Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс нацистік саясаткері Эдмунд Хайнс (21 шілде 1897 – 30 маусым 1934) – неміс нацистік саясаткері және Эрнст Ремнің орынбасары, Штурмдық бөлімшенің (SA) штаб бастығы. Хайнс нацистік партияның ерте мүшелерінің бірі және Мюнхендегі SA-ның жетекші тұлғасы болды, ол Сыра залы төңкерісіне қатысып, партияның белгілі атқарушысы болды. 1934 жылғы маусымда Ұзын пышақтар түнінде өлім жазасына кесілгенге дейін нацистік әкімшілікте бірнеше жоғары лауазымды қызметтерді атқарды.
German Nazi politician
Edmund Heines (21 July 1897 – 30 June 1934) was a German Nazi politician and Deputy to Ernst Röhm, the Stabschef of the Sturmabteilung (SA). Heines was one of the earliest members of the Nazi Party and a leading member of the SA in Munich, participating in the Beer Hall Putsch and becoming a notorious enforcer of the party. He held several high ranking positions in the Nazi administration until he was executed during the Night of the Long Knives in June 1934.
Ерте өмір
Эдмунд Хайнс 1897 жылғы 21 шілдеде Мюнхенде дүниеге келді. Ол Хелен Марта Хайнс пен лейтенант Эдмунд фон Париштің заңды емес ұлы. Париш – Гамбург қаласынан шыққан саудагер отбасының мүшесі, ал Хелен Марта олардың балаларына күтімші болған. 1903 жылы Марта Хайнс екінші баласын, Оскар Хайнсті өмірге әкелді, оның да Париштен туғанына сенімді. 1915 жылы Хайнс гимназияны бітірген соң Бавария армиясына қатарына қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысты және Батыс майданында артиллерия операторы болып күресті. 1915 жылдың соңында Хайнс қаулы бас жарақатын алды, 1-ші және 2-ші дәрежелі Темір крест ордендерімен марапатталды және 1918 жылы лейтенант шындығында босатылды.
Edmund Heines was born on 21 July 1897 in Munich, the illegitimate child of Helene Martha Heines and Lieutenant Edmund von Parish, a native of Hamburg from a merchant family for whom she was a nanny. In 1903, Martha Heines gave birth to a second child, Oskar Heines, who is also believed to have been fathered by Parish. In 1915, Heines joined the Bavarian Army to fight in World War I after graduating from his Gymnasium, and fought on the Western Front as a field artillery operator. Heines suffered a serious head wound in late 1915, earned the Iron Cross 1st Class and 2nd Class, and was discharged as a Leutnant in 1918.
Саяси мансап
Соғыстан кейін Хайнс Фрейкорп қозғалысына қатысты. 1919 жылдан 1922 жылдың желтоқсанына дейін Хайнс Герхард Россбах басшылығымен Батыс Пруссия және Балтық елдерінде соғысқан Фрейкорп Россбах бөлімшесінің басшысы болды. 1920 жылдың наурыз айында Хайнс Капп төңкерісіне қатысып, төңкеріс сәтсіз аяқталғаннан кейін көптеген Фрейкорп Россбах мүшелері сияқты Мекленбург-Померания аймағына көшті. 1920 жылдың шілдесінде Хайнс Фрейкорптың жасырын қару қоймаларын ашуға тырысқан 20 жасар шаруа Вилли Шмидтты өлтірді. Шмидт өлтірілгеннен кейін Хайнс Мюнхенге оралды және 1922 жылы Мюнхен Орцгруппасының фюрері болды. 