LMS Northern Counties локомотивтері: Y класының тарихы

Кіріспе

LMS Northern Counties Committee (NCC) Y класы – 1944 жылы екі LMS Fowler Class 3F локомотиві (No.7456 және 7553) 5 фут 3 дюймдік ирланд кең еңістік габарытына ауыстырылып, NCC локомотивтерінің 18 және 19 номерлері ретінде қайта жарақталған 0-6-0T бу локомотивтерінің класы болды.

Тарих

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде NCC-де маневрлік локомотивтердің саны өте аз болды, ал жаңа локомотивтер қолжетімді болмағандықтан, үш локомотив Дундалк, Ньюри және Гринор темір жолынан (DNGR) ауыстырылды. DNGR локомотивтері тиімді болмады, сондықтан NCC көмекке LMS компаниясына жүгінді. Олар екі стандартты LMS Fowler Class 3F 0-6-0T локомотивін ұсынды. Бұл локомотивтер 1899 жылы S.W. Джонсонның Мидленд темір жолы үшін жасаған локомотивтерінен дамытылған. Джонсонның локомотивтері бастапқыда дөңгелек шатырлы оттықтармен салынған, бірақ 1919 жылдан бастап барлығы Белпаир оттықтарымен қайта жабдықталды. Сэр Генри Фаулер LMS үшін әзірлеген және 1924 жылы енгізілген жаңа локомотивтерде Белпаир оттығы, кеңейтілген су бактары, үлкен бункер және ұзартылған түтін камерасы болды. Кабина төбесіне де желдеткіш орнатылды. Бұл класс LMS-тің «стандартты» маневрлік локомотивіне айналды. Ланкашир және Йоркшир темір жолының бұрынғы шеберханасында, Хорвичте (Ланкашир) салынған 15 локомотивтен басқа, барлығы сыртқы мердігерлермен салынды. NCC No.18, бастапқыда LMS No. 16539, 1926/7 жылдары Стаффордтағы W.G. Багналл және компаниясы құрастырған 16535–16549 нөмірленген 15 локомотивтің бірі болды. 1934 жылғы LMS нөмірлеу схемасында ол No.7456 аталды. NCC No.19, бастапқыда LMS No. 16636, 1927 және 1929 жылдар аралығында Батыс Йоркширдегі Лидстегі Hunslet Engine Company компаниясы салған 50 локомотивтің ірі партиясының бөлігі болды және бастапқыда 16625–16674 нөмірленген. 1934 жылғы нөмірлеу схемасында ол 7553 болып қайта нөмірленді. Локомотивтерді 1944 жылы LMS қайта қайнатты, NCC-ге тамыз айында жеткізуге дейін. 63 дюймдік ізге ауысу дөңгелектерді кері бұру және шиналар мен кранк-пиндерді жаңалау арқылы оңай жүзеге асырылды. Олардың рамалары өзгертілмеді және, мүмкін, жұмыстарының жеңілдігіне байланысты, локомотивтер іздің кеңеюінен зардап шекпеген сияқты. Локомотивтердің ерекшелігі – құм қораптарының орналасуы, олардың толтырылуы үшін су бактарында ойыстар жасау қажет болды. Тағы бір ерекшелік, NCC үшін сирек кездесетін ерекшелік – түтін камерасының айналасындағы «иінтіректердің» болуы, бұл біріктіруді герметикалық етуге мүмкіндік берді. Y класына жатқан локомотивтер бастапқыда Каррикфергусқа дейінгі жергілікті пойыздарда пайдаланылды, бірақ подшипниктердің қызып кетуі анықталғаннан кейін бұл практика тоқтатылды. No.19 көмірмен жүктелген отыз вагоннан тұратын сынақ пойызын Белфасттан Бэлликлер түйіспесіне дейін еш қиындықсыз жеткізді. No.18 ұқсас пойызбен жүріп, майлау жүйесімен мәселелерге тап болды. Кейіннен олар Белфаст порты комиссиясының Белфаст доктеріндегі жолдарында жұмыс істеді, онда салыстырмалы түрде ұзын дөңгелек базасына қарамастан, олар баяу жылдамдықпен қисыққа бұрыла алатын. Барлығы No.18 NCC-де 219441 миль (353155 км) жүріп, өмірінде 612266 миль (985344 км) жүрді. 1956 жылы күдікті кранк-пинге байланысты ол ерте зейнетке шықты. No.19 барлығы 667521 миль (1074268 км) жүрді, оның 291971 милі (469881 км) NCC-де болды. Ол 1963 жылға дейін қызмет етті, бірақ соңғы жылы көп жұмыс істемеді. 1960 жылдың көктемінде Ulster Transport Authority бұрынғы Sligo, Leitrim және Northern Counties Railway компаниясынан екі 0-6-4T локомотивін сатып алды, олар Белфаст доктеріндегі жұмыстарды өз мойнына алды. Бұл локомотивтер UTA тізімінде No.26 және No.27 болып тіркелді және тиісінше Lough Melvin және Lough Erne аттарын сақтап қалды.

