Кіріспе

Құс түрлері

Мадагаскар шағаласы (Tachybaptus pelzelnii) – Мадагаскардың батыс және орталық бөліктерінде ғана кездесетін шағала. Биномдық атауы австриялық орнитолог Август фон Пелзельнның құрметіне берілген. IUCN оны қорғауға алынған түр ретінде жіктейді, оның саны 5000-нан кем. Ол мекендеу ортасының жоғалуы, ет жейтін балықтардың шабуылы және жаңадан келген түрлермен бәсекелесу салдарынан қауіп төндіреді.

Сипаттама

Мадагаскарлық шағаласының ұзындығы шамамен 25 см. Оны көбею кезіндегі қауырсыны бойынша тануға болады: қара түсті бас қақпағы және мойын бойындағы сызық, көбінесе қызғылт артқы құлақ жапқыштары мен мойынның бүйірі, ақшыл сұр жақтары, жұмсақ мойны және мойның алдыңғы бөлігі. Кейбір жекелемелерде бас қақпағы мен құлақ жапқыштарының арасында көзге астында тар ақшыл сызық болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл түр Мадагаскардың батыс және орталық бөлігінде кеңінен таралған. Жұптары көлдерге жақын жерлерде жиі кездеседі. 1990 жылдардың соңындағы зерттеулер Мадагаскардың әртүрлі аймақтарындағы 25 "Маңызды құс аймағында" осы түрді тіркеді, бірақ оның саны тез азайып бара жатқаны күдік тудырады. Алоатра көліндегі саны күрт төмендеді: 1985 жылы бірнеше жүз дараке тіркелді, 1993 жылы тек 10–20 дараке, ал 1999 жылы мүлдем кездеспеді. Солтүстік-батыс үстіртіндегі орманды көлдерде 100–200 дараке болуы мүмкін. Қазіргі кездегі жалпы саны 1500–2500 дараке аралығында болуы мүмкін. T. pelzelnii көбінесе лилия жапырақтарымен тығыз жабылған, саяз, тұщы сулы көлдер мен тоғандарды ұнатады, бірақ олар бірнеше терең көлдерде де табылған. Кейде тұзды суға жақын және ақырын ағатын өзендер бойында да көрінеді.

Экология

Мадагаскарлық греб негізінен жәндіктермен қоректенеді, бірақ сондай-ақ кішкентай балықтар мен шаяңқыларды да жейді. Ол көбінесе қозгалмайды, бірақ жақсырақ орта іздеу үшін көшеді. Көбейту маусымы тамыз бен наурыз айларына дейін созылуы мүмкін. Көбейетін жұптар әдетте өзінің территориясын қорғайды, бірақ 150-ге жуық жеке тұлғадан тұратын бірлескен ұя салатын топтар да кездеседі. Ұялар су өсімдіктерінен жасалған жүзбелі құрылымдарға салынады, олар әдетте су лилияларына бекітіледі.

Қауіптер

Мадагаскарлық көкбауыр қазіргі уақытта IUCN ұйымы тарапынан осал түр деп жіктеледі. Түрге ең қауіпті нәрселердің бірі – күріш егісі және коммерциялық дақылдар үшін табиғи ортаның жоғалуы. Бұған қоса, экзотикалық балықтардың және балық аулау тәжірибесінің енгізілуі де қауіп тудыруда. Алотра көлінде ересектерді жыртқыш жыланбалықтар жейді. Олар бір жіпті торларға түсіп қалу қаупіне де тап болады. Экзотикалық шөппен қоректенетін балықтардың (T. zillii) әкелінуі су өсімдіктерінің дамуын қатты шектеді және Кіші көкбауырға (T. ruficollis) тиімді жағдай жасады. T. ruficollis-пен бәсекелесу T. pelzelnii-ге қауіп төндіреді, алайда екеуі де осал түрлер саналады. Пестицидтер мен тыңайтқыштардың қолданылуының артуы Мадагаскардағы тұщы су экожүйелеріне үлкен зиян келтіруде. Қазіргі кездегі популяцияның төмендеуі келесі 10 жыл ішінде күшейеді деп күтілуде, себебі ылғалды жерлерді өңдеу және балық аулау артуы түрді адамдарға қол жетімсіз және пайдалануға жарамсыз кішкентай көлдерге шектеуде.

Қорғау

Қазіргі уақытта Мадагаскар көкбауырына пайдасы тигізетін түрлі сақтау шаралары жүргізілуде. Ол алты қорғалған аумақта тіркелген. Сулы жерлерді қорғауға басымдық беру үшін, құстарды, әсіресе T. pelzelnii-ді индикатор ретінде пайдаланатын мониторинг процедурасы ұсынылған. Мадагаскар үкіметі жақында Рамсар конвенциясын бекітті, бұл сулы жерлерді сақтау шараларын жақсартуға және осы түрдің санының азаюын зерттеуге арналған жекелеген зерттеулерді бастауға ықпал етеді.