Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының әскер офицері (1822–1878)
United States Army officer (1822–1878)
Томас Казимер Девин (10 желтоқсан 1822 – 4 сәуір 1878) – Америка Құрама Штаттарының әскер офицері және генерал. Ол Америка Азамат соғысы және Үнді соғыстары кезінде Одақ әскерлерінің атты әскеріне қолбасшылық етті.
Thomas Casimer Devin (December 10, 1822 – April 4, 1878) was a United States Army officer and general. He commanded Union cavalry during the American Civil War and during the Indian Wars.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында ирланд иммигранттарының отбасында дүниеге келген Девин өмірінің көп бөлігін үй бояушы болып және ағасы Джонмен бірге бояу мен лак компаниясында серіктес ретінде өткізді, сонымен қатар Нью-Йорк штатының милициясында подполковник қызметін атқарды.
Born in New York City to Irish immigrant parents, Devin was a house painter and partner in a paint and varnish company with his brother John for much of his early life, while also serving as a lieutenant colonel in the New York State Militia.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғаннан кейін Девин өзінің атты әскер ротасын «Капитан Девиннің тәуелсіз жасағы» деп құрып, оған капитан болды. Сол жылдың соңында ол келесі жылы басқаратын «2-ші Ира Харрис сақшылары» деген атпен 6-шы Нью-Йорк ерікті атты әскерінің полковнигі болды. Полктің алғашқы маңызды қызметі 1862 жылғы Мэриленд жорығында болды. Антиетам шайқасында оның эскадрильясының бірі күндізгі алғашқы шабуылдарға қатысты. Фредериксбург шайқасында Девин Дэвид Макмертри Греггтің атты әскер бригадасының басшылығын мұра етті, ол өз кезегінде конфедерат артиллериясының оғынан қаза тапқан Джордж Дашиелл Байардтың бригадасын басқарды. 1863 жылғы Чанселлсвилл шайқасында оның кішкентай бригадасы генерал-бригадир Джордж Стоунменнің жорығына бөлінбеді және ол үш одақтас корпусын шайқасқа дейін жасырын флангалық қимылмен сәтті жетектеді. Бригада сарбаздары шайқастың қызу кезеңдерінде бірнеше рет көзге түсті. Олар шайқаста 200-ге жуық адамды жоғалтты, бұл сол кездегі одақтас атты әскер бөлімдері үшін жоғары көрсеткіш болатын. Девин сонымен қатар өзінің бригадасын Брэнди-Станшен шайқасында (9 маусым 1863 ж.) басқарды және бригада басшылығын алды. Осы кезде Буфорд конфедерат атты әскеріне қарсы екі бағыттан шабуыл жасағанда оң қанаттың барлық күштеріне басшылық етті. Шайқас басталғанда, шайқас жолын бақылап тұрған Девиннің атының астынан атып түстірді. Геттисбург шайқасында Девиннің бригадасы генерал-бригадир Буфордтың атты әскер дивизиясында қызмет етті, ол 1863 жылдың 1 шілдесінде шайқасты бастады. Девин Буфордтың үміткеріне айналды және оның қатал басшылық стилі оған «Буфордтың мықты соққысы» деген лақап атты берді, ал оның әскерлері оны «Томми аға» деп атады. Конфедерат шабуылдары басталған кезде Девиннің бригадасы Геттисбургке солтүстік-батыс және солтүстік бағыттарынан келуді тоқтатты және Юбал Эрлидің дивизиясының келуін сәтті кешіктірді. Күмбезді төбедегі одақтас артиллериясынан келген жарақат салдарынан бригадасының көп бөлігі Геттисбург қаласына қайтаруға мәжбүр болды, кейіннен қалаға кірген конфедераттармен шайқасты. 1 және 2 шілдедегі майданда болған Буфордтың атты әскер дивизиясының екі бригадасы 2 шілде күні түстен кейін атты әскер корпусының қолбасшысы Альфред Плезонтонмен шайқас алаңынан шығарылды. Геттисбургтен кейін Девин Потомак армиясының атты әскер корпусында бригадаға және кейде дивизияға басшылық етуді жалғастырды. 1864 жылдың көктемінде ол Джадсон Килпатриктің атты әскерімен Ричмондқа жасалған жорыққа қатысты. Тамыз айында ол атты әскер корпусын Шенноа аңғарына алып барды, онда олар 1864 жылғы аңғарлық науқандар кезінде генерал-майор Филип Шериданның басшылығымен шайқасты. Девин соғыс кезінде бір рет жараланды, 1864 жылдың 16 тамызында Гард-Хилл шайқасында аяғына жара алды. Весли Мерит атты әскер корпусының қолбасшысы болғаннан кейін Девин оның дивизиясының басшылығын мұра етті. 1864 жылдың 19 қарашасында президент Авраам Линкольн Девинді Седар-Крик шайқасындағы рөлі үшін еріктілердің бригадир генералы етіп тағайындады, бұл лауазым 1864 жылдың 19 қазанынан бастап күшіне енді. Президенттің ұсынысы 1864 жылдың 12 желтоқсанында ұсынылып, АҚШ Сенаты 1865 жылдың 14 ақпанында бекітті. Девин 1866 жылдың 15 қаңтарында ерікті қызметтен босатылды. Президент Джонсон сондай-ақ Девинді Фишер-Хилл үшін тұрақты армияның полковнигі етіп тағайындады, бұл лауазым 1867 жылдың 2 наурызынан бастап күшіне енді. 1867 жылдың 26 наурызында президент Джонсон Девинді Сейлерс-Крик үшін тұрақты армияда бригадир генералдың патенттік дәрежесіне тағайындады, бұл лауазым 1867 жылдың 2 наурызынан бастап күшіне енді, ал АҚШ Сенаты оны 1867 жылдың 5 сәуірінде бекітті.
