Кіріспе
Құс түрі. Мускат лорикеті (Glossopsitta concinna) – лорикеттердің бір түрі, қазіргі кезде Glossopsitta туысының жалғыз өкілі. Ол оңтүстік-орталық және шығыс Австралияда қоныстанады. Бұрын кішкентай лорикет және қызғылт тақталы лорикеттер осы туысқа жатқызылған. Мускат лорикетін алғаш рет 1790 жылы орнитолог Джордж Шоу Psittacus concinnus деп сипаттаған, ол қазіргі Сиднейдің Порт-Джексон аймағынан алынған коллекцияға негіделген. Джон Лэтам оны Psittacus australis деп атаған. Оның түрлік епітеті латын тіліндегі concinna сөзінен шыққан, мағынасы – "әдемі". Көбінесе қызыл құлақты лорикет, жасыл кит деп те атайды, ал бұрын Сиднейдің жергілікті тұрғындары coolich деп атаған. Бұл түрге жасыл пияз және патша попугай деген аттар бұрыңғыда дұрыс емес қолданылған. Олар оңтүстік-шығыс материгіндегі орманды және құрғақ ормандарда, көбінесе Ұлы бөлініс жотасының батысында және Тасманияда сирек кездесетін көшпелі құстар. Мускат лорикеттері Тасманияның солтүстігіндегі Лансестон қаласының жанындағы Пунчбоул аймағындағы жеміс ағаштарында жиі көрінеді. Олардың сүйікті тағамдарына абрикос, алма, бутылочный щетка гүлдерінің нектары, сондай-ақ Гревиллия түрлерінің тұқымдары мен нектары жатады.
The musk lorikeet (Glossopsitta concinna) is a lorikeet, now the only species in the genus Glossopsitta. It inhabits south central/eastern Australia. The little lorikeet and the purple crowned lorikeet were previously included in the genus. The musk lorikeet was first described by ornithologist George Shaw in 1790 as Psittacus concinnus, from a collection in the vicinity of Port Jackson in what is now Sydney. John Latham described it as Psittacus australis. Its specific epithet is the Latin concinna "elegant". Other common names include red eared lorikeet, and green keet, and formerly a local Sydney indigenous term coolich. The names green leek and king parrot have been incorrectly applied to this species in the past. They are an uncommon nomad in woodlands and drier forests in south east mainland, mainly west of Great Dividing Range, and in Tasmania. Musk lorikeets have been sighted and are recent common visitors to fruit trees in the Punchbowl Area, near Launceston, Northern Tasmania. Favourite foods seem to include apricots, apples, bottlebrush flowers & nectar, as well as seeds and nectar from Grevillea spp.
Қалалық ықпал
Мускалы лорикеттер – жылдам қалалануда тіршілік етіп, гүлденетін сирек жануарлардың бірі. Соңғы 30 жылда Австралияның Мельбурн және Сидней сияқты қалаларына мускалы лорикеттердің топтары қоныстанды. Мускалы лорикеттердің қалаға көшіп, онда сәтті өмір сүруінің бір себебі – қала бойынша түрлі нектар шығаратын өсімдіктердің отырғызылуы. Олар нектарды негізгі тамақ көзі ретінде пайдалануға бейімделген және оларды эвкалипт ормандарының гүлдеген жапырақтарында тамақ іздеуге болады. Табиғи ортасынан айырмашылығы, қалалық өсімдіктер үнемі күтімде болады, сондықтан олар сенімдірек тамақ көзіне айналды. Нектар өсімдіктері көбінесе қала шеттерінде жиі кездесетіндіктен, көпшілік халық қала шеттерін қалайды, себебі ол қала ортасымен салыстырғанда көбірек тамақтануға және қысқа уақытты демалысқа мүмкіндік береді. Дегенмен, осы лорикеттер қала орталығында да кездеседі, бірақ олардың саны азайған, көбінесе өсімдік жамылғысының азаюына байланысты. Австралияда қала орталығы мен қала шеттері арасында айырма жасамайтын жалғыз нектар жеуші құс – жаңбырлы лорикет. Ұясы әдетте биік ағаштың ішіне салынған қуыс бұтақта орналасады. Аналығы 22 күнге екі ақ жұмыртқа қояды және оларды күтіп бағады. Балапандар 5-6 аптадан кейін ұшып кетеді.