Англия азамат соғысының бірінші шайқасы: Мидлвич шайқасы

Кіріспе

Бірінші ағылшын азаматтық соғысы кезіндегі шайқас. МИДЛЬВИЧТІҢ бірінші шайқасы 1643 жылдың 13 наурызында өтті, ол Бірінші ағылшын азаматтық соғысы барысында, сэр Уильям Бреретон басқаратын парламенттік күштер мен Англия королі Карл I-нің қолдаушылары, сэр Томас Астон басшылығымен, арасында болды.

Өмірбаян

1642 жылдың жазында патша мен парламент арасындағы соңғы айырылыс болды және екі тарап та әскер жинауға дайындық жасады. Жаз бойы корольдің комиссарлары мен парламенттік лейтенанттар «жаттығу жасаған отрядтарды» жинауға және әр округтегі қару-жарақ қоймаларын басып алуға тырысты. Честерден Ирландияға көтерілісті басу үшін әскерлерді жіберуге дайындық кезінде туған жағдайдың салдарынан, Чеширдегі парламент өкілі сэр Уильям Бреретон, жауынгерлерді әскери қызметке тартуға көшті. Ол өзін сэр Томас Астон мен Чеширдің барлық ақсүйектерінің қарсылығымен бетпе-бет келді және парламент үшін Честерді басып алуға тырысып, сәтсіз аяқтады. Осы кезде Астон графтықтағы корольдің ресми өкілі болды және корольға оның әскерінде қызмет етуге дайын адамдардың тізімін ұсына алды. Король осы әскерді Шрусбериде орналастыруға шешім қабылдады және 20 қыркүйекте 1642 жылы сол жерге келгенде лорд Килмориге, лорд Чолмондлейге және «Чеширдегі жылқыға жазылғандардың қалғанына» хат жазды. Чарльз Астонның Шрусбериге баруын қажетсіз етті, өйткені ол Честерге келді және 26 қыркүйекте парламенттің милициясы туралы жарлықты орындаған адамдардан қару-жарақ пен жылқыны тәркілеу туралы бұйрық шығарды. Бұл қару-жарақ Астонға жеткізілуі керек еді, ол үш атты әскер полкінің басында корольмен бірге Шрусбериге жол тартатын болды. Астон, әрине, Эджхилл шайқасымен аяқталған науқанда өзін лайықты ұстады, себебі 1643 жылдың қаңтарындағы принц Руперттің бұйрығында ол курассирлер полкінің полковнигі деп аталды, ал екі күннен кейін, 19 қаңтарда король Астонды Чешир мен Ланкаширге генерал-майор ретінде жіберіп жатқанын жариялады. Принц Руперт Астонның міндеттерін анықтап берді: ол полкін Шропширге алып барып, онда атты және жаяу әскер жинап, содан кейін Бреретон басқаратын парламенттік күштерден Чеширді қорғау керек еді. Ол сондай-ақ корольдің пайдалануы үшін қару-жарақ пен оқ-дәрілерді тартып алуға және «әскерлердің жиі жасайтын тәртіпсіздіктерді, тонауларды және зорлық-зомбылықтарды болдырмау үшін барлық қылмыскерлерге әскери заңдар мен әдет-ғұрыптарды қолдануға» тиіс еді. Ол бұл міндеттерді орындап, 15 наурызға дейін негізгі армияға қайта оралу керек еді, егер керісінше бұйрық алмаса. Астонның Чеширге аттануына дайындықтар корольдың Чеширді роялистердің бақылауында ұстауға ниеттенгенін көрсетеді. Астонның Оксфордтан Чеширге бара жатқан жолындағы аудандардың билігіне оның әскеріне тамақ пен жатақ берілгені туралы бұйрық берілді. Чеширдің комиссарларына да Астонға көмектесу үшін не істеу керектігі туралы нақты нұсқаулар берілді. Король оларға парламентарийлер Бунбери келісімін қабылдамай, Чеширге күш жібергендіктен, графтықты қорғау үшін Астонды және оның атты полкін жібергенін түсіндірді. Комиссарлар жаттығу жасаған отрядтарды жинап, әскерилерге ақы төлеу үшін ақша жинау жолын анықтау үшін тоқсандық сессияларды шақыру керек еді. Олар Астонға драгун полкін жинауға және «жаман ниеттілерден» қару-жарақ алып, оларды қаруландыруға көмектесуге тиіс еді. Сонымен қатар, приходтар оларға жылқы жеткізуі керек еді. Парламент те Чеширдің маңыздылығын түсінді және оның ісіне қолдау көрсету үшін Бреретонды жіберді. Географиялық тұрғыдан алғанда, Чешир Пеннин және Уэльс төбелері арасында орналасқан, сондықтан Чеширді бақылайтын адам солтүстік-оңтүстік дәлізін бақылайтын еді. Парламент үшін Чеширді бақылау корольдің солтүстік жақтастарын король мен Оксфордтағы әскерінен ажыратуды білдіретін еді. Бұл корольдің Честер порты арқылы ирланд әскерінен күштер әкелуіне де кедергі келтіретін еді. Астон Шропширге келгенде, уәделенген 600-дың орнына тек 60 драгун бар екенін анықтады. Билік оған тағы 200 драгун береміз деп уәде берді, сондықтан ол Чеширге аттану үшін екі күн күтуге шешім қабылдады. Осы уақыт ішінде ол шерифке көмектесу үшін Стаффордқа бұйрық алды (бәлкім, Парламент үшін көтерілген Мурландтарға қарсы). Алайда Астон өзінің басты мақсатын естен шығармады және Чешир комиссарларына 150 мушкетермен Нантвичті қорғауға және Бреретонның ілгерілеуі туралы хабарлауға бұйрық берді. Ешқайсысы да орындалмады және Астонға Бреретоннан бұрын Нантвичке келуге тым кеш болғанша хабарланбады.

