Кіріспе

Италиялық прелат Перикл Феличи (1 тамыз 1911 – 22 наурыз 1982) – католик шіркеуінің итальян прелаты. 1947 жылдан өмірінің соңына дейін Рим Куриясында түрлі лауазымдарда қызмет етті, оның ішінде Екінші Ватикан Кеңесінің Бас хатшысы, Канондық құқық кодексін қайта қарау жөніндегі Пап комиссиясының төрағасы және 1977 жылдан бастап Апостольдық Сигнатураның Жоғарғы трибуналының префекті болды. 1967 жылы кардинал атағын алды. 1978 жылы ол екі рет Әулие Петр базиликасының балконынан жаңа папа сайланғанын әлемге жариялады. Кеңесте ол процедураларға Курияның бақылауын сақтауды көздеген консерваторлармен байланысты болды және өмірі бойы консервативтік және дәстүрлі көзқарастарды жақтады.

Екінші Ватикан кеңесі

1959 жылы папа Иоанн XXIII Екінші Ватикан кеңесін жоспарлау үшін он екі адамнан тұратын комиссия құрғанда, Феличи оның мүшесі және хатшысы болып тағайындалды. Хатшы ретінде ол өкіл ретінде сөйледі, комиссияның жоспарларын бұқаралық ақпарат құралдарына жеткізді. Ол комиссияның жұмысын шіркеу тәжірибесіне қатысты мәселелер емес, өзекті мәселелер ретінде сипаттады және журналистердің еркін хабарлауына мүмкіндік беріледі деді: «Папа Рим куриясының іліміне, тәжірибесіне және құқығына қайшы болса да, барлық пікірлерді естігісі келеді». Кардинал Роберто Туччи өзінің күнделігінде папа Иоаннның Феличиді өте білімді және еңбекқор деп сипаттағанын, сондай-ақ «оның көзқарасы тар» екенін жазған. және ол базиликаның мазаршасына жерленгенде. Кеңестің Бас хатшысы ретінде ол кеңеске қатысушылардың барлығының атынан қажетті ант берді, сондай-ақ 1963 жылдың соңында дауыс беру басталғандағы дауыс беру нәтижелерін жариялады. 1962 жылы бірінші сессия кезінде ол Рио-де-Жанейро архиепископы Хельдер Персоа Камараның сөйлеуіне арналған нұсқаларын таратуға кедергі келтірді, себебі ол кеңестің әлеуметтік мәселелерге назар аудармауына сын танытқан. 1963 жылдың 25 қарашасында кеңестің екінші сессиясы аяқталуға жақын, топтық даулар күшейген кезде Феличи 25 епископтың қол қойған, кеңестің көп дау тудырған коммуникациялар жөніндегі құжаты туралы мәлімдемені таратуға тырысты, тіпті Майнцтың көмекші епископы Йозеф Мария Реусстен біреуін алуға әрекет етіп, содан кейін Ватикан полициясын шақырды. Томас Мертон келесі жылы Феличи мұндай парақтарды таратуға тыйым салынғанын жариялағанда, оны кеңестің «тәртіп сақтаушысы» деп әжуалады. Феличи Курияның маңызды мүшесі ретінде танылды, сондай-ақ Киелі Офис Конгрегациясының басшысы Альфредо Оттавиани және Мемлекеттік хатшы Амлето Чикогнани сияқты жоғары лауазымды шенеуніктермен бірге, Рим Куриясының мүддесі үшін Кеңестің бағытын сақтап, кеңестің құрамына кіретін епископтардың ықпалын шектеуге тырысты.

Кейінгі тағайындалулары

Ол сондай-ақ Екінші Ватикан кеңесінің декреттерін түсіндіру жөніндегі Паптық комиссияның президенті болып тағайындалды. 1967 жылы голландиялық епископтар жасаған жаңа катехизисті қарастырған және оны басқа тілдерге аударуға рұқсат беру алдында түсініктемелер іздеген Ватикан комиссиясының мүшесі де болды. 1967 жылдың 21 ақпанынан бастап ол Канондық құқық кодексін қайта қарау жөніндегі Паптық комиссияға жетекшілік етті, бұл жұмыс өлімінен бірнеше ай бұрын аяқталды. Феличи 1971 жылдың көктемінде әлемдік епископтарға жобаның нұсқасын жіберді және 1971 жылдың қарашасында Епископтар Синодына оның көпшілік тарапынан қабылданбағанын хабарлады. Бір журналист оны "заңгерлер және басқалар тарапынан қатаң сынға алынғанын" жазды, олар оны "тынышсыздық тудыратын авторитарлық" деп сипаттап, "теологтар арасында әлі де даулы мәселе болып табылатын кезде шіркеуді бір ғана ескірген көзқарасқа бекітуге тырысқанын" айтты. 1968 жылы Папа Павел Humanae vitae арқылы жасанды контрацепцияға шіркеудің қарсылығын қайта растаған кезде Феличи Курияда Папа Павел VI-ны "жаңа қатал саясатта" қолдаған маңызды тұлғалардың бірі ретінде танылды. The New Yorker журналында Фрэнсис X. Мерфи папаның "Кеңестегі епископтардың көпшілігін сәтсіздікке ұшыратуға тырысқан сол топтың ықпалында және қолдауында болғанын" байқады – Оттавиани, Чиконьяни, Антониутти, Штаффа және Феличи, либералды және даулы теолог Эдвард Шиллебеккс олар туралы былай деді: "Менің пікірімше, Папа Павел бес немесе алты кардиналдың тұтқынына айналды. Бір жақты ақпараттардың арқасында ол контрацепция бойынша қатал саясаттың қажеттілігіне көз жеткізді. Бұл кардиналдардың кім екенін барша біледі. Олар шынымен соқыр. Олар шіркеуді жойғандар." Феличи 1970 жылы кардинал Йоханнес Виллебрандсқа қосылып, католиктердің католик емес адамдармен некелесуіне қатысты жеңілдетілген ережелерді жариялаған кезде ынтымақтастық атмосферасында көрінді. Ол сондай-ақ Шығыс обрядының канондық құқығын қайта қарау жөніндегі Паптық комиссияның мүшесі болды. Жаңа кардиналдарды қабылдау кезінде Папа Павел оған тағайындалу оның үшін нені білдіретінін сұрады, ол: "Көп жұмыс және басшыға адалдық" деп жауап берді.

