Кіріспе

Құс түрлері

Амурлық соколь (Falco amurensis) – сокольдар тұқымдасына жататын кішкентай жыртқыш құс. Ол Оңтүстік-Шығыс Сібір және Солтүстік Қытайда көбейеді, содан кейін Үндістан арқылы және Араб теңізінен өтіп, Оңтүстік және Шығыс Африка жағалауларында қыстайды.

Сипаттама

Аталықтары жоғарғы жағы қараңғы күйреуік сұр түсті, жамбастары мен құйрық асты қызыл қоңыр. Ұшу кезінде қанаттың асты ақ, қара қауырсындарынан өзгеше. Қызыл аяқты соқырдың ересек аталықтарында қанаттың асты күйреуік сұр түсті болады. Африкадағы аталықтарды меланистік Габар бүркітімен шатастыру мүмкін, бірақ құйрық астындағы қызыл қоңыр түс ерекше. Сонымен қатар, көк шаян мен сұр кескілмен сырттай ұқсастық болуы мүмкін, бірақ олардың екеуінің де сары аяқтары мен мұныштары бар. Қанаттары көптеген соқырлардағыдай ұзын (көлемі 63–71 см) және тынышқанда қанат ұшы құйрық ұшына жетеді немесе одан сәл артылады. Аналықтарды анықтау қиынырақ, себебі олар көптеген соқырларға тән өрнекке ие, бірақ оларды қызғылт сары көз шеңбері, қызыл мұныш және қызғылт-сары аяқтарынан тануға болады. Жас жануарларды тек қызыл аяқты соқырлармен шатастыруға болады, бірақ оларда қанат астындағы сарғыш жамылғы жоқ.

Таксономия

Амурлық сокол бұрын қызыл аяқты соколдың түршесі немесе морфологиялық түрі деп есептелген, бірақ қазіргі таңда жеке түр деп саналады. Дегенмен, ол қызыл аяқты соколдың ең жақын туысы болып табылады; олардың басқа соколдармен байланысы одан да түсініксіз. Олар сыртқы пішіні жағынан кестрлер мен хоббилердің арасындағы белгілі бір аралыққа ұқсайды және ДНК тізбегінің мәліметтері осы мәселені толығырақ шеше алмады, көбінесе жан-жақты үлгілердің жетіспеуіне байланысты. *Falco* туысының атауы кейінгі латын тілінен шыққан және қайраққа ұқсас тырнақтарына сілтеме жасайтын *falx, falcis* сөзінен туындаған. *amurensis* түр атауы Оңтүстік-Шығыс Сібірдегі Амур өңірінен алынған.

Ұя салу

Көші-қон кезінде олар ашық орманды немесе далалы жерлерде болады, ашық жерлерде немесе сымдарда топталып қонады.

Қалыптануы мен сақталуы

Амурлық соколының кең таралған ареалы мен көптеген популяциясы осы түрдің ең аз қорғауға мұқтаж түр ретінде бағалануына себеп болды. Дегенмен, көші-қон кезінде үйір-үйір болып ұшуы және олардың көптеп кездесуі оларды аң ауруға және басқа да қауіптерге ұшыратады. Олар көктемгі көші-қонда, қыстауға бара жатқанда семіздейді және Үндістанның солтүстік-шығысының кейбір аймақтарында, сондай-ақ Африканың шығысында тағам ретінде ауланады. 2012 жылы Нагалендте (Үндістан) көшіп бара жатқан Амур соколдарын жаппай ұстау туралы ақпарат БАҚ-та жарияланды және оларды өлтіруге жол бермеу үшін сәтті науқан басталды. Аталған науқан аясында үш құсқа 5 граммдық спутниктік жабдық орнатылып, олардың көші-қоны барысын қадағалауға мүмкіндік берді.