Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1910–1958 жылдарғы Оңтүстік Африкадағы саяси партия, кейін Аллан Хендрикс басқарған партия.
1910–1958 political party in South Africa
the later party led by Allan Hendrickse
Оңтүстік Африканың Еңбек партиясы – 1910 жылдың наурыз айында, жаңа құрылған Оңтүстік Африка одағында кәсіподақтар, Трансваал тәуелсіз Еңбек партиясы және Натал Еңбек партиясы арасындағы келіссөздерден кейін құрылған Оңтүстік Африканың саяси партиясы. Бұл партия өзін демократиялық социалистік партия деп жариялап, ақ жұмысшы табының мүддесін қорғайтын. Партия көбінесе қалалық ақ жұмысшылардың қолдауын алды және көптеген жылдар бойы оларды қара және басқа да ақ емес жұмысшылардың бәсекесінен қорғауға тырысты.
The South African Labour Party , was a South African political party formed in March 1910 in the newly created Union of South Africa following discussions between trade unions, the Transvaal Independent Labour Party, and the Natal Labour Party. It was a professedly democratic socialist party representing the interests of the white working class. The party received support mostly from urban white workers and for most of its existence sought to protect them from competition from black and other non white workers.
Тарих
Партия Оңтүстік Африка Ассамблеясында 1910 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауынан бастап, 1958 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауында соңғы орынды жоғалтқанға дейін өкілдік етті. Ол Парламентте көпшілікке ие болуға немесе ресми оппозиция болуға ешқашан жақындамады, бірақ Оңтүстік Африка үкіметіндегі кіші коалициялық серіктес ретінде белгілі бір кезеңдерді өткізді. 1910-1929 жылдар аралығында партияға полковник Ф.Х.П. Кресвелл басшылық етті. Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуынан кейін дүниежүзілік депрессия Оңтүстік Африкада Рэнд көтерілісі деп белгілі болған ереуілге әкелді, ол әскери күш пен репрессияның, соның ішінде еңбек көшбасшысы Фредерик Кресвеллді бір айға қамау арқылы тоқтатылды. Үкімет пен қарусызданған профсоюздер арасындағы қатаң келіссөздер Ян Смутске жұмысшылар дауысының және Еңбек партиясының наразылығын тудырды, олардың қолдауы жұмысшылардың өршілдігінің артуымен нығайтылды. Бұл 1924 жылғы жалпы сайлауға Еңбек партиясы мен Ұлттық партия (ҰП) арасындағы сайлау келісімінің жолын ашты, онда екі партия сайлау кезінде бір-біріне қарсы шықпай, белгілі бір сайлау округтерінде бір-бірінің кандидаттарын қолдайтын болды. Нәтижесінде Кресвелл 1933 жылға дейін қызметте болды, соның ішінде көп бөлігін Еңбек министрінің міндетін атқарумен қатар жүзеге асырды. Үкіметте болған кезде Еңбек партиясы ақ жұмысшылардың жағдайын жақсартқан маңызды экономикалық және өнеркәсіптік заңнаманы бастады. Алайда, бұл саясат қара жұмысшылардың жағдайын жақсартуға ешқандай әсер етпеді. 1929 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауынан кейін, Ұлттық партия жалпы көпшілікті жеңгеніне қарамастан, полковник Кресвелл мен оның әріптесі министрлік лауазымдарын сақтап қалды. 1933 жылы Ұлттық партия Ян Смутстың Оңтүстік Африка партиясымен коалиция құрғанда, Пакт үкіметі таратылды. 1933 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауында Кресвелл фракциясы генерал Смутстың жақтастарына айналды, осылайша Ұлттық Кеңес фракциясын Еңбек партиясы ретінде қалдырды. 1934 жылы Ұлттық партия мен Оңтүстік Африка партиясы Біріккен партия (БП) болып бірікті. Бұл партия екінші дүниежүзілік соғысқа Оңтүстік Африканың қатысуы мәселесі бойынша бөлінген кезде, Еңбек партиясы 1939 жылы құрылған Ян Смутстың басшылығымен соғыс коалициясына қатысты. 1945 жылы Еңбек партиясының жетекшісі Уолтер Мэйдли коалициядан шықты. 1946 жылғы 24 шілдеде Уолтер Мэйдли партия басшылығынан және партиядан кетті. 1946-1947 жылдары тағы үш депутат партиядан шықты, себебі олар партия ұйымына қарағанда нәсілдік мәселелерде консервативті бағытты ұстанды. 1910 жылы құрылғаннан бері Бенониді Одақ Парламентіне үздіксіз өкілдік еткен Мэйдли 1947 жылы қайтыс болды. Бір Еңбек партиясының кандидат (Біріккен Еңбек партиясын білдіреді) Бенонидегі сайлауға қатысты, бірақ ресми Еңбек партиясының кандидатына 949 дауыспен жеңілді. Диссиденттік Еңбек партиясының кандидаттары да 1948 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауына қатысты, бірақ бірде-бір орын жеңе алмады. 1939 жылдан кейін Еңбек партиясы Ұлттық партияға қарағанда Біріккен партияға жақын болды. Еңбек партиясы 1943, 1948 және 1953 жылдары БП-мен сайлау келісімін жасасқан. Алайда, 1948 жылы билікке келгеннен кейін Еңбек партиясы НП-ға үлкен және консервативті Біріккен партияның қолынан келетінін сезгеннен гөрі күшті қарсылық білдірді. 