Павел Гольшанский: Литовский князь и церковный деятель Великого княжества Литовского
Paweł Holszański
Павел Гольшанский: литовский князь, католический церковный деятель, епископ Луцкий. Происходил из рода Ольшениских, принявших католицизм. История Литвы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Павел Хольшанский (; шамамен 1485 – 4 қыркүйек 1555, Вильнюс) – көрнекті католик шіркеу қызметкері және бір кездегі қуатты Литвалық Алšėniškiai князьды әулетінің соңғы еркек мұрагерлерінің бірі, Литва Ұлы Герцогтығында.
Paweł Holszański (; c. 1485 – 4 September 1555, Vilnius) was a notable Catholic church official and one of the last male scions of the once mighty Lithuanian Alšėniškiai princely family of the Grand Duchy of Lithuania.
Өмірбаян
Вильнюс кастеляны, князь Александр Холшанский мен Алекна Судимантайтистің қызы Зофия Судимунтовичскаядан туған. Алšėнишки отбасы – 14 ғасырда православие дінін қабылдап, рутендік мәдениетке енген литвалық княздық әулет. Тек Пауэлдің әкесі Александр ғана, францискандардың ықпалымен католицизмді қабылдады. Пауэль Холшанский Краковта оқыды, бірақ Луцк епископтығына тағайындалғаннан кейін оқуын тоқтатты. Краковта оқып жүргенде, ол Миколай Гусовчикпен танысқан болуы мүмкін, кейін ол оның қамқоршысы атанды. 1512 жылы ол Болонияда оқуын жалғастырды. 1513 жылы Бесінші Латеран кеңесінің үшінші, төртінші және бесінші сессияларына қатысты. Сондай-ақ, ол Лео X-тің сайлануына куә болды. 1513 жылдың 24 сәуірінде Сикстин капелласында епископқа бекітілді. Папа оған король Сигизмунд Ескіге арналған сыйлықтарды – аза және інжу-маржанмен әсемделген бас киімді табыс етті. 1513 жылдың 18 маусымында Краковта, ал 13 шілдеде Миедникиде корольге папалық сыйлықтарды ұсынды. Содан кейін Луцкке барып, епархияны басқарды. 1507-1536 жылдары Луцк епископы қызметін атқарды. 1515 және 1519 жылдары алғашқы екі епархиялық синодты шақырды. Оның жақын серігі Львовтық Франциск болды, кейін Киев епископтығына көтерілді. 1536 жылдың 15 наурызында Вильнюс епископы болды. Епископтықта болған кезінде Холшанский Польша-Литва шекарасында бірнеше ондаған жаңа приходтар құрды. 1558, 1542, 1546 және 1555 жылдары епархиялық синодтарды шақырды, негізінен Реформациямен күресу мақсатында. Ол сондай-ақ Польша королі және Литваның ұлы князі Сигизмунд II Августы Литвадағы лютерандық іргелі қалаушылар – Станислав Рапалионис пен Абраомас Кульвитисті елден қууға көндірді. 1555 жылдың 4 қыркүйегінде Вильнюста қайтыс болды. Оның өлімінен кейін епархияның әкімшісі канон тағайындалды.
Born to Prince Aleksander Holszański, the Castellan of Vilnius, and Zofia Sudymuntowiczówna, daughter of Alekna Sudimantaitis. The Alšėniškiai family was a Lithuanian princely family that embraced Orthodoxy and became Ruthenized back in the 14th century. Only Paweł's father Aleksander embraced Catholicism, probably influenced by Franciscans. Paweł Holszański studied in Kraków, his studies were interrupted by his appointment to the Lutsk bishopric. While studying in Kraków, he probably met Mikołaj Hussowczyk, of whom he later became a patron. Already a nominated bishop, he continued his studies in Bologna in 1512. In 1513, he participated in the third, fourth and fifth sessions of the Fifth Lateran Council. He also witnessed the election of Leo X. On April 24, 1513, he was consecrated bishop in the Sistine Chapel. The pope presented him with gifts for King Sigismund the Old – a spade and a pearl studded hat. On June 18, 1513 he was in Kraków, while on July 13 he presented papal gifts to the king in Miedniki. He then went to Lutsk to administer the diocese. He served as bishop of Lutsk between 1507 and 1536. He convened the first two diocesan synods in 1515 and 1519. His close associate was Franciszek of Lwów, later elevated to the Kyiv bishopric. On 15 March 1536 he became bishop of Vilnius. During his term as bishop, Holszański created several dozen new parishes in the Polish Lithuanian borderlands. He convened diocesan synods in 1558, 1542, 1546 and 1555, mainly to combat the Reformation. He was also responsible for convincing the King of Poland and Grand Duke of Lithuania Sigismund II Augustus to expel Stanislovas Rapalionis and Abraomas Kulvietis, two pioneers of Lutheranism in Lithuania. He died in Vilnius on September 4, 1555. After his death, the administrator of the diocese was Canon .
Мүліктік
Гольшанский, екі қуатты әулеттің соңғы ұрпақтарының бірі болғандықтан, зор байлыққа ие болды. Діни қызметкер болғандықтан, оның балалары болмады, сондықтан оның мүлігі көбінесе әпкелерінің отбасыларына немесе монархқа өтті. 1518 жылы анасы София Хожовтан Пуниядағы қамалдың патшалық жалға алу құқығын алды, ал 1528 жылы Гольшанский сол үйді П.-қа сатты. Анасы қайтыс болғаннан кейін (1518 жылдан кейін), Гольшанский отбасының негізгі иеліктерін мұраға алды: Халшаны, Дунилавичи және Воупа. Бұл иеліктер Гольшанскийдің қайтысынан кейін патшалық отбасына берілді. Әпкесі Барбараның қайтысынан кейін, ол оған тиесілі Вишнев иелігін әпкесі Александраның күйеуіне тапсырды.
Holszański, as one of the last descendants of two powerful families, had considerable wealth. As a clergyman, he had no offspring, so his property passed mostly to the families of his sisters or to the monarch. In 1518, from his mother Sophia of Chożów, he received the royal lease of the castle in Punia, and the house in Vilnius that Holszański sold in 1528 to pl. After his mother's death (shortly after 1518), Holszański inherited the family's main estates: Halshany, , , Dunilavichy and Voŭpa. These estates were transferred to the royal family after Holszański's death. After the death of his sister Barbara, a nun, he handed over the Vishnyev estate belonging to her to his sister Aleksandra's husband .