During World War II, the NCC was very short of shunting motive power and as no new engines were available, three engines were transferred from the Dundalk, Newry and Greenore Railway (DNGR). The DNGR engines were not a success and the NCC turned to the parent LMS for help. They offered two standard LMS Fowler Class 3F 0 6 0T locomotives. These engines had been developed from S. W. Johnson's Midland Railway locomotives introduced in 1899. Johnson's locomotives were originally built with round topped fireboxes but they were all rebuilt with Belpaire fireboxes from 1919. Developed by Sir Henry Fowler for the LMS and introduced in 1924 the new locomotives had a Belpaire firebox from new, wider side tanks, larger bunker and an extended smokebox. A ventilator was also fitted in the cab roof. This class became the LMS "standard" shunting locomotive. With the exception of a batch of 15 locomotives which were built by the former Lancashire and Yorkshire Railway workshops at Horwich, Lancashire, all were built by outside contractors. NCC No.18, originally LMS No. 16539, was part of a batch of 15, numbered from 16535–16549, built by W. G. Bagnall & Co. of Stafford in 1926/7. In the LMS 1934 renumbering scheme it became No.7456. NCC No.19, originally LMS No. 16636, was part of a large batch of 50 locomotives built by the Hunslet Engine Company of Leeds, West Yorkshire, between 1927 and 1929 and originally numbered from 16625–16674. It was renumbered 7553 in the 1934 renumbering scheme. The engines were reboilered by the LMS in 1944, just before delivery to the NCC in August. The conversion to 63 inches gauge was simply done by reversing the wheels and renewing the tyres and crank pins. Their frames were not altered at all and, possibly due to the light nature of their work, the engines do not seem to have suffered from widening the gauge. One unusual feature of the engines was the position of the sandboxes which entailed having recesses in the tanks so that they could be filled. Another distinctive feature, and uncommon on the NCC, was the provision of "dogs" around the circumference of the smokebox to keep the joint airtight. Designated Class Y, the engines were at first used on local trains to Carrickfergus but this practice was discontinued when it was discovered that the bearings were inclined to run hot. A test train of thirty wagons of coal was worked by No.19 from Belfast to Ballyclare Junction without any difficulty. No.18 worked a similar train but had trouble with lubrication. Subsequently, they were put to work on the Belfast Harbour Commissioners' lines at Belfast docks where despite their relatively long wheelbase they could negotiate a curve if they proceeded slowly. All together No.18 ran 219441 mile (353155 km) on the NCC and a total of 612266 mile (985344 km) in her life. A suspect crank pin led to her early withdrawal in 1956. No.19 ran 667521 mile (1074268 km) all together, of which 291971 mile (469881 km) were on the NCC. She lasted until 1963 although not doing much work in her final year. In late Spring 1960 the Ulster Transport Authority acquired two 0 6 4Ts from the former Sligo, Leitrim and Northern Counties Railway, which took over duties on Belfast docks. These became Nos. 26 and 27 in the UTA stock list and continued to carry the names Lough Melvin and Lough Erne respectively.

Ливреясы

Барлық қара, қызыл буферлік сәулелер көлеңкелі сандармен жазылған. Жанама резервуарда NCC әріптері, ал бункердің екі жағына қызыл фонды құйылған нөмірлік тақта орнатылған. UTA меншігінде болған кезде, NCC әріптерінің орнына сол компанияның гербы резервуарларға жазылған.