Кіріспе
жоқ
Ирландия
Уиллеан құбырлары: дәуірге байланысты, Одақ құбырлары және ирланд құбырлары деп те аталады. Елдектің көмегімен үрленетін, кілті бар немесе кілті жоқ 2 октавалық сырнайы, 3 дрон және 3 регуляторлы дымқылдақ. Ирландия дәстүрлі музыкасындағы ең көп таралған дымқылдақ түрі. Ұлы ирланд соғыс құбырлары: Ирланд дымқылдақтары туралы ең алғашқы жазбалардың бірі 927 жылы Осрайдж патшасы Доннхад Мак Келлахтың қорымдағы рәсімі туралы есепте кездеседі. Дымқылдақтар орта ғасырлардан бері ирланд соғыстарында маңызды аспап болды, бірақ Ұлы таулы дымқылдақ стандартқа айналған соң ғана, өткен ғасырда британ армиясының ирланд полктерінде қолданыла бастады. Соғыс құбыры одан тек бір тенор дронымен ерекшеленді. Ирландия соғыс құбырлары британдықтардың тыйым салуына байланысты ғасырлар бойы қолданыстан шығып қалды, сол себепті британ армиясындағы ирланд дымқылдақтарының орнын шотланд дымқылдақтары басты. Бүгінде соғыс құбырлары әскери және азаматтық құбырлар оркестрлерінде немесе жеке орындаушыларда сирек кездесетін арнайы аспаптар болып табылады. Брайан Бору дымқылдақтары: Корольдік Иннискиллинг Фузилерлерімен бірге тасымалданды және үш дроны болды, олардың бірі баритон, бас пен тенор арасында дыбысталды. Ұлы таулы дымқылдақтың сырнайынан айырмашылығы, оның сырнайы кілттерімен жабдықталған, бұл үлкен тональды диапазонға мүмкіндік береді. Пасторальдық құбырлар: Бұл кілті бар немесе кілті жоқ сырнай мен кілті бар дронның (регуляторлардың) нақты шығу тегі белгісіз болғамен, ол қазіргі заманғы уиллеан дымқылдағына айналды.
Шотландия
Ұлы таулы аймақтық сыбызғы: Бұл, әлдебір, әлемдегі ең танымал сыбызғы. Ол Шотландияға тән. Британ әскерінде және бүкіл әлемдегі сыбызғы тобында қолданылуы арқасында кеңінен танылды. Сыбызғы алғаш рет Шотландияда 1400 жылдар шамасында кездеседі, ал бұрын 13 ғасырда Испаниядағы еуропалық өнер туындыларында пайда болған. Шотландиядағы сыбызғы туралы ең алғашқы сілтемелер әскери контекстте кездеседі, және осы контекстте Ұлы таулы аймақтық сыбызғы британ әскерінде орнығып, бүгінгі танымалдылығына жетті. Шекаралық сыбызғылар: сонымен қатар "Төмендік сыбызғысы" немесе "катушкалы сыбызғылар" деп те аталады, көбінесе кішкентай сыбызғылармен шатастырылады, бірақ одан да қаттырақ дыбыстайды. Шотландияның төмендік аймақтарында ойналатын бұл сыбызғы көбінесе африкалық қара ағаштан жасалады, сияқты Ұлы таулы аймақтық сыбызғылар. Кейбір шеберлер толық хроматикалық әндер жасады. Шотландиялық кішкентай сыбызғылар: жойылған аспаптың қазіргі заманғы қайта қарастырылуы. Пасторальдық сыбызғылар: Бұл кілті бар немесе кілті жоқ әншісі және кілті бар дронның (регуляторлардың) нақты шығу тегі белгісіз болса да, ол қазіргі заманғы уиллеан сыбызғысына айналды. Зетланд сыбызғылары: Шетланд аралдарына викингтер әкелген деп саналатын сыбызғылардың реконструкциясы, бірақ тарихи тұрғыдан толық расталмаған.
Финляндия
Саккипилли: Финн қазығы жоғалып кетті, бірақ 20-шы ғасырдың соңынан бері Петри Прауда сияқты музыканттардың күш-жігерімен қайта жандандырылды. Пилай: финн қазығы, 18-шы ғасырғы жазбаларда украин волынкасына ұқсас деп суреттелген.
Эстония
Торупилл: бір қамыспен және 1-3 дыбыс шығару құрылғысы бар эстондық сыбызғы. MP3
Латвия
Дұда: Латвияның сыбызғысы, бір тілшелі сыбызғы және бір серік дыбысы бар.
Литва
Дудмайшис, немесе муренка, кулиня, Лабаноро дуда. Литваға тән, бір тілшелі сырнайы және бір үйірлі қобыз.
