Кіріспе

Құс түрі. Ақ қасты шұбарқұйрық (Sericornis frontalis) – Жаңа Англия таулы аймақтарында және Австралияның жағалау бойында кездесетін қос қанатты құс. Сибли-Ахликвист таксономиясында Пардалотидалар тұқымдасына жатқызылған, бірақ бұл жіктелуге қарсылық білдірілді және қазір бұл қате екені белгілі; олар дербес Acanthizidae тұқымдасына жатады. Бұл құс жәндіктермен қоректенеді және көбінесе қалың өсімдіктер арасында мекендейді, ондан сирек шығады, бірақ қалалық аймақтарға жақын да кездесуі мүмкін. Ол ұзын, негізінен қоңыр түсті, айқын ақ қастары және ақшыл көздері бар. Дегенмен, үш түршесінің сыртқы түрі әртүрлі. Кішкентай топтарда тіршілік етеді, қоныс аудармайды және бірлесіп көбейеді. Бұрын үлкен тасманиялық шұбарқұйрық осы түрдің түршесі саналған.

Таксономия

Ақ қасты шөпқұстың алғашқы сипаттамасын 1827 жылы табиғатты зерттеушілер Николас Айлвард Вигорс және Томас Хорсфилд жасаған. Frontalis деген түрлік атау латын тіліндегі frons – "қас" деген сөзден шыққан. Қазір ол екі түршеге бөлінеді: S. f. frontalis, ақ қасты шөпқұс деп аталады, ол Жаңа Оңтүстік Уэльс пен Квинсленд шекарасынан бастап Оңтүстік Австралиядағы Аделаидаға дейін Австралияның шығыс жағалауында кездеседі. S. f. laevigaster, құмдық түсті кеуделі шөпқұс деп белгілі, Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасынан солтүстікке қарай Атертон таулы аймақтарына дейін Квинслендтің жағалауында таралған. S. humilis, тасманиялық шөпқұс, Тасмания және Басс бұғазы аралдарында кездеседі және бұрын ақ қасты шөпқұстың кіші түрі саналған. Оның ұзындығы 13,5 см, ал жұмыртқалары да ірілеу. S. maculatus, дақты шөпқұс, Оңтүстік Австралияның жағалауында, Кангуру аралы мен Аделаидадан батысқа қарай Батыс Австралиядағы Шарк шығанағына дейін таралған. Ол ареалдары қабаттасқан жерлерде атаулы түршемен араласады. 2018 жылы жүргізілген генетикалық зерттеулер көрсеткендей, бұл таксон S. f. frontalis-тен, сондай-ақ тасманиялық және Атертон шөпқұстарынан көбірек ерекшеленеді, сондықтан оны түр ретінде қайта жіктеу ұсынылды. 2019 жылы ол түр ретінде қайта жіктелді.

Сипаттама

Материктегі құстардың ұзындығы және зәйтүн түсті жоғарғы жағы (тақсыланған түрінде сұрғылт қоңыр, ал Тасманияда қара қоңыр), айқын ақшыл иристері және ақ маңдайы болады. Жұмбағы ақ, frontalis және laevigaster түрлерінде әлсіз жолақтары бар, ал maculatus түрінде тығыз дақты. frontalis түрінде құлақ қанаттары сұр, laevigaster түрінде қара, ал қалған екі түрінде қоңыр түсті. Астыңғы жағы ақшыл, бірақ laevigaster түрінде сарғыш. Жіңішке мүсік қара түсті. Ұрғашылары жалпысынан күңгірт, көбінесе ақшыл сұр түстес, ал еркектерде қара түсті түстес болады. Бұл көптеген құстарды далада оңай жыныстық айыруға мүмкіндік береді. Дауысы – жоғары, дыбысты ts дауысы немесе ch weip, ch weip, ch weip.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл түр жиделі өсімдігі бар орманды немесе бұталы жерлерді ұнатады, және олардан сирек шығады. Сидней маңындағы бұталы жерлерде және Жаңа Англия таулы үстіртінде көп кездесетін құс. Ол көшпейтін.

Мінез-құлық

Скрубврендер негізінен жәндіктермен қоректенеді. Оларды көру қиын болуы мүмкін, бірақ олар өте дауысты және оларды оңай табуға болады. Олар алты құсқа дейінгі шағын топтарда тіршілік етеді және бірлесіп көбейеді; яғни, топ мүшелерінің барлығы балаларды тамақтандыруға және тәрбиелеуге көмектеседі.

Көбею

Ұялау маусымы маусым немесе шілдеден қараша немесе желтоқсанға дейін созылады, ұясы құрғақ шөптер мен жапырақтардан, талдардан, қабықтан және қанаттармен астарланған папоротниктерден жасалған күмбез тәрізді құрылыс. Ол тығыз өсімдіктердің арасында жерге жақын немесе жерде орналасқан. 20 x 15 мм өлшемдегі екі немесе үш жұмыртқадан тұратын жұмыртқалар салынады; олардың түсі қоңыр-күлгіштен қоңыр-аққа дейін, қараңғы дақтармен немесе жамылғылармен өзгереді. Тасманиялық шұбарқұйрық 23 x 17 мм өлшемдегі ірі жұмыртқалар салады.