1953 жылғы Оңтүстік Африканың жалпы сайлауы кезінде Еңбек партиясының жетекшісі Джон Кристи қайтыс болды. Оның орнын басушы, соңғы Еңбек партиясының жетекшісі Алекс Хеппл социалистік саясатты жүргізуді және Африка Ұлттық Конгресі сияқты топтармен қарым-қатынас орнатуды көздеді. Оның саясаты көптеген африканер сайлаушылары үшін тым солшыл болып көрінді және 1958 жылғы сайлауда ауыр жеңіліске әкелді, онда Еңбек партиясы 0,23% дауыс жинады және барлық қалған орындарын жоғалтты. Сайлаудан кейін көп ұзамай Еңбек партиясы таратылды. Бұрынғы Еңбек партиясының саясаткерлерінің шағын тобы Консервативті жұмысшылар партиясын құрды, ол 1961 жылғы сайлауда 0,31% ғана жинады және таратылды.
The party was represented in the South African House of Assembly from the South African general election, 1910 until it lost its last seats in the South African general election, 1958. It never came close to acquiring a majority in Parliament or to being the official opposition, but it did spend periods as a junior coalition partner in the government of South Africa. Between 1910 and 1929 the Party was led by Colonel F. H. P. Creswell. The worldwide depression after the end of the First World War had led to a strike in South Africa, known as the Rand Rebellion, which had been defused through a combination of military force and repression, including the imprisonment of Labour leader Frederic Creswell for a month. The government's heavy handed negotiations with the out gunned unions earned Jan Smuts the enmity of the labour vote and the Labour Party, whose support was boosted by the growing militancy of workers. This paved the way for an election agreement between the Labour Party and the National Party (NP) for the 1924 general election, in which the two parties would not oppose each other during the election and would support each other's candidates in certain constituencies. In the event, Creswell remained in office until 1933, for much of that time doubling as Minister of Labour. While serving in government, the LP initiated important economic and industrial legislation which improved conditions for white workers. These policies, however, did nothing to enhance conditions for black workers. After the South African general election, 1929, even though the National Party won an overall majority, Colonel Creswell and a colleague remained ministers. When the National Party formed a coalition with Jan Smuts's South African Party, in 1933, the Pact government came to an end. At the South African general election, 1933, the Creswell faction became followers of General Smuts, thus leaving the National Council faction as the Labour Party. The National Party and the South African Party merged in 1934 as the United Party (UP). When that party split, over the issue of South African participation in the Second World War, the Labour Party participated in a wartime coalition under the Premiership of Jan Smuts formed in 1939. Walter Madeley, the Labour leader, left the coalition in 1945. On 24 July 1946, Walter Madeley resigned from the leadership and the party. Three other MPs also left the party during 1946–47 because they favoured a more conservative line on racial questions than the party organisation. Madeley, who had represented Benoni in the Union Parliament continuously since it was created in 1910, died in 1947. A dissident Labour candidate (representing the United Labour Party) contested the Benoni by election, but lost by 949 votes to the official Labour candidate. Dissident Labour candidates also contested the South African general election, 1948 but won no seats. After 1939, the Labour Party was clearly closer to the United Party than to the National Party. Labour had an electoral pact with the UP in 1943, 1948 and 1953. However Labour tended to oppose the NP, after it came to power in 1948, more vigorously than the larger and more conservative United Party felt able to do. The Labour leader, John Christie, died during the South African general election, 1953. His successor, the last Labour leader Alex Hepple, tried to pursue a socialist policy as well as maintaining relations with groups like the African National Congress. His policies proved to be far too left leaning for the majority Afrikaner electorate and led a sound defeat in the 1958 election, in which Labour gained 0,23% of the votes and lost all of its remaining seats. The Labour Party was dissolved soon after the election. A small fraction of former Labour politicians formed the Conservative Workers Party, which only gained 0.31% in the elections 1961 and disbanded as well.