Рухтарды суретке түсіру тарихы немесе әруақтар фотосуреті

Кіріспе

Рухтар мен әруақтардың суреттерін түсіруге талпыну

Рухтық фотосурет (әрі әруақтық фотосурет деп те аталады) – бұл фотосуреттің басты мақсаты әруақтар мен басқа да рухани жандарды, әсіресе әруақтарды іздеу кезінде суретке түсіру болып табылады. Ол 19 ғасырдың соңына қарай пайда болған. Америка Азамат соғысының аяқталуы және 19 ғасырдың ортасындағы спиритизм қозғалысы рухтық фотосуреттің танымалдылығына зор үлес қосты. Виктория дәуірінде өлімнің кең таралғандығы соңғы өмірдің куәлігін іздеуге ұйтқы болды, ал рухтық фотосуретпен айналысқандар көбінесе қайтыс болған туыстарының немесе жақындарының бейнесін көрсететін суреттерді алуға үміттенді. Уильям Мамлер және Уильям Хоуп сияқты фотографтар өздерінің қайтыс болған туыстарымен адамдардың суретін түсіріп, табысты бизнес жүргізді. Екеуі де алаяқ екені анықталды, бірақ сэр Артур Конан Дойл сияқты "шындыққа сенушілер" бұл дәлелді жалғандық ретінде қабылдаудан бас тартты. Камералар көпшілікке қолжетімді болған сайын, әруақтық фотосуреттер табиғи камера артефактілерінің салдарынан, мысалы, шаң бөлшектерінен шағылысқан жарқырау, линзаға жақын камераның мойын тізбегі немесе шаш, линзаның жарқырауы, парейдолия немесе қазіргі заманда қолданылатын, суреттерге әруақтық бейнелерді қосатын смартфон қосымшалары арқылы кеңінен таралды.

Тарих

1839 жылы пайда болған алғашқы практикалық фотографияда даггерротип процесі қолданылды. Осы және басқа да ертедегі процестерде сурет тікелей экспозициялық пластинадан жасалғандықтан, бірнеше экспозиция жасау мүмкін болмады. Дегенмен, олар ұзақ экспозиция талап еткендіктен, қозғалыс кескіні әлсіз із қалдыруы мүмкін еді, сондай-ақ Пеппердің көлеңкесі сияқты бейнелерді де түсіре алды. 1856 жылы сэр Дэвид Брюстер осы эффекттерді қасақана пайдаланып, әуесті суреттер жасауға болатынын анықтады. Лондондық стереоскоп компаниясы Брюстердің идеясын пайдаланып, "Стереоскоптағы әуес" деп аталатын суреттер сериясын жасады. 1859 жыл шамасында шыны пластиналы негативтік процестердің қабылдануы экспозициялық пластинаны қайта пайдалануға мүмкіндік берді, бұл ретте бұрынғы суреттер көрінетін болды, және ертедегі рух фотографтары осы эффектке сүйенді. Камералардың бағасы төмендеп, олар кеңінен тарала бастағанда, рухты суретке түсіру өркендеді, бірақ қолданылған әдістер көбінесе күлкілідей қарапайым болуы мүмкін. Бұл құбылыс 1920 жылдарға дейін, Гарри Гудини сияқты күмәнданушылар спиритизм алаяқтығына қарсы күреске түскенге дейін азаймады.

