Кіріспе

Ми ишемиясы – бұл метаболизм қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін миға жеткіліксіз қан ағынының түсуі салдарынан туындайтын жағдай. Бұл миға оттегінің жеткіліксіз түсуіне немесе ми гипоксиясына алып келеді, соның нәтижесінде ми тінінің өлімі немесе ми инфаркты/ишемиялық инсульт пайда болады. Бұл инсульттың бір түрі, сондай-ақ субарахноидты геморрагия және ми ішіндегі геморрагия да осы санатқа жатады. Ишемия ми метаболизмінің өзгеруіне, метаболизм жылдамдығының төмендеуіне және энергия тапшылығына әкеледі. Ишемияның екі түрі бар: мидың белгілі бір аймағына шектелген ошақтық ишемия және ми тінінің кең аумақтарын қамтитын жаппай ишемия. Ми ишемиясының негізгі белгілері көру қабілетінің нашарлауы, дене қозғалысының бұзылуы және сөйлеу қиындықтары болып табылады. Ми ишемиясының себептері серпа клеткалы анемиядан бастап туа біткен жүрек ақауларына дейін алуан түрлі болуы мүмкін. Ми ишемиясының белгілері санасыздық, соқырлық, координацияның бұзылуы және денеде әлсіздік сезінуді қамтиды. Ми ишемиясының басқа да салдары инсульт, кардиореспираторлық тоқтау және мидың қайтымсыз зақымдануы болуы мүмкін. Миға қан ағыны 10 секундтан артық тоқтаса, санасыздық пайда болады, ал бірнеше минуттан артық тоқтаса, миға қайтымсыз зақым келуі мүмкін. 1974 жылы Хоссманн мен Циммерманн сүтқоректілердің миында бір сағатқа дейін туындаған ишемияның кем дегенде жартылай қалпына келтірілуі мүмкін екенін көрсетті. Осы жайт, ми ишемиясынан кейін, зақымдану қайтымсыз болатынға дейін араласу мүмкіндігін тудырды.

Симптомдар мен белгілер

Ми ишемиясының белгілері қан және оттегі жетіспеушілігінен зардап шеккен анатомиялық аймақты көрсетеді. Ішкі қарынша артериясынан тармақталған артериялардағы ишемия бір көздің соқыр болуы, бір қолдың немесе аяқтың әлсіздігі, немесе дененің бір жағының толық әлсіздігі сияқты белгілерге алып келуі мүмкін. Мидың артқы бөлігіндегі омыртқа артерияларынан тармақталған артериялардағы ишемия бас айналу, есілкілік, қос көру немесе дененің екі жағындағы әлсіздік сияқты белгілерге себеп болуы мүмкін. Басқа белгілерге сөйлеу қиындығы, дұрыс емес сөйлеу және координацияның жоғалтылуы жатады. Ми ишемиясының белгілері жеңілден ауырға дейін өзгереді. Симптомдар бірнеше секундтан бірнеше минутқа дейін немесе ұзаққа созылуы мүмкін. Егер миге қайта орнатуға келмейтін зақым келсе және инфаркт пайда болса, белгілер тұрақты болуы мүмкін. Ми гипоксиясына ұқсас, ауыр немесе ұзаққа созылған ми ишемиясы ишемиялық каскадтың нәтижесінде ес-түссіздікке, ми зақымдануына немесе өлімге әкелуі мүмкін. Көптеген ми ишемиялық оқиғалары қабықша астындағы ишемиялық депрессияға, сондай-ақ тамырлық депрессияға алып келуі мүмкін. Бұл жағдай көбінесе егде жастағы депрессиямен ауыратын науқастарда кездеседі. Кейінен пайда болатын депрессия депрессияның ерекше түрі ретінде қарастырылады және оны МРТ арқылы анықтауға болады.

