Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер
American politician
Артур Робинсон Гулд (16 наурыз, 1857 – 24 шілде, 1946) – америкалық өнеркәсіпші, 1880-ші жылдардан 1946 жылы қайтыс болғанға дейін Мэн штатының Арусток округі және көршілес Канаданың Нью-Брансуик провинциясында ағаш өңдеу, теміржол, гидроэлектр станциялары және басқа да ірі өнеркәсіп салаларымен айналысқан. 1926 жылдан 1931 жылға дейін ол Мэн штатынан АҚШ сенаторы болып қызмет етті. Сенатқа сайлану алдында ол Америка Құрама Штаттарының Конституциясына енгізілген он сегізінші түзетуді, алкогольді өндіруге, сатуға немесе тасымалдауға тыйым салатын түзетуді сақтауды қолдайтынын мәлімдеген еді. Бірақ, қызметке кіргеннен кейін ол шарап пен сыраны заңдастыруды қолдайтын жазбаларымен бүкіл елге танылды. Мэн штатындағы арнайы сайлау ұлттық маңызы бар болды, себебі АҚШ Сенаты партиялық бағыттар бойынша тең бөлінген (47-47). Алайда, Мэн демократтары партиядан жаппай шығып, республикалық Клан фракциясының күшін жою үшін Гулдқа дауыс берді. Бұрын-соңды болмаған нәтиже бойынша Гулд штаттағы барлық қалалар мен округтерде жеңіске жетті. Республикалық мемлекеттік комитеттің төрағасы Гулдтың жеңісін «ант берген ұйымның зұлым ықпалы енді Мэн штатының әл-ауқатына қауіп төндірмейтінін» көрсеткені үшін мақтады. Алайда, бұл мәселе тағы бір рет шешілді, 1928 жылы губернатор Брюстер сенатор Хейлмен сенаторлыққа кандидаттыққа таласты, бірақ жеңіліске ұшырады, бұл Гранд Драгон ДеФорест Х. Перкинс пен Кланның Мэн штаты саясатындағы күшінің азаюын білдірді. Гулд Кланның досы емес еді, бірақ олармен бірге иммигранттарға, әсіресе француз канадалықтарына деген қарсылығын бөлісті. Сенатта ол Иммиграция жөніндегі комитетке қосылып, Канададан иммиграцияға квота белгілейтін заң жобасын ұсынды, осылайша Мэн штатының француз канадалық халқының санын азайтуға тырысты. Алайда, бұл шара қабылданбады.
Arthur Robinson Gould (March 16, 1857July 24, 1946) was an American industrialist involved in lumber, railroads, hydroelectricity, and other large scale industry in Aroostook County, Maine and the neighboring Canadian province of New Brunswick from the 1880s until his death in 1946. From 1926 to 1931, he served as a Republican United States senator from Maine. Prior to being elected to the Senate, he had stated that he was in favor of maintaining the Eighteenth Amendment to the United States Constitution which banned the manufacture, sale, or transportation of alcohol. However, once in office, he became nationally known for writing in favor of the legalization of wine and beer. The Maine special election was of national importance because the U. S. Senate was evenly split along party lines (47 to 47). Maine Democrats, however, deserted their party in droves to vote for Gould, in order to break the power of the Republican Klan faction. In an unprecedented outcome, Gould carried every city and county in the state. The Chairman of the Republican State Committee hailed Gould's victory as demonstrating that "the sinister influence of an oath bound organization no longer threatens the welfare of Maine". The issue would be played out one more time, however, when Gov. Brewster challenged Sen. Hale for the Republican Senate nomination in 1928, and lost, signaling the eclipse of Grand Dragon DeForest H. Perkins and the Klan as a force in Maine politics. Gould was no friend of the Klan, but he shared with them antipathy toward immigrants, especially French Canadians. While in the Senate, he joined the Senate Committee on Immigration and proposed a bill that would have set a quota on immigration from Canada, thus reducing Maine's French Canadian population. However, the measure was defeated.
Тыйымға қарсы республикашылдар
АҚШ-та 1920 жылдары тыйым салу қолданылып жатқанмен, Мэн штатында ең алғашқы тыйым салу заңы болған және Республикалық партия тыйым салудың басты жақтаушысы болса да, Гулд оған сенбеді және үйде алкоголь жасап ішкен. 1927 жылы жазған, жеке тұтыну үшін жеміс шырынын ашытқанын көрсеткен куәлігі 1929 жылы жарияланғанда шағын дау туды. Гулд: "Мен тыйым салушы штаттанмын және тыйым салушы болуым керек, бірақ мен кейбір оңтүстік демократтардың Демократиялық партияға адалдығындай, тыйым салу жақтастарына да сондай адалмын" деп жазған еді. Мэн штатының тәртіп сақтаушылары Гулдты қызметтен шеттетуге тырысатындарын мәлімдеді, бірақ ол көп ұзамай екінші мерзімге түспейтінін айтты, сонымен қатар тыйым салушылардың қысымы оның шешіміне әсер етпегенін мәлімдеді. Бұл хабарламада Гулд тыйым салуды "бұл шіріген әдеміс" деп атады.