1922 жылдың желтоқсанында Хайнс Ұлттық-социалистік неміс жұмысшы партиясының (НСДАП) 78-ші мүшесі болып тіркелді және Орцгруппаны партияның жарымәскери қанаты Штурмбаттафлинге (SA) берді. Хайнс Мюнхендегі SA полкінің екінші батальонының басшысы болып тағайындалды және тез арада SA-ның жетекші мүшелерінің біріне айналды. 1923 жылдың қарашасында Хайнс пивохана төңкерісіне қатысқан екі мың нацистің бірі болды, оған Vierjahreszeiten қонақ үйін басып алу міндеті жүктелді. Ол төңкеріс әрекеті үшін 15 ай түрмеге кесілді және Ландсберг түрмесінде Адольф Гитлермен бірге ұсталды. Хайнс 1924 жылдың қыркүйегінде SA және НСДАП әлі де тыйым салынған кезде мерзімінен бұрын босатылды, ол 1925 жылға дейін Мюнхен Фронтбанн полкінің екінші батальонының басшылығын қабылдады, содан кейін ол SA және НСДАП қайта заңдастырылды. 1925 жылдан 1926 жылдың тамызына дейін Хайнс Герхард Россбах құрған оңшыл жастар ұйымы "Шилльюгендтің" федералды директоры болды. 1926 жылы Хайнс Эрланген университетіне заңгерлік білім алуға түсті және SA-ның штандартенфюрері болды. 1928 жылдың 22 қаңтарында Хайнс 1920 жылы Вилли Шмидтты өлтіруге қатысқандығы үшін Шонгаудан тұтқындалды. Бұл факт шантаж кезінде ашыққа шықты. Шмидтты өлтіргені үшін сотталғандардың басты айыпталушысы ретінде Хайнс Штеттинге ауыстырылды. Прокуратура Шмидтты өлтіргені үшін өлім жазасын талап етті, бірақ Штеттин сотының үкімімен адам өлтіргені үшін 15 жыл түрме жазасы берілді, кейін 5 жылға дейін қысқартылды. 1928 жылдың 15 маусымында НСДАП депутаты Вильгельм Фрик Рейхстагта сөйлеген сөзінде Хайнстың айыптылығын "майдан рухына қарсы еврей жеккөрінісінің ағыны, ұлттық қарсылық рухына қарсы" деп сипаттады. 1929 жылдың 14 мамырында Хайнс Штеттин сотының шешімімен 5000 рейхсмарка мөлшерінде кепіл төлеу арқылы қамақтан босатылды. 1929 жылы Хайнс коммунист Конрад Пьетрзухты өлтіргені үшін де айыпталды, оны Хайнс басқарыған SA тобы өлтірген. Техникалық қатеге байланысты сот қайта ашылды, ал Хайнс жақсы ниетпен әрекет еткендігіне байланысты рақымшылыққа ие болды. Хайнс SA-дағы лауазымдарымен қатар көптеген саяси лауазымдарды бір уақытта атқарды. 1929 жылдың тамызынан 1930 жылдың маусымына дейін ол Мюнхендегі нацистік партия штаб-пәтерінде Standarte X SA фюрері болды. Ол сонымен қатар Мюнхен партия ұйымында Ortsgruppenleiter (жергілікті округ басшысы) болды және Гаулейтер Адольф Вагнердің адъютанты қызметін атқарды. 1930 жылдың мамыр айынан тамыз айына дейін Вагнердің басшылығымен Gau Groß Мюнхендегі Gau Propaganda Leader болды. 1930 жылдың маусымынан қараша айына дейін ол Баварияның Жоғарғы Пфальц аймағының Gau Oberpfalz Gau Gauleiter міндетін атқарушы болып тағайындалды. Кейін қараша айында ол Obersten SA Führung (Жоғарғы SA басшылығы) жаңалықтар және баспасөз бөлімінде қызметкер болып жұмыс істеді, ол 1931 жылдың сәуіріне дейін созылды. 1930 жылдың қыркүйегінде Хайнс 8-ші сайлау округінен (Лигнитиц) Рейхстаг депутаты болып сайланды және қайтыс болғанға дейін Рейхстаг депутаты болып қалды.
