Джек Хилгард: Американдық психолог және гипноз зерттеушісі
Ernest Hilgard
Жек Хилгард – американдық психолог, гипноз және ауырсынуды басқару саласындағы зерттеулерімен танымал. Стэнфорд гипноз шкаласын жасаған. Психология ғылымындағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психолог (1904–2001)
American psychologist (1904–2001)
Эрнест Ропике "Джек" Хилгард (25 шілде 1904 – 22 қазан 2001) – американдық психолог және Стэнфорд университетінің профессоры. Ол 1950 жылдары гипноз, әсіресе ауырсынуды бақылау туралы зерттеулерімен танымал болды. Андре Мюллер Вайтценхоффермен бірге Хилгард Стэнфордтың гипноздық ұсынысқа бейімділік шкаласын жасады. 2002 жылы жарияланған «Жалпы психология шолуы» бойынша зерттеуде Хилгард 20-ғасырдағы ең көп сілтемеленген психологтардың 29-ы болды.
Ernest Ropiequet "Jack" Hilgard (July 25, 1904 – October 22, 2001) was an American psychologist and professor at Stanford University. He became famous in the 1950s for his research on hypnosis, especially with regard to pain control. Along with André Muller Weitzenhoffer, Hilgard developed the Stanford Hypnotic Susceptibility Scales. A Review of General Psychology survey, published in 2002, ranked Hilgard as the 29th most cited psychologist of the 20th century.
Өмірбаян
Иллинойс штатының Беллвилл қаласында туған Эрнест Ропике Хилгард, дәрігер Джордж Энгельманн Хилгард пен Лора Ропике Хилгардтың ұлы болды. Хилгардтың бастапқы қызығушылығы инженерлік салаға еді. Ол 1924 жылы Иллинойс университетінен химиялық инженерия мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін психологияны оқып, 1930 жылы Йель университетінен Ph.D. ғылыми дәрежесін алды. 1958 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1969 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1984 жылы Хилгард Ұлттық ғылым академиясының ғылыми шолу жөніндегі NAS сыйлығымен марапатталды, ол сондай-ақ оның мүшесі болды. Хилгард Йельде психолог Джозефин Рорспен танысты; олар 1931 жылы үйленді және екі балаға ие болды: Генри (1936 жылы туған) және Элизабет Энн (1944 жылы туған). 2001 жылы Хилгард 97 жасында Калифорния штатының Пало-Альто қаласында қайтыс болды. Эрнест Хилгард гипноздың сананы екіге бөлетінін және күнделікті сананың бөлінуінің айқын түрін тудыратынына сенді. Пьер Жанеттің идеяларын негізге ала отырып, Хилгард гипнозды сананың негізгі жүйелерін әртүрлі секторларға бөлуге дайындық ретінде қарастырды. Ол сананың осы бөлінуі гипноз кезінде қол жеткізілген саналық күйді анықтауға ғана емес, сонымен қатар диссоциативтік жекелік бұзылысы сияқты көптеген психологиялық мәселелерді түсінуге көмектеседі деп мәлімдеді. Хилгардтың «Бөлінген сананы қайта қарастыру» еңбегінде ол «бөлшектенген» адам мінез-құлқының көптеген мысалдарын келтіреді. Теориялық тұрғыдан алғанда, ол сананың екі режимін – қабылдау режимін және белсенді режимді, яғни бимодальді сананы анықтаудың пайдалы екенін айтады. Басқа жерлерде ол сананың екі немесе одан да көп күйі бірдей қабылдауы немесе белсенді болуы мүмкін екенін, мысалы, диссоциативтік тұлғалардың кейбір түрлеріндегідей, айтады. Көптеген психологиялық зерттеулер сананың біртұтастығын қабылдайды. Психофизиологиялық зерттеулер, қалыпты жағдайдағы және соқыр адамдардағы сезімді хабарлаудың әртүрлі тәсілдерінің бір мезгілде ажыратылуын, ал аносогноздық науқастарда өздерінің күйлерін танудың ажыратылуын көрсететін клиникалық зерттеулер бұл тұжырымға күмән тудырады. Осы және басқа да құбылыстар сананың екі түрін білдіреді: феноменалдық тәжірибе мен рефлексивті сананың бөлінуі және рефлексивті сананың біртұтастығының жоқтығы. Рефлексивті сананы есеп беру үшін қажет деп есептейді және ол тәжірибе субъектісі және өзінің есеп беруші агенті ретінде «өзін» байланыстырады. Рефлексивті сана тек өзіміздің күйімізге назар бөлген кезде ғана жұмыс істейді. Әлеммен байланыста болғанда, рефлексия азаяды және санамыз біртұтас болады. Кейбір эксперименталдық жұмыстар, мысалы, 169 студент арасында жүргізілген зерттеулер, олардың кейбіреулері таңдамалы және бөлінген назар аудару жағдайында тапсырмаларды орындады, Гарвардтың гипноздық сезімталдық шкаласы бойынша алынған нәтижелермен байланысты болды. Адам санасын және басқа да психикалық құбылыстарды құрайтын ұйымдастырушы принциптерді психофизиологиялық өлшемдердің негізгі динамикасын талдау және қайта құру арқылы сипаттауға болады.
