Кэмпбелтон қаласының тарихы мен қоғамдық құрылымы: Атольвиль ауданы

Кіріспе

Кэмпбеллтон қаласының құрамындағы қауым

Атолвилл – Канаданың Нью-Брансуик провинциясының Рестигуш округіндегі қауым. 2023 жылға дейін ауылдық мәртебеге ие болған, бірақ қазір Кэмпбеллтон қаласының құрамына кіреді. Аймақтың алғашқы тұрғындары Микмак тайпасы болды, олар б.з. дейінгі 6 ғасырда осы жерге қоныстанды және сол кезде Тжиког деп аталды. 400 адам тұратын бұл елді мекен олардың ең ірі және аймақта тұрақты түрде қоныстанған жалғыз ауылы болды. 1750 жылы акадиялықтар келді. Осы кезде Микмактар аймақтан Квебек провинциясындағы Листугуж қаласына көшіп кетті. 1760 жылдың 8 шілдесінде Рестигуш шайқасындағы француз әскерінің жеңілісі елді мекеннің дамуына кері әсер етті. Бірақ 1876 жылы Колонияаралық темір жолы іске қосылды және 20 ғасырдың басында ағылшын тілінде сөйлейтін саудагерлер орман шаруашылығын дамытты. Содан кейін ауыл айтарлықтай өсіп, 1966 жылы муниципалитет ретінде құрылды. 1974 жылдан бастап бүкіл аймақтан адамдар барып-келіп тұратын сауда орталығы ашылды. Орман шаруашылығы саласы жергілікті экономикада маңызды рөл атқарады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Висконсин мұздық кезеңінде мұзбен қапталған Атолвилл ауданы шамамен б.з.б. 13000 жылы мұздықтардан босатылған. Голдтвейт теңізі жағалауды жапқан, бұл бүкіл округтегі жалғыз тұрақты елді мекен болды. Француздар 1604 жылы Акадияны құрды. Реколект монахы Себастьян 1619 жылы Тжикогқа келген алғашқы миссионер болды және ол «молитва үйінің» алдында орнатылған айқыш белгіні тапты. 1624 жылы капуциндер реколекттерді алмастырды, содан кейін сол жылы иезуиттер келді, ал 1661 жылы реколекттер қайта оралды. Миссионерлердің күш-жігері бастапқыда Кейп-Бретон аралына бағытталды, онда микмактардың астанасы орналасқан еді, кейін ол Тжикогқа көшірілді, ол микмактар мен Акадияда Әйелі Әннеге табынудың орталығы саналды. Алайда, еуропалықтар әкелген аурулар 17 ғасырдан бастап халықтың көп бөлігін қырып жіберді. Әкесінің ескертуіне қарамастан, могаук басшысы микмактарды жаппай қырды, Тонэл басшысын есептемегенде ешкімді тірі қалдырмады. 1671 жылы Николастың ұлы Ришар Дени, әкесі Францияға кеткеннен кейін жерді иеленді. Миссионер Кристиан Ле Клерк 1676 жылы Листо Готжда тұрды, онда ол микмактар туралы негізгі еңбектерін жазды. 1688 жылы Листо Готжда барлығы 17 еуропалық тұрды. Дени отбасы берілген жердің талаптарын орындамады, ол мемлекеттік жерге айналды. 1690 жылы Пьер Ле Муан д’Ибервильге берілді. Реколекттердің берілген жері де 1690 жылы алынып тасталды. Кейбір деректерде 1760 жыл, тіпті 1770 жыл делінеді. 19 сәуірде 1760 жылы Франсуа Шенар де ла Жирудей басқаруындағы алты кеме Бордодан 400 адам мен азық-түлікпен аттанды. Оның табысты бизнесі аймаққа басқа шотландтардың көшіп келуіне көмектесті. Ескі зиратта 1810 жылы шіркеу салынды, ол 1834 жылы жабылды. 1812 жылы Роберт Фергюсон Листо Готжда қайықтар жасады. Рестигуш округі, Аддингтон және Элдон приходтарынан тұрады, 1837 жылы Глостер округінен бөлінді. Бірақ 1894 жылы өрт салдарынан қирады. 1909 жылы ашылған шіркеу сол кезде Атолвилл Кемпбеллтон миссиясының бөлігі болды. Фрейзер фабрикасының құрылысы 1919 жылы Рестигуш компаниясымен басталды. 1929 жылы провинцияның солтүстігіндегі үшінші ірі қағаз өндіруші кәсіпорны болды. Атолвилл орта мектебі 1930 жылы есігін ашты. Жергілікті жақсарту комитеті 1947 жылы құрылды, сол жылы өрт сөндіру станциясы да салынды, ал Атолвилл ауылдық белімге айналды. Аддингтон приходының қалған бөлігі 1967 жылы жергілікті қызмет көрсету ауданына айналды, бірақ соңғы екеуі ғана біріктірілді. Сол жылы сайланған қала әкімі Раймонд Лагасе муниципалитеттердің бірігуіне қарсы болды. 1971 жылы Sugarloaf провинциялық паркі қысқы спорт түрлері үшін ашылды және келесі жылы ресми түрде ашылды. Restigouche сауда орталығы 1974 жылы салынды. Атолвиллде бисульфаттан магнийге өндіріс процесін өзгертуге барлығы 170 миллион доллар инвестицияланды. 1980 жылдардың басында жиһаз өндіруші Northeast Pine компаниясы зауытын жапты, ал муниципалитет 1987 жылы зауытты сатып алып, индустриалды сауда орталығын құрды. Миллер Брей саябағы 2000 жылы ашылды. 2010 жылдың қазанынан 2012 жылдың қаңтарына дейін Versant Nord мектебінде Кемпбеллтон қаласындағы Roland Pépin Universal мектебінің оқушылары мектеп ғимаратының қауіптілігіне байланысты жөндеу жұмыстары жүргізілген кезде білім алды. Мэр Раймонд Лагасе 2012 жылы 43 жылдық муниципалды саяси қызметтен, оның ішінде 41 жылы қалалық әкімдікте өткеннен кейін зейнеткерлікке шықты: ол Нью-Брансуикте ең ұзақ қызмет еткен мэр болды. 2023 жылдың 1 қаңтарында Атолвилл Кемпбеллтон қаласының құрамына енді. Қоғамның атауы ресми түрде қолданыста болып қалады.

