Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
HMAS Wallaroo (J222) – Оңтүстік Австралиядағы Уоллару қаласының атымен аталған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған 60 «Батерст» класындағы корветтердің бірі және бастапқыда тек Австралия Корольдік теңіз күштері (RAN) қатарында құрылған және пайдалануға берілген 36 кемеден бірі. «Валлару» – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалған үш «Батерст» кемесінің бірі, ол 1943 жылғы 11 маусым күні түнінде американдық «Henry Gilbert Costin» тасымалдау кемесімен соқтығысқаннан кейін құлады.
HMAS Wallaroo (J222), named after the town of Wallaroo, South Australia, was one of 60 Bathurst class corvettes constructed during World War II, and one of 36 initially manned and commissioned solely by the Royal Australian Navy (RAN). Wallaroo was one of only three Bathursts lost during World War II; following a collision with US Liberty ship Henry Gilbert Costin on the night of 11 June 1943.
Дизайн және құрылыс
1938 жылы Австралия Комонвелл әскери-теңіз кеңесі (ACNB) су астына қарсы күресу және мина тазалау міндеттерін орындай алатын, сонымен қатар құрылысы мен пайдалануы оңай болатын жалпы мақсаттағы "жергілікті қорғаныс кемесі" қажеттігін анықтады. Бастапқыда кеме шамамен 500 тонналық суыру қабілетіне, кем дегенде жылдамдыққа және арақашықтыққа ие болуы көзделген. Бар класындағы бұрқасын қорғаныс кемесінің орнына прототип құру мүмкіндігі пайда болғанда, ұсынылған жоба 680 тонналық кемеге дейін ұлғайтылды, ең жоғары жылдамдығы және арақашықтығы болды, 4 дюймдік зеңбірекпен қаруланған, гидролокатормен жабдықталған және жоспарланған операцияларға байланысты тереңдік зарядтарымен немесе мина тазалау жабдықтарымен жарақтандырылуы мүмкін болды. Өлшемдері жергілікті қорғаныс кемесінен гөрі слопке жақын болғанымен, британдық су астына қарсы күресу және мина тазалау кемелеріне қарағанда артықшылықтары болғандықтан, күшейтілген мүмкіндіктері қабылданды. Прототиптің құрылысы жоспарланбады, бірақ жоспарлар сақталды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда жергілікті өндірістегі "әмбебап" кемелерге деген қажеттілік 1939 жылдың қыркүйегінде "Австралиялық мина тазалаушыларды" (су астына қарсы қабілеттерін жасыру мақсатында осылай аталған, бірақ халық арасында "корветкалар" деп белгілі болған) бекітті. Соғыс барысында 60 кеме салынды: 36 (оның ішінде Wallaroo) RAN тапсырыс берді, 20 британдық Адмиралтейство тапсырыс берді, бірақ RAN кемелері ретінде жарақталды және пайдалануға берілді, ал 4 – Үндістан Корольдік Әскери-теңіз флоты үшін.
In 1938, the Australian Commonwealth Naval Board (ACNB) identified the need for a general purpose 'local defence vessel' capable of both anti submarine and mine warfare duties, while easy to construct and operate. The vessel was initially envisaged as having a displacement of approximately 500 tons, a speed of at least , and a range of The opportunity to build a prototype in the place of a cancelled Bar class boom defence vessel saw the proposed design increased to a 680 ton vessel, with a top speed, and a range of , armed with a 4 inch gun, equipped with asdic, and able to fitted with either depth charges or minesweeping equipment depending on the planned operations: although closer in size to a sloop than a local defence vessel, the resulting increased capabilities were accepted due to advantages over British designed mine warfare and anti submarine vessels. Construction of the prototype did not go ahead, but the plans were retained. The need for locally built 'all rounder' vessels at the start of World War II saw the "Australian Minesweepers" (designated as such to hide their anti submarine capability, but popularly referred to as "corvettes") approved in September 1939, with 60 constructed during the course of the war: 36 (including Wallaroo) ordered by the RAN, 20 ordered by the British Admiralty but manned and commissioned as RAN vessels, and 4 for the Royal Indian Navy.