After the war, Heines became involved in the Freikorps movement. From 1919 to December, 1922, Heines served as leader of a unit in Freikorps Roßbach that fought in West Prussia and the Baltic States under Gerhard Roßbach. In March 1920, Heines participated in the Kapp Putsch, and relocated to the Mecklenburg Pomerania area after the coup's failure like most participating Freikorps Roßbach members. In July 1920, Heines was involved in the murder of Willi Schmidt, a 20 year old farm worker who allegedly wanted to reveal hidden arms caches of the Freikorps. Heines returned to Munich following Schmidt's murder, and in 1922 became Führer of the Munich Ortsgruppe, the local Freikorps Roßbach group. In December 1922, Heines became Member #78 of the National Socialist German Workers' Party (NSDAP), and transferred the Ortsgruppe to the Sturmabteilung (SA), the paramilitary wing of the party. Heines was appointed leader of the Second Battalion in the Munich SA Regiment and soon became one of the SA's leading members. In November 1923, Heines was one of two thousand Nazi that participated in the Beer Hall Putsch, being assigned to take the Hotel Vierjahreszeiten. Heines was sentenced to 15 months imprisonment for his part in the failed coup d'etat and was held, together in the same cell with Adolf Hitler, at Landsberg Prison. Heines was released prematurely in September 1924 while the SA and NSDAP were both still banned, taking over the leadership of the Second Battalion of the Munich Frontbann Regiment until 1925 when he joined the re legalized SA and NSDAP. From 1925 to August 1926, Heines was federal director of the Schilljugend, a right wing youth organization founded by Gerhard Roßbach now affiliated with the SA and NSDAP. In 1926, Heines enrolled in Erlangen University to study law, and became a Standartenführer of the SA. On 22 January 1928, Heines was arrested in Schongau for his involvement in Willi Schmidt's murder in 1920, which was exposed during a blackmail attempt. Heines was transferred to Stettin as the main defendant in the trial for Schmidt's murder. The prosecution demanded the death penalty for Schmidt's murder, but the judgement of the Stettin court was 15 years in prison for manslaughter, later lowered to 5 years. On 15 June 1928, the NSDAP deputy Wilhelm Frick referred to Heines's conviction in a Reichstag speech as "Outflow of infernal Jewish hatred of the front spirit, against the spirit of national resistance." On 14 May 1929 Heines was released from custody by a decision of the Stettin court for a "bail" of 5000 Reichsmarks. In 1929, Heines was also convicted of the murder of communist Conrad Pietrzuch, who had been beaten to death by an SA gang led by Heines. The trial had to be reopened due to a technical error, and Heines soon received an amnesty because of his supposedly "patriotic" motive. Heines held numerous prominent political positions concurrently with his SA positions. From August 1929 to June 1930 he was the SA Führer of Standarte X in Munich, the Nazi Party headquarters. He was also an Ortsgruppenleiter (Local District Leader) in the Munich Party organization and served as the Adjutant to Gauleiter Adolf Wagner. From May to August 1930 he was the Gau Propaganda Leader in Gau Groß Munich under Wagner. From June to November 1930, he was additionally appointed as Acting Gauleiter of Gau Oberpfalz, the Upper Palatinate region of Bavaria. Then in November, he became a staff member in the News and Press Department of the Obersten SA Führung (Supreme SA Leadership) serving there until April 1931. In September 1930, Heines was elected to the Reichstag for electoral district 8 (Liegnitz) and remained a Reichstag deputy until his death.