In the summer of 1642 came the final split between the King and Parliament and both sides made preparations for raising an army. Throughout the summer the Commissioners of Array for the King and Deputy Lieutenants for Parliament attempted to raise the Trained Bands and to seize the magazine in every county. During the confusion caused by the troops waiting to be shipped from Chester to Ireland to suppress the rebellion there, Sir William Brereton, the Parliamentary representative in Cheshire, turned to what was virtually recruiting. He found himself opposed by Sir Thomas Aston and all the resident Cheshire nobility and he failed in his attempt to secure Chester for the Parliament. At this time Aston was probably the recognized representative of the King in the county and was able to present the latter with a list of men willing to serve in the King's army. The King decided to base this army at Shrewsbury and when he arrived there on 20 September 1642 he wrote to Lord Kilmorey, Lord Cholmondeley and "the other of the subscribers for Horse in Cheshire" telling them to deliver their horses into the charge of Aston who was to bring the forces raised to Shrewsbury to join with the main body of the army. Charles made it unnecessary for Aston to leave for Shrewsbury as he instead came to Chester and it was from here that he issued, on 26 September, an order for the seizure of arms and horses from those people who had carried out Parliament's Militia Ordinance in Cheshire. These were to be delivered to Aston who was able to leave with the King at the head of three troops of horse. Aston obviously conducted himself satisfactorily in the campaign culminating in the Battle of Edgehill because an order from Prince Rupert in January 1643 refers to him as a colonel of a regiment of cuirassiers, and two days later on 19 January the King announced that he was sending Aston as a major general to Cheshire and Lancashire. Aston's orders were simply stated by Prince Rupert; he was to take his regiment to Shropshire, raise forces of horse and foot there, and then defend Cheshire against the Parliamentary force that was heading to the county from London under the leadership of Brereton. He was also to seize arms and ammunition for the King's use and "put into execution the laws and customs martial upon all offenders for the better preventing of disorders, plunderings and outrages which are often committed by soldiers." He was told to achieve this and return to the main army by 15 March unless he received orders to the contrary. The preparations for Aston's march and arrival in Cheshire reveal the King's interest in keeping Cheshire Royalist. The authorities of the areas that Aston was to pass through on his way from Oxford to Cheshire were ordered to provide food and lodgings for his men. The Cheshire Commissioners of Array were also given explicit orders as to what they should do to help Aston. The King explained to them that, as the Parliamentarians had rejected the Bunbury Agreement and were sending a force to Cheshire, he was sending Aston and his regiment of horse to protect the county. The commissioners were to assemble the trained bands and summon Quarter Sessions to decide on a method of raising money to pay the soldiers. They were also to help Aston raise a regiment of dragoons and seize arms from "malignants" to arm them. In addition the parishes were to supply them horses. Parliament also realised how important Cheshire was and sent Brereton to raise support for its cause. Geographically Cheshire lies between the Pennines and the Welsh hills and so whoever controlled Cheshire controlled the north – south corridor. For the Parliament, the control of Cheshire would mean separating the King's northern supporters from the King and his army at Oxford. It could also stop the King from bringing in reinforcements from his Irish army through the port of Chester. When Aston arrived in Shropshire he found that there were only 60 dragoons instead of the 600 promised. The authorities promised him another 200 and so he decided to wait for two days before moving on to Cheshire. During this time he was ordered to Stafford to help the sheriff there (perhaps against the Moorlanders who had risen for Parliament). However Aston did not neglect his prime objective and ordered the Cheshire Commissioners of Array to defend Nantwich with 150 musketeers and to inform him of Brereton's progress. Neither order was carried out and Aston was not informed until it was too late to arrive at Nantwich before Brereton.