Born in Belleville, Illinois, Ernest Ropiequet Hilgard was the son of a physician, Dr. George Engelmann Hilgard, and Laura Ropiequet Hilgard. Hilgard was initially drawn to engineering; he received a bachelor's degree in chemical engineering from the University of Illinois in 1924. He then studied psychology, receiving a Ph. D. from Yale University in 1930. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1958. In 1969, he was elected to the American Philosophical Society. In 1984 Hilgard was awarded the NAS Award for Scientific Reviewing from the National Academy of Sciences, of which he was also a member. Hilgard met fellow psychologist Josephine Rohrs at Yale; they married in 1931 and had two children, Henry (born 1936) and Elizabeth Ann (born 1944). Hilgard died in 2001 in Palo Alto, California, at the age of 97. Ernest Hilgard believed that hypnosis causes a split in awareness and a vivid form of everyday mind splits. Drawing themes from Pierre Janet, Hilgard viewed hypnosis from this perspective as a willingness to divide the main systems of consciousness into different sectors. He argued that this split in consciousness can not only help define the state of mind reached during hypnosis, but can also help to define a vast range of psychological issues such as dissociative identity disorder. In Hilgard's Divided Consciousness Reconsidered, he offers many examples of "dissociated" human behavior. With regard to theory, he does state that it is useful to assign two modes of consciousness, a receptive mode and an active mode—that is, a bimodal consciousness. In other places he mentions the concept of coconsciousness, wherein two or more states of consciousness may be equally receptive or active, as, for example, in some types of dissociative personalities. Many psychological studies assume a unity of consciousness. Doubt is cast on this assumption by psychophysical studies in normal subjects and those with blindsight showing the simultaneous dissociation of different modes of reporting of a sensation, and by clinical studies of anosognosic patients showing dissociations of awareness of their own states. These and other phenomena are interpreted to imply two kinds of division of consciousness: the separation of phenomenal experience from reflexive consciousness and the non unity of reflexive consciousness. Reflexive consciousness is taken to be necessary for report and is associated with ‘the self’ as the subject of experience and its own agent of reporting. Reflexive consciousness is operative only when we attend to our own states. When we are involved in the world, reflexivity intervenes less and our consciousness is more unified. Some experimental work, such as one performed on 169 undergraduate students, some of whom performed tasks in selective attention and divided attention conditions being correlated with scores on the Harvard Group Scale of Hypnotic Susceptibility—refute Hilgard's findings. The organizing principles that constitute human consciousness and other mental phenomena may be described by analysis and reconstruction of the underlying dynamics of psychophysiological measures.
