Кіріспе
Венадағы Лайнцер жартаудағы сарай, Австрия. Гермесвилла – Венадағы Лайнцер жартаудағы сарай, Габсбург әулетінің бұрынғы аң аулау аймағы. Император Франц Иосиф I оны әйелі, императрица Елизаветаға (халық арасында "Сиси" деп аталған) сыйға берді және оны "арман сарайы" деп атады. Вилланың аты вилла бағында орналасқан ақ мәрмәрдан жасалған Гермес мүсінімен байланысты. Бүгінде Гермесвилла өнер және табиғи ортасымен танымал, Вена мұражайы оны мәдени тарихқа арналған арнайы көрмелер өткізу үшін пайдаланады.
Hermesvilla is a palace in the Lainzer Tiergarten in Vienna, a former hunting area for the Habsburg nobility. Emperor Franz Joseph I gave it to his wife Empress Elisabeth (nicknamed "Sisi"), and he called it the "castle of dreams.“ The name of the villa refers to a statue of Hermes made of white marble that is located in the garden of the villa. Today, the Hermesvilla is noted for its art and natural setting, and is used by the Vienna Museum for special exhibitions on cultural history.
Тарих
Император Франц Иосиф 1881 жылдың жазында бастапқыда "Вилла Вальдрух" деп аталған Вилла Гермес салуды шешті. Император көп саяхаттайтын әйелінің Венада қалуын ынталандыруды үміттенеді. Вилланың жобасын Карл Фрайхерр фон Хасенауэр жасаған, ал құрылысы 1882 жылдан 1886 жылға дейін созылды. 1885 жылы ғимаратты "Вилла Гермес" деп қайта атау туралы шешім қабылданды. Императрица Берлиндегі мүсінші Эрнст Гертерге "Hermés der Wächter" ("Қорғаушы Гермес") деп аталатын мүсінді жасауды тапсырды және оны вилланың бағына орналастыруды бұйырды. Stadterweiterungsfond қорының құжаттарында бас ғимараттың баспалдақтары үшін Sterzinger Marble, Laaser Marble және Wöllersdorfer Stone тастарының көптеген партиялары жеткізілгені туралы мәліметтер бар. Қоршаған ғимараттарда қатты Маннерсдорфер тасы, Алмасер тасы, Линдабруннер тасы, Сент-Маргаретнер тасы, сондай-ақ "Кайзерштейнбрук" тас қазбасынан алынған "Кайзерштейн" тасы қолданылды. 1886 жылы вилла және оны қоршаған барлық ғимараттар, соның ішінде императрица Елизаветаның жылқылары үшін атпен жүруге арналған жайлар мен тұрақтар аяқталды. 1887 жылдан бастап 1898 жылы қаза тапқанға дейін императорлық жұп жыл сайын көктемнің соңында бірнеше күннен бірнеше аптаға дейін виллада уақыт өткізді. Жерді дамыту кезінде император Франц Иосиф барлық жайылымдарды тегістеп, барлық тырнақалдыларды алып тастауды бұйырды, әйтпесе императрица "онда жылқысын шабуға мүмкін болмайды" деп алаңдады. Жақын жердегі кішкентай тоғанның жанында императрица үшін беседка салынды, бірақ ол қазір сақталмаған. Виллаға апаратын көше Венадағы электр жарығы бар алғашқы көшелердің бірі болды, ал вилла Венадағы телефон байланысы бар алғашқы ғимараттардың бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1945-1955 жылдары Венаны кеңес әскерлері басып алған кезде вилла тонауға ұшырады, күйреп, көп жыл бойы нашар күйде болды. Алайда, 1963 жылы Диснейдің "Ақ айғырлардың кереметі" фильмі ғимаратқа деген қызығушылықты қайта жақтандырды. Бұл Австрия билігін вилланы қайта жаңартуға итермелеген жеке бастамаға әкелді, ал қайта жаңарту жұмыстары 1968 жылдан 1974 жылға дейін созылды. Алғашқы көрме 1971 жылы Будапештте өткен "Дүниежүзілік аңшылық көрмесіне" Австрияның үлесі ретінде ашылды. Содан бері Гермесвилла 2500 гектарлық табиғи қорықтың ортасындағы "ғажайып" болып саналады және Габсбург мәдениетіне, тарихына және трагикалық тағдырға ұшыраған сұлу және бақытсыз императрицаның "Сиси мифіне" қызығушылық танытатын адамдар үшін танымал мақсатты орынға айналды.
Интерьер
Ханс Макарт, Густав Климт және Виктор Тильгнердің фрескалары интерьер дизайнының ажырамас бөлігі болып табылады. Суретші "міндет – қашу – еркіндік" (zwang – flucht – freiheit) деген орталық тақырыпты қолданды, бұл императрицаның ішкі сезімдерін көрсетеді. Ол Каррара мәрмәрінен жасалған, шамамен биіктігі бар және салмағы 6,5 тонна. Тругер бұл туындының романтикалық "Сиси" бейнесіне қарсы қоюын қалады. Мүсін императрицаны әр жағынан әртүрлі бейнелейді, императрица тұлғасының әртүрлі жақтарын көрсетеді, ол сарай өмірінің шектеулерінен жиі маза алатын. Бір жағынан, "міндет" (zwang) оның күтілетін рөлінің міндеттерін және жауапкершіліктерін көрсетеді. Екінші жағынан, "қашу" (flucht) оның қашуға деген құштарлығын білдіреді; ал соңында "еркіндік" (freiheit) тақырыбы қанаттар бейнеленген сурет арқылы көрсетілген. Осылайша, Тругердің императрицаны түсіндіруі құрылым мен еркіндік арасындағы байланысты зерттейді.
Қоралар
Императрицаның жылқылары үшін бастапқыда салынған қоралар ауланың сол қанатында орналасқан. Бастапқы қора жабдықтары, оның ішінде жеке және байламды қораларға арналған қабырғалық бөліктер, көбінесе бүгінге дейін сақталған. Жылқы қораларының арасында диаметрі дөңгелек сарай орналасқан, онда императрицаның жылқылары нашар ауа-райы кезінде жаттығу жасаған. 1950 жылдардан 2005 жылға дейін бұл қоралар Испан ат үстінде жүзу мектебінің Липицци тайларын жазғы мал жайлау орны ретінде пайдаланылды. Жеті апта бойы тайлар осы жерде демалыс алды, ал олардың шабандоздары оларды әдеттегі жұмыстан ауыстырып, "Tiergarten" орман-тоғайларында серуендетіп, жаңа өрнек берді.