After the start of the Civil War, Devin formed his militia cavalry company into "Captain Devin's Independent Company" and served as its captain. Late that year, he became Colonel of the 6th New York Volunteer Cavalry, nicknamed the "2nd Ira Harris Guards", which he would lead for the next year. The regiment's first important service was in the Maryland Campaign of 1862. At the Battle of Antietam, one of its squadrons was involved in the first attacks of the day. At the Battle of Fredericksburg, Devin inherited command of David McMurtrie Gregg's cavalry brigade, when the latter took charge of the brigade of George Dashiell Bayard, who had been killed by Confederate artillery fire. At the Battle of Chancellorsville in 1863, his small brigade was the only cavalry not detached for Brig. Gen. George Stoneman's raid and he successfully led three Union Corps on the stealthy flanking march that preceded the battle. The men of the brigade repeatedly distinguished themselves in the heavy fighting of the battle. They suffered almost 200 casualties in the battle, higher losses than Union cavalry units had seen prior to that time. Devin also led his brigade in the Battle of Brandy Station (June 9, 1863), and took command of Brig. Gen. John Buford's division while Buford commanded the entire right wing of the two pronged attack on Confederate cavalry. While observing the skirmish line early in the fighting, Devin had his horse shot out from under him. At the Battle of Gettysburg, Devin's brigade served in Brig. Gen. Buford's cavalry division that began the battle on July 1, 1863. Devin had become a favorite of Buford's and his rugged leadership style lent him the nickname "Buford's Hard Hitter," while his own men like to refer to him as "Uncle Tommy". As the Confederate attacks began, Devin's brigade was screening the northwest and northern road approaches to Gettysburg, and successfully delayed the arrival of Jubal A. Early's division. Friendly fire from Union artillery on Cemetery Hill caused most of his brigade to withdraw into the town of Gettysburg and they later skirmished with the Confederates as they entered the town. The two brigades of Buford's cavalry division present on the field on July 1 and 2 were withdrawn from the battlefield by Cavalry Corps commander Alfred Pleasonton on the afternoon of July 2. After Gettysburg, Devin continued to command a brigade and sometimes a division in the Cavalry Corps of the Army of the Potomac. In the spring of 1864, he participated in the raid on Richmond by Judson Kilpatrick's cavalry. In August he accompanied the Cavalry Corps to the Shenandoah Valley, where they fought under Maj. Gen. Philip Sheridan during the Valley Campaigns of 1864. Devin was wounded once during the war, a wound in the foot on August 16, 1864, at the fighting at the Battle of Guard Hill, Virginia. Wesley Merritt became the Cavalry Corps commander, Devin inherited command of his division. On November 19, 1864, President Abraham Lincoln appointed Devin brigadier general of volunteers for his part in the Battle of Cedar Creek, to rank from October 19, 1864. The President submitted the nomination on December 12, 1864, and the U. S. Senate confirmed it on February 14, 1865. Devin was mustered out of the volunteer service on January 15, 1866. President Johnson also appointed Devin brevet colonel in the regular army for Fisher's Hill, to rank from March 2, 1867. On March 26, 1867, President Johnson nominated Devin for appointment to the brevet grade of brigadier general in the regular army for Sayler's Creek, to rank from March 2, 1867, and the U. S. Senate confirmed the appointment on April 5, 1867.