Covered with ice during the Wisconsin glaciation, the Atholville district was probably released from the glaciers in about 13,000 BC. The Goldthwait Sea subsequently covered the coastal area, it was the only permanently inhabited village in the whole district. The French founded Acadia in 1604. Father Sebastian, a Recollect, was the first missionary to visit Tjikog in 1619 and he found a cross planted in front of a "hut of prayer". The Capuchins replaced the Recollects in 1624 and the Jesuits followed in the same year then the Recollects returned in 1661. The efforts of missionaries were initially focused on Cape Breton Island where the capital of the Mi'kmaq was then moved to Tjikog, which was regarded as the centre of Saint Anne worship in Mi'kmaq and Acadia. However, diseases brought in by Europeans decimated much of the population from the 17th century. and, despite the warnings of his father, the son of the Mohawk Chief massacred the Mi'kmaqs sparing none but Chief Tonel. Richard Denys, the son of Nicolas, obtained control of the land on the departure of his father to France in 1671. The missionary Chrétien Le Clercq lived in Listo Gotj in 1676 where he wrote his main texts on the Mi'kmaqs. In 1688 there was a total of 17 Europeans living at Listo Gotj

The Denys family did not meet the conditions of their concession and it became crown land. was given to Pierre Le Moyne d'Iberville in 1690. The Recollect concession was also revoked in 1690. while others mention 1759 and even 1770. On 19 April 1760 six ships, under the command of François Chenard de la Giraudais, left Bordeaux carrying 400 men and food. His thriving business contributed to the immigration of other Scots to the region. A chapel was built in 1810 in the old cemetery: it closed its doors in 1834. Around 1812 Robert Ferguson built boats at Listo Gotj. Restigouche County, comprising the parishes of Addington and Eldon was separated from Gloucester County in 1837. but was destroyed in a fire in 1894. The church opened in 1909 Atholville was then a mission of Campbellton. The construction of the Fraser mill by the Restigouche Company began in 1919. and became the third largest paper producer in the north of the province in 1929. Atholville high school opened its doors in 1930. The local improvement committee was founded in 1947. in the same year as the fire station. and Atholville was incorporated as a village. The rest of Addington Parish became a local service district in 1967. but only the latter two were merged. Mayor Raymond Lagacé, who was elected in the same year, was one of the main opponents of municipal mergers. The Sugarloaf Provincial Park was opened for winter sports in 1971 and officially opened the following year. The Restigouche Centre, a shopping centre, was built in 1974. In total $170 million was invested in Atholville to convert the plant processes from bisulphate to magnesium. The Northeast Pine company, a furniture manufacturer, closed its plant in the early 1980s and the municipality obtained ownership of the plant in 1987 to create an industrial mall. Miller Brae park was inaugurated in 2000. From October 2010 to January 2012 the Versant Nord school has some students from the Roland Pépin Universal school in Campbellton during some emergency work being done on their school as the structure was dangerous. Mayor Raymond Lagacé retired from municipal politics in 2012 after 43 years, including 41 at the town hall: he was the longest serving mayor in New Brunswick. On 1 January 2023, Atholville became part of the city of Campbellton. The community's name remains in official use.

