Кіріспе
Жапон мифологиясындағы аңыз тұлға Тамамо но Мае (玉藻前, 玉藻の前, сондай-ақ 玉藻御前) – жапон мифологиясындағы аңыз тұлға. Осы аңызды түсіндіретін әңгімелердің бірі Муромачи дәуірінен (1336–1573) шыққан әдеби жанр – отогидзошиге жатады. Отогидзошиде Тамамо но Мае – жапон императоры Коноэнің (1142–1155 жылдары билік құрған) құрметті әйелі болған. Тамамо но Мае тарихи тұлға, императордың әйелі Фудзивара но Нарикоға (1117–1160), Коноэдің анасына негізделген деп саналады, ол Хоген және Хейдзи көтерілісіне әкелген тақ таласына қатысқан.
Tamamo no Mae (玉藻前, 玉藻の前, also 玉藻御前) is a legendary figure in Japanese mythology. One of the stories explaining the legend comes from Muromachi period (1336 to 1573) genre fiction called otogizōshi. In the otogizōshi Tamamo no Mae was a courtesan under the Japanese Emperor Konoe (who reigned from 1142 through 1155). Tamamo no Mae is believed to have been based on the historical empress consort Fujiwara no Nariko (1117 1160), mother of Konoe, who participated in a number of succession struggles leading to the Hōgen rebellion and Heiji rebellion.
Аңыздар
Тамамо но Мае туралы аңыздағы түлкі рухы туралы әңгімелер Муромачи дәуірінде отогидзоши (прозалық әңгімелер) түрінде пайда болды, сондай-ақ оларды Торияма Секиен «Конджаку Хьяки Шуи» еңбегінде атап өтті. Эдо дәуірінің фольклоры осы аңызды билеушілерді адастырып, өз аумақтарында хаос тудыратын түлкі рухтары туралы ұқсас шетелдік әңгімелермен біріктірді. Эдо дәуірінде қалыптасқан Хокусайдың баянында тоғыз құйрықты түлкі алғаш рет Қытайда пайда болып, Шан әулетінің соңғы билеушісі Чжоу патшаның нағашысы Даджиге кірді. Ол патшаны баурап алып, Шан әулетінің құлауына әкелген қорқынышты билік орнатты. Түлкі рухы Тяньчжудың Магадасына (көне Үндістан) қашып, ханзада Банзокудың (班足太子) әйелі, Кайо ханым (華陽夫人) болды – ол Калимашапада (адам жегіш) туралы үнді әңгімелеріне негізделген. Ол ханзадаға мың адамның басын кесуге себепкер болды. Содан кейін ол тағы жеңіліп, елден қашып кетті. Шамамен 780 жылы Қытайға оралған түлкі Жоу патшасының нағашысы Бао Сиге кірді. Оны қайтадан адам әскері қуып шықты. Түлкі біраз уақыт бойы үнсіз қалды. Содан кейін ол Жапонияда Тоба императорының ең сүйікті куртизаны Тамамо но Мае ретінде пайда болды. Ол өте әдемі және ақылды әйел болды, кез келген сұраққа жауап бере алатын. Ол императордың ауыруына себепкер болды және ақыры императордың денсаулығының нашарлау себебін анықтау үшін шақырылған астролог Абе но Ясучика оны түлкі рухы деп анықтады. Бірнеше жыл өткен соң император Насу жазығында түлкіні өлтіру үшін Казуса но суке (上総介) мен Миура но суке (三浦介) жіберді. 1653 жылы жазылған «Тамамо но соши» (玉藻の草紙) еңбегінде Тамамо но Мае рухы Сесшо секи деп аталатын тасқа сіңгені туралы қосымша мәлімет берілді. Тас үнемі улы газ шығарып, оған тигендердің барлығын өлтірді. Тасты Нанбоку Чо дәуірінде буддалық монах Генно Шиншо (源翁心昭) жойды деп айтылады, ол өкініш білдірген түлкі рухын қуып шығарды. Ол бұл істен кейін буддалық тілтемір өткізіп, рухтың соңғы тыныштық тауып алуына мүмкіндік берді. Тас 2022 жылдың 5 наурызында екіге жарылды. Тас жарылғанға дейін бірнеше жыл бұрын оның жарықтары байқалған, бұл жаңбыр суының ішке өтіп, оны әлсіретуіне мүмкіндік берген, сондықтан тас табиғи себептерден жарылған болуы мүмкін.