Кіріспе

Гийом Брисонне (Guillaume Briçonnet) (шамамен 1472 – 24 қаңтар 1534) – 1516 жылдан өліміне дейін, 1534 жылға дейін Мео епископы болды.

Өмірбаян

Брисонне шамамен 1472 жылы бай аристократтық отбасында дүниеге келген. Оның әкесі – Гиллом Брисонне (1445–1514), ол Католик шіркеуінде сәтті мансапқа ие болған. Ағасы Гийом Брисонненің ықпалы ұлының шіркеу иерархиясында жоғарылауына кедергі болмады. Кіші Брисонне 1489 жылы Лодев епископы болып тағайындалды, ал 1507 жылы Сен-Жермен-дес-Пре абаттығының аббаты болды. Брисонне патша сарайында да саяси байланыстарға ие болды. 1516 жылы Франция королі Франциск I оны Папа Лев X-пен Болонья конкордатының шарттарын келісуге жіберді. Сол жылы Брисонне Меоның жаңа епископы болып сайланды, осымен өзінің мансабының ең маңызды кезеңін бастады. Епископ ретінде Брисонне өзінің дін аймағында реформа бағдарламасын іске асыра бастады. Ол дін қызметкерлерінің біліктілігін арттырумен қатар, монахтар тәртібін жақсартуға да күш салды. Меода ол Мәсіхтен басқа барлық шіркеу мүсіндерін алып тастады, «Айша Мария» дұғасын «Пәтер ностер» дұғасымен алмастырды және Инжіл мен Хабарламалардың халық тіліндегі нұсқаларын қолжетімді етті. Алайда, осы әрекеттерінің барысында ол кейбір жауларды тапты, әсіресе өз дін аймағындағы францискан монахтарының арасында. Сонымен қатар, Брисонне реформа бағдарламасын іске асыруға көмектесу үшін епископтыққа бірқатар евангелистік гуманистерді шақырды. Бұл гуманистер тобы Мео үйірмесі деп аталды, оның құрамына Жоссе ван Клихтове, Гийом Фарель, Жак Лефевр д’Этапль, Марциал Мазурье, Жерар Руссель және Франсуа Ватабль кірді. Мео үйірмесінің мүшелері әртүрлі дағдылармен ерекшеленді, бірақ олар негізінен Киелі кітапты зерттеуге және алғашқы шіркеудің теологиясына оралуға баса назар аударды. Брисонне евангелистік реформаторлардың қолдауымен дін аймағын гуманистік бағытта жаңартуды қолдағанмен, епископ ешқашан Мартин Лютерді негізге алған, өсіп келе жатқан Реформация қозғалысын қолдамады және кейін оны айыптады. Дегенмен, топтың кейбір мүшелері епископтың лютерандыққа деген көзқарасымен келіспеді. Оның қол астындағылардың кейбіреулерінің лютерандыққа қолдауы Брисонненің жобасына күдік тудырды. Оның дін аймағындағы францискан монахтарының бір бөлігі, епископтың қатаң әдісіне наразы болғандықтан, осы күдіктің мүмкіндігін пайдаланып, оны лютерандық деп айыптады. Брисонне ерестік айыбы бойынша Париж Парламентіне шақырылды. Парламент Брисонненің кінәсіз екенін анықтады, мүмкін, оның Париждегі патша сарайындағы байланыстарының арқасында. Алайда, Брисонненің реформалық әрекеттеріне қайырсыздан зардап келді және ол дін аймағының рухани өмірін жаңартуға тырысуын жалғастыра алмады. Мео үйірмесі шамамен 1525 жылы таратылды, ал оның мүшелері әртүрлі жолдармен кетті, кейбіреулері кейіннен Реформацияда маңызды рөл атқарды. Мео үйірмесінің ыдырауынан кейін Брисонне тағы тоғыз жыл епископ болып қызмет етті, Католик шіркеуіндегі барлық реформалық әрекеттерге қарсы күшті наразылыққа түсіп қалды. Брисоннені Католик шіркеуінің Кристоф фон Утенхайм және Хьюго фон Хогенланденберг сияқты замандас епископтарымен бірге санауға болады, олар шіркеулік бірлікті бұзбай, шіркеуді евангелистік бағытта реформалауға сәтті болмады. Гийом Брисонне 1534 жылдың 24 қаңтарында Эсманс қаласында қайтыс болды және осы қаланың шіркеуіне жерленді.