Рух суретшілері

Америкалық зергер-оюшы және фотосуретке әуесқой Уильям Мамлер 1862 жылы 12 жыл бұрын қайтыс болған туысының рухы деп саналатын суретті жариялады. Бұл сенсацияны тудырып, Мамлер гравюра жасауды тастап, Нью-Йорк пен Бостонда «Рухты фотосуреттейтін медиум» ретінде табысты бизнес ашты. Ол Америка Азамат соғысында қаза тапқан туыстарымен үсқынсыз байланыс орнатуды үміттене білгендерге қызмет көрсетті. Мамлердің ең танымал суреттерінің бірі – Мэри Тодд Линкольннің өлтiрiлген күйеуінің рухымен бірге суретке түскен фотосуреті. Мамлер түсірген рухтар – бұрынғы клиенттердің суреттерінен алынған, дұрыс тазаланбаған фотопластинкалардың қос экспозициясы еді. 1869 жылы Мамлердің алаяқтығы ашылып, оған айып тағылды. Бірақ, оның «рухтары» тірі екендігінің куәліктеріне қарамастан, ол ақталды. П.Т. Барнум, Мамлерге қарсы куәлік беріп, оның адамдардың қайғысынан пайдалануын сынады. Кейін Мамлер кәдімгі фотосуретке көшті. 1872 жылы Англияда фотограф Фредрик Хадсонның студиясынан рухты фотосуреттер пайда бола бастады. Ол камерасын алдын ала экспозицияланған суретті ұстап тұру үшін «әдейілеген», содан кейін фотосурет түсіргенде ол сурет пайда болар еді. 1875 жылы француздық рухты фотограф Эдуард Буге, Лондонда студиясы болған, Парижде тұтқындалып, толық мойындағаннан кейін алаяқтық үшін сотталды. Ол қуыршақтарды марляға орап, олардың бетіне суреттер жабыстырып, рухтарды жасаған. Оның мойындауы француз және ағылшын баспасөзінде кеңінен жарияланды. 1891 жылы Сибелл Корбет түсірген ең танымал рухты фотосуреттердің бірі пайда болды. Ол Англияның Чешир графтығындағы Комбермер аббаттығының кітапханасын суретке түсірді, онда Лорд Комбермердің «басының, жағасының және оң қолының әлсіз контуры» пайда болды. Бұл фигура жақында қайтыс болған және сурет түсірілген кезде жерленген Лорд Комбермердің рухы деп есептелді. Экспозиция бір сағатқа созылғандықтан, күмәнданушылар кімнің-де бір, мүмкін, қызметші бөлмеге кіріп, тоқтап тұрғанын айтты, соның салдарынан осындай әуесқонтур пайда болды. Ғасырдың басында ең танымал фотографтардың бірі Уильям Хоуп болды. 1922 жылдың ақпан айында Психикалық зерттеулер қоғамынан Гарри Прайс, сиқыршы Сеймур, Эрик Дингволл және Уильям С. Мариотт Хоуптің алаяқ екенін көрсетті. Олар Хоупке жасырын рентген сәулелерімен белгіленген шыны негативтерді ұсынды. Қайтарылған пластинкада рухтың белгісі болмады. Прайс өзінің зерттеулерін «Journal of the Society for Psychical Research» журналына жариялады. Осы дәлелге қарамастан, Артур Конан Дойл сияқты көрнекті спиритистер бұл есеп Хоупқа қарсы жасалған қастандық екенін мәлімдеді. Хоупқа қарсы дәлелдерге қарамастан, ол табысқа жетті. Паранормальдық құбылыстарды зерттеуші Массимо Полидоро Уильям Хоуп пен оның ізбасарларының жағдайы, тіпті алаяқтықтың айқын дәлелі болған кезде де, нағыз сенушілерді сендірудің қаншалықты қиын екенін көрсетеді. Дэвид Дугуид және Эдвард Вилли сияқты алаяқтыққа қатысқан басқа рухты фотографтар да болды. Рональд Пирсолл «The Table Rappers» (1972) кітабында рухты фотосуретке түсірудің амал-тәсілдерін ашты.

