Спенсер Вуд – резиденция лейтенант-губернатора Квебека (1870-1966). История, пожар 1966 года и утрата официальной резиденции провинции. Квебек, история Квебека.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Квебектің 1870 жылдан 1966 жылға дейінгі ресми резиденциясы – Квебек провинциялық үкімет үйі.
Official residence in Quebec from 1870 to 1966
the provincial Government House of Quebec
Квебек үкімет үйі, Спенсер Вуд деп белгілі, Квебектің вице-корольдік резиденциясы болды. Ол 1854 жылы салынған. Силлериде, i=unset (Абрахам жазығынан жоғарырақ және Анс-о-Фулонға қарап тұрған) жерде орналасқан, бұл үй 1870 жылы Квебек үкіметі сатып алған және 1966 жылға дейін Квебек лейтенант-губернаторларының резиденциясы қызметін атқарды. Одан кейін болған ірі өрт басты резиденцияны қиратты.
Quebec's Government House, known as Spencer Wood, was the viceregal residence of Quebec. It was built in 1854. Located at i=unset (upstream of the Plains of Abraham and overlooking Anse au Foulon) in Sillery, it was purchased by the Quebec government in 1870, and served as the residence of Quebec lieutenant governors until 1966, when a major fire destroyed the main residence.
Тарих
Бастапқыда Жаңа Франция губернаторының резиденциясы астана Квебек қаласындағы Сент-Луи сарайында орналасқан болатын. Монархтың өкілі сол қалада жұмыс істеуді және тұруды жалғастырады; алайда, Онтарио сияқты, Квебек те 1966 жылы Спенсер Вуд өртенгеннен кейін ресми Үкімет үйіне ие болмайды. Оның орнына губернатор кеңсесіне және Парламент ғимаратының жанындағы мерекелік залдарға ие болады. 1867 жылдан 1881 жылға дейін Квебек лейтенант-губернаторлары Севелл үйінде жеке жұмыс кабинетін ұстады, содан кейін ол ескі парламент ғимараттарына көшірілді. Ол 1979 жылға дейін сол жерде болды, содан кейін кеңсе қайтадан i=unset-ке көшірілді, онда барлық жиһаз және жабдықтар бұрынғы орналасқан жерден әкелінді. Ішінде қабылдау залдары, кеңселер және қосымша жабдықтар бар. Патшалық люкс – Кабинет министрлерінің ант қабылдау орны, онда патшалық келісім беріледі және лейтенант-губернатор премьер-министрді қабылдайды. Егер патша немесе Корольдық отбасының басқа мүшелері провинциялық астанада болса, лейтенант-губернатор әдетте Château Frontenac сияқты қонақүйлерде тұрады. Бұл саябақтың тарихы 1633 жылға, Француз үкіметінің басталған кезіне дейін жетеді, сол кезде Жаңа Францияның үшінші губернаторы, i=unset, оны пайдаланды. Бұл иелік және губернатордың басқа да бірнеше мүліктері 1657 жылдың 9 сәуірінде бүгінгі саябақтан әлдеқайда үлкен бір үлкен иелікке біріктіріліп, Кулонж шателлениясы деп аталды. Ол қайтыс болғаннан кейін, иелік Августин орденінің қарындастарына, Hôtel Dieu-ге сатылды, ал 12 мамыр 1676 жылы Квебек семинариясы мүлікті сатып алды. Британдықтар басып алғаннан кейін, семинария жеткіліксіз қаржыға ие болғандықтан, 1780 жылы жердің бір бөлігін ағылшын офицері Генри Уотсон Пауэллге сатты, ол бұл аймақты Пауэлл Плейс деп атады. Ол жайлы тұру үшін вилла, жылыжайлар және жолдар салдырды. 1811 жылы Майкл Генри Персевал иегері болып, оны Спенсер Вуд деп атады. Алайда, оның бүгінгі сәнінің бір бөлігі 1833 жылы осы жерді сатып алған Генри Аткинсонға тиесілі. Ол бағбанмен бірге, шаған, емен және жолдармен ағылшын стиліндегі бақты жасады. 1854 жылы иесіз қалған иелік бірнеше бөлікке бөлінді, ал ең үлкен бөлігін Канада провинциясының үкіметі генерал-губернаторды орналастыру үшін сатып алды. Алты жылдан кейін генерал-губернатордың резиденциясы өртеніп, толығымен қирады. 1862 жылы үй қайта салынды, оның қақпасы 15 метрлік, қызметшілер қанаты және қысқы бағы бар. 1870 жылы Спенсер Вуд Квебек провинциясына сатылды және сол кезде лейтенант-губернатордың резиденциясы болды. Жылдар бойы бірнеше өзгерістер енгізілді, атап айтқанда, бүгін көріп отырған фонтан. 1950 жылы Спенсер Вуд иелігі i=unset деп аталды. Барлығы 21 лейтенант-губернатор осы иелікте бір-бірінен кейін қызмет етті, ал соңғысы, Пол Комтуа, 1966 жылдың 21 ақпанында үйді жойған өртте, қасиетті Тағаланың жеке капелласынан құтқаруға тырысқанда қаза тапты. 1986 жылы, иелік тастап кетілгеннен кейін, қалпына келтіру жұмыстары басталды. Соңында, 1996 жылы Квебектің Ұлттық капитал комиссиясы оның иесі болды.