Жеке тұлғаның екі жақтылығы
Адамның негізгі екі жақтылығы туралы идея мәдени және тарихи тұрғыдан дерлік барлық жерде кездеседі. Ежелгі қытайлықтар осы екі тәуелсіз сананы хун және по деп атаса, ежелгі египеттіктер ка және ба, ал ежелгі гректер Демон және Эидолон деп атаған. Әрбір жағдайда екі тұлға сыртқы әлем туралы сезімдерімен және түсініктерімен бөлісіп, бірақ осы түсініктерді өзінің тарихы, білімі және жеке басының ерекшеліктеріне сәйкес түсіндірген. Гректер үшін бұл қарым-қатынас тең емес еді. Жоғары жаны, Демоны, төменгі жаны, Эидолонға қарауыл періштесі немесе жоғары жаны ретінде қызмет еткен. Стоик философ Эпиктет былай жазды: "Құдай әрбір адамның жанына күзетшіні, сол адамның Демонын қойды, оның міндеті – оны күзету; Демон ұйықтамайды, алданып қалмайды. Одан артық қандай сенімді және сақ қорғаушыны бізге тапсыруы мүмкін? Сондықтан есіктерді жабыңыз, үйді қараңғылататын болсаңыз, ешқашан "Мен жалғызмын" демеңіз, себебі сіз жалғыз емессіз. Бірақ Құдай онда, және сіздің Демоныңыз да онда" (Эпиктет, 1998/2 ғасыр, 14:11). Демонның болашақ жағдайлар мен оқиғаларды алдын ала біліп, сол арқылы Эидолонын қауіп-қатерлерден ескерте алады деген сенім болған. Демонның өзінің Эидолонының өмірін бұрыннан бастан өткергендей болған.
This idea of the basic duality of human personality is culturally and historically almost universal. The ancient Chinese called these two independent consciousnesses hun and po, the ancient Egyptians the ka and the ba, and the ancient Greeks the Daemon and the Eidolon. In each case, the two entities shared their senses and perceptions of the external world but interpreted those perceptions with regard to their own history, knowledge, and personality. For the Greeks, the relationship was an unequal one. The higher self, the Daemon, acted as a form of guardian angel or higher self over its lower self, the Eidolon. The Stoic philosopher Epictetus wrote: God has placed at every man's side a guardian, the Daemon of each man, who is charged to watch over him; a Daemon that cannot sleep, nor be deceived. To what greater and more watchful guardian could He have entrusted each of us? So, when you have shut the doors, and made darkness in the house, remember, never to say that you are alone; for you are not alone. But God is there, and your Daemon is there (Epictetus, 1998/2nd century, 14:11) The belief was that the Daemon had foreknowledge of future circumstances and events and as such could warn its Eidolon of the dangers. It was as if in some way the Daemon had already lived the life of its Eidolon.
Оқулық
Хильгард гипнозға қатысты емес тақырыптар бойынша үш өте ықпалды оқулықтың авторы болды. Біріншісі, Дональд Маркизбен бірлесіп жазылған «Кондиционирование және оқу», 1960 жылға дейін кеңінен сілтеме жасалды. 1961 жылы Грегори Кимбл екінші басылымды жаңартқанда, Хилгард пен Маркизтің есімдері атаудың бір бөлігіне енгізілді, бұл ерекшелік, Хилгардтың өзі атап өткендей, әдетте қайтыс болған авторлар үшін сақталған. Екінші мәтін, «Оқу теориялары» (1948) да кеңінен сілтеме жасалды және бес басылымға дейін жарық көрді (1981 жылға дейін); соңғы үш басылымға Хилгардтың Стэнфордтағы әріптесі Гордон Х. Бауэр қатысты. Үшінші оқулық – жақсы жазылған және кең көлемді «Психологияға кіріспе» (1953) болды, ол, Америка Психологиялық қауымдастығының сайтындағы өмірбаянында айтылғандай, «ұзақ жылдар бойы әлемдегі ең көп қолданылатын психологияға кіріспе мәтіні болды». Бірнеше басылымның авторлары Рита Л. Аткинсон немесе Стэнфордтағы тағы бір әріптесі, кейіннен Сан-Диегодағы Калифорния университетінің ректоры, содан кейін Калифорния университетінің президенті және регенті Ричард С. Аткинсон болды. 2009 жылы жарық көрген 15-ші басылым «Аткинсон және Хилгардтың психологияға кіріспесі» деп аталды.
