Отто I, Залиан әулетінен, 978-1004 жж. Каринтия герцогы. Конрад Қызылдың ұлы, Саксония императоры Отто I-нің немересі. Өмірбаяны, билігі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Отто I (шамамен 950 – 4 қараша 1004), Вормс Оттосы деп аталған, Салиялық әулетінің мүшесі, 978 жылдан 985 жылға дейін және қайтыс болғанға дейін 1002 жылдан бастап Каринтия герцогы болды.
Otto I (c. 950 – 4 November 1004), called Otto of Worms, a member of the Salian dynasty, was Duke of Carinthia from 978 to 985 and again from 1002 until his death.
Өмірбаян
Отто Лотарингия герцогы Конрадтың және император Отто I-нің қызы, Саксониялық Лиутгардтың жалғыз ұлы болды. Анасы ол дүниеге келгеннен кейін үш жыл өткен соң қайтыс етті, ал Отто өмірінің көп бөлігін 973 жылы қайтыс болғанға дейін әкесінің сарайында өткізді. Анасының інісі Отто II императорлық таққа отырды. Отто Вормсский алғаш рет 956 жылы Нагегау округінде граф ретінде тіркелген, сондай-ақ Шпейергау және Вормгау округтерін, сонымен қатар аймақтағы басқа да бірнеше округтерді иеленді. 978 жылы оның ағасы, император Отто II, оны Каринтия герцогы және Верона маркграфы етіп тағайындады. Бұл Генрих Кіші, Люитпольдинг әулетінен шыққан бұрынғы герцогтың, Үш Генрих соғысы кезінде императорлық билікке қарсы сәтсіз көтеріліс жасағаннан кейін, тақтан алынуынан кейін болды. Алайда, 985 жылы император Оттоның жесірі Теофана, өзінің кенже ұлы Отто III-нің мұрагерлігіне қолдау табу үшін Каринтияны Люитпольдингтерге қайтарды, және Отто герцогтігін қайта жоғалтты. Ол, алайда, «Вормс герцогы» атағын сақтап қалды, Лаутерн императорлық сарайын алды және өтемақы ретінде Виссембург (Вайзенбург) аббаттығының кең иеліктерін тартып алды. 995 жылы Бавария герцогы Генрих II қайтыс болғаннан кейін Отто Каринтия герцогтігі мен Верона маршын қайтарып алды. 1002 жылы император Отто III қайтыс болған кезде, Вормстың Оттосы және Баварияның Генрих IV римдіктердің патшасы сайлауына үміткер болды; Отто бас тартты және жаңадан сайланған король Генрихтен (кейін Германияның Генрих II) Каринтия герцогтігін алды. Дегенмен, ол Рейн маңындағы жерлерін ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Вормс епископы Бурхардқа беруге мәжбүр болды. Отто екі жылдан кейін қайтыс болды, оның орнын ұлы Конрад Каринтия герцогы болды.
Otto was the only son of Conrad the Red, Duke of Lotharingia, and Liutgarde of Saxony, daughter of Emperor Otto I. His mother died three years after he was born and Otto lived much of his early life in his grandfather's court till his death in 973. His maternal uncle, Otto II, ascended the Imperial throne. Otto of Worms is first documented as a count in the Nahegau about 956, he also held the Speyergau and Wormsgau, as well as several other counties in the area. In 978, his uncle Emperor Otto II appointed him Carinthian duke and Margrave of Verona, after his Luitpolding predecessor Henry the Younger had unsuccessfully rebelled against the Imperial authority during the War of the Three Henries and was deposed. In 985 however, Emperor Otto's widow Theophanu, in order to gain support for the succession of her minor son Otto III, restored Carinthia to the Luitpoldings, and Otto again lost his duchy. He could at least retain the ducal title as "Duke of Worms", received the Kaiserpfalz of Lautern and seized large estates of Wissembourg (Weißenburg) Abbey in compensation. Upon the death of Duke Henry II of Bavaria in 995, Otto received the Duchy of Carinthia and the March of Verona back. When Emperor Otto III had died in 1002, Otto of Worms and Henry IV of Bavaria were candidates for the election as King of the Romans; Otto withdrew and received the Duchy of Carinthia from the newly elected king Henry (then Henry II of Germany) in return. Nevertheless, he was forced to cede his Rhenish possessions to his long time rival Bishop Burchard of Worms. Otto died two years later, he was succeeded as Carinthian duke by his son, Conrad.