Себептер

Ми ішемиясы әртүрлі аурулар мен аномалиялармен байланысты. Серпіліс клеткалы анемия, қан тамырларының қысылуы, қарыншалық тахикардия, артериялардағы тақташалардың жиналуы, қан ұюлары, жүрек шабуы салдарынан қан қысымының тым төмендеуі және туа біткен жүрек ақаулары бар адамдарда ми ішемиясына бейімділік орташа халыққа қарағанда жоғары. Серпіліс клеткалы анемия, дұрыс емес пішіндес қан жасушаларымен байланысты ми ішемиясын тудыруы мүмкін. Серпіліс пішіндес қан жасушалары қалыпты қан жасушаларына қарағанда оңайрақ ұйып, миға қан ағынын қиындатады. Қан тамырларының қысылуы миға оттегі жеткізетін артерияларды бөгеп, ми ішемиясына әкелуі мүмкін. Ісіктер қан тамырларын қысуға себеп болады. Қарыншалық тахикардия – жүректің толық тоқтауына, оттегі ағынының тоқтауына алып келетін жүрек соғысының бірқатар ретсіздігі. Сонымен қатар, жүрек соғысының ретсіздігі қан ұюына алып келіп, барлық мүшелерге оттегі жетіспеушілігіне себеп болуы мүмкін. Артериялардағы тақташалардың жиналуынан туындаған бітелу де ишемияға әкелуі мүмкін. Тіпті аз мөлшердегі тақташалардың жиналуы қан жолдарының тарылуына, сол аймақтың қан ұюына бейімделуіне алып келеді. Ірі қан ұюлары да қан ағынын бөгеп, ишемияны тудыруы мүмкін. Жүрек шабуы да қан қысымының төмендеуімен байланысты болғандықтан ми ішемиясын тудыруы мүмкін. Қан қысымының тым төмендеуі әдетте тіндердің жеткіліксіз оттегімен қамтамасыз етілуін білдіреді. Емделмеген жүрек шабуы қан ағымын баяулатып, қанның ұюын бастап, миға немесе басқа маңызды мүшелерге қан ағынын тоқтатуы мүмкін. Қан қысымының тым төмендеуі дәрі-дәрмектерді артық мөлшерде қабылдаудан немесе дәрі-дәрмектерге реакциядан да туындауы мүмкін. Сондықтан ми ішемиясы жүрек шабуынан басқа да жағдайлардың салдары болуы мүмкін. Туа біткен жүрек ақаулары артериялардың дұрыс қалыптаспауынан және байланыспауынан ми ішемиясын тудыруы мүмкін. Туа біткен жүрек ақаулары бар адамдар қан ұюына бейім болуы мүмкін. Ми ішемиясына алып келетін басқа да жағдайларға кардиореспираторлық тоқтау, инсульт және мидың ауыр, қайта келмейтін зақымдануы жатады. Соңғы кезде Моямоя ауруы да ми ішемиясының ықтимал себебі ретінде анықталды. Моямоя ауруы – миға қан айналымын шектейтін, салдарынан оттегі тапшылығына алып келетін өте сирек кездесетін цереброваскулярлық ауру.

Патофизиология

Ми ишемиясы кезінде ми, оттегі мен субстраттың жетіспеуі салдарынан, қалыпты метаболизмді жүзеге асыра алмайды. Ми анаэробтық метаболизмге көше алмайды және ұзақ сақталатын энергия қоры болмағандықтан, аденозин трифосфатының (АТФ) деңгейі тез төмендеп, 4 минут ішінде дерлік нөлге жетеді. Биохимиялық энергияның болмауынан жасушалар электрохимиялық градиентті сақтап тұру қабілетін жоғалта бастайды. Осының салдарынан цитозолге кальцийдің көп мөлшерде енуі, синаптық везикулалардан глутаматтың көптеп шығуы, липолиз, кальпаиннің активтенуі және белок синтезінің тоқтауы жүзеге асады. Сонымен қатар, метаболизм қалдықтарының шығарылуы баяулайды. Миға қан ағыны он секундқа тоқтаса, сананың дереу жоғалтылуына әкеледі. Қан ағынының жиырма секундқа тоқтауы электрлік белсенділіктің тоқтауымен қорықталды.

Жіктеу

"Инсульт" деген кең термин үш санатқа бөлінеді: ми ишемиясы, субарахноидты геморрагия және ми ішіндегі геморрагия. Ми ишемиясы, себептеріне қарай, тромбоздық, эмболиялық және гипоперфузиялық болып тағы да бөлінеді. Ошақты ми ишемиясы мидың нақты бір аймағына қан ағынын азайтады, соның салдарынан сол аймақтағы жасушалардың өлу қаупі артады. Ол тромбоз немесе эмболия нәтижесінде туындауы мүмкін.