Соғыстан кейінгі мансап
Девин 1866 жылғы Армия туралы заңның талаптарына сәйкес, Азамат соғысынан кейін тұрақты армияда офицерлік шен алды. Бұл заңда жаңа жаяу әскер және атқыштар полктерінің офицерлік шендерін Азамат соғысы кезінде құрылған ерікті полктерден белгілі бір пайыз офицерлермен толтыру көзделген. Соғысты бригада генералы және штаб-майор дәрежесінде аяқтаған Девин подполковник болып, 8-ші АҚШ кавалериясына бекітілді. Алғашқыда полктің бір бөлігімен Нью-Мексикода қызмет еткен Девин 1867 жылдың соңында Аризонадағы Прескотт округінің басшылығын қабылдады. 1877 жылдың қазан айында ол Джозеф Б. Кидду және Рэндольф Б. Марсимен бірге Джордж Армстронг Кастердің жерлеу рәсіміне қатысқан сегіз адамның бірі болды. Девин асқазан рагы мен суық тиюден Нью-Йорк қаласындағы үйінде, емделу демалысында бола тұрып қайтыс болды. Ол 3-ші АҚШ кавалериясының полковнигі шенінде болды. Девин бастапқыда Лонг-Айлендтегі Кальварий зиратында жерленді, бірақ 1897 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін екеуі де оның ескі досы және қолбасшысы Джон Бьюфордтың қабіріне жақын, Вест-Пойнт зиратында (Вест-Пойнт, Нью-Йорк) қайта жерленді.
Devin obtained a commission in the Regular Army after the Civil War under the provisions of the Army Act of 1866. This Act required that the officer ranks of the new infantry and cavalry regiments be filled by a certain percentage of officers from the Volunteer regiments raised during the Civil War. Ending the war as a Brigadier General and Brevet Major General, Devin became a Lieutenant Colonel and was assigned to the 8th U. S. Cavalry. Initially serving with part of the regiment in New Mexico, Devin assumed command of the Subdistrict of Prescott in Arizona in late 1867. In October 1877, he was one of the eight pallbearers at the funeral of George Armstrong Custer, along with Joseph B. Kiddoo and Randolph B. Marcy. Devin died of stomach cancer and exposure at his home in New York City, on sick leave from active duty, as Colonel of the 3rd U. S. Cavalry. Devin was initially interred in Calvary Cemetery on Long Island, but upon his wife's death in 1897, both were interred in West Point Cemetery (West Point, New York), near his old friend and commander John Buford.
Еске алу
1878 жылдың 30 маусымында АҚШ армиясы Форт-Кеог – Дедвуд телеграф желісі салынып жатқанда Монтананың оңтүстік-шығыс аймағында уақытша лагерь орнатып, оны "Девин лагері" деп атады. Лагерь сол жылдың соңында тасталғанға дейін 9-шы АҚШ жаяу әскерінің бір бөлігі үшін база қызметін атқарды.
On June 30, 1878, the United States Army established a temporary camp in southeastern Montana Territory during the building of the Fort Keogh Deadwood Telegraph Line. The post was named "Camp Devin." It served as a base for part of the 9th U. S. Infantry until being abandoned later that year.
Халықтық ақпарат құралдарында
Дэвин Майкл Шаараның "Қойшы періштелер" романы негізінде түсірілген 1993 жылғы "Геттисбург" фильмінде Дэвид Карпентермен сомдалды.
Devin was portrayed by David Carpenter in the 1993 film Gettysburg, based on Michael Shaara's novel, The Killer Angels.