Эрнст Рёмнің орынбасары
1931 жылдың 1 мамырында Хайнс SA штаб шефінің орынбасары, SA-ның іс жүзіндегі қолбасшысы және Гитлердің жақын досы болып тағайындалды. 1931 жылдың шілдесінде Хайнс SA Gruppe Silesia SA фюрері болды. Нацистер билікті басып алғаннан кейін, Хайнс 1933 жылдың 25 наурызда Бреслав қаласында Полицейский президент (Polizeipräsident) болып тағайындалды. Ол сондай-ақ Гельмут Брюкнердің Gau Silesia-дағы Gauleiter орынбасары болып тағайындалды. Сонымен қатар, ол Силезияға SA Жоғарғы Басшылығының Арнайы Өкілетті өкілі болды. Сәуірде ол Пруссия Мемлекеттік кеңесінде шілдеде таратылғанға дейін қызмет етті, бірақ 14 қыркүйекте Пруссия министрі президент Герман Геринг құрған қайта құрылған кеңеске қайта тағайындалды. 1933 жылдың 20 сәуірде Хайнс SA Obergruppenführer қызметіне көтерілді. 1933 жылдың шілдесінде ол SA Obergruppe III жаңа SA Führer болды, ол үш SA Gruppe, атап айтқанда Берлин Бранденбург, Остмарк және Силезияны бақылады. 1934 жылдың 15 наурызда Силезия Obergruppe (VIII) мәртебесіне көтерілді және Хайнс жауапты болды. Ол биліктің шыңына жеткенде, Хайнс өлгенше осы лауазымдарды атқаратын болды. 1933 жылдың басында нацистік Германияның құрылуы Гитлерге әкелді, ол енді мемлекеттік аппаратқа, соның ішінде Рейхсверге қол жеткізіп, SA-ның көшедегі төбелесшілігіне мұқтаж болмай, ұйымды ығыстыруға тырысты. Рём нацистік Германиядағы ең күшті адамдардың бірі болды, ол SA-ның де-факто қолбасшысы еді және Гитлер оның басшылығына қауіп төндіретін санаулы адамдардың бірі деп есептеді. Гитлердің Хайнске жеке қарсылығы болды, ол Рёмнің адал орынбасары ретінде, оның ықпалынан туындаған қауіп ретінде қарастырылды. "Райхстаг өрті және Гитлердің терроры туралы қоңыр кітапта" Хайнс басқарған гомосексуалдық штурм-тобы Рейхстагты өртеп жіберген; сотталған өрт сөндіруші Марин ван дер Люббе артта қалды және сүйіспеншілікке зәрулігіне байланысты кінәні өз мойнына алуға келісті; ал Рёмнің көмекшісі оны жасыру үшін өлтірілді деп айтылды. Бұл мәлімдемелерді растайтын ешқандай дәлел болған жоқ, шындығында Хайнс сол кезде Бреслауда болған. Дегенмен, бұл мәселе саяси тұрғыдан өте жарықтанды, сондықтан ол Лейпцигтегі ван дер Люббе сотында да талқыланды.
On 1 May 1931, Heines was appointed Deputy to SA Stabschef Ernst Röhm, the effective commander of the SA and a close friend of Hitler. Then in July 1931, Heines also became SA Führer of SA Gruppe Silesia. After the Nazi seizure of power, Heines was appointed Polizeipräsident (Police President) in Breslau on 25 March 1933. He was also named Deputy Gauleiter to Helmuth Brückner in Gau Silesia. In addition, he became the Special Plenipotentiary to Silesia of the SA Supreme Leadership. In April, he secured a position on the Prussian State Council until it was dissolved in July, but was reappointed on 14 September to the reconstituted Council formed by Prussian Minister President Hermann Göring. On 20 April 1933 Heines was promoted to SA Obergruppenführer. In July 1933 he became SA Führer of the new SA Obergruppe III with oversight of three SA Gruppe, namely, Berlin Brandenburg, Ostmark and Silesia. On 15 March 1934, Silesia was raised to the status of an Obergruppe (VIII) and Heines remained in charge. Now at the height of his power, Heines would hold all these posts until his death. In early 1933, the establishment of Nazi Germany led to Hitler, now with access to the state apparatus including the Reichswehr, no longer requiring or desiring the street fighting antics of the SA, and seeking to marginalize the organization. Röhm was one of the most powerful men in Nazi Germany as de facto commander of the SA, and considered by Hitler to be one of few people who posed a threat to his leadership. Hitler already had a personal aversion to Heines who, as Röhm's loyal Deputy, was perceived as a threat by extension. The The Brown Book of the Reichstag Fire and Hitler Terror claimed that a clique of homosexual stormtroopers led by Heines set the Reichstag fire; the convicted arsonist Marinus van der Lubbe remained behind and agreed to accept the sole blame because of his desperation for affection; and Röhm's assistant de was killed to cover it up. There was no evidence for these claims, and in fact Heines was in Breslau at the time. Nevertheless, the matter was so politically explosive that it was aired at van der Lubbe's trial in Leipzig.