Топонимика

Ауылдың бастапқы атауы Tjikog болған, бірақ Tjigog Jugugw, Tchigouk және Tzigog жазулары да кездеседі. Микмак тілінде "Tjikog" – "үлкендер мекені" деген мағына береді. Ауызша дәстүрге сәйкес, 1639 жылы басшы Тонел ауылды Listo Gotj деп атаған. Әйгілі Пацификтің айтуынша, Listuguj және Ristigouche немесе Restigouche атаулары Listo Gotj-дан шыққан. 17 ғасырда ауыл Sainte Anne de Restigouche деп аталған. Бұл атау 20 ғасырдың басында Listuguj католик миссиясына қатысты. Роберт Фергюсон "Рестигуштің әкесі және негізін қалаушысы" атанған. 20 ғасырдың басында ауыл бір уақытта төрт атаумен белгілі болды: Soiot Athol, Shives Athol, Athol House және Ferguson Manor. Бір пошта бөлімшесінің есігінде 1916 жылдан 1923 жылға дейін Ferguson Manor, ал екіншісінде 1907 жылдан 1931 жылға дейін Shives Athol жазылған. 1922 жылдың маусымында ауыл ресми түрде Atholville деп аталды. Atholville солтүстік жағынан Restigouche өзенімен шектеседі және 2015 жылы аннексия жасалғаннан кейін 119,60 шаршы километр аумақты құрайды. Аппалачи таулары муниципалитет аумағының көп бөлігін жабады. Butte Sugar (шамамен 200 м биіктікте) Tide Head аумағына дейін созылып, қаланың құрылыс аймағының оңтүстігінде орналасқан. Butte Sugar-дың оңтүстігінде аңғар мен тағы бір тау бар, ол Val d'Amours және Tide Head-ке дейін жетеді, ал Atholville бөлігіндегі биіктігі 230 метрден аспайды. Sugarloaf-тың (281 м) батыс жағының ғана шағын бөлігі Atholville аумағына кіреді. New Brunswick Route 11 жолы муниципалитет орталығынан қаланың оңтүстігі арқылы шығыстан батысқа қарай өтеді: бұл жол батыстағы Квебекіден оңтүстік-шығыстағы Shediac-қа дейін созылады. Val D'Amour жолы (270-жол) ауылдан 11-жолға қатынас жасауға мүмкіндік береді. Ауылдың өзінен шығыстан батысқа қарай New Brunswick Route 134 жолы өтеді, ол Tide Head және Campbellton қалаларына жол ашады: бұл жол ауылда Notre Dame көшесі деп аталады. Val d'Amour жолы оңтүстікке қарай Val d'Amour-ға жалғасады. New Brunswick East Coast Railway, бұрынғы Intercolonial Railway темір жолы, Notre Dame көшесінің солтүстігінде ауылдан шығыстан батысқа қарай өтеді. Өзенде жүзуге болады, бірақ ең жақын порты Dalhousie қаласында орналасқан. Campbellton темір жол станциясы және Charlo әуежайы аймақтағы көлік инфрақұрылымын толықтырады. Campbellton қаласында такси қызметі бар. Cormier такси Монреалды Акадия түбегімен байланыстырады және ауылда тоқтайды. 2015 жылы New Brunswick провинциясы St. Arthur қызмет көрсету ауданын, Val D’Amours жергілікті қызмет көрсету ауданын, Tide Head ауылының бір бөлігін және Blair Athol жергілікті қызмет көрсету ауданының бір бөлігін қосу арқылы Atholville шекарасын кеңейткен ережелерді қабылдады. Бұл бұйрық 2015 жылдың 1 шілдесінен күшіне енді. Ауылдың жер көлемі 10,25 км²-ден 119,60 км²-ге дейін өсті, деректер санақ бойынша алынған. Осы көше мен 11-жолдың арасында Dalhousie тобынан шыққан фелсик тастар орналасқан. Бұл жерде көшіп-қонып жүретін су құстары мекендейді, сондай-ақ Great blue heron, Osprey сияқты құстардың көктемгі ұялау орындары және түрлі сүтқоректілердің мекені. Сонымен қатар, сәуірдің ортасынан мамырдың соңына дейін 2000-ға жуық қар қаздарын байқауға болады. Мұнда батыс су шөбі, дельи шөбі және Sanicula gregaria сияқты көптеген сирек өсімдіктер өседі. Қауіп төндік түр деп есептелгенімен, ағаш тасбақасы бұл аймақта кең таралған.