An American jewelry engraver and amateur photographer named William Mumler published, in 1862, a photograph of what was purportedly the spirit of his cousin, who had died 12 years earlier. The media sensation that this caused, led Mumler to leave engraving and to begin a successful business as a "Spirit Photographic Medium", which he set up in New York and Boston servicing those hoping to find a supernatural connection with relatives killed in the American Civil War. One of Mumler's most famous images is a photograph of Mary Todd Lincoln posed with the purported spirit of her assassinated husband. The apparent spirits that Mumler had captured were double exposures of previous clients from photographic plates that were improperly cleaned. In 1869, Mumler's fraud was discovered and he was charged. He was acquitted, however, despite the evidence provided that one of his so called spirits was shown to be still alive. P. T. Barnum, who testified against Mumler, was one of his outspoken critics, declaring he was taking advantage of people's grief. Mumler later moved on to doing regular photography. Spirit photography started appearing in England in 1872 from photographer Fredrick Hudson's studios. He allegedly "gimmicked" his camera to hold a pre exposed image that would move into place when he took his photo. In 1875, Édouard Buguet, a French spirit photographer, who also had a studio in London, was arrested in Paris and prosecuted for fraud after making a full confession. He simulated spirits by wrapping dolls in gauze and attaching photos of faces onto them. His confession was widely publicized in the French and English press. In 1891 one of the most famous spirit photographs was taken by Sybell Corbet. She took a photo of the library at Combermere Abbey in Cheshire, England in which appeared the " faint outline of a man's head, collar and right arm". The figure was believed to be the ghost of Lord Combermere who had recently died and was being buried at the time the photo was taken. Because the exposure was one hour, it was believed by skeptics that someone, possibly a servant, had walked into the room and paused, causing the ghostly outline. One of the most famous photographers at the turn of the century was William Hope. In February 1922, Harry Price from the Society for Psychical Research, a magician named Seymour, Eric J. Dingwall and William S. Marriott showed Hope to be a fraud. They devised a plan where they presented Hope with glass negatives that had secretly been marked with X rays. The returned plate containing the spirit had no markings. Price wrote his findings in the Journal of the Society for Psychical Research. Despite this proof, prominent spiritualists, such as Arthur Conan Doyle, claimed the report was a part of a conspiracy against Hope. Hope had continued success despite the evidence against him. Paranormal investigator Massimo Polidoro said that the case of William Hope and his followers demonstrate how difficult it can be to convince true believers, even when there is strong evidence of fraud. Other spirit photographers exposed as frauds include David Duguid and Edward Wyllie. Ronald Pearsall exposed the tricks of spirit photography in his book The Table Rappers (1972).

Алғашқы кітаптар

Рухтардың суретке түсірілу мүмкіндігін қорғап бірнеше кітап жарық көрді. Ең танымал кітаптардың қатарында Артур Конан Дойлдың 1922 жылы жарық көрген «Рух фотосуретіне қатысты іс» кітабы болды, онда Дойл Уильям Хоупты және оның Крю үйірмесін – сол кездегі белгілі спиритуалистік топты қорғауға тырысты. Рух фотосуреттерін қолдаған кітаптардың авторларының ішінде Георгиана Хоутон, оның «Материалдық көзге көрінбейтін рухани жаратылыстар мен құбылыстардың фотосуреттері туралы жылнамасы» (1882) және Джеймс Коутс, оның «Көрінбейтінді фотоға түсіру» (1911) кітаптары бар.

Аңыз сурет салу

Паранормальды зерттеуші Джо Никель өзінің "Жүректердің ғылымы: өлілердің рухтарын іздеу" атты кітабында рухтардың фотосуреттері мен әуесқойлардың фотосуреттері арасындағы айырмашылықты көрсетеді. Никельдің сөзіне göre, рухтардың фотосуреттері студияларда басталып, кейіннен спиритизм сеанстары кезінде түсірілген әуесқойлардың фотосуреттерін қамтыды, ал әуесқойлардың фотосуреттері көбінесе қорқынышты деп саналған жерлерде түсірілді. Никель былай дейді: "Рухтардың фотосуреттері әрқашан шарлатандық туындылар болды, ал әуесқойлардың фотосуреттері жалғандауға немесе кездейсоқ пайда болуға мүмкін – мысалы, көрініс, кездейсоқ екі рет экспозиция немесе осы сияқты." Портативті камералар 1880 жылдардың соңында әуесқойларға қолжетімді болғаннан кейін әуесқойлардың фотосуреттері көбейді. Көбірек заманауи камералар кіріктірілген сыртқы жарықпен эктоплазма немесе "шарлар" деп саналатын нәрсені жасады. Көптеген әуесқойлардың фотосуреттері екі санатқа жатады. Олар тұманды, анық емес, адам сияқты пішіндер немесе әдетте ақ және дөңгелек шарлар болып табылады. Екеуі де мақсатты түрде немесе кездейсоқ жасалуы мүмкін.

