Кіріспе
Уэльстік суфражистка және газет редакторы 1874–1953. Сапуна операсының кейіпкері.
the soap opera character
Рейчел Барретт (12 қараша 1874 – 26 тамыз 1953) – Уэльстік суфражистка және газет редакторы, Кармарфенде туған. Аберистуит қаласындағы Уэльс университетінде білім алған ол ғылым пәнінің мұғалімі болды, бірақ 1906 жылы Нелли Мартелдің әйелдердің сайлау құқығы туралы сөйлегенін естіп, жұмысынан кетіп, Әйелдер әлеуметтік және саяси одағына (WSPU) қосылып, Лондонға көшіп кетті. 1907 жылы ол WSPU ұйымдастырушысы болды, ал Кристабель Панкхерст Парижге қашқаннан кейін Барретт ұлттық WSPU науқанының бірлескен ұйымдастырушысы атанды. 1912 жылы журналистік тәжірибесі болмаса да, ол жаңадан шыққан "Суфражетка" газетін басқарды. Барретт сайлау құқығы қозғалысына байланысты әрекеттері үшін бірнеше рет тұтқындалды және 1913–1914 жылдары қайта тұтқындалудан қашу үшін жасырын өмір сүрді.
Ерте өмір
Барретт 1874 жылы Кармартенде жер және жол сақтаушысы Рис Барретт пен оның екінші әйелі, екеуі де валли тілінде сөйлейтін Энн Джонстың отбасында дүниеге келді. Ол Лландейло қаласында үлкен ағасы Рис және кіші қарындасы Джанеттемен бірге өсті. 1881 жылғы халық санауы бойынша, оның анасы Энн Алан көшесіндегі үйлерінде жалғыз ересек адам болып тіркелді, ал оның әкесі 1878 жылы қайтыс болған. Барретт WSPU атынан көптеген жиналыстарда сөз сөйледі, көбінесе валли тілінде, бұл оның мектеп мұғалімі лауазымымен қақтығысты, себебі директорлары жарияланымды мақұлдамады, әсіресе Барретттің Адела Панкхёрстпен бірге ұнмен шашыратылғаны туралы хабардан кейін. Барретт Брэдфордта Адела Панкхёрстпен де белсенді түрде жұмыс істеді. Науқандық қызметтері аяқталғаннан кейін Барретт LSE-ге баруға мүмкіндік алды, бұл жақын жердегі Клементс Инн мейрамханасында WSPU шараларына қатысу үшін өте пайдалы болды. Рождество кезеңінде Барретт Панкхёрст, Мартель, Лэмб және Нелли Крокермен бірге Ньютон Эбботтағы "қатаң либералды" Мид-Девон округінде WSPU үшін науқан жүргізумен айналысты. 1910 жылы Барретт әйелдер тобын басқаруға тағайындалды, олардың мақсаты – қазынашыл, Дэвид Ллойд Джорджпен Консиляциялық бірінші заңды қолдау туралы мәселені талқылау. Кездесу екі жарым сағатқа созылды, соңында ол Ллойд Джорджтың тең дауыс беру құқығын қолдауында адал болмағанына және оның әйелдердің сайлау құқығына қарсы екеніне көз жеткізді. Жыл соңына қарай оның лауазымы Уэльстегі WSPU-ның барлық іс-шараларын ұйымдастыруға өзгертілді және ол Кардиффтегі бас кеңсеге көшірілді. Барретт Холлоуэй түрмесінде тоғыз айға сотталды. Ол дереу аштық жариялады, Кентербери түрмесіне ауыстырылды және бес күннен кейін "Мысық пен тышқан" заңы бойынша босатылды. Ол Брэкенбури отбасының үйіне, "Мысық қамалына" – 2 Campden Hill Square-ге көшіп барды, олар суфражистерді қолдаған адамдар еді. Барретттің "Women's Bulletin" журналындағы некрологында былай делінген: "Мүсіннің орнатылуы Рейчелдің ұйымдастыру қабілетіне мәңгілік ескерткіш болып табылады". 1929 жылы Барретт барлық саяси салаларда ерлер мен әйелдер арасындағы теңдікті қамтамасыз етуді мақсат еткен Саяси құқықтар жөніндегі науқан комитетінің хатшысы болып тағайындалды.
Barrett was also active with Adela Pankhurst at Bradford. With her campaign activities over Barrett was free to attend the LSE, which proved useful for attending WSPU activities in nearby Clement's Inn. Over the Christmas period Barrett was again busy campaigning for the WSPU, with Pankhurst, Martel, Lamb, and Nellie Crocker at the "rough and boisterous" staunchly Liberal Mid Devon seat at Newton Abbott,
In 1910, Barrett was chosen to lead a group of women to talk to the Chancellor of the Exchequer, David Lloyd George, regarding the Liberal Party's role in supporting the first Conciliation Bill. The meeting lasted two and a half hours, and by its end she was convinced that Lloyd George had been insincere over his support for equal voting rights and believed him to be against women's suffrage. By the end of the year her post was changed to organising all WSPU activities in Wales and she was relocated to the country's headquarters in Cardiff. Barrett was sentenced to nine months' imprisonment at Holloway. She immediately went on hunger strike, was transferred to Canterbury Prison, and after five days she was released under the "Cat and Mouse Act". She moved into "Mouse Castle", 2 Campden Hill Square, home of the Brackenbury family who were sympathetic suffragists. In Barrett's obituary in the Women's Bulletin, it read that the raising of the statue " stands as a permanent memorial to Rachel's organising ability." In 1929, Barrett was appointed secretary of the Equal Political Rights Campaign Committee, an organisation that sought equality between men and women in all political spheres.
Кейінгі өмірі
Кейінгі өмірінде Барретт Эдит Хоу Мартинмен бірге Суфражеттер қауымдастығына қосылды. Ол Ламб коттеджінде тұрды.
И. А. Р. Уайлимен қарым-қатынасы
"Суфрагет" журналын басқару кезінде Барретт 1913 жылы газетке мақала жазған австралиялық әйел жазушы И. А. Р. Уайлимен жеке қарым-қатынас орнатты. Екеуі біраз уақыт бойы жақын дос болып қалды және 1928 жылы "Жалғыздық құдыры" романының сотында жақын достары Уна Траубридж мен Радклиф Холлды қолдады. Барретт қайтыс болғаннан кейін, ол қалған мүлігін Уайлиге мирас етіп берді.
Өлім
Барретт 1953 жылғы 26 тамызда Сассекстің Фейгетіндегі Карлс зейнеткерлер үйінде миге қан құйылудан қайтыс болды. Ол 78 жасқа толыпты. Өзінің Lamb Cottage үйін қызының немересі Гвинет Андерсонға мұра етіп қалдырды, ол күйеуі, британдық ақын Дж. Редвуд Андерсонмен бірге сол жерде тұрды.