1949 жылғы Халықаралық Еңбек Ұйымы конвенциясы: Ұйымдасу және ұжымдық келісімдер туралы
Right to Organise and Collective Bargaining Convention, 1949
Халықаралық Еңбек Ұйымының 1949 ж. конвенциясы №98: ұйым құру және ұжымдық келісімдер құқығы. Бұл – негізгі конвенциялардың бірі, жұмыс берушілердің араласуынсыз кәсіби одақтарды қорғайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1949 жылғы Халықаралық Еңбек Ұйымының конвенциясы
1949 convention of the International Labour Organization
Ұйымдастыру және ұжымдық келіссөздер туралы конвенция (1949) № 98 – Халықаралық Еңбек Ұйымының конвенциясы. Бұл – ХЭҰ-ның негізгі сегіз конвенциясының бірі. Ұйымдасу еркіндігінің жалпы принципі бойынша оған сәйкес келетін конвенция – Ұйымдасу еркіндігі және ұйым құру құқығын қорғау туралы конвенция (1949) № 87.
The Right to Organise and Collective Bargaining Convention (1949) No 98 is an International Labour Organization Convention. It is one of eight ILO fundamental conventions. Its counterpart on the general principle of freedom of association is the Freedom of Association and Protection of the Right to Organise Convention (1949) No 87.
Мазмұны
98-ші конвенцияның преамбуласында оның 1 шілдеде 1949 жылы қабылданғаны айтылған. Одан кейін конвенция, біріншіден, 1-3-баптарда кәсіподақ мүшелерінің жұмыс берушілердің араласуынсыз тәуелсіз түрде ұйымдасу құқығын қарастырады. Екіншіден, 4-6-баптар ұжымдық келісімдерді жүзеге асыруға қатысты құқықтарды жасауды және әрбір мүше мемлекеттің заңнамасы оны қолдауды талап етеді.
The Preamble of Convention 98 notes its adoption on 1 July 1949. After this the Convention covers, first, the rights of union members to organise independently, without interference by employers in article 1 to 3. Second, articles 4 to 6 require the positive creation of rights to collective bargaining, and that each member state's law promotes it.
Әкімшілік ережелер
7-бапта ратификация туралы хабарлама Халықаралық Еңбек ұйымының Бас директорына жіберу керектігі айтылған. 8-бапта Конвенция тек оны ратификациялаған мемлекеттерге ғана міндетті екендігі көрсетілген, бірақ 1998 жылғы Декларация осы мәлімдемені толыққанды нақты етпейді: Конвенция Халықаралық Еңбек ұйымының мүшесі болу фактісі ретінде міндетті болып табылады. 9 және 10-баптар Конвенцияны қолдануға немесе өзгертуге болатын белгілі бір аумақтарға қатысты. 11-бап Конвенцияны тоқтату (денонсациялау) мәселесін қарастырады, алайда 1998 жылғы Декларацияға сәйкес, Халықаралық Еңбек ұйымының мүшесі Конвенцияға байланысты емес екенін мәлімдеуге құқығы жоқ: бұл халықаралық құқықтың маңызды принципі. 12-бапта Бас директор барлық мүше мемлекеттерді Конвенцияға қосылған елдер туралы хабардар етеді делінген. 13-бапта осы туралы Біріккен Ұлттар Ұйымына хабарлау қажеттігі көрсетілген. 14-бапта Халықаралық Еңбек ұйымының басқару органы Конвенцияның жұмыс істеуі жөніндегі есептер жасайды деп жазылған. 15-бап Конвенцияны қайта қарау мәселесіне қатысты (әзірге қайта қарау жүргізілмеген), ал 16-бапта ағылшын және француз тілдеріндегі мәтіндердің теңдей заңдық күші бар екендігі айтылған.
Article 7 says ratifications should be communicated to the ILO Director General. Article 8 says the Convention is only binding on those who have ratified it, although the 1998 Declaration means that this is no longer entirely true: the Convention is binding as a fact of membership in the ILO. Articles 9 and 10 deal with specific territories where the Convention may be applied or modified. Article 11 concerns denunciation of the Convention, although again, because of the 1998 Declaration, it is no longer possible for an ILO member to profess they are not bound by the Convention: it is an essential principle of international law. Article 12 states the Director General shall keep all members notified of which countries have adhered to the Conventions. Article 13 states this shall be communicated to the United Nations. Article 14 states the ILO Governing Body shall produce reports on the working of the Convention. Article 15 deals with revisions to the Convention (none have taken place yet), and article 16 states that the English and French versions are equally authoritative.