Юлиус Эразмус Хильгар: Американдық инженердің өмірбаяны

Кіріспе

Неміс-американдық инженер (1825 – 1891)

Джулиус Эразм Хильгард (7 қаңтар 1825 – 8 мамыр 1891) – бавариялық-американдық инженер.

Өмірбаян

Юлиус Эразм Хильгард 1825 жылдың 7 қаңтарында Бавария Корольдігінің Рейнланд-Пфальц аймағындағы Цвайбрюккен қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Теодор Эразм Хильгард, көп жылдар бойы Апелляциялық соттың бас судьясы болды, бірақ либералдық көзқарастарына байланысты туған еліндегі жағдайларға қанағаттанбағандықтан 1835 жылы Америкаға эмиграциялады. Ол туған жерінен Гаврға дейін вагонмен сапар шекті. 62 күндік теңіз саяхатынан кейін отбасы Рождествода Нью-Орлеанға жетіп, Миссисипи өзенімен Сент-Луиске, содан кейін Иллинойс штатының Беллвилл қаласындағы фермаға барды. Ең үлкен ұл болғандықтан, Юлиус өзінің тәжірибелі дағдыларымен құнды көмек көрсетті. Оның білімі үйде жалғасты. Музыка, химия, ежелгі және заманауи тілдер, математика (соңғысының жоғары деңгейлері сыртқы көмексіз оқылды) оның назарын 1843 жылға дейін аударды, содан кейін ол Филадельфияға инженерлік мамандықты оқуға және жұмыс іздеуге кетті. Сол қалада ол профессор Бачпен танысып, Арктиканы зерттеуші Элиша Кент Кейнмен өмір бойына созылған достық қарым-қатынас орнатты. Оның алғашқы жұмысы Bear Mountain темір жолының алдын ала сараптамасында болды. Бірақ көп ұзамай профессор Бач оның қабілеттерін танып, жас Хильгардты АҚШ Жағалауды зерттеу қызметіне орналастырды, онда ол өзінің өліміне дейін, қысқа үзілістермен, жұмыс істеді. Далалық жұмыстарда, кеңседегі есептеулер мен зерттеулерде, сараптаманың жазбаларын және нәтижелерін жариялауда, саяси лидерлерге ықпал етуде, Хильгард қызметке өте зиялы және құнды көмек көрсетті. Америка Азамат соғысы кезінде ол карталар мен схемалар жасау, сараптамалар жүргізу, сондай-ақ толқын және басқа да ақпараттар беру арқылы Одақ армиясы мен АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қызмет етті. Профессор Бачтің денсаулығы нашарлаған кезде, сол кезде АҚШ Жағалауды зерттеу кеңсесінің басшысы болған Хильгард, Бенджамин Пирстің тағайындалуына дейін қосымша төлемсіз суперинтендант міндеттерін атқаруға міндетті болды. Бач қайтыс болғаннан кейін Хильгардтың суперинтендант болып тағайындалуы орынды болғанымен, ол 1881 жылға дейін тағайындалмады, сол кезде агенттік АҚШ Жағалау және Геодезиялық зерттеу деп қайта аталды. Сол кезде оның денсаулығы нашарлап, ол "кешіккен сияқты" деді. Ол көп ұзамай отставкаға кетуге мәжбүр болды. Ол көмекші суперинтендант болып жұмыс істеген кезде, салмақтар мен өлшемдер кеңсесіндегі жұмысы үшін Еуропада жоғары бағаланды және ол Парижде құрылатын Халықаралық салмақтар және өлшемдер бюросының директоры лауазымына шақырылды. Ол бұл ұсыныстан бас тартты, бірақ Халықаралық комитетпен байланысын жалғастырды, содан кейін Франция үкіметінің атынан президент Тьерс оның қызметі үшін әдемі Севр вазасын табыс етті. Ол сонымен қатар Атлантикалық бойлықты телеграф арқылы анықтау операцияларын сәтті аяқтауға үлкен үлес қосты. 1863 жылы Хильгард Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1872 жылы ол Париждегі Халықаралық метрикалық комиссияның мүшесі болды және тұрақты комитеттің мүшесі болып тағайындалды. 1875 жылы ол Америка ғылымын дамыту қауымдастығының президенті болды. Оның басқа да құнды қызметтерінің ішінде Хильгард 1876 жылы Джонс Хопкинс университетінде "Кеңейтілген аумақтық сараптама" тақырыбында жиырма дәріс оқыды. 1885 жылдың шілдесінде АҚШ Жағалау және Геодезиялық зерттеу басқармасының суперинтенданты лауазымынан кетіп, зейнеткерлікке шықты және 1891 жылдың 8 мамырында Вашингтонда қайтыс болды.