Қазіргі заманғы талаптары

Фотографиялық аномалиялар фотосуретте әрқашан болған, бірақ 1990 жылдары "Адам аулаушылар" сияқты телешоулар осы аномалияларды өмірден кейінгі әлемнің дәлелі деп мәлімдеді. Бен Радфордтың "Жалпыларды зерттеу: рухтарды ғылыми іздеу" кітабында фотосуреттер мен бейнежазбалардағы жын-перілерге қатысты көптеген дәлелдер "қарқынды, түсініксіз аномалиялар, төмен сапалы камерамен (немесе нашар жарық жағдайында бұзылған жақсы сапалы камералармен) түсірілген" деп айтылады. Радфорд камера технологиясының, әсіресе смартфондардың дамуына байланысты, жын-перілерді анық әрі айқын түсіруге мүмкіндік беруі керек деп санайды. Бірақ фотосуреттер әлі де төмен сапалы және тұманды болып қалуда.

"Сербтер"

Вестминстер университетінің профессоры Аннет Хиллдің сөзінше, рухтардың фотосуреттеріндегі әдеттен тыс жарық көздері көбінесе "призрактық жарықтар" деп түсіндірілген. Хиллдің айтуынша, цифрлық фотосурет пайда болғаннан бастап, "призрактық жарық шар ретінде қайта бейнеленеді", және көптеген паранормальдық тақырыптағы веб-сайттарда рухтардың бар екенін дәлелдеу үшін көрсетіліп, талқыланатын "шарлар" деп аталатын визуалды артефакттар бар, әсіресе жын-перілерді іздеушілер арасында. Дегенмен, мұндай кең таралған визуалды артефакттар – жарық шашырауының нәтижесінде пайда болатын құбылыс, ол шаң, гүл тозаңы, жәндіктер немесе сұйық бөлшектерден (әсіресе жаңбырдан) немесе тіпті камера линзасындағы шетелдік материалдардан туындайды. Бұл эффекттер қазіргі заманғы ықшам және ультра ықшам цифрлық камераларда жиі кездеседі. Fujifilm мұндай артефакттарды әдеттегі фотосуреттік мәселе деп сипаттайды.

Жүрегі бар фотосуреттердің пайда болу себептері

Кенни Бидл мен Джо Никельдің "Егер сіздің суретіңізде әуедегі бір нәрсе болса" деген мақаласында былай делінген: "Бір суретті түсіндіру мүмкін болмағандықтан, ол паранормальды болуы керек деп тұжырымдау – бұл білімсіздікке сүйену қатесі деп аталатын логикалық жаңылыстың мысалы ғана". Олар камера бауынан шағылысқан жарық, баудың материалына байланысты, жарқыраған ақ жіп немесе "рухани энергияның айналмалы құйыны" тудыруы мүмкін екенін түсіндіреді. Басқа да әуедегі бейнелер шаш, әшекейлер немесе ұшатын жәндіктердің салдарынан пайда болуы мүмкін. Суық ауада адамның демі, темекі түтіні немесе тұманды жарықтандыру "эктоплазмалық тұман" сияқты көрінеді. Ұзақ экспозиция, әдетте бірнеше секунд, камера қозғалғанда немесе объект экспозиция кезінде қозғалғанда пайда болатын көлденең пішіндер немесе сызықтарды тудыруы мүмкін. Бен Радфорд өзінің "Үлкен – Егер шын болса: Ерекше оқиғалар" атты кітабында фотосуреттерде әуедегілерді табудың себебі ретінде адамдардың бұлттар, ағаш діңдері немесе тамақ сияқты нәрселерде бет немесе жануарлардың пішінін көру бейілі, яғни парейдолия құбылысын келтіреді. Ағаштардың көлеңкелері, тегіс емес беттер, судан немесе шыныдан шағылысқан жарық бізге "беттер" көрінуіне себеп болуы мүмкін. Ол әуедегілердің қолдары мен аяқтары сирек кездесетінін атап өтеді.