Originally, the residence of the governor of New France was at the Château St Louis, in the capital, Quebec City. The monarch's representative continues to work and reside in that city; however, like Ontario, Quebec no longer has an official Government House, after Spencer Wood burned down in 1966. Instead the governor holds an office and a suite of rooms for entertaining near the Parliament Building. From 1867 to 1881 lieutenant governors of Quebec maintained a separate working office at the Maison Sewell, after which it was moved to the old parliament buildings. It remained there until 1979 when the office moved again to the i=unset, where all the fittings and furniture were brought to from the former location. Inside are reception rooms, offices and support facilities. The royal suite is the site of swearing in ceremonies for Cabinet ministers, where royal assent is granted, and where the lieutenant governor receives the premier. Whenever the sovereign or other members of the Royal Family are in the provincial capital, the lieutenant governor resides at a hotel, usually the Château Frontenac. The history of this park goes back at the very start of the French regime in 1633, when i=unset, third governor of New France, occupied it. This estate and several other properties of the governor became one large estate (much larger than today’s park) on 9 April 1657 and was named the châtellenie of Coulonge. It was after his death that the estate was sold to the sisters of the Augustine order the Hôtel Dieu, and on 12 May 1676, the Quebec Seminary acquired the property. After the British conquest, the seminary, not having enough funds, sold one of the lots in 1780 to an English officer, Henry Watson Powell, who named this area Powell Place. To create comfortable living quarters, he had a villa, greenhouses and trails built. The park again changed its name in 1811, when Michael Henry Perceval became owner and called it Spencer Wood. However, its splendour today is owed in part to Henry Atkinson, who bought this land in 1833. With his gardener, he created an English style garden with elms, oaks and trails. Without an owner in 1854, the estate was divided into several sections and the most imposing lot was bought by the government of the Province of Canada to house the governor general. Six years later, a fire completely destroyed the governor general’s residence. The house was rebuilt in 1862, with a castle like length of , a servant’s wing, and a winter garden. In 1870, Spencer Wood was sold to the province of Quebec and was then home to the lieutenant governor. A few modifications were made throughout the years, namely the fountain that we see today. The Spencer Wood estate was renamed i=unset in 1950. In total, 21 lieutenant governors succeeded each other at this estate and the last one, Paul Comtois, died in the fire which destroyed the house on 21 February 1966, while trying to save the Blessed Sacrament from the private chapel. It was in 1986, after the estate was abandoned, that restoration was undertaken. Finally, the National Capital Commission of Quebec became its owner in 1996.