Түсон қаласының тілеу тілеу орыны - Эль Тирадито киелі орны
El Tiradito
Тусон, Аризонадағы "El Tiradito" қасиетті орны – тілек тілейтін киелі орын. 1870 жылдардан бергі аңызға бай, көңілдес адамның трагедиясы туралы айтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
El Tiradito ("кішкентай кемеден құтылған адам") – Аризона штатының Тюсон қаласының орталығындағы Олд Баррио ауданында, Оңтүстік Бас даңғылының 420-шы үйінде орналасқан қасиетті орын және жергілікті халық арасында танымал жер. Бұл орын табиғаттан тыс араласуға жасалған дұғалармен байланысты болғандықтан, оны "Тілек тілеу қасиетті орны" деп те атайды. Осы орынға байланысты аңыздар жүрегі сынық адамның қайтыс болып, жасаған күнәсі салдарынан қасиетті жерге жерленбегені туралы айтады. Аңыздар 1870 жылдарға дейін барады, ал қасиетті орын кем дегенде 1891 жылдан бері сақталған. Оның аты испан тіліндегі "tirar" сөзінен шыққан. Бұл қасиетті орын дәстүрлі мәдени құндылықтары үшін Аризонаның ұлттық тарихи орындарының тізіміне енгізілген алғашқы нысан болды. Қасиетті орын – кірпіштен салынған ғимараттың қираған қалдықтарынан тұрады, ішінде шамдар мен шөл өсімдіктері орналасқан үлкен металл сөрелер бар. Қасиетті орында Рим-католик шіркеуінің әулиелерінің суреттері салынған үлкен шыны шамдар жанып тұрады, олар ғимараттың тұғыры мен қабырғаларында орналасқан. Сонымен қатар, қабырғадағы жарықтарға дұғалар немесе алғыс айту жазылған қағазшалар салынып, басқа да естелік заттар қойылады. Діни нысандарды қалдырған жандарға қоса, Эль Тирадитоға Тюсон қаласының көптеген тұрғындары, оның ішінде жазушылар, ақындар және қаланың өнер саласының өкілдері жиі келіп тұрады. Тюсон сауда палатасы Эль Тирадитоны "әулие болған жалғыз күнәкар" деп атайды. Бұл орын католик шіркеуімен бекітілмеген, бірақ діни және мәдени маңызы зор. Осы орынның иесі Құдайға тілектерді жеткізіп, кереметтер жасауға бекіл болғандығы туралы әңгімелер тараған. Жыл сайын қасиетті орында өлгендер күніне арналған үлкен той өтеді.
El Tiradito ("the little castaway") is a shrine and popular local spot located at 420 South Main Avenue in the Old Barrio area of Downtown Tucson, Arizona. Because of the site's association with pleas for supernatural intervention, it is also called the Wishing Shrine. The legends surrounding the site center around a broken hearted man dying and, due to a sin, being unable to be buried on consecrated ground. The legends date to the 1870s, and the shrine has been present since at least 1891. Its name comes from the Spanish "tirar." The shrine was the first Arizona property to be placed on the National Register of Historic Places for its traditional cultural values. The shrine consists of the crumbling remains of a brick building, with a large metal rack for candles and desert plants now occupying the interior. Large, glass encased candles, frequently depicting saints of the Roman Catholic Church are lit and left burning at the shrine, both on the stand and along the ledges of the building. Small slips of paper containing prayers or messages of thanks are also often pressed into cracks in the walls or left elsewhere at the shrine, as are other memorial objects. In addition to the faithful who leave these religious objects, El Tiradito is frequented and favored by many Tucsonans, including writers, poets, and other members of the town's artistic community. The Tucson Chamber of Commerce calls the el Tiradito "the only sinner to become a saint." The site is not sanctioned by the Catholic Church, yet has religious and cultural significance. The victim gained a reputation for being able to mediate petitions to God and grant miracles. Every year, there is a large Day of the Dead celebration at the shrine.