Қазіргі кездегі арбалы суреттер

2016 жылы турист Генри Яу Колорадодағы Стэнли қонақ үйінің ішіндегі баспалдақтағы әдемі бейнесі бар суретке түсірді. Бұл қонақ үй өздерінше арбақтардың мекендейтінімен әйгілі. Бірнеше әуесқой паранормальдық құбылыс іздеушілері суретті түсіндіруге болмайтынына сенеді және баспалдақтың жоғарғы жағында бір немесе екі арбақ бар деп санайды. Паранормальдық зерттеуші Кенни Бидлдің айтуынша, «арбақтар» камера панорама режимінде болғандықтан пайда болуы мүмкін, себебі ол бірнеше секундқа созылады және ұзақ экспозициядан екі рет сурет түсіруге мүмкіндік береді. Бидл суреттегі бейне баспалдақта қозғалып тұрған адамға ұқсайды деп санайды. Бен Рэдфордтың пікірінше, баспалдақтағы әйелдің киімі мен орналасқан жері адамдардың паранормальдық құбылысқа байланысты ойға келу мүмкіндігін арттырады. Ол: «Ол әдемі, танымал қонақ үйге лайық классикалық қара немесе күңгірт түсті көйлек киген сияқты. Егер ол сары блейзер киіп, үлкен Target сауда сөмкесін алып жүрсе, оның табиғаты туралы болжамдар мүлдем басқаша болар еді» дейді. Бидлдің сөзіне қарағанда, автор Тим Скаллион өзі арбақтардың суретін түсіргенін мәлімдеген. Бидл Скаллионның арбақтарын ұзақ экспозиция арқылы қозғалыс бұлыңғырлығын, жарықпен сурет салуды, жарықты ұстап алатын шаң бөлшектерін, линзаның жарқырауын немесе түнгі көріністе бұлыңғыр беттерді қосу арқылы жасалатынын түсіндіреді. Бұл қосымша беттердің пайда болған жеріндегі бейне шуының болмауынан анық көрінеді. 1900 жылы түсірілген ескі сурет 2016 жылы Belfast.co.uk веб-сайтындағы Белфаст қаласының ескі кәсіптері туралы тарих бөліміне жарияланғаннан кейін паранормальдық қауымдастықта кең таралды. Суретте ақ зәрдеп фабрикасынан келген Ольстер қыздарының тобы бейнеленген. Бір қыздың иығында құпия, көрінетін арбақ қол отыр. Суреттегі қол ешкімге тиесілі емес. Бидл суреттің шынайы екеніне көз жеткізді және «1900 жылғы арбақ қол» атты мақаласында фотосуреттен біреудің өшірілгенін дәлелдеді. Ол фотосуреттерді қолмен ретушпен өңдеу үстелі арқылы, заттар мен адамдарды кесіп алып, содан кейін оларды қарындашпен немесе көмірмен толтырудың бұрынғыда кең таралғанын айтады. 2020 жылдың 18 тамызында Бірмингем, Англиядағы құрылыс алаңындағы қауіпсіздік фирмасы ескерту алды. Мониторда ақ көйлек киген жалғыз әйелдің үйдің ішімен жүріп бара жатқан «арбақ» бейнесі пайда болды. Сурет вирустық таралды және Mirror сияқты көптеген таблоидтарда жарияланды. Қауіпсіздік фирмасының басқарушы директоры Адам Лис ескерту алғаннан кейін: «Ол алға еңкейіп, жүзіп бара жатқандай көрінеді, қолында бірдеңе ұстап тұр. Менің ойымша, ол тойға дайын тұрғандай, той көйлегін киген. Ол жынды қалыңдық сияқты» деді. Бидл суреттегі кейбір ерекшеліктерге назар аударды. Камера бұрышы қауіпсіздік камерасы үшін тым төмен болды, суретте күн мен уақыт көрсетілмеген (әдетте қауіпсіздік бағдарламалық жасақтамасынан көрінеді), және сурет әйелдің айналасындағы бөліктен басқа түсті болды. Бидл камераның инфрақызыл түнгі көру режимінде болғанын және жарық шыққаннан кейін суреттің шамадан тыс ашылуына және түстің бұрмалануына себеп болғанын болжады. Бидл Стюарт Чэпманға хабарласып, ол басқа жүйеге үстіне орнатылған тұрақты жабық схемалы теледидар жүйесін орнатқан және қызыл көйлек киген қыздың екі скриншотын жариялаған, бұл үйде арбақ емес, мас қыз бен оның досы екенін көрсетті.