Нантвичтегі шайқас

Осы арада Брейретон 27 қаңтар күні кешке өзінің ат жасағы мен үш драгун ротасымен Конглтонға келді. Конглтонға бұрынғы мэр Уильям Эдвардс тағы бір ат әскерімен қосылса да, оның бүкіл әскері шамамен 500 адамнан аспады. Дегенмен, оның міндеті – Чеширді жаулап алу емес, Парламентті қолдайтындарды ояту және ұйымдастыру болды. Ол өзімен бірге жаяу полктің құрамын, драктар (шамамен 7½ фут ұзындығындағы кішкентай зеңбіректер) және 700 мылтықтан тұратын қару-жарақ қорын, сондай-ақ тәжірибелі шотланд маманы, майор Джеймс Лотианды, жаңа сарбаздарды оқыту үшін алып келді. Ол бекіністер салуға және одан да көп сарбаз жинауға толық құқыққа ие болды және бүкіл істі ерікті төлемдер мен жергілікті роялистердің мүліктеріне салынатын салықтар есебінен қаржыландыруға тиіс болды. 28 қаңтарда ол Нантвичке жақындады, себебі ол қаланың «патша әскері мен Арей комиссарлары тонап, жойған қауіптің алдында тұрғанын жеңілдетуді» қалады, сонымен қатар ол округтік штаб-пәтері ретінде Честерге жалғыз балама болып табылды. Ол үлкен гарнизон мен штабты орналастыруға жеткілікті байлыққа және тұрғын үйлерге ие болды және Мидлендс пен Лондонға, Солтүстік Уэльске, Ланкаширге, Йоркширге және Шотландияға апаратын жолдардың торабының орталығы болды. Брейретон қаланы басып алу үшін Лотиан басқаратын 50 драгунды алдын ала жіберді, олар Астоннан бұрын жетті. Астонға Брейретоннің жетістіктері туралы Честер епископының ұлы Орландо Бриджмен хабарлаған болатын. Астон өзімен бірге жеке ат жасағын және полковник сэр Винсент Корбет басқаратын Шропшир драгундарының бірнеше ротасын алып келді, барлығы шамамен 500 адамды құрады. Оның әскері саны жағынан басым болғанына қарамастан, Астон қаланы басып алуға сәттілік таныта алмады және кешкі уақытта ол Аурухана көшесі бойымен шығысқа қарай шегінді. Тар жолда оның әскері Брейретоннің қалған күштерімен кездесіп, шатасу туды. Брейретонның драгундарынан тұратын рота аттан түсті, бірақ аттарды бақылауға ешкімді қалдырмады, олар далаға қашып кетті, ал роялистер оларды шабуылдап келе жатқан атты әскер деп қабылдады. Парламенттік жақтастардың бірі драктың біреуін оқтап жіберген кезде жағдай одан да нашарлады. Бұл ешкімге зиян келтірмеген сияқты, бірақ жалпы шатасудың ортасындағы жарылыс пен дауыс роялистерді соншалықты қорқытты, «олардың барлығы шашырап, толық жеңіліске ұшырады». 1645 жылы Астон қыркүйек немесе қазан айына дейін Джордж Горинг басқаратын Батыс аймағында қызмет етті, содан кейін ол үйіне қайтуға шешім қабылдады. Ол Чеширге бара жатқанда Киддерминстер мен Стоурбридж қалаларынан өтті. Қараша айының басында ол белгілі бір капитан Стоунс басқаратын парламенттік күштерге «Банкке маңында немесе жанында» (вероятно, Уолсолл маңында) тұтқындалды. Оның ілесінде 60-қа жуық роялистер болды, олар Астон полкінде соғысқан және үйлеріне қайтып келе жатқан Чеширлік сарбаздар болды. Одан кейін оны Стаффорд түрмесіне алып барып, тұтқындады. 1646 жылдың 24 наурызында Астон түрлі жараларынан, соның ішінде қашып құтылуға жасаған әрекеті кезінде алған бас жарақатынан қайтыс болды.