Жалпы ми ішпеуі

Мидың жалпы ишемиясы – миға қан ағыны тоқтаған немесе күрт азайған кезде пайда болады. Мұның себебі көбінесе жүрек тоқтауы болады. Егер қан айналымы белгілі бір уақыт ішінде қалпына келсе, симптомдар уақытша болуы мүмкін. Бірақ, қалпына келтіруге көп уақыт кетсе, ми зақымдануы қанағаттанбас және қалыпты жағдайға оралмауы мүмкін. Реперфузия ми тінінің мүмкіндігінше көп бөлігін қорғау үшін қажет болғанымен, реперфузиялық зақымға да алып келуі мүмкін. Реперфузиялық зақым – ишемиялық тіндерге қан ағыны қайта қалпына келтірілгеннен кейін туындайтын зақымдану. Жалпы ми ишемиясынан туындаған ми қабығының жартылай инфаркты көбінесе суайдыны инсульті ретінде көрінеді.

Емдеу

Алтеплаза (t PA) – жедел ишемиялық инсульт үшін тиімді дәрі. 3 сағат ішінде қолданылғанда, tPA-мен емдеу плацебомен емдеуге қарағанда жақсы нәтижеге қол жеткізу мүмкіндігін айтарлықтай арттырады. Ми ишемиясының нәтижесіне келесі қолдаушы күтімнің сапасы әсер етеді. Миға қан ағыны қалпына келтірілуі үшін жүйелік қан қысымын (немесе одан сәл жоғары) сақтау қажет. Сондай-ақ, гипоксия мен гиперкапниядан сақтану керек. Тітіркеніс қосымша зақымдануға алып келуі мүмкін, сондықтан антиконвульсанттар тағайындалуы керек, ал тітіркеніс пайда болған жағдайда, белсенді емдеу жүргізілуі тиіс. Ми ишемиясы кезінде гипергликемиядан да сақтану керек.

Менеджмент

Адам ишемиялық оқиғамен келген кезде, оның түпкі себебін емдеу келесі оқиғалардың алдын алу үшін маңызды. Егер пациентте жүрек айрығы болса, варфарин немесе гепаринмен антикоагуляция тағайындалуы мүмкін. Пациенттің каротид артерияларында ішемиялық оқиғалармен байланысты маңызды мөлшерде тақталар болса, каротид эндартерэктомиясы және каротид стентирлеу сияқты хирургиялық араласындар жасалуы мүмкін.

Зерттеу

Ми ишемиясынан кейінгі нәтижелерді жақсарту мақсатында терапиялық гипотермияға талпыныс жасалды. Бұл процедураның пайдалы екендігі жүрек тоқтасынан кейінгі әсерлеріне негізделген. Алайда, ми ишемиясынан кейін терапиялық гипотермияны қолдануды қолдайтын дәлелдер шектеулі. Ми ишемиясына тікелей байланысты ауру – ми гипоксиясы. Ми гипоксиясы – қан ағыны жеткілікті болса да миға оттегі жеткізілімінің төмендеуі. Егер гипоксия ұзаққа созылса, кома, ұстамалар және тіпті ми өлімі болуы мүмкін. Ми гипоксиясының белгілері ишемия белгілерімен ұқсас, оларға назарсыздық, дұрыс шешім қабылдамау, есте сақтау қабілетінің нашарлауы және қозғалыс координациясының төмендеуі жатады. Ми гипоксиясының болу себептері: тұншығу, көміртек моноксидімен улану, ауыр анемия, кокаин және басқа амфетаминдерді қолдану. Ми гипоксиясымен байланысты басқа себептер: суға бату, мойын қысып тұру, жұтыну кедергісі, жүрек тоқтауы, бас жарақаттары және жалпы анестезия кезіндегі асқынулар. Ми гипоксиясын емдеу стратегиялары жарақаттың бастапқы және/немесе екінші себептеріне байланысты өзгереді.