In 2016, tourist Henry Yau took a picture of a staircase with a ghostly figure inside the Stanley Hotel in Colorado. The hotel is well known for its apparent hauntings. Several amateur ghost hunters believe the photo to be unexplainable and believe that a ghost or possibly two ghosts are at the top of the stairs. According to paranormal investigator Kenny Biddle, the "ghosts" could have been created because the camera was in panorama mode, which takes several seconds, and which can cause a double image from the longer exposure. Biddle believes that the image represents the same person moving on the stairs. Ben Radford indicates that the way the woman on the stairs is dressed and the location add to the possibility that people will jump to the conclusion that the paranormal is at work. He states "she seems to be wearing a classic black or dark dress (as befits a fancy, well known hotel); had she been wearing a yellow blazer and carrying a large Target shopping bag speculations about her spectral origins would likely have been scuttled." According to Biddle, author Tim Scullion claims that he has taken pictures of ghosts. Biddle explains that Scullion's ghosts are produced by using long exposures showing motion blur, light painting, dust particles catching light, lens flare, or by overlaying blurry faces on a night scene. This overlay was clearly evident due to the lack of image noise where the faces appear, compared to the rest of the photo. An old photograph taken in 1900 became popular within the paranormal community after it was posted on the website Belfast. co. uk in 2016 in a history section about old Belfast trades. The photo shows a group of Ulster girls from a linen factory. There is a mysterious, apparent ghostly hand sitting on the shoulder of one of the girls. The hand does not appear to belong to anyone in the picture. Biddle decided the photo was authentic and provides evidence that someone was most likely removed from the photo in his article The 'Ghost Hand' Of 1900 in Skeptical Inquirer. He describes how retouching photos by hand using a retouching desk, cutting out objects and people, then filling them in with pencil or charcoal was not uncommon. On August 18, 2020 a security firm received an alert at a construction site in Birmingham, England. On the monitor appeared the "ghostly" figure of a lone woman in a white dress walking across the property. The image went viral and appeared in many tabloids such as the Mirror. Adam Lees, the managing director of a security firm who received the alert, stated "She's leaning forward and seems to be floating, and is holding something in her hands. To me it looks like she is wearing a wedding dress like she's waiting to get married. She looks like a ghostly bride." Biddle noted some unusual things with the image. The camera level seemed too low for a security camera, there were no dates or times on the image as would normally be seen from security software, and the image was in colour except for the area around the woman. Biddle surmised that the camera was in an infrared night vision mode and a flash was fired, explaining the overexposure of the figure and the colour distortion. Biddle reached out to Stewart Chapman, who had installed a permanent closed circuit television system above the other system, and had posted two screen shots of a girl in a red dress showing it was not a ghost on the property but a drunken girl and her friend.