Hilgard was also the author of three hugely influential textbooks on topics other than hypnosis. The first, "Conditioning and Learning", jointly authored with Donald Marquis, was very widely cited up until the 1960s. When Gregory Kimble updated a second edition in 1961, Hilgard and Marquis's names were made part of the title, a distinction, as Hilgard himself noted, usually reserved for deceased authors. A second text, "Theories of Learning" (1948), was also widely cited, and lasted for five editions (through 1981); the last three editions involved Hilgard's Stanford colleague Gordon H. Bower. The third textbook was the well written and wide ranging "Introduction to Psychology" (1953), which was, according to his biography on the website of the American Psychological Association, "for a long period, the most widely used introductory psychology text in the world." Several editions were co authored by Rita L. Atkinson or Richard C. Atkinson, another colleague at Stanford and later chancellor of the University of California at San Diego and then president and regent of the University of California. The 15th edition, published in 2009, is called "Atkinson and Hilgard's Introduction to Psychology".
Жарияланымдар
Хилгард Э. Р. және Маркиз Д. Г. 1940 ж. Кондициялау және оқыту. Нью-Йорк: Апплтон Сенчури. Хилгард Э. Р. және Маркиз Д. Г. 1961 ж. Кондициялау және оқыту. 2-ші басылым, Прентис Холл. Хилгард Э. Р. 1948 ж. Оқу теориялары. Нью-Йорк: Апплтон Сенчури Крофтс. Хилгард Э. Р. және Боуэр Г. Х. 1966 ж. Оқу теориялары. 3-ші басылым, Нью-Йорк: Апплтон Сенчури Крофтс. Хилгард Э. Р. 1965 ж. Гипнозға осалдық. Нью-Йорк: Харкорт Брейс Йованович. Хилгард Э. Р. 1953, 1970 ж. Психологияға кіріспе. Харкорт. Хилгард Э. Р., Аткинсон Р. Л. және Аткинсон Р. К. 1975 ж. Психологияға кіріспе. Харкорт Брейс Йованович. Хилгард Э. Р. 1977 ж. Бөлінген сана: адам ойы мен әрекетіндегі көптеген бақылаулар. Нью-Йорк, Нью-Йорк: Уайли. Хилгард Э. Р. 1986 ж. Бөлінген сана: адам ойы мен әрекетіндегі көптеген бақылаулар (толықтырылған басылым). Нью-Йорк, Нью-Йорк: Уайли. Хилгард Э. Р. 1987 ж. Америкадағы психология: тарихи шолу. Сан-Диего: Харкорт Брейс Йованович. Хилгард Э. Р. және Дж. Хилгард. 1994 ж. Ауырсынуды басадырудағы гипноз. Жаңартылған басылым. Филадельфия: Бруннер/Мазель.
Hilgard E. R. and Marquis D. G 1940. Conditioning and learning. New York: Appleton Century. Hilgard E. R. and Marquis D. G. 1961. Conditioning and learning. 2nd ed, Prentice Hall. Hilgard E. R. 1948. Theories of learning. New York: Appleton Century Crofts. Hilgard E. R. and Bower G. H. 1966. Theories of learning. 3rd ed, New York: Appleton Century Crofts. Hilgard E. R. 1965. Susceptibility to hypnosis. New York: Harcourt Brace Jovanovich. Hilgard E. R. 1953, 1970. Introduction to psychology. Harcourt. Hilgard E. R., Atkinson R. L. and Atkinson R. C. 1975. Introduction to psychology. Harcourt Brace Jovanovich. Hilgard E. R. 1977. Divided consciousness: multiple controls in human thought and action. New York, NY: Wiley. Hilgard E. R. 1986. Divided consciousness: multiple controls in human thought and action (expanded edition). New York, NY: Wiley. Hilgard E. R. 1987. Psychology in America: a historical survey. San Diego: Harcourt Brace Jovanovich. Hilgard E. R. and J. Hilgard. 1994. Hypnosis in the relief of pain. Revised ed. Philadelphia: Brunner/Mazel.