Аңыз
Бұл жер туралы аңыз әртүрлі. Аризона университетінің Оңтүстік-Батыс фольклор орталығында осы оқиғаның жиырмадан астам нұсқасы сақталған. Оқиға көбінесе 1870-ші немесе 1880-ші жылдарда болған. Алғаш рет 1893 жылғы газет мақаласында, кейін 1909 жылғы күнделікте жазылған. Оқиғадағы құрбанның кім екені әр нұсқада өзгеше: бірі жақсы, бірі жаман, бірі бақытсыз құрбан, ал кейбіреулері дін қызметкері деп айтады. Бір нұсқада бұл жер Хуан Оливерас атымен белгілі шаруаға байланыстырылады. Аңыз бойынша, Оливерас қайын анасымен қарым-қатынас құрған. Қайын атасы оны ұстап өлтірген. Ал қайын енесі оның жасаған күнәсі үшін қасиетті жерге көме алмағандықтан, сол жерге, құлаған жеріне жақын жерге көмген. Басқа нұсқаларда пойыздан түсірілген адам, жаңсақ оқтан өлген адам, қылмыскер деп жаңылысқан жергілікті шерифтер өлтірген адам, отбасының жылқысын сатуға қарсы болған әкесін өлтірген ұл және анасының құрметі үшін әкесін өлтірген ұл туралы айтылады.
The legend associated with the site varies– the University of Arizona's Southwest Folklore Center contains over twenty versions of the story. The story generally occurs in the 1870s or 1880s. It was first recorded in a 1893 newspaper article and then in a 1909 diary. The identity of the victim in the story changes based on the story: some say he was good, bad, a hapless victim, or a priest. One version associates the site with a ranch hand named Juan Oliveras. This legend says that Oliveras had an affair with his mother in law. His father in law caught and killed him. His mother in law, unable to bury him on consecrated ground due to his sin, buried him near where he fell. Other versions include a man who was thrown from a train, a man killed by a stray bullet, a man killed by local sheriffs who mistakenly believed him to be a criminal, a son who killed his father who did not want him to sell the family horse, and a son who killed his father to avenge his mother.
Қасиетті орынның құрылуы
Бұл аймаққа келгендер осы кісінің жаны тазарудан босатылуын тілеп, оған шам жағады. "Эль Тирадитоның" кейбір қиық-бұрыштарында жүрек ауырғандардың хаттары мен жазбалары да сақталған, олар жүректерінің сауығуын тілейтін дұғалар. Аңыз бойынша, егер киелі орындағы шам түн бойы жанса, шам жаққан адамның тілегі орындалады. Бұл құрылыс 1940 жылы Жастар әкімшілігінің бір бөлігі ретінде салынған. Киелі орынды күтіп ұстау, мәдени шараларды дамыту және ауданды қолдау үшін қор құрылды.
Visitors to this area light candles for the man, hoping his soul will be freed from purgatory. Some of the nooks and crannies of El Tiradito even house the notes and letters of the heartbroken, prayers asking for healing of the heart. Legend says that if a candle burns through the night at the shrine, the lighter's wish will be granted. The structure was built in 1940 as a part of the Neighborhood Youth Administration. A foundation was create to maintain the shrine, promote cultural events, and support the neighborhood.
Қайғы мен белсенділік орны
Эль Тирадито – қайғыға орын. 1980 жылдан бері, сальвадорлық құбырлы аспаптардың қазасына арналған қабылдауды католик дін қызметкері ұйымдастырған кезде, бұл мақсатта қолданылып келді. 2000 жылдан бастап Тирадито Сонора шөлін кесіп өтуге тырысқан мигранттардың қазасын еске алу үшін апта сайын қабылдау өткізіп келеді. Бұл қабылдауды иммиграцияны қолдау тобы Coalicion de Derechos Humanos, No More Deaths және Interfaith Immigrant Coalition ұйымдастырады. Орландодағы түнгі клубтағы оқ атудан кейін Эль Тирадитода оның құрбандарының құрметіне қабылдау өтті. Секс-жұмыскерлеріне көмек көрсету бағдарламасы Халықаралық секс-жұмыскерлеріне қарсы зорлық-зомбылықты тоқтату күнінде қаза тапқандарды еске алу үшін онда жиналады.
El Tiradito is also a site of mourning. It was used for this purpose as early as 1980, when a Catholic priest organized a vigil there for the Salvadoran Organ Pipe deaths. Beginning in 2000, Tiradito has hosted a weekly vigil to memorialize migrants who die trying to cross the Sonoran Desert. This vigil is run by the immigration advocacy group Coalicion de Derechos Humanos, No More Deaths, and Interfaith Immigrant Coalition. After the Orlando nightclub shooting, a vigil was held at El Tiradito in memory of its victims. The Sex Workers Outreach Program meets there on the International Day to End Violence Against Sex Workers to commemorate those who were killed.
Физикалық құрылымы
Құрылыстың биіктігі шамамен 4,5 метр, ені 9 метрді құрайды. Оның екі жағы да баспалдақтап төмендейді.
The structure is about fifteen feet tall and thirty feet wide. It has two sides descending in staggered segments.