Кіріспе
Заманауи қыздар (модан-гару) (сонымен қатар қысқартылып айтылатын) – Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде батыстық мода мен өмір салтын қабылдаған жапон әйелдері. Олар Американың флэпперлері, Германияның neue Frauen, Францияның гарсонналары немесе Қытайдың моден (摩登) қыздарымен теңдес келді. Жапондық және батыстық көзқарас арасындағы айырмашылықты пайдаланып, ұлтшыл баспасөз заманауи қыз бейнесін қолданып, жағымсыздық, әдепсіздік, жекебасшылық сияқты кемшіліктерді шетелдік ықпалға байланыстыра алды. Бұл кезеңде жұмысшы табынан шыққан, ақшаға және тұтыну тауарларына қол жеткізген жас әйелдердің пайда болуымен ерекшеленді. Аристократиялық мәдениетті жапондық стандарт ретінде қарастырып, заманауи қыздың сыншылары оның жұмысшы табының белгілерін жапондықтар үшін «табиғи емес» деп айыптады. Заманауи қыздар қалаларда өмір сүріп, қаржылық және эмоционалдық тәуелсіздікке ие, өздеріне ұнайтын жігіттерді таңдап, саясатқа немқұрайлы қараған бейнеде бейнеленді. Әйелдер журналы сол кезде жаңалық болды, ал заманауи қыз – косметика мен сәнде жарнамаларға жиі кездесетін, шын өмірде сирек табылатын тұтынушының идеалы еді. 1914 жылы құрылған «Такарасука ревюі» және 1924 жылғы «Наоми» романы – заманауи қыздар мәдениетінің көрнекті мысалдары.
Modern girls (モダンガール) (also shortened to ) were Japanese women who followed Westernized fashions and lifestyles in the period after World War I.
were Japan's equivalent of America's flappers, Germany's neue Frauen, France's garçonnes, or China's ([[wikt:摩登). By viewing through a Japanese versus Western lens, the nationalist press could use the modern girl archetype to blame such failings as frivolity, sexual promiscuity, and selfishness on foreign influence. The period was characterized by the emergence of working class young women with access to money and consumer goods. Using aristocratic culture as their standard of Japaneseness, the critics of the modern girl condemned her working class traits as "unnatural" for Japanese. Modern girls were depicted as living in the cities, being financially and emotionally independent, choosing their own suitors, and apathetic towards politics. The woman's magazine was a novelty at this time, and the modern girl was the model consumer, someone more often found in advertisements for cosmetics and fashion than in real life. The all female Takarazuka Revue, established in 1914, and the novel Naomi (1924) are outstanding examples of modern girl culture.
Шығуы және этимологиясы
Джуничиро Танизакидің 1924 жылғы "Наоми" романы "қазіргі заманғы қыз" терминін қалыптастырғаны үшін танымал. Романның үлкен сәттілікке ие болуы Жапониядағы егдеулердің наразылығын тудырды. Дегенмен, жас әйелдер осы әңгімені құшақтап, басты кейіпкерлердің көрсеткен құндылықтарын мақұлдады. Бұл кейіпкер сол кездегі Жапонияда Ясудзиро Озу сияқты режиссерлер түсірген көптеген нұсқаусыз фильмдерде жиі пайда болды. Тацута Шидзуэ сияқты актрисалар фильмдердегі дәстүрлі құндылықтарды бейнелейтін басқа кейіпкерлерге қарама-қарсы "қазіргі заманғы қызды" сомдауымен танылды. "Қазіргі заманғы қыз" архетипі 1917 жылы құрылған "Үй шаруашылығының досы" (主婦の友) және 1922 жылы құрылған "Әйел" (女性) сияқты журналдар арқылы одан әрі нығайтылды. Екі журнал да "қазіргі заманғы қыздың Библиясы" деп аталған қазіргі заманғы қыздың өмір салты туралы мақалалар, сән кеңестері және тұтыну кеңестерін жариялады.
Мінез-құлық
Қазіргі заманғы қыздардың құндылықтары толық қаржылық және эмоционалдық тәуелсіздікке ерекше мән берді. Олар қызмет көрсету саласында жұмыс істеп, өздері тұрып, отбасына тәуелді болмайтын. Темекі шегіп, кино көріп, кафелерде уақыт өткізетін, жыныстық еркіндікке ие болып, өздеріне ұнаған жігіттерді таңдайтын. Көптегендері жайлы жыныстық қатынасқа түсті. Олар декаденттік, гедонистік және сыртқы әсерге оңай бермелі деп сипатталды. Дегенмен, қазіргі заманғы қыздардың идеалдары саяси мақсатта болған жоқ, жас әйелдер де олардың құндылықтары мен мінез-құлқына тікелей наразылық ретінде емес, өздері арқылы өзгеріс іздеді. Тұтынушылық – бұл олардың басты ұстанымы және қозғаушы күші болды. Қазіргі заманғы қыздар жаңа дүкендерде үнемі сауда жасап, джаз пластинкаларын тыңдайтын.
Сыртқы келбеті
Қазіргі заманғы қыздың сыртқы келбеті толығымен батыстық болды. Қазіргі заманғы қыздар кимоно мен дәстүрлі шаштарды тастап, батыстық стильдегі "гарсонна" келбетін қабылдады, құмшекерлер мен қысқа көйлектер киді. Флапперлерге ұқсас, боб шаш кесу қазіргі заманғы қыздардың арасында ерекше танымал болды, сондай-ақ олар еркін түрде ерін бояды. Олардың киімдері мен сыртқы түрі көбінесе Олив Томас, Клара Боу және Мэри Пикфорд сияқты батыстық киножұлдыздарына еліктеді. Пикфорд Наомиде модернизм символы ретінде пайдаланылады.
Ераның соңы
Қазіргі заманғы қыз – батыстың символы болды, сонымен қатар ысырапшылдық пен өзімшілдіктің белгісі саналды. Бірақ, 1930 жылдардың ортасы мен соңындағы әскери төңкерістерден кейін, жапондық ұлтшылдықтың күшеюі, Ұлы депрессия және Екінші Қытай-Жапон соғысы салдарынан батыс әшекейлерінің, идеалдарының және ойын-сауықтың танымалдылығы күрт төмендеді. Бұрын тұтыну мен саудаға жұмсалатын қаржыға байланысты дамыған қазіргі заманғы қыздың беделі, Екінші дүниежүзілік соғыстың қатаң шектеулерінен одан да нашарлады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияның жаңаруы 19 ғасырдағы «жақсы әйел, дана ана» идеалына қайта оралуға себеп болды.