Julius Erasmus Hilgard was born at Zweibrücken, Rhineland Palatinate, Kingdom of Bavaria on January 7, 1825. His father, Theodore Erasmus Hilgard, was for many years Chief Justice of the Court of Appeals, but on account of his liberal opinions was so dissatisfied with conditions in his native country that in 1835 he emigrated to America. The journey from his native place to Havre was made in wagons. After a voyage of 62 days, the family landed at New Orleans at Christmas, and journeyed up the Mississippi to St. Louis, and thence to a farm at Belleville, Illinois. As the oldest son, Julius gave valuable help by his practical talents. His education was carried on at home. Music, chemistry, ancient and modern languages and mathematics (the higher branches of the latter being studied without outside help), occupied his attention until 1843, when he went to Philadelphia to study engineering and to obtain employment. In that city he made the acquaintance of Professor Bache, and commenced a lifelong friendship with Elisha Kent Kane, the arctic explorer. The first work obtained was in the preliminary surveys of the Bear Mountain Railroad. Soon, however, Professor Bache, recognizing his abilities, procured young Hilgard a position in the United States Coast Survey, in which service he continued, with short interruptions, until his death. In the field work, in computations and investigations in the office, in the publication of the records and results of the Survey, in his influence on political leaders, Mr. Hilgard rendered highly intelligent and valuable aid to the service. Throughout the American Civil War he served the Union Army and United States Navy by the construction of maps and charts and by surveys as well as by tidal and other information. During the failing health of Professor Bache, Hilgard, who was at that time the in charge of the U. S. Coast Survey office, was obliged to perform the duties of superintendent, which he did without extra compensation until the appointment of Benjamin Peirce to the position. Though it seems fitting that Hilgard should have become superintendent upon the death of Bache, he did not receive the appointment until 1881, by which time the agency had been renamed the United States Coast and Geodetic Survey. At that time his health was so impaired that, as he said, "it came too late." He was soon forced to resign. While assistant superintendent, his work in the Office of Weights and Measures gained him most favorable notice in Europe and he was invited to the directorship of an International Bureau of Weights and Measures about to be established in Paris. Declining this, but continuing his connection with the International Committee, a beautiful Sèvres vase was presented to him by President Theirs on behalf of the French Government in recognition of his services. He also had great satisfaction in being instrumental in bringing to a successful ending the operations for the telegraphic determination of transatlantic longitudes. In 1863, Hilgard was elected as a member of the American Philosophical Society. In 1872 he was one of the members of the International Metric Commission at Paris and was made a member of the permanent committee. In 1875, he was president of the American Association for the Advancement of Science. Among his other valuable services, Hilgard delivered in 1876 a course of twenty lectures at Johns Hopkins University on the subject of "Extended Territorial Surveying." Resigning his position as superintendent of the U. S. Coast and Geodetic Survey in July 1885, he lived in retirement, and died at Washington, D. C., on May 8, 1891.

Жобалар

Дж. Э. Хилгард Смитсоний институты мен АҚШ жағалау зерттеу қызметінің тапсырысымен жүзеге асырған жобалардың бірі – Чарльз Бруктың жобасына негізделген және 1860 жылы Смитсоний институтына ұсынылған есепте сипатталған, АҚШ-та жасалған өздігінен тіркелетін магнитометрді құрастыру болды. Геомагниттік дауылдармен байланысты өздігінен тіркелетін магнитометрлердің маңыздылығы 20-шы ғасырдың соңына дейін толыққанды түсініксіз болды және Хилгардтың 19-шы ғасырдағы өмірбаяндарында еске алынбаған. 1859 жылы Смитсоний институтындағы өздігінен тіркелетін магнитометр мұндай құрылғылардың екіншісі болуы мүмкін, ал біріншісі Лондонның Кью обсерваториясында Балфур Стюарттың басқаруында болды. Кью обсерваториясындағы құралдардан өзгеше, Смитсоний институтындағы құралдардың 1859 жылдың кез келген уақытында үздіксіз жұмыс істегені күмәнді. Александр Даллас Бач сол кезде АҚШ жағалау зерттеу басқармасының директоры болды және жердің магниттік өрісіне қатысты көптеген зерттеулерді қаржылады. Мәліметтерге сәйкес, Бач Корольдік қоғаммен үнемі хат алмасып, тіпті Солтүстік Американың магниттік зерттеулерін олармен үйлестірген.