Кіріспе

Сейлон отарлық конституциялық реформасы

Донумор комиссиясы (ДК) 1931 және 1947 жылдар аралығында Цейлон (қазіргі Шри-Ланка) үшін күшіне енген Донумор конституциясын жасауға жауапты болды. 1931 жылы халықтың шамамен 12% Цейлон тамилдері, 12% Үнді тамилдері (19 ғасырдың соңында құрылған шай плантацияларында жұмыс істеген көшіп келген және қоныс аударған жұмыскерлер), 65% сингалылар және ~3% Цейлон моры болды. Британ үкіметі тамил қауымдастығының халық санына пропорционал емес, күшті өкілдігін қамтамасыз ететін, қауымдық өкілдіктің бір түрін енгізді. Сингалылар жоғарғы және төменгі сингалылар болып екіге бөлінді.

Комиссия мүшелері

Комиссия мүшелері – бұл 13 қараша 1927 жылы Колониялар жөніндегі бірінші Еңбек министрі Сидней Уэбб тағайындаған төрт британдық парламентарий. Олардың міндеті – Шри-Ланканың жаңа конституциясын жасау еді, ол аралдағы барлық топтардың, оның ішінде британдық плантация иелерінің ұмтылыстарын қанағаттандырумен қатар, Шри-Ланканың Вебб көздеген социалистік британ империясындағы серіктес ретінде өз орнын алуына мүмкіндік беруі керек еді. Комиссарлардың екеуі, доктор Драммонд Шилс және Франсис Батлер, Парламентке түсуден және 1926 жылы Ллойд Джордж құраған қысқа мерзімді Либ-Лаб үкіметтік коалициясында қызмет етуден бұрын көп жылдар бойы Лондон округтік кеңесінің мүшелері болды. Олар дәстүрлі лейбористік «христиандық социалистік» үлгідегі адал адамдар еді. Ең бастысы, олар Вебб уағыздаған әділ, социалистік әлем туралы көзқарасты таратушылар, миссионерлер болды. Ал Лорд Дономор – әйелдердің университет білімі алу құқығын қорғауымен және тамаққа деген шеберлігімен танымал, жайлы мінезді либерал аристократ еді.

Консультация

Дономор комиссиясы 1927 жылы Шри-Ланкаға келіп, төрт ай бойы арал тұрғындарымен әңгімелесті. Олар 34 отырыс өткізіп, 140 адамды қабылдады. Комиссия мүшелері білімді әйелдердің сайлау құқығын беру туралы өтінішін тыңдап, Шри-Ланкадағы 21 жасқа толған барлық әйелдерге сайлау құқығын берді – бұл кезде британдық суфражистер дауыс беру жасын 28 жастан төмендету үшін күресіп жатқан кез еді.

Жүйе әзірленді

Аралда бәсекелес этностық топтар арасындағы билік күресін байқағаннан кейін, барлық мемлекеттік департаменттерді бақылайтын атқару комитеттері жүйесі құрылды. Қауымдық өкілдік принципі қабылданбады. Шри-Ланканың әрбір парламентарийі осы комитеттердің біріне мүше болып, ешбір этникалық топтың барлық билік және ықпал құралдарын бақылауына жол берілмейді. Оның орнына, барлық атқарушы шешімдер әртүрлі этникалық топтардың өкілдері арасында белгілі бір келісімді талап етеді.

Конституцияны қабылдау

Көптеген Цейлон басшыларының, сингальдықтар мен тамилдердің, ең үлкен алаңдаушылығы DC-нің барлық азаматтарға сайлау құқығын ұсынуы болды (Джейн Расселлдің егжей-тегжейлі зерттеуінде көрсетілгендей). Жаффна жастар конгресінің басшылары, радикалды топ, сонымен қатар DC-ге қарсы болды, бірақ консервативті тамилдерден мүлдем өзгеше себептермен. Олар Неру мен Гандидің ізбасарлары болды және 1925 жылы касталық жүйені жоюды, сингальдықтармен ынтымақтастық орнатуды, ұлттық киімді және ағылшын тілінің орнына "свабаша" тілін қабылдауды талап етті. Олар Дономор конституциясын толық бойкоттауға шақырды. 1931 жылдың 25 сәуірінде Жаффна жастар конгресі «Бұл конференция «Сварадж» әрбір халықтың бұрыннан берілген, алынбас құқығы екенін жариялайды. DC «Сварадж»ға қол жеткізуге кедері келтіргендіктен, бұл конгресс осы жоспарды бойкоттауға міндеттенеді» деген қаулы қабылдады (29-бет, бірақ кейін бұл қателік болғанын мойындады). Бойкотқа қатыспаған тамил көшбасшылары: доктор Сараванамутту (Коломбо-Солтүстік), М. Субраманиум (Тринкомали-Баттикалоа), С. М. Анантхан (Маннар), Пери Сундарам (Хаттон), С. П. Витилингам (Талавуакелле). Коломбодан шыққан, бұрынғы тамил көшбасшыларының элиталық тобына жатпайтын, амбициялы католик заңгері Г. Г. Поннамбалам да бойкотты қабылдамады. Ақырында ол тамилдердің басшылығын өз қолына алды. Үнді тамилдері (шай плантацияларының жұмысшылары, жыл сайын көшіп келушілер немесе 19 ғасырдың соңынан бері көшіп келушілер) бірінші Мемлекеттік кеңестен сайлау құқығын алмады. Сингальдық депутаттардың көпшілігі де DC-ні кабинеттік үлгімен алмастыру үшін көп күш жұмсады. Олар 1947 жылы Соулбери конституциясы қабылданғанда, 1948 жылы тәуелсіздік алғанда, одан арылуға қол жеткізді. Шри-Ланка Дономор конституциясы бойынша іс жүзінде тәуелсіз болды, ішкі істерді толық бақылауда ұстады, жалпыға бірдей сайлау құқығын пайдаланып ұлттық үкіметті сайлауға мүмкіндік алды. Бұл мүмкіндік сол кезде тек Еуропа империясындағы ақ нәсілді елдерде ғана болды және 16 жыл бойы ешқандай ірі этникалық қақтығыстарсыз салыстырмалы өркендеуге қадам басты. Аралдың кейінгі конституцияларының негізінде Шри-Ланка қауымдық зорлық-зомбылықтан зардап шекті.

Фикциядағы Доногмор комиссиясы

Автор Шям Селвадурай өзінің "Даршын бақтары" романында Дономор комиссиясы туралы көркем әңгіме береді.