Кіріспе
Каити, сондай-ақ Қайати немесе Қайашты деп те аталады, – Үндістанның солтүстік және шығыс бөліктерінде, негізінен қазіргі Уттар-Прадеш, Джаркханд және Бихар штаттарында кеңінен қолданылған тарихи брахми жазуы. Ол әсіресе құқықтық, әкімшілік және жеке жазбаларды жазу үшін пайдаланылды. Ол индо-арий тілдерінің алуан түрлері үшін қолданылды, оның ішінде Ангка, Авадхи, Бходжпури, Хиндустани, Магахи және Нагпури тілдері.
Kaithi , also called Kayathi or Kayasthi , is a historical Brahmic script that was used widely in parts of Northern and Eastern India, primarily in the present day states of Uttar Pradesh, Jharkhand and Bihar. In particular, it was used for writing legal, administrative and private records. It was used for a variety of Indo Aryan languages, including Angika, Awadhi, Bhojpuri, Hindustani, Magahi, and Nagpuri.
Этимология
Каити жазуы өзінің атауын «каястха» сөзінен алған, бұл Үндістанның әлеуметтік тобы, олар тарихи түрде жазумен байланысты және дәстүрлі түрде әкімшілер мен бухгалтерлерден тұрады. Каястха қауымы Солтүстік Үндістанның княздық соттарымен және британдық отаршылдық үкіметтерімен тығыз байланыста болды және олар кіріс операцияларының, заңдық құжаттардың, меншік құжаттарының жазылуын және сақталуын, сондай-ақ жалпы хат-хабарларды және патшалық соттар мен олармен байланысты органдардың мәжілістерін жүргізу үшін жұмысқа алынды. «Хинди белдеуінде» кеңінен қолданылатын үш жазудың ішінде каити бейтарап деп есептелді, себебі оны индустар мен мұсылмандар күнделікті хат-хабарлар, қаржылық және әкімшілік іс-әрекеттер үшін қолданды, ал деванагари индустар, ал парсы жазуы мұсылмандар діни әдебиет пен білім беру үшін қолданды. Бұл, діни көзқарастары консервативті қоғам мүшелеріне ұнамады, олар хинди диалектілерін деванагари және парсы тілінде жазуды талап етті. Олардың ықпалының нәтижесінде және каитидің өте көптеген вариацияларына қарағанда деванагаридің кеңінен қолданылуына байланысты, деванагари, әсіресе қазіргі Уттар-Прадешті қамтитын Солтүстік-Батыс провинцияларында насихатталды. 19 ғасырдың соңында Оудхтағы Джон Несфилд, Бихардағы Инвернеллдің Джордж Кэмпбелл және Бенгалиядағы комитет білім беруде каити жазуын қолдануды жақтады. Көптеген заңдық құжаттар каити жазуымен жазылды және 1950 жылдан 1954 жылға дейін Бихар аудандық соттарының ресми заңдық жазуы болды. Алайда, брахман элитасы оған қарсылық көрсетіп, оны қолдану тоқтатылды. Қазіргі Бихар соттары ескі каити құжаттарын оқуда қиындықтарға тап болып отыр.
Сыныптар
Жергілікті түрлеріне сүйене отырып, кайты тілі үш классқа бөлінеді: атап айтқанда, бходжпури, мағахи және трихути.