Өлім
1934 жылғы 30 маусымда Хайнс және көптеген басқа да SA басшылары Ұзын пышақтар түнінде тұтқындалғаннан кейін дереу өлім жазасына кесілді. Гитлер 1934 жылғы 13 шілдеде Рейхстагта сөйлеген сөзінде Хайнсты "ұқсас көңіл-күймен біріктірілген кіші топтың" негізгі мүшесі ретінде атады. SS Хайнсты белгісіз 18 жастағы SA аға жасақ басшысымен бірге төсекте тапты. Гёббельс бұл жайтты кейінгі нацилік пропагандасында баса көрсетіп, тазалауды моральдық бұзылысқа қарсы күрес ретінде ақтады. Хайнс пен тағы бес адам Сепп Дитрих шақырған атыс жасағымен Стадельхайм түрмесінде өлім жазасына кесілді. 1946 жылғы сұхбатында Эрих Кемпка Гитлер Хайнс пен оның серігін қонақүйден шығарып, атып өлтіруге бұйрық бергенін айтты. 1957 жылы Дитрих Батыс Германия сотында Хайнс және басқаларды өлімге жіберудегі рөлі үшін 18 айға түрмеге кесілді. Хайнстің інісі Оскар SA-ның оберштурмбаннфюрері болды. 1934 жылғы 1 шілдеде ол ағасының өлімі туралы радио хабарын естіді. Содан кейін Оскар Хайнс және SA оберштурмбаннфюрері Вернер Энгельс Бреслау қаласындағы Полиция бас басқармасына (Polizeipräsidium) келді, онда олар дереу SS қызметкерлерімен тұтқындалды. Сол түні олар Германияның Дойч-Лисса қаласына (қазіргі Польшаның Вроцлав-Лесница қаласы) жақын орманды аймаққа апарылды. 1934 жылғы 2 шілдеде таңертең екеуі де SS обергруппенфюрері Удо фон Войрштің бұйрығымен атылды.
On 30 June 1934, Heines and many other SA leaders were executed shortly after their arrest during the Night of the Long Knives. Hitler identified Heines as one of the principal members of a "small group of elements which were held together through a like disposition" in his Reichstag speech of 13 July 1934. The SS found Heines in bed with an unidentified eighteen year old male SA senior troop leader. Goebbels emphasised this aspect in subsequent Nazi propaganda, justifying the purge as a crackdown on moral turpitude. Heines and five others were executed by a firing squad convened by Sepp Dietrich at Stadelheim Prison. Erich Kempka said in a 1946 interview that Hitler ordered both Heines and his partner taken outside of the hotel and shot. In 1957, Dietrich was sentenced to 18 months in prison by a West German court for his role in the executions of Heines and the other men. Heines's younger brother, Oskar, was an Obersturmbannführer of the SA, and on the morning of 1 July 1934, he heard a radio report concerning the execution of his brother. Soon after, Oskar Heines and SA Obersturmbannführer Werner Engels, reported to the Polizeipräsidium in Breslau, where they were immediately placed under arrest by SS men. From there, they were driven that night to a forested area near Deutsch Lissa (now Wrocław Leśnica, Poland). At dawn on 2 July 1934, the two were shot on orders of SS Obergruppenführer Udo von Woyrsch.
Қасиеттері мен сипаты
Хайнс SA-ның қызметкері ретінде қатыгездігімен танымал болды, жоғары лауазымына қарамастан NSDAP-тің саяси қарсыластарын жеке өлітіп, зұлмат көрсеткені үшін белгілі болды. Жозеф Геббельс өзінің күнделіктерінде Хайнсты "тепе-теңдігі жоқ, құйын мен құштарлыққа толы, бала мінезді адам" деп сипаттап, оның зорлыққа бейімділігін оның өскен ортасына байланыстырды. Заманагөй дереккөздер Хайнсты әдетте бойы аса ұзын, денесі күшті, бірақ сонымен қатар жастық, балалық келбетімен қайшы келетін сыртқы түрі бар деп көрсеткен.
Heines had developed a reputation for brutality as an enforcer of the SA, known for personally killing political opponents of the NSDAP despite his high ranking status. In his diaries, Joseph Goebbels described Heines as "an unbalanced person, full of storm and urge, a child's head", attributing his violent nature to his background. Contemporary sources often pointed out Heines as being unusually tall and powerfully built but with a contradictory youthful, boyish face.