Итальяндық актер және сценарист Диего Абатантуононың өмірбаяны

Кіріспе

Итальяндық актер және сценарист Диего Абатантуоно (20 мамыр 1955 жылы туған) – итальяндық кино және театр актері, сценарист, үш рет «Күміс лента» сыйлығының лауреаты.

Өмірбаян және мансап

Абатантуоно Миланда Апулиялық әкесі мен Комолық анасынан дүниеге келген. Анасы Миландық джаз клубында, кейін кабареде гардеробшы болып жұмыс істеді, ал оның иесі – Абатантуононың ағасы болған. Ол Derby клубында алғашқыда жарықтандырумен, содан кейін көркемдік директор, ал кейін актер болып жұмыс істеді. Киноға алғашқы қадамы «I Gatti di Vicolo Miracoli» комедиялық тобының арқасында жасалды, олар оны кастингке алып барды. Сол жерде режиссер Ромоло Герриэри оны байқап, «Жас, қатыгез, қауіпті» фильмінде рөл ұсынды. «Саксофон», «Fantozzi contro tutti» сияқты комедияларда ойнағаннан кейін ол Derby клубына қайта оралды, онда телешоумен, режиссер және талантты іздеуші Ренцо Арборе оны танып, 1980 жылғы даулы «Il Pap'occhio» фильмінде «Дон Габриэле» рөліне шақырды. Оның алғашқы, сәтті және қайта-қайта ойнаған рөлі – Миланға оңтүстік Италиядан келген, білімсіз иммигрант («Террунциелло») болды, ол өте ерекше жаргонмен сөйлейтін. Алғашқы басты рөлді сыйлыққа ие болған актриса Моника Виттидің тікелей тілегімен «Il tango della gelosia» фильмінде алды. Бұл рөлдегі жетістігі Карло Ванзинаны «Eccezzziunale veramente» фильмін түсіруге ынталандырды, оның сценарийін Абатантуоно өзі жазған. Бұл фильмде ол Италияның үш ірі футбол командасының – «A. C. Milan», «Internazionale» және «Juventus» жанкүйері ретінде үш түрлі рөлде ойнады. Оның ойнаған рөлі есімдерге сіңіп, фильм Италияда культты фильмге айналды. Жиырма жыл өткен соң ол 2006 жылғы «Eccezzziunale veramente Capitolo secondo me» жалғасында барлық үш рөлді қайта ойнады, онда 2005-06 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының ойыншылары Паоло Малдини, Массимо Амброзини, Алессандро Костакурта, Дида, Андрей Шевченко және Дженнаро Гаттузо эпизодтық рөлдерде ойнады. 1980 жылдардың ортасында ол өзіне атақ әкелген кейіпкерден бас тартып, біраз уақыт театрға берілді. Бірақ оның өнер жолындағы жаңа бетке айналуына Пупи Авати көмектесті, ол оның актерлік, тіпті драмалық әлеуетін түсінді. Авати оны «Рождестволық сыйлық» (1986) диптихына шақырды. Осы фильмдегі рөлі үшін Абатантуоно «Nastro d'Argento» сыйлығын «Үздік екінші пландағы актер» номинациясында жеңіп алды. Фильмнің жалғасы «Рождестволық матч» болды. Луиджи Коменчинидің «Калабриядан келген бала» (1987) фильмінде ол үлкен ұлының білім алуын қалаған кедей шаруа рөлін ойнайды, ол өмірдің қиындықтарынан шығуына көмектесуді көздейді, бірақ ұлының жүгіруге деген құштарлығын түсінбейді. Осы рөлден кейін Абатантуоно өзінің «Colorado Film» атты жеке өндіріс компаниясын құрды, соның арқасында ол жаңа итальян киносының ең қызықты актерлерінің бірі ретінде танылды, Джузеппе Бертолуччидің «I cammelli» (1988) және Габриэль Сальваторестің фильмдер циклында оның танымалдығы арта түсті: «Маракеш экспресі» (1989), «Турне» (1990), «Оскар» жүлдесіне ие болған «Mediterraneo» (1991), «Пуэрто Эскондидо» (1992), «Нирвана» (1997), «Амнезия» (2002), «Мен қорықпаймын» (2003), «Бақытты отбасы» (2010) және «Volare» (2019). Абатантуоно итальян телешоуларында да танымал тұлға. Ол ұзақ жылдардан бері «A. C. Milan» командасының жанкүйері екені белгілі.

Abatantuono was born in Milan to a father of Apulian origin and a mother from Como. The latter worked as a wardrober in a Milanese jazz and later cabaret club, Derby, whose owner was Abatantuono's uncle. He started to work at Derby first in lighting, then as an artistic director and later as an actor. His first approach to cinema took place thanks to the comedic group I Gatti di Vicolo Miracoli, who brought him with them to audition. Here he was noticed by director Romolo Guerrieri, who offered him a part in the film Young, Violent, Dangerous. He participated in comedies such as "Saxofone", Fantozzi contro tutti, then he returned to work at Derby where he was discovered by TV showman, film director and talent scout Renzo Arbore, who cast him as "Don Gabriele" in his 1980 controversial film Il Pap'occhio. His first successful recurrent role, co written with it, was that of a poorly cultivated immigrant from southern Italy in Milan ("Terrunciello"), who used to speak a very personal form of slang. The first real starring role is obtained at the insistence of prize winner actress Monica Vitti, who wanted him in Il tango della gelosia. The success he obtained with this role convinced Carlo Vanzina to produce Eccezzziunale veramente, for which Abatantuono had written the screenplay. In this film, he plays three different roles as a fan of Italy's three main football teams: A. C. Milan, Internazionale, and Juventus. His performance became iconic and the film turned out to be a cult film in Italy. Twenty years after, he reprised all three roles for the 2006 sequel Eccezzziunale veramente Capitolo secondo me, which featured cameos from then current Milan players Paolo Maldini, Massimo Ambrosini, Alessandro Costacurta, Dida, Andriy Shevchenko, and Gennaro Gattuso in the 2005–06 UEFA Champions League. In the mid 1980s he abandoned the character who had given him success, and for some time he devoted himself to theatrical performances. But it was Pupi Avati who led him into the turning point, having understood his potential as an actor, even a dramatic one. Avati will include him in the diptych Christmas Present (1986). For his performance in this film, Abatantuono won a Nastro d'Argento for Best supporting Actor. The film had a sequel, Christmas Rematch. In Luigi Comencini's A Boy from Calabria (1987), he plays a poor farmer who wishes his eldest son will graduate from school to get out of his miserable condition, and does not understand the boy's passion for running. After this role, Abatantuono founded his own production company, Colorado Film, thanks to which he reaffirmed himself as one of the most interesting actors of the new Italian cinema, with Giuseppe Bertolucci's I cammelli (1988) and Gabriele Salvatores' film cycle, which consecrated him definitively: Marrakech Express (1989), Turné (1990), the Oscar winning Mediterraneo (1991), Puerto Escondido (1992), Nirvana (1997), Amnèsia (2002), I'm Not Scared (2003), Happy Family (2010) and Volare (2019). Abatantuono is also a popular figure of Italian television shows. He is well known to be a long time A. C. Milan fan.