Кіріспе
HMS Pelorus (маңдайша нөмірі: J291) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік теңіз флоты үшін салынған, алжирлік класты мина сығушы кеме. Құрылысы аяқталғаннан кейін кеме Англияның шығыс жағалауында миналарды тазалайтын 7-ші мина сығушы флотилиясының жетекшісі болды. 1944 жылдың маусым айында флотилияға Нормандияға қону кезінде бір жағалауды миналардан тазалау міндеті тапсырылды. Келесі айда минаға шағылысқаннан кейін жөндеу жұмыстары аяқталған соң, "Пелорус" Ла-Маншқа және 6-шы мина сығушы флотилиясына қайта тағайындалды. 1945 жылы флотилия Үнді мұхитына ауыстырылып, конвойлерді сүйемелдеумен айналысты. Олар шілде айында Никобар аралдарындағы жапондық бекіністерін бомбалау операциясы "Колли" және тамыз айында Малакка бұғазы мен Сингапурға жақын аймақтарды миналардан тазалауға қатысты. Соғыстан кейін кеме Оңтүстік Африка теңіз флотына сатылып, HMSAS Pietermaritzburg деп аталды. Кейіннен кеме 1960-шы жылдардың басында міндеттілерді даярлайтын кемеге айналдырылды. 1968 жылдан 1991 жылға дейін Питрмарицбургты жою тізіміне енгізгенге дейін ол казармалық кеме ретінде пайдаланылды. 1994 жылы кеме Оңтүстік Африка жағалауында жасанды риф ретінде батырылды.
HMS Pelorus (pennant number: J291) was an built for the Royal Navy (RN) during World War II. Upon completion, the ship became the flotilla leader of the 7th Minesweeper Flotilla, clearing mines off the east coast of England. In June 1944, the flotilla was assigned to sweep one of the beaches during the Normandy landings until she struck a mine the following month. After her repairs were completed, Pelorus was reassigned to the English Channel and the 6th Minesweeping Flotilla. The flotilla was transferred to the Indian Ocean in 1945 and spent some time escorting convoys. They participated in Operation Collie, a bombardment of Japanese positions in the Nicobar Islands, in July and then swept the Strait of Malacca and the approaches to Singapore in August. After the war, she was sold to the South African Navy and renamed HMSAS Pietermaritzburg. The ship was later converted into a midshipmans' training ship during the early 1960s. She served as a barracks ship from 1968 to 1991 when Pietermaritzburg was listed for disposal. The ship was scuttled as an artificial reef off the South African coast in 1994.
Сипаттама
Пелорус стандартты жүктемеде және толық жүктемеде суырып алатын. Кеменің жалпы ұзындығы 225 фут (69 м), ені 35 фут (11 м) және максималды су асты тереңдігі 12 фут (4 м) болды. Ол екі тік үш кеңейімді бу машинасымен жабдықталған, әрқайсысы бір пропеллер білігін қозғалтады, ал бу екі Адмиралтейство үш барабанды қазандықтарымен қамтамасыз етілді. Машиналар жалпы қуаты бар, бұл кемеге максималды жылдамдық берді. Кемеде май отыны жеткілікті болды, ол жылдамдығында тең қашықтыққа саяхаттауға мүмкіндік берді. Пелорус бір 4 дюймдік (102 мм) Mk V екі мақсатты зениттік қарумен қаруланған. Суастына қарсы жұмыс үшін Пелорус екі тереңдік зарядтағыш рельстермен және төрт тереңдік зарядтағыш құрылғымен жабдықталған. Кеме 271 типті беттік іздеу радарімен және 291 типті әуе іздеу радарімен жабдықталған. Оның экипажы 85 офицер мен сарбаздан тұрды. Соғыс кезінде көпір қанатындағы екі жеке Оерликон ұстамасы қос қуатпен жұмыс істейтін ұстамалармен ауыстырылды, ал кордағы қалған екі жеке ұстама алыс Шығысқа аттанғанға дейін екі жеке Бофорс зениттік қаруларымен алмастырылды. Оның құрамында енді 8 офицер, 73 сарбаз, 10 мичман және 50 оқушы болды. 1971 жылы қайта жаңартылды.
Құрылыс және мансап
Пелорус атауын Pelorus Jack деп аталатын Риссо дельфинінен алған, ол Жаңа Зеландиядағы Француз бұғазы арқылы кемелерді жиі сүйемелдейтін. Кеме 1942 жылдың 1 қаңтарында Шотландияның Ренфрю қаласындағы Lobnitz компаниясынан тапсырыс берілді және 8 қазанда құрылысы басталды. Ол 1943 жылдың 18 маусымында суға түсіріліп, екі айдан кейін 7 қазанда аяқталды. Кеме құрылысы жаңадан аяқталған 7-ші мина тазалау флотилиясына берілді және флотилия басшысы ретінде қызмет етті. Флотилияға 1944 жылдың маусым айына дейін Англияның шығыс жағалауындағы миналарды жою міндеті жүктелді. 6 маусымда Пелорус флотилияны жетекке алып, осылайша барлық шабуыл флотының алдыңғы кемесі болды. Питермарицбург 1962 жылдың 30 тамызында арнайы оқу кемесі ретінде қайта қолданысқа енгізілді және теңіз күштері оны жасанды риф ретінде пайдалану туралы шешім қабылдады. Питермарицбург 1994 жылдың 12 қарашасында Симонстаун қаласының жанындағы Миллер Пойнт тұсында жасанды риф жасау үшін суға батырылды. Ылғалды құмға тік түсіп, максималды тереңдігіне жеткен кеме қирап, ішкі кеңістікке кіру бұрынғыдан қиындады. 2012 жылы заңсыз құтқару жұмыстары кемеге зиян келтіргеннен кейін, кеме мен оның айналасы 2013 жылдың 23 тамызында Оңтүстік Африканың ұлттық мұрасы орны деп жарияланды.