Brereton, meanwhile, had ridden into Congleton on the evening of 27 January with his own troop of horse and three companies of dragoons. Although he was joined in Congleton by the former mayor, William Edwards, with another troop of horse, his whole force could not have amounted to more than about 500 men. His mission, however, was not to conquer Cheshire but to rouse and organize the Parliamentary sympathizers in it. He had with him the cadre of a foot regiment, a case of drakes (small cannons about 7½ feet long) and 700 muskets in his baggage train as well as an experienced Scottish professional, Major James Lothian, to train recruits. He had wide powers to construct fortifications and raise more men and was to finance the whole enterprise by voluntary payment and distraint upon the rent and goods of local Royalists. He approached Nantwich on 28 January. not just "to releave the town, beinge in greate danger to be plundered and destroyed by the Kings Armye and Commissioners of Array", but also because it offered the only alternative to Chester as a county headquarters. It had sufficient wealth and housing to accommodate a large garrison and staff and was the centre of a network of roads leading to the Midlands and London, to North Wales, Lancashire, Yorkshire and Scotland. Brereton sent ahead 50 dragoons under Lothian to occupy the town and they got there before Aston who had finally been informed of Brereton's progress by Orlando Bridgeman, the son of the Bishop of Chester. Aston had with him his own troop of horse and some companies of Shropshire dragoons under the command of Colonel Sir Vincent Corbet totalling about 500 men. Despite his superiority of numbers Aston failed to take the town and at dusk he retreated eastwards down Hospital Street. In a narrow lane his force met the remainder of Brereton's force and confusion was the result. A company of Brereton's dragoons dismounted but failed to leave anyone to control the horses which bolted into the fields and were taken by the Royalists for charging cavalry. The confusion was added to when some Parliamentarians loaded and fired one of the drakes. This does not seem to have caused any injury but the flash and the roar amid the general confusion frightened the Royalists so much "that they weire all scattered and quyte Rowted". In 1645 Aston served in the West Country under George Goring until September or October when he decided to return home. He passed through Kidderminster and Stourbridge on his way to Cheshire. At the beginning of November he was captured by a Parliamentary force under the command of a certain Captain Stones "att or neere Banke" (possibly near Walsall) along with about 60 Royalists presumably Cheshire men who had fought in Aston's regiment and who were also returning home. From there he was taken to prison at Stafford and placed under arrest. On 24 March 1646 Aston died of a fever brought on by his various wounds, including a blow to the head received during an unsuccessful attempt to escape.