыруға қарумен қорқытып, парцель кеңсесінің қызметкерін мәжбүрлейді. Ол екінші сөмкені басқа жерге апаруды бұйырады. Бірақ Джойс оның ішінен шығып тұрған пальто бөлігін байқайды. Билл Бикомды ұстауға тырысады, бірақ иығына оқ тиеді. Биком станцияның астындағы муниципалды туннельге қашады, онда ол Лорнаны қалдырған, ал Билл оны қуалайды. Билл Бикомды атып өлтіріп, Лорнаны құтқарады. Соңында Джойс (Биллге ризашылық сезімдері ояна бастайды, ал Билл оған қызығушылық танытады) Биллдің жарасын байқайды.
At Chicago Union Station (though filmed at Los Angeles Union Station), Police Lieutenant William "Bill" Calhoun is approached by an apprehensive passenger named Joyce Willecombe who believes that two men aboard her train may be up to no good. The two men deposit a suitcase in a storage locker. When Bill retrieves it, Joyce recognizes the clothing as belonging to Lorna Murchison, the blind daughter of wealthy Henry Murchison, Joyce's employer. When Mr. Murchison is brought in, he admits Lorna has been kidnapped and held for ransom, but does not want the police to get involved as they might endanger his daughter's life. Bill and his boss, Inspector Donnelly, persuade him to accept their help. The railway station where Calhoun works has been chosen as the location to pay off the ransom. Bill and Donnelly race against time to save Lorna and bring the kidnappers to justice. When the kidnappers make contact with Murchison at the station, Joyce recognizes them. The police trail one of them, Gus Hadder, but he spots them and runs, only to die in an accident. The police prevent his death from being reported in the newspapers. Later, Joyce spots Joe Beacom, the leader of the gang, and sees a third kidnapper, Vince Marley. Beacom drives away (though Joyce memorizes the license plate number), but the police arrest Marley. When he refuses to talk, Donnelly tells Bill to kill him and make his death look accidental. When the policemen pretend to prepare to throw Marley in front of an arriving train, he breaks and tells them where Lorna is being held. However, Beacom and his girlfriend Marge Wrighter have already taken Lorna somewhere else by the time they break in. When a patrolman spots Beacom's car, a gunfight breaks out. The policeman is killed, and Wrighter is fatally wounded in the crossfire. In the hospital, she tells Bill and Donnelly that Beacom intends to kill Lorna after he gets the ransom. She also reveals that Beacom used to work at the station. Beacom, dressed as an employee, forces a parcel clerk at gunpoint to accept the suitcase with the ransom money and switch it with another one that looks just like it. The clerk tells the messenger who brought the ransom to take the second suitcase somewhere else. However, Joyce notices part of a coat sticking out of it. Bill tries to apprehend Beacom, but is shot in the shoulder. Beacom flees to the municipal tunnel underneath the station, where he left Lorna, with Bill in hot pursuit. Bill manages to shoot and kill Beacom and rescue Lorna. Afterward, Joyce (who has developed an attraction to Bill, and vice versa) notices Bill's wound.
Өмірбаян
Фильм Томас Уолштың «Эдгар» сыйлығын алған «Манхэттендегі қорқыныш» романы негізінде түсірілген. Сидней Боемнің фильмге арналған сценарийі «Сценарий» номинациясы бойынша «Эдгар» сыйлығына ұсынылды. Нью-Йорк қаласының Гранд-Сентрал вокзалын Чикагоның Юнион вокзалына (дегенмен түсірілім Лос-Анджелес Юнион вокзалында өтті) және құрбандықты кішкентай ұлдан соқыр, жасөспірім қызға өзгертуден басқа, сценарий түпнұсқасына өте адал болды. Уильям Холден мен Нэнси Олсон сол жылы «Сансет бульвары» фильмінде де ойнады.
The film was based on Nightmare in Manhattan, an Edgar winning novel by Thomas Walsh. Sydney Boehm's script for the film version was nominated for an Edgar in the screenplay category. Aside from changing the setting from New York City's Grand Central Station to Chicago's Union Station (though the Los Angeles Union Station was the actual filming location), and changing the kidnap victim from a little boy to a blind, teen aged girl, the script was quite faithful to its source material. William Holden and Nancy Olson also appeared in Sunset Boulevard the same year.