The village originally had the name Tjikog but the spellings Tjigog Jugugw, Tchigouk, and Tzigog also exist. Tjikog means "a place of superior men" in Mi'kmaq. According to oral tradition in 1639 the village was renamed Listo Gotj by Chief Tonel. According to Father Pacifique the names Listuguj and Ristigouche or Restigouche derived from Listo Gotj. The village was called Sainte Anne de Restigouche in the 17th century. This name applied to the Listuguj Catholic mission in the early 20th century. Robert Ferguson was nicknamed the "father and founder of Restigouche". At the beginning of the 20th century the village was known under four names at the same time: Soiot Athol, Shives Athol, Athol House, and Ferguson Manor. One post office had Ferguson Manor on its door from 1916 to 1923 and another had Shives Athol from 1907 to 1931. Following a petition the village was officially named Atholville in June 1922. Atholville is bordered to the north by the Restigouche River and has an area of 119.60 square kilometres, after an annexation that took place in 2015. The Appalachian Mountains cover most of the territory of the municipality. Butte Sugar, with a height of about 200 m, also extends into the territory of Tide Head and lies directly south of the built up area of the town. South of Butte Sugar there is a valley and another mountain which extends into Val d'Amours and Tide Head, whose height exceeds 230 metres in the Atholville portion. Only a small part of the west side of Sugarloaf (281 m) is included in the territory of Atholville. New Brunswick Route 11 passes through the centre of the municipality south of the town from east to west: this road goes from Quebec in the west to Shediac in the southeast. The Val D'Amour Road (Road 270) provides access from the village to Route 11. The village itself is crossed from east to west by New Brunswick Route 134 which provides access to Tide Head and Campbellton: this road is called Notre Dame Street in the village. Val d'Amour Road continues south to Val d'Amour. The New Brunswick East Coast Railway, the former Intercolonial Railway, passes through the village from east to west, north of Notre Dame Street. The river is navigable but the nearest port is Dalhousie. Campbellton railway station and Charlo Airport complete the means of transport in the region. There are taxis in Campbellton. The Cormier taxi connects Montreal to the Acadian Peninsula and has a stop in the village. In 2015, the province of New Brunswick issued regulations that expanded the boundaries of Atholville by annexation of the service district of St. Arthur, the local service district of Val D’Amours, a portion of the Village of Tide Head and a portion of the local service district of Blair Athol. The effective date of the order was July 1, 2015. The land area of the village grew from 10.25 km2 to 119.60 km2, according to census data. Between this street and Highway 11 are Felsic rocks from the Dalhousie group. They are home to migratory aquatic birds and breeding grounds for birds such as the Great blue heron, the Osprey, and various mammals. In addition, up to 2,000 snow geese can be observed between mid April and late May. There are many rare plants growing here including the western waterweed, the jonc délié, and the Sanicula gregaria. Although considered a threatened species, the wood turtle is common in the region.