Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Мэриленд штатындағы Балтимор қаласында өткен саяси оқиға.
U. S. political event held in Baltimore, Maryland
Уигтер 1840 жылғы президенттік сайлауда жеңіске жеткенімен, партияға жаңа кандидаттар тізімі қажет болды, себебі президент Уильям Генри Харрисон 1841 жылдың сәуірінде қайтыс болды, ал оның орнына келген Джон Тайлер 1841 жылдың қыркүйегінде Уигтер бақылаған Конгресс қабылдаған заңдарды вето (қолдаудан бас тарту) жасағандықтан партиядан қуылды. Конвент бірауыздан ұзақ жылдар бойы партияға жетекшілік еткен Клэйді президенттікке ұсынды. Фрелингхьюсен үшінші турда бұрынғы Массачусетс штатының губернаторы Джон Дэвис және тағы екі үміткерді жеңіп, вице-президенттікке ие болды. Уигтердің кандидаттары 1844 жылғы жалпы сайлауда Джеймс К. Полк пен Джордж М. Далласқа қарсы ұтылып қалды.
While the Whigs had won the 1840 presidential election, the party needed a new ticket as President William Henry Harrison had died in April 1841 while his successor, John Tyler, had been expelled from the party in September 1841 for vetoing bills passed by the Whig controlled Congress. The convention unanimously nominated Clay, a long time party leader, for president. Frelinghuysen won the vice presidential nomination on the third ballot, defeating former Governor John Davis of Massachusetts and two other candidates. The Whig ticket went on to lose the 1844 general election to the Democratic ticket of James K. Polk and George M. Dallas.
Конгресс төрағасы
Амброз Спенсер конвент төрағасы қызметін атқарды, жоспарлаудың бастапқы кезеңдерінде уақытша төраға болған Артур С. Хопкинстен орын алды.
Ambrose Spencer served as chairman of the convention, taking over from Arthur S. Hopkins, who was temporary chairman in the early stages of planning.
Президенттің тағайындауы
Президент Джон Тайлер партиядан қуылды, ал делегаттар жаңа үміткерді іздеді. Президент Тайлердің Уиг партиясымен арасының ашылуы және Дэниел Вебстердің Тайлер әкімшілігінде қызмет ету туралы шешімі Клейді 1844 жылғы президенттік сайлауда Уиг партиясынан басты үміткер етіп көрсетті. Конвентте Клей бірауыздан жарияланды.
President John Tyler had been expelled from the party and the delegates searched for a new nominee. President Tyler's break with the Whig Party, combined with Daniel Webster's decision to serve in the Tyler administration, positioned Clay as the leading contender for the Whig nomination in the 1844 presidential election. At the convention, Clay was nominated unanimously.
Платформа
Клей, құл иеленуші, партияға төрағалық етті, оның оңтүстік қанаты ұлттық платформаға жеткілікті деңгейде адал болды, солтүстік-оңтүстік одақтастығын әлсірететін құлдықты кеңейту туралы ұсыныстардан гөрі партиялық адалдықты жоғары қойды. Виг партиясының жетекшілері оңтүстік қанаты ұсынған құлдыққа қолдау көрсету заңдары партияның солтүстік қанатын наразылыққа толы ететінін және жалпы сайлауда партияның мүмкіндіктерін шектететінін жақсы білді. Партияларын сақтап қалу үшін вигтер жаңа құл мемлекетін қоса алмайтын жағдайға қатысты қатаң түрде қарсы тұрулары керек еді. Сондықтан вигтер 1844 жылғы сайлауалды бағдарламаларын ішкі жақсартулар және ұлттық қаржы сияқты азаматтарды бөліп-жаратын мәселелерге шектеуге келісті. Клей бұрын Техастың аннексиясына қарсы екенін айтқан еді.
Clay, a slaveholder, presided over a party in which its Southern wing was sufficiently committed to the national platform to put partisan loyalties above slavery expansionist proposals that might undermine its north–south alliance. The Whig party leadership was acutely aware that any proslavery legislation advanced by its southern wing would alienate its anti slavery northern wing and cripple the party in the general election. In order to preserve their party, Whigs would need to stand squarely against acquiring a new slave state. As such, Whigs were content to restrict their 1844 campaign platform to less divisive issues such as internal improvements and national finance. Clay himself had previously stated that he was opposed to the annexation of Texas.