Қасқыр камера қолданбалары

Смартфон қосымшалары, нақты суреттерге арбақтардың, шетелдіктердің және монстрлердің суреттерін қойып, адамдарды қызықтыруға немесе оларды арбақтардың нақты суреттеріне сендіруге пайдаланылды. Бұл қосымшаларды бейімдеуге болады, пайдаланушыға суретте кез келген жерге арбақты орналастыруға, оны бұруға, мөлдірлігін реттеуге және бөліктерін жоюға мүмкіндік береді. 2014 жылы Android телефондары үшін 250-ден астам арбақтарға қатысты қосымшалар болды, ең танымалдарының бірі – GhostCam: Spirit Photography. Бұл қосымша жарнамалық мақсатта қолданылды. «Жаңа Англияның арбақтарды зерттеу қоғамы» атты топ Discovery Channel арнасының «Америкалық қорқыныш» эпизодын насияттау үшін, топтың қатысуын күтіп, жалған арбақ суреттерін шынайы деп жариялай бастады. Суретте мейрамханадағы арбақ бейнеленген. Биддл Facebook-та бұл жалғандықты байқап, «арбақтың» 1991 жылы «Адамдық зерттеулер қоғамы» түсірген «Бакалавр ордасының Мадоннасы» деген жақсы танымал суретке ұқсайтынын анықтады. «Жаңа Англияның арбақтарды зерттеу қоғамы» фотосуреттерді жалған екенін біліп жариялаған ба, әлде суретті жіберген мейрамхана иесі оларды алдаған ба белгісіз. Бұл қосымша рұқсатсыз «The Madonna of Bachelor's Grove» суретін пайдаланғаны анықталды және осы оқиғадан кейін алынып тасталды. Ghost Camera Prank деп аталатын тағы бір қосымшаны арбақтарды аралап көру тобының Facebook парақшасы пайдаланып, оны клиент түсіргенін мәлімдеді. Facebook-тегі «Осыған арналған (арбақ) қосымша бар» парақшасын құрған Ткай Андерсон жалған фотосуреттегі нақты арбақты таба алды. Басқа да белгілерге арбақтың суреттің қалған бөлігінен өткір болуы, арбақтың қара-ақ, ал суреттің қалған бөлігінің түрлі-түсті болуы және арбақтың шамамен 11 фут биіктікте екені жатты. 2018 жылдан бастап Ghost cam қосымшаларының қызығушылығы мен жаңалығы төмендеді, бірақ осы қосымшалардың нәтижелерін шынайы деп көрсетуге тырысатын адамдар әлі де бар. Қызықтырушылар достарын немесе туыстарын алдауға тырысады, бірақ кейде олардың мақсаттары аңызға сенгенде әзіл тым әрі кетіп, жағдай нашарлайды. Басқалары, мысалы, пабтардың, қонақүйлердің немесе арбақтарды іздеу турларының иелері клиенттер санын көбейту немесе бағаларын арттыру арқылы фотосуреттерден пайда табуға тырысады.

Smartphone applications that place images of ghosts, aliens and monsters into actual pictures have been used for pranks or to try to fool people into thinking they are real images of ghosts. The apps are customizable allowing the user to place the ghost anywhere within a photo, rotate it, adjust its transparency, and erase parts. In 2014, there were over 250 ghost related applications for Android phones, one of the most popular being GhostCam: Spirit Photography. This app was used in a hoax that was used to generate publicity. The group named Ghosts of New England Research Society began publishing hoaxed ghost photos as authentic, hoping to promote an episode of Discovery Channel's American Haunting that the group appeared in. The photo showed a ghostly figure in a restaurant. Biddle spotted the forgery on Facebook and noticed that the "ghost" looked like a well documented photo called The Madonna of Bachelor's Grove taken by the Ghost Research Society in 1991. It is unclear if the Ghosts of New England Research Society posted the photos knowing they were hoaxes or if they were fooled by the restaurant owner who sent them the photo. It was determined that the app was using The Madonna of Bachelor's Grove without permission and was removed after this incident. Another app called Ghost Camera Prank was used by a ghost tour group Facebook page, claiming a client had taken it. Tkay Anderson, co founder of the Facebook page There's a (ghost) App For That was able to find the specific ghost used in the faked photo. Other clues were that the "ghost" was sharper than the rest of the picture, the ghost was black and white while the rest of the picture was in colour and the ghost was calculated to be about 11 feet tall. As of 2018, the appeal and novelty of the Ghost cam apps has begun to wear off, although there are still people who will attempt to pass off the results of these apps as authentic. Pranksters will try to fool their friends or families but sometimes the prank can go too far when their targets believe the hoax is true. Others, such as the owners of pubs, hotels or ghost hunting tours will try to profit from the photos by increasing their clientele or raising their prices.