Фильм түсіру орындары
Фильм түсіру орындары: Юнион Станция, Лос-Анджелес қалалық орталығы, Калифорния штаты. Сонымен қатар, 1892 жылдан бастап Чикагоның оңтүстік жағындағы "Эль" теміржолында, Индиана станциясына дейін түсірілген болуы мүмкін, онда пойыз 1957 жылға дейін жұмыс істеген "Стокиардс" тармағына ауысу үшін ажыратылды. Әдетте, бұл тармақ шаттл ретінде жұмыс істеді. Ол 1956 жылдан кейін терминал болған Exchange станциясында аяқталды.
Filming locations include: Union Station, Downtown Los Angeles, California. Also, it looks like it was filmed on Chicago's South Side El from 1892 to Indiana station, where the train is uncoupled to go on the Stockyards Branch, which ran until 1957. Normally, the branch ran as a shuttle. It terminated at Exchange station, which was the terminal after 1956.
Қабылдау
Variety журналының қызметкерлері актер Уильям Холденге жақсы баға беріп, "Уильям Холден, метрополитен терминалының теміржол полиция бөлімін басқаратын жасқа көрінеді, бірақ жақсы формада" деп жазды. Channel 4 телеарнасының киносыншысы: "Фильмнің сюжеті сенімсіз болғанына қарамастан, фильмде нақты бір қызығушылық бар. 1950 жылы түсірілген бұл фильм, әрине, "Dirty Harry" фильмімен салыстырғанда шектен шыға алмайды, бірақ олардың арасында ортақ рух бар. Мате оқиғаның өтетін жерін пайдаланып, бейкүнә жолаушылар мен станцияның драмалық кеңістіктерін қыздырып, атмосфераны күшейтеді". Сынықшы Джерри Реншоу фильмді жоғары бағалап, былай деп жазды: "Жер бетінде, "Union Station" – 1950 жылғы әдеттегі экшн фильм, жоғары деңгейдегі күдік, күшті полиция тактикасы және қызықты оқиғаларға толы. Алайда, полицияның жақсы мен жаманның аражігін ажырата алмай, қылмыскерлер секілді қатыгездікпен әрекет етуі, қарапайым көзқарасқа қайшы келеді. Көрермендер Барри Фицджеральдты көбінесе мейірімді ирландтық дін қызметкері рөлінде көреді; бірақ бос платформадағы сахнада Фицджеральдтың инспекторы Доннелли полицияға өзінің әдемі Әке О'Флаэрти дауысымен: "Бұл оқиға кездейсоқ болғандай көрінсін" дейді. Бұл қара фильмнің ең қорқынышты сәттерінің бірі, ол 1950 жылдардың Голливудына қарағанда Джеймс Эллройға көбірек сай келеді. Режиссер Мате сонымен қатар 1950 жылы түсірілген классикалық "D. O. A." фильмінің режиссері болды."
The staff at Variety gave actor William Holden a good review, writing, "William Holden, while youthful in appearance to head up the railway policing department of a metropolitan terminal, is in good form." Channel 4's film review notes, "Despite the barely believable plot, the film has a real edge. Made in 1950, it obviously can't push to the extremes of Dirty Harry but it shares the same mean spirit. Maté capitalizes on the story's setting by using innocent passengers and the station's dramatic spaces to heighten the feverish atmosphere." Critic Jerry Renshaw lauded the film and wrote, "On the surface, Union Station is a fairly routine action film for 1950, with its high level of suspense, strong arm police procedural tactics, and caper film trappings. However, a definite noir outlook is belied by the fact that the police play as rough as the bad guys, blurring the lines of good and evil. Audiences are used to seeing Barry Fitzgerald as a kindly Irish priest in most roles; during the scene on the empty platform, though, Fitzgerald's Inspector Donnelly tells the cops in his most charming Father O'Flaherty voice, 'Make it look accidental.' That's one of the more chilling moments of noir, more suited to James Ellroy than Fifties Hollywood. Director Maté also helmed the classic D. O. A. in 1950."