Швеция
Säckpipa: Сондай-ақ, «саға» сөзі швед тілінде жалпы түрде қолданылады, бірақ бұл атау көбінесе Даларна аймағынан сақталған säckpipa-лар негізінде қайта жаңғыртылған швед сағасына қатысты айтылады. Оның цилиндр тәрізді ішкі бөлігі және бір қамысы бар, әдетте, бір дрон, ол әншінің ең төменгі нотасына сәйкес келеді. Әртүрлі мұражайлар мен жеке коллекцияларда 20-ға жуық тарихи аспап сақталған. Вальпайпа, 19 ғасырғы кейбір ағылшын тілді дереккөздерде 18-ші және 19-шы ғасырларда Лапландияда «Сакпайппен» бірге қолданылған сағаның түрі деп көрсетілген. Бір ғана белгілі сипаттамасы және атауы бар, сонымен қатар швед дереккөздерінде есімдері жоқ, бұл оның саға емес, швед сиыр мүйізінің (ковхорн) басқа аты екенін көрсетеді.
Беларусь
Дуда немесе Муцянка – белорустік сыбызғының атаулары.
Ресей
Волынка – орыс сыбызғысы.
Украина
Дуда – украиндық домбыра-сыбызғы.
Испания мен Португалия
Гайта – кастиль (испан), португал, баск, астурий, галисий, каталан және арагон тілдерінде «саз» деген жалпы атау. Испания мен Португалияның оңтүстігінде бұл термин басқа да ағаштан жасалған үрмелі аспаптарға қолданылады, және марокколық гайта да осы қасиетке ие, себебі оның аты Иберия түбегінің оңтүстігінен шыққан. «Northumbrian smallpipes» немесе «Great Highland bagpipes» терминдері сияқты, әр аймақ өзінің топонимін тиісті гайта атауымен байланыстырады. Олардың көпшілігі конус тәрізді, жартылай екінші октавасы бар, ол артық үрлеу арқылы алынады. Соңғы жылдары осы аспаптарда ойнайтын фольклорлық топтар танымал болды, ал кейбір дәстүрлерде саз тобы құрылды. Gaita alistana: Испанияның солтүстік-батысындағы Самора провинциясының Алисте қаласында ойналады. Gaita asturiana: Солтүстік-батыс Испанияның Астурия аймағына тән. Gaita galega-ға өте ұқсас, бірақ октавалар мен хроматикалық ноталарға қабілеті жоғары, салмағы ауыр. Gaita de boto: Арагонға тән, ерекшелігі – қоңыраумен қатар жүретін тенор үрлемелісі. Gaita cabreiresa (немесе gaita llionesa): Леонда жойылған, бірақ қайта жаңғырған құбыр. Galician gaita: Галисияда, Солтүстік-батыс Испанияда және Португалияның солтүстігіндегі Миньо өзені аңғарында қолданылатын дәстүрлі саз. Gaita de saco: Солтүстік-батыс Орталық Испаниядағы Сория, Ла-Риоха, Алава және Бургос аймақтарына тән. Бұл Ескі Кастилияның жоғалған gaita de fuelle-сімен бірдей болуы мүмкін. Gaita sanabresa: Испанияның солтүстік-батысындағы Самора провинциясының Пуэбла-де-Санабрия қаласында ойналады. Gaita de foles mirandesa немесе gaita transmontana: Португалияның солтүстігіндегі Трас-ос-Монтес аймағындағы Миранда-ду-Дуру, Вимиозу, Могадуру және Браганса аймақтарына тән. Gaita de fole Coimbrã: Португалияның орталық бөлігіндегі Бейра-Литорал аймағындағы Коимбра қаласына тән. Odrecillo: құбырлары бар немесе онсыз ортағасырлық кішкентай саз. Sac de gemecs: Каталонияда (Солтүстік-шығыс Испания) қолданылады. Xeremies: Махорка аралында флабиол мен барабанмен бірге ойналады.
Швейцария
Швейцардық торғай (Schweizer Sackpfeife): Швейцарияда торғай орта ғасырдан 18 ғасырдың басына дейін халық музыкасында кең таралған аспап болды, бұл туралы иконографиялық бейнелер мен жазбаша дереккөздерде айтылған. Онда бір немесе екі үйрең және қос қамыстан жасалған бір сырнай болған.
Әзірбайжан
Тулум немесе Тулуг: Азербайжанға тән, қос құбырлы, үрлемелісіз сыбызғы. Бұрын Нахчиван, Қарабақ және Газах аймақтарында көп кездесетін. Қазір тек Нахчыван Автономиялық Республикасында ғана қолданылады. Кейде Балабанмен бірге таралған.
Грузия
Гудаствири: Грузияда таралған қос қамыспен (ұңғылмен) жасалған, үрленетін сыбызғы. Сондай-ақ, чибони немесе ствири деп те аталады.
Бахрейн
Жирба (جربة): негізінен Бахрейндегі иран этникалық азшылығы ойнайтын, екі құбырлы, үрлемелісіз қап найы.
Арабия түбегі
Хаббан (هبان): Кувейттегі дәстүрлі бедуин сыбызғылары мен Оманда ойналатын Шотландия тау сыбызғысының (Great Highland Bagpipes) заманауи нұсқасы сияқты бірнеше сыбызғы түрлерін қамтитын жалпы термин.
Ливия
Зукра (زكرة): Ливияда екі сиыр мүйізімен аяқталатын екі құбырлы (қос құбырлы) әйгілі сыбызғы.
Тунисі
Мизвад (مِزْود; көпше мазавид mazāwid): Тунистің екі құбырлы, екі сиыр мүйізімен аяқталатын сыбызғысы.