Бузинго: Романтизмнің радикалды түрі және әулеттік әсері
Bouzingo
Француз Bouzingo тобы – 1830-жылдардағы романтизмнің өкілдері. Өнер, поэзия, мәдениетке зор әсер етті, богемдік, сюрреализм сияқты қозғалыстарға бастау берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бузинголар – 1830 жылдары Францияда өмір сүрген, романтизмнің ең радикалды түрін ұстанған эксцентрикалық ақындар, романда жазушылар және суретшілер тобы. Олардың ықпалы 20 ғасырдағы мәдениеттің бағытын анықтауға септігін тигізді, оның ішінде богемиялық, парнассиандық, символизм, декаданс, эстетизм, дадаизм, сюрреализм, «жоғалған ұрпақ», «бит ұрпағы», хиппилер, панк-рок сияқты қозғалыстарға әсер етті.
The Bouzingo were a group of eccentric poets, novelists, and artists in France during the 1830s that practised an extreme form of romanticism whose influence helped determine the course of culture in the 20th century including such movements as Bohemianism, Parnassianism, Symbolism, Decadence, Aestheticism, Dadaism, Surrealism, the Lost Generation the Beat Generation, Hippies, Punk rock, etc.
Мұра
Бузинголар өздері туралы жазған әңгімелер қасақана көбейте айтылған. Бұл әңгімелер орта және жоғарғы топты қорқыту үшін жасалған. Олар ақындар мен суретшілердің варварлар мен ескіше адамдар сияқты мінез-құлық танытуы орта және жоғарғы топ өкілдерін ашуландырады деп ойлады. Осы мақсатта Бузинголар белгілі бір уақытқа үлкен пікір таластарын тудырды. Нақты шындықты қазір табу өте қиын. Бұл суретшілер өркендеген кезеңдерінде ешқандай журналистік тәуелсіздікпен жақсы жазылмаған. Бузинго туралы әңгімелер ең әйгілісі Готьедің "Les Jeunes France" (1833) еңбегінде, сондай-ақ Генри Мургердің "La Vie de Bohème" (1849) шығармасында шамалы дәрежеде кездеседі.
The stories the Bouzingo wrote about themselves were full of intentional exaggerations. The stories were meant to frighten the middle and upper class. They believed that people from the middle and upper class would be offended by the idea of poets and artists acting like barbarians and primitives. This was the aim of the Bouzingo and for a time they spawned major controversies. The actual truth is now nearly impossible to find out. These artists were not well documented with any kind of journalistic objectivity during their prime. The legends of the Bouzingo are captured most notably by Gautier in "Les Jeunes France" (1833) but also to a lesser extent in Henry Murger's "La Vie de Bohème" (1849).
Әр түрлі
Бузинго мүшелері 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың авангардтық қозғалыстарында зор ықпалға ие болды. Андре Бретон Нервальдың ықпалын алғашқы сюрреалистік манифестінде атап өтті. Ол Петрус Борель мен Ксавье Форнереттің есімдерін өзінің ықпалды "Қара юмор антологиясына" қосты. Андре Бретон былай деп жазды: "Әділ болу үшін, біз Жерар де Нервальдың "Отты қыздарға" арнауында қолданған СУПЕРНАТУРАЛИЗМ сөзін қабылдауымыз мүмкін. Шындығында, Нерваль біз туыс деп санайтын рухта толыққанды ие болған." Сюрреалистік манифест, 1924.
Members of the Bouzingo became highly influential in the Avant Garde Movements of the Late 19th Century and into the 20th Century. André Breton mentioned the influence of Nerval in the first Surrealist Manifesto. He also included Petrus Borel and Xavier Forneret in his influential "Anthology of Black Humor". André Breton wrote, "To be even fairer, we could probably have taken over the word SUPERNATURALISM employed by Gérard de Nerval in his dedication to the Filles de feu It appears, in fact, that Nerval possessed to a tee the spirit with which we claim a kinship " The Surrealist Manifesto, 1924
Итало Кальвино Петрус Борель мен Жерар де Нервальді өзінің "Қорқынышты әңгімелер" антологиясына енгізді. Жерар де Нервальдың "La Main de gloire" әңгімесі "Contes du Bouzingo" жинағында жариялануы тиіс болған. Марсель Пруст, Джозеф Корнелл, Рене Даумал және Т.С. Элиот Жерар де Нервальдың үлкен ықпалымен болғандарын айтты. Элиоттың "Шөл даласы" поэмасы ең жұмбақ жолдарының бірін Нервальдың "El Desdichado" өлеңінен алған. Оскар Уайльд, Жорис Карл Гюйсманс және Лаутреамонт Готье шығармаларының ықпалды екенін атап өтті. Оның "Өнер өнер үшін" философиясы туралы ойлары бүгінге дейін пікірталас тудырып келеді. Готье, Нерваль мен Бодлер есірткілермен тәжірибе жасауды зерттеуге арналған "Гашиштер клубын" құрды.
Italo Calvino included Petrus Borel and Gérard de Nerval in his anthology of "Fantastic Tales". La Main de gloire by Gérard de Nerval was a story intended to be published in the "Contes du Bouzingo". Marcel Proust, Joseph Cornell, René Daumal, and T. S. Eliot have all cited Gérard de Nerval as a major influence. Eliot's The Waste Land borrowed one of its most enigmatic lines from Nerval's "El Desdichado". Oscar Wilde, Joris Karl Huysmans, and Lautréamont have all mentioned the works of Gautier as influential. His thoughts on the philosophy of "Art for Art's Sake" have continued to be the source of debate. Gautier with Nerval and Baudelaire created the infamous Club des Hashischins dedicated to exploring experiences with drugs.