Кіріспе

Ескі әлем маймылы

Мисс Уолдронның қызыл колобусы (Piliocolobus waldronae) Бұрын батыс қызыл колобусының (P. badius) түршесі ретінде сипатталған. 1978 жылдан бері ресми түрде көрілмеген және 2000 жылы жойылған деп есептелген. Дегенмен, жаңа деректер Кот-д'Ивуардың оңтүстік-шығыс бөлігінде осы маймылдардың өте аз саны әлі де тіршілік ететінін көрсетеді. IUCN Қызыл тізімі Мисс Уолдронның қызыл колобусын жоғары деңгейде қауіпті түр ретінде тіркеді. Ол осы жануардың сегіз данасын атып өлтірген. Роберт Уильям Хейман оны Лоудың сегіз данасын жинаған экспедициясына көмектескен мұражай қызметкері Фанни Уолдронның құрметіне атады.

Сипаттама

Мисс Уолдронның қызыл колобусының дененің көп бөлігін қара түк жабады, бірақ маңдайы мен жамбасында жарқын қызыл түкпен ерекшеленетін өрнек кездеседі, бұл оны өз түбіне жататын басқа да колобустардан ажыратуға мүмкіндік береді. Ескі әлем маймылының бір түрі, оның биіктігі шамамен 3 фут (1 метр) болады, ал басы денесіне қарағанда кішкентай. Мисс Уолдронның қызыл колобусының тірі күйінде түсірілген суреті белгілі емес.

Экология және жағдайы

Гана мен Кот-д'Ивуардағы жоғары жапырақты орман (жаңбырлы ормандар) Мисс Уолдронның қызыл колобусының эксклюзивті мекені болып табылады. Бұл маймылдар әдетте 20 немесе одан да көп мүшеден тұратын үлкен отбасылық топтар құрады. Олар әлеуметтік және өте дауысты жануарлар, жиі дауыстап, айқайлап және шапшаңдап басқалармен байланысады. Олардың қауіпсіздікке қол жеткізу стратегиясы топтың көптеген көздері мен құлақтарын пайдалануға негізделген. Мисс Уолдронның қызыл колобусының негізгі тамақ көзі – жемістер, тұқымдар және жапырақтар. Батыс қызыл колобусын ірі жыртқыштар жиі аулайды және жейді, олардың ішінде жалпы шимпанзелер (әсіресе батыс шимпанзелер, Pan troglodytes verus, P. b. waldronae ареалында), барыстар, питон, бүркіттер және адамдар бар.

(Жалпы) жойылып кетуіне дейін

Маймыл жиі (және заңсыз) ет үшін аңшылықтың нысаны болды, жергілікті билік мұндай іс-әрекеттерге араласпады. Оның санының азаюына ортаның жойылуы да ықпал етті. Мисс Уолдронның қызыл колобусы 21-ші ғасырда жойылып кеткен деп күдіктелген алғашқы примат, бірақ бұл бағалау дұрыс па деген маңызды пікірталас бар. 1993 жылдан 1999 жылға дейін "Жабайы табиғатты қорғау қоғамы" жүргізген бірнеше орманды зерттеулер маймылдың бар екенін көрсететін ешқандай дерек таппады, және бір жыл өткен соң жануар жойылған деп жарияланды. 2000 жылы МакГроуға қара маймылдың құйрығы тапсырылды, ДНК-тесті нәтижесінде ол қызыл колобуске тиесілі екені анықталды. МакГроуға құйрықты берген аңшы оны өткен жылы өлтіргенін айтты. 2001 жылы Кот-д'Ивуар аңшысы МакГроуға Мисс Уолдронның қызыл колобусына тиесілі деп есептелетін қызғылт маймыл терісін берді. Сол жылы МакГроу Африкадағы әріптесінен өлтірілген ересек Мисс Уолдронның қызыл колобусының суретін алды. Фотосуретті қараған сарапшылар оның шынайы болуы мүмкін екенін растады. Демек, маймылдың қалдық популяциясы Тано өзенінің сағасына жақын, Эхи лагунасында (сондай-ақ Эхи немесе Таное орманы) Кот-д'Ивуар мен Гана шекарасындағы Эхи орманды аймағында әлі де кездесуі мүмкін.