Although the US was experiencing Prohibition in the 1920s, and Maine had the nation's oldest prohibition law, and the Republican Party was the main proponent of prohibition, Gould did not believe in it and both made and consumed alcohol at home. He created a minor scandal in 1929 when a testimonial he had written in 1927, revealing that he fermented fruit juice for personal consumption, was made public. Gould had written that "I come from a prohibition state and am supposed to be a prohibitionist, but I am about as loyal to the prohibition element as some Southern Democrats are to the Democratic Party". Maine's temperance proponents declared they'd work to unseat Gould, but he stated soon after that he wouldn't run for a second term, while denying the prohibitionist threat entered into his decision. In making that announcement Gould referred to prohibition as "this rotten farce".
Жаңа Брансуиктің пара алу туралы дастаны
1926 жылғы сайлау кезінде Гулдтың қарсыласы оны 1918 жылы Канаданың Нью-Брансуик провинциясының премьеріне пара берген деп айыптады, Сент-Джон аңғары мен Квебек темір жолы үшін жеңілдіктер алу мақсатында, ал Гулд осы жобаның негізгі инвесторы болған. Гулд 100 000 доллар пара төленгенін жоққа шығармады, бірақ бұл оның серіктестері оның білімінен тыс жасағанын, ал премьер-министр сұраған қосымша 50 000 долларға бас тартылғанын, нәтижесінде темір жол құлап кеткенін мәлімдеді. Гулдтың сөзіне қарағанда, Нью-Брансуикте америкалық компаниялар үшін пара беру қалыпты жағдай болған және ол осы жағдайда қылмыскер емес, құрбан болған. Пара беру туралы айыптауларға байланысты Монтана штатының демократ сенаторы Томас Уолш Гулдты Сенатқа отыруға жібермеу туралы ұсыныс жасады, бірақ ол қабылданбады және Гулд ант берді. Дегенмен, айыптауды тергеу үшін Сенаттың кіші комитеті құрылды, және Гулд кінәсіз деп танылды.
During the 1926 election, Gould's opponent accused him of having bribed the Premier of the Canadian province of New Brunswick in 1918 in order to secure concessions for the Saint John Valley and Quebec Railway, of which Gould was the major investor. Gould did not deny that a bribe of $100,000 was paid, but he claimed this was done by his associates without his knowledge, and that an additional $50,000 asked for by the Premier was refused, leading to the collapse of the railway. Gould claimed that bribery was standard practice in New Brunswick for American companies, and he was more a victim than perpetrator in this instance. The bribery charges led to a resolution by Democratic Senator Thomas J. Walsh of Montana that would have prevented Gould from being seated in the Senate, but this was defeated and Gould was sworn in. A Senate sub committee was formed to investigate the charge, however, and Gould was exonerated.
Сөйлеу стилі
Гулд өз ойын ашық және тура айтумен белгілі болды. 1929 жылы газетке берген сұхбатында ол Небраска штатының сенаторы Джордж В. Норристі "ешкімге жақсы сөз айтпайтын, ащы, қышқыл қарт кісі" деп сипаттады және Монтана штатының сенаторы Томас Дж. Уолштің "жүйесінде мейірімді ой жоқ" деді. Екеуі де прогрессивті саяхатшылар ретінде танымал болды, және мұндай мәлімдемелер Гулдтың табиғи консерватизмін де, олардың өзара қайшы келетін мінездерін де көрсетеді. Гулд, әсіресе, Орта Батыс пен Батыстың Шығыс штаттарынан, әсіресе Жаңа Англиядан тым көп билікке таласуына күдікпен қарады. Дегенмен, ол өзінің саяси шеберлігін де сынай отырып: "Шындығында, мен саясатқа жарамаймын, мен теміржолым мен Мэн штатының қарағайлы ормандарына қайта оралуды қалаймын" деді. Оның сүйікті саясаткері Кальвин Кулидж болды, ал Сенаттағы жақын достарының бірі Луизиана штатының сенаторы Джозеф Э. Рансделл еді. Қаржы жинау келесі жылы басталды және Форд қорынан алған 27 500 долларлық грант арқасында жеделдеді. Гулдтың жалғыз тірі баласы Мари Гулд Уайлдс және оның күйеуі У. Х. Уайлдс 100 000 доллар көмектесіп, комиссияны таң қалдырды. Ауруханаға дереу Артур Р. Гулд есімi берілді.
Gould was noted for speaking his mind plainly and frankly. In a 1929 newspaper interview, he described Sen. George W. Norris of Nebraska as a "bitter, sour old man with not a good word for anybody" and said Sen. Thomas J. Walsh of Montana "hasn't got a kindly thought in his system". Both men were well known progressives, and such statements perhaps reveal Gould's instinctive conservatism as much as their clashing temperaments. Gould was particularly suspicious of the Midwest and West for wanting to wrest too much power from the Eastern states, and from New England in particular. However, he also derided his own political skills, saying "the fact of the matter is that I'm not cut out for politics, I want to get back to my railroad and the pine forests of Maine." His favorite politician was Calvin Coolidge and one of his best friends in the Senate was a Democrat, Senator Joseph E. Ransdell of Louisiana. Fundraising began the following year, and was accelerated with the Ford Foundation grant of $27,500. Gould's only surviving child, Marie Gould Wildes and her husband W. H. Wildes, surprised the committee with a donation of $100,000. The hospital was promptly named the Arthur R. Gould Memorial Hospital.