Кіріспе
Фабиан Альберто О’Нил Домингуес (14 қазан 1973 – 25 желтоқсан 2022) – уругвайлық кәсіби футболшы, жартылай қорғаушы. Карьерасын «Насьональ» клубында бастап, сонда аяқтады. 1992 жылы дебюттік маусымында Уругвайдың «Примера Дивизион» турнирін жеңіп алды. Карьерасының көп бөлігін Италияда өткізді, негізінен «Кальяри» клубында, сондай-ақ «Ювентус» және «Перуджа» клубтарында да ойнады. Уругвай құрамасы сапында 1993 жылғы Америка Кубогынан бастап 2002 жылғы ФИФА Әлем Чемпионатына дейін 19 матч өткізді. «Эль Маго» («Сағатшы») деген лақап атымен танымал болды. Құмар ойындарға байланысты барлық ақшасын жоғалтты, мансабы кезінде және одан кейін алкоголизмнен зардап шекті. 29 жасында футболдан кетуге мәжбүр болды және 20 жылдан кейін қайтыс болды. Әке-шешесі тастап кеткен О’Ниллді әжесі тәрбиеледі, ол 14 жасқа дейін онымен бір төсекке жатты. Тоғыз жасында бордельдің алдында шұжық сата бастады және сол жаста ішімдік ішуді үйренді.
Fabián Alberto O'Neill Domínguez (14 October 1973 – 25 December 2022) was a Uruguayan professional footballer who played as a midfielder. He began and finished his career at Nacional, where he won the Uruguayan Primera División in his debut season in 1992. He spent most of his career in Italy, mainly with Cagliari and also with Juventus and Perugia. He earned 19 caps for Uruguay, starting at the 1993 Copa América and ending at the 2002 FIFA World Cup. Nicknamed "El Mago" ('The Wizard'), He lost his fortune to gambling, and suffered from alcoholism during and after his career, retiring at 29 and dying 20 years later. Abandoned by his parents, O'Neill was raised by his grandmother, with whom he had to share a bed until the age of 14. He began working at age nine, selling sausages outside a brothel, and was already drinking at that age.
Клубтық мансап
О'Нил өзінің кәсіби карьерасын Уругвайдың "Примера Дивизион" құрамасында 1992 және 1995 жылдар аралығында "Национал" клубының негізгі құрамында ойнаудан бастады. 18 жасында оның командасы лигада жеңіске жетті. 1996 жылы Италияға "Серия А" клубы "Кальяримен" ойнауға көшті, агент Пако Касал арқылы клубқа қосылған көптеген уругвайлық футболшылардың бірі болды. 1997 жылы клуб "Серия B" құлап түсті, бірақ 1998 жылы қайтадан жоғары лигаға көтерілді. 1999 жылы "Салернитанаға" қарсы өткен ойында ол болашақ әлем чемпионы Дженнаро Гаттузоға қарсы үш рет допты аяқтарының арасынан өткізді. Жазда ол келісімшарын бұзып, енді "Серия B" де ойнап жатқан "Кальяриге" қайта оралды, бірақ ол қысқа ғана уақыт ішінде алаңға шықпады. 2003 жылдың қаңтар айында О'Нилл қайтадан "Националға" оралды, бірақ тек бес ойынға қатысты. Ол сол жылы 29 жасында алкоголизм салдарынан футболдан кетуге мәжбүр болды және мал фермасына қайтып оралды. Ол Адриан Паздың орнына соңғы жеті минутта алаңға түсті, бірақ жарақат алғандықтан турнирде одан әрі қатыспады.
Жеке өмір және өлім
О'Ниллдің екі қызы мен бір ұлы болды, олардың әрқайсысы әртүрлі анадан дүниеге келді. 2021 жылдың желтоқсанына дейін оның ұлы Фавио "Пеньяроль" клубының 19 жасқа дейінгі командасында қорғаушы жартылай қорғаушы болып ойнады, бұл "Насьональ" командасының қарсыласы. 2020 жылдың маусымына қарай оның ортаңғы баласы Мартина – хоккеймен айналысатын ойыншы еді. 2013 жылы О'Нилл "Hasta la última gota" ("Соңғы тамшыға дейін") атты өмірбаянын жазды. Өмірбаянында ол бірде мас күйінде мал аукционына барып, 1104 сиырға 250 000 АҚШ долларын жұмсағанын айтты. О'Нилл 2020 жылдың маусым айында циррозбен ауруханаға түсті. Егер ол бір жыл бойы ішімдікке тимесе, бауыр алмастырып, қарттыққа дейін өмір сүре алатынына кеңес берілді. Ол кремацияланып, күлі 28 желтоқсанда Пасо-де-лос-Торос жерінде шашылды.