Кіріспе
Оңтүстік Африканың бұрынғы провинциясы
Оңтүстік Африканың таратылған провинциясы
the defunct province of South Africa
Тарих
1910 жылы Оңтүстік Африка одағы құрылғанда, бастапқы Кейп колониясы Кейп провинциясы деп аталды. Бұл Оңтүстік Африканың төрт провинциясының ішіндегі ең үлкені болды, себебі ол бұрын шартты түрде қосылған аймақтарды қамтыды, мысалы Британдық Бечуанал (Бечуанал қорғанышымен шатастырмау керек, қазір Ботсвана), Грикваланд Шығыс (Кокстад маңындағы аймақ) және Грикваланд Батыс (Кимберли маңындағы аймақ). Осының нәтижесінде, ол Оңтүстік Африканың жер аумағының үштен екі бөлігін құрады. Оңтүстік Африка одағы құрылған кезде Оңтүстік Африка төрт провинциядан тұрды: Трансвал (бұрынғы Оңтүстік Африка Республикасы), Натал, Оранж еркін мемлекеті және Кейп провинциясы.
At the time of the formation of the Union of South Africa, South Africa consisted of four provinces: Transvaal (previously the South African Republic), Natal, Orange Free State and the Cape Province.
Кейп-франшиза
Одақ құрылғанға дейін Кейп колониясы дәстүрлі түрде нәсілдік емес сайлау құқығы жүйесін қолданды, онда сайлауға қатысу шарттары барлық еркектерге, нәсіліне қарамастан, тең дәрежеде қолданылды. Одақ келіссөздері барысында Кейп премьер-министрі Джон Х. Мерриман осы көп нәсілдік сайлау құқығы жүйесін Оңтүстік Африканың қалған бөлігіне таратуға сәтсіз тырысты. Бұл жобаға ақтардың үстемдігін нығайтуға бейім бұрынғы бур республикалары күшті қарсылық көрсетті. Одақ құрғаннан кейін Кейп провинциясына көп нәсілдік білікті сайлау құқығының шектеулі нұсқасын сақтап қалуға рұқсат берілді, осылайша ол түстілер (аралас нәсілді адамдар) мен қара африкалықтардың дауыс бере алатын жалғыз провинциясы болды. Келесі жылдары осы нәсілді ескермейтін сайлаушылар тізімін жоюға бағытталған бірнеше заңдар қабылданды. 1931 жылы ақ сайлаушылар үшін шектеуші талаптар алынып тасталды, бірақ қара және түсті сайлаушылар үшін күшінде қалды. 1956 жылы апартеид үкіметі "ақ емес" азаматтардың барлық қалған сайлау құқығын жойды. Үкімет бұл өзгерістерді күштету үшін парламентке көптеген қосымша сенаторларды тағайындауға мәжбүр болды.