Маргарет Эльтер: Протестант қызы мен қайғылы тағдыры
Margaret Elter
Маргрет Эльтер (1525-1553): Немесе Маргурит д'Эльтер – протестант қызы, Англия мен Страсбургтағы белімгер, діни себептермен эмигрант болған ақсүйек әйел.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Маргарет Элтер (шамамен 1525 – 1 ақпан 1553 ж. шамамен), немесе Маргарита д’Эльтер – Гелдерн аймағынан шыққан ақсүйек әйел, Анна 'т Серкластың туысы (Глостер епискобы Джон Хупердің әйелі) және Кембридж мен Страсбургте протестанттық босқын.
Margaret Elter (c. 1525 c. 1 February 1553), or Marguerite d'Elter, was a noblewoman from Guelders, relative of Anna 't Serclaes (wife of John Hooper, bishop of Gloucester), and Protestant refugee in Cambridge and Strasbourg.
Өмір
Маргарет Элтер Нидерландыдағы Мос қаласында (Эно провинциясы) монастырьда білім алған. 1547 жылы ол діни себептермен Базельге қашып келді, онда Фалес иесі Жак де Бургундияның үйіне қызметке орналасты. 1548 жылдың наурыз айында Страсбургте испандық протестант Франсиско де Энзинасқа үйленді және көп ұзамай онымен Англияға көшті. Келесі жылы Кембриджде қызы дүниеге келді. 1549 жылдың қараша айында күйеуі Страсбургке оралғанда, ол баланың нашар денсаулығы мен қысқы сапардың қауіптілігін айтып, онымен бірге барудан бас тартты. Соңында 1550 жылдың маусымында ол немере қызы Анна Элтермен бірге оған қосылды. 1551 жылы Страсбургте екінші қызы дүниеге келді. 1552/53 жылдардың қысында қалада оба эпидемиясы басталды, ал Маргарет Элтер күйеуінің қайтысынан бір айдан астам уақыт өткен соң, 1553 жылдың 1 ақпанында қайтыс болды. Жетім қыздар Маргарита мен Беатрис қаланың қамқорлығына алынды. Филип Меланхтон олардың біреуін Виттенбергтегі үйіне қабылдауды ұсынды, бірақ қала басшылары оған келіспеді. 1555 жылдың шілдесінде Анна Элтер атқыштар офицері Гийом Работ де Саленеге Палатин курфюрсінің ұйымдастыруымен үйленді. Жұбайлар жетімдердің мүдделерін қорғады және олардың күтіміне қаражат жинау үшін Энзинастың "Муаруалары" (бұл еңбек протестанттық мартирологтар Джон Фокс пен Людвиг Рабустың қызығушылығын тудырған) жариялануын ұйымдастырды. Осылайша олар балаларды Испаниядағы католик туыстарының қолынан сақтап қалуға қол жеткізді.
Margaret Elter was educated in a convent in Mons, Hainaut, in the Low Countries. In 1547 she fled for religious reasons to Basel, where she joined the household of Jacques de Bourgogne, Lord of Falais. In March 1548 at Strasbourg she married the Spanish Protestant Francisco de Enzinas, and shortly afterwards moved with him to England. A daughter was born in Cambridge the following year. When her husband returned to Strasbourg in November 1549, she refused to accompany him, citing the baby's delicate health and the perils of winter travel. She finally joined him in June 1550, accompanied by her niece Anna Elter. A second daughter was born at Strasbourg in 1551. The plague took hold of the city in the winter of 1552/3, and Margaret Elter died about 1 February 1553, little more than a month after the death of her husband. The orphans, Margarita and Beatriz, became wards of the city. Philip Melanchthon offered to take one of them into his home in Wittenberg, but the city refused. In July 1555, Anna Elter married the cavalry officer Guillaume Rabot de Salène, in a match arranged by the Elector Palatine. The couple promoted the interests of the orphans and probably engineered the publication of Enzinas's Mémoires (which had already attracted the interest of the Protestant martyrologists John Foxe and Ludwig Rabus) to secure funds for their maintenance. By these means they succeeded in their goal of keeping the children out of the hands of Catholic relatives in Spain.