1978 жылғы конклавтар

1978 жылы Феличи тамыз және қазан айларында өткен папалық конклавтарға қатысты, онда ол папабиль деп есептелді, яғни сайлауға үміткер болды, бірақ ешбір үміткер айқын жеңімпаз болып көрінбеді. Хабарларға сәйкес, АҚШ және Латын Америкасы кардиналдары Феличиді тым консервативті санады. Ең үлкен кардинал-диакон болғандықтан, ол конклавтың нәтижелерін алғашқы болып жариялады, Альбино Лучианидің Иоанн Павел I, ал Карол Войтиланың Иоанн Павел II болып сайланғанын хабарлады. 1979 жылғы 30 маусымда кардинал-диакон лауазымы кардинал-пастор лауазымына өзгертілді.

Епископтар Синоды

Ол епископтар синодының бірнеше мәжілісінде консервативті дауыс болды. 1971 жылы Папа Павел діни қызметкерлердің салтбастылығы туралы епископтардың пікірін сұрағанмен, бұл мәселені тек Папаға қалдыруды жөн көрді. 1974 жылы ол ортақ тіл ретінде латын тілін таңдаған талқылау тобын басқарды және күнәдан босатудың жолы ретінде әлеуметтік және саяси азаттықты көрсеткен либералдарды сынады, оны шындықты теріске шығарып, дін мен Шіркеудің рөлін кемсітетін тұжырымдама деп қарады. 1978 жылы Папа Иоанн Павел II Феличиді Епископтар синодының хатшылығының 15 мүшесінен тұратын кеңесіне тағайындады, бұл 1980 жылы жоспарланған отбасы туралы синодты күтіп тұрғандай болды, себебі Сигнатура неке бұзу мәселесімен айналысты. Феличи анулирлеуді жеңілдету туралы ұсыныстарға қарсы болғаны белгілі. 1980 жылғы қазан айында өткен Синодта бірнеше епископтар Шіркеудің жасанды контрацепцияға тыйым салуын зерттеуді немесе Шіркеудің оны үйрету жолын қайта қарастыруды ұсынғанда, ол бұл тыйымды бекіткен Humanae vitae энцикликасын «жабық» құжат деп санайтынын айтты. Бұл тыйымға қарсы шыққандардың арасында Вестминстердің кардиналы Базиль Хьюм, Сан-Франциско архиепискобы Джон Р. Куинн, АҚШ Католик епископтар конференциясының президенті және оның бұрынғы президенті Цинциннати архиепискобы Джозеф Бернадин болды. Папа Иоанн Павел II бекіткен сөйлесінде ол Синодқа неке бұзудың жылдам өсіп жатқанын және төменгі соттардың стандарттарды сақтамай, «психологиялық ересектікке жетпеу» сияқты сылтауларды пайдаланатынын хабарлады. Ол «теологиялық немесе пастырлық қанағаттану» үшін канондық заңды елемеуге болмайтынын ескертті. The New York Times газетінің мәліметінше, АҚШ-та 1968 жылы 338 неке бұзу туралы шешім қабылданса, 1978 жылы бұл көрсеткіш 17 190-ға жетті. Ол 1980 жылы жүрек талмасынан қайтыс болды. Фоджадағы діни қызметке қатысқаннан кейін құлап, 1982 жылғы 22 наурызда сол жерде көз жұмды. Қайтыс болған кезде ол бірнеше дикастерияның мүшесі болды, олардың ішінде Иман туралы доктрина жөніндегі Конгрегация, Епископтар жөніндегі Конгрегация, Ғибадаттар тәртібі жөніндегі қасиетті Конгрегация және Әулиелерді жариялау жөніндегі Конгрегация бар.