Кіріспе
Луиза Лоулер (1947 жылы туған) – Бруклин, Нью-Йорк қаласында тұратын американдық суретші және фотограф. 1970-ші жылдардың соңынан бастап Лоулердің шығармалары басқа суретшілердің туындыларының фотосуреттеріне негізделген, олардың орналасқан кеңістігіне және жасалу әдістеріне ерекше назар аударады. Лоулердің фотосуреттерінің мысалдары: музей қабырғаларында ілінген картиналар, өнер коллекционерінің сәнді үйінің қабырғаларындағы картиналар, галереяға орнатылып жатқан өнер туындылары және галереяда көрермендер қарап тұрған мүсіндер. Синди Шерман, Лори Симмонс және Барбара Крюгер сияқты суретшілермен бірге Лоулер «Суреттер буынының» өкілі саналады.
Louise Lawler (born 1947) is a U. S. artist and photographer living in Brooklyn, New York. From the late 1970s onwards, Lawler’s work has focused on photographing portraits of other artists’ work, giving special attention to the spaces in which they are placed and methods used to make them. Examples of Lawler's photographs include images of paintings hanging on the walls of a museum, paintings on the walls of an art collector's opulent home, artwork in the process of being installed in a gallery, and sculptures in a gallery being viewed by spectators. Along with artists like Cindy Sherman, Laurie Simmons and Barbara Kruger, Lawler is considered to be part of the Pictures Generation.
Ерте өмір және мансап
Лоулер 1947 жылы Нью-Йорк штатының Бронксвилл қаласында дүниеге келген. Ол Корнелл университетінде BFA дәрежесін алды және 1969 жылы Манхэттенге көшіп барды, онда ол көп ұзамай Кастелли галереясында жұмыс істеді. Сол жерде ол Жанелл Рейрингпен танысты, ол 1980 жылы Хелен Виннермен бірге Metro Pictures галереясын құрды.
Жұмыс
Лоулер коллекционерлердің үйлерінде, галереяларда, аукциондық үйлердің қабырғаларында және қабырғалардан тыс, мұражай қоймаларында суретке түсірген. Фотографиямен қатар, ол тұжырымдамалық және инсталляциялық өнер тудырды. Оның кейбір жұмыстары, мысалы, "Мачтар кітабы" сияқты, эфемерлі және уақыттың өтуін зерттейді, ал басқалары, мысалы, Хелмстің түзетуі (963) (1989), тікелей саяси сипатқа ие. Лоулердің шығармалары әртүрлі формаларында (инсталляциялар, іс-шаралар, басылымдар, естеліктер) өнерді, талғамды және стильді қалыптастырудың басым жүйелеріне қатысты немесе қарсы тұрады. Дегенмен, ол өнер туындысын жасаудың бастапқы процесіне қарағанда, суретшінің ықпал ету аймағынан тыс және туынды кейін орналасқан контекстке көбірек қызығушылық танытады. Көптеген жағдайларда "қалпына келтіру өнері" немесе "институционалдық сын" деп аталатын Лоулердің фотосуреттері өнер әлемінің күнделікті жұмысын, оның айналымын және өнер туындыларын ұсынуын ашық көрсетеді. Оның жұмысы өнер мен коммерцияның қиылысына қызығушылық танытады. "Аркшвагер", "Бейс", "Руша" және "Уорхол" сияқты белгілі ер суретшілердің есімдерін құс әндеріне айналдыратын аудиожұмыс, сол кездегі ер суретшілерге берілген артықшылықтар мен мойындау шарттарын пародизациялайды. Бұл жұмысқа "Патриархалды тізім" деген лақап ат берілген. Кастелли галереясында жұмыс істеген кезінде Лоулер суреттер, суретші кітаптары, гравюралар және өз фотосуреттерін жасады. Бірақ ол 1978 жылы Artists Space-те өткізген алғашқы ресми көрмесінде бұл жұмыстардың ешқайсысын көрсетпеді. Оның орнына ол Aqueduct жарыс жолынан 1883 жылғы аттың кішкентай портретын алды – ол кеңселердегі ксерокс машинасының үстінде ілінген еді – және оны галереядағы бос қабырғаға орнатты. Оның меншіктілігін көрсету үшін ол екі прожектор орнатты: біреуі суреттің үстінде, екіншісі көрші ғимараттың терезесіне бағытталған, жаяу өтетін адамдарға жоғарыда қызықты бір нәрсе болып жатқанын сездірді. 1979 жылы Лоулер Санта-Моникадағы Aero театрында "Фильм суретсіз көрсетіледі" атты жұмысын ұсынды. "The Misfits" фильмінің толық дыбыстық жолы ойналғанда, күміс экран толығымен бос қалды. Іс-шараны жариялаған қара карточкада жұмыстың (өздігінен түсінікті) атауы, оның көрсетілім орны мен күні көрсетілген. Суретші бұл жұмысты бірнеше рет қайталады, соның ішінде 1983 жылы Нью-Йорктегі Bleecker Street кинотеатрында (1961 жылғы "The Hustler" фильмін және 1957 жылғы Bugs Bunny мультфильмін "What’s Opera, Doc?" пайдаланып), Роберт Барри ұйымдастырған "In Other Words: Artists Use of Language" атты шоудың бөлігі ретінде, сондай-ақ 1987 жылы C. W. Post колледжінде Боб Никас ұйымдастырған "Perverted in Language" атты көрмеде. Бұл жұмыс 2008 жылы Эми Фонтананың "Women in the City" сериясының бөлігі ретінде Aero театрында, ал 2012 жылы Амстердамдағы "The Movies" театрында "Saturday Night Fever" (1977) фильмімен бірге көрсетілді. 1994 жылы Лоулер Foreground жұмысын жасады және оны 2009 жылы Tate галереясында ұсынды.
During her time working at Castelli Gallery, Lawler was making paintings, artist’s books, prints, and photographs of her own. However, when she landed her first official gallery exhibition, in 1978 at Artists Space, she did not exhibit any of that work. Instead, she borrowed a small 1883 portrait of a horse from Aqueduct Racetrack — it had been hanging over a Xerox machine in the offices — and mounted it on an empty wall at the gallery. To highlight her appropriation, she installed two spotlights: one above the picture and another pointed out the window, at the building next door, hinting to sidewalk passersby that there was something of note going on upstairs. In 1979, Lawler presented A Movie Will Be Shown Without the Picture at the Aero Theater in Santa Monica. As the full length soundtrack of The Misfits played, the silver screen remained unremittingly blank. A black card announcing the event stated the (self explanatory) title of the work, and the venue and date of its screening. The artist has reprised the piece on a handful of occasions, including in 1983 at the Bleecker Street Cinema in New York City (using the 1961 film The Hustler and the 1957 Bugs Bunny cartoon What’s Opera, Doc?) as part of a show organized by Robert Barry at the downtown alternative space Franklin Furnace called “In Other Words: Artists Use of Language” and, in 1987, in the C. W. Post College in a show organized by Bob Nickas called “Perverted in Language.” The piece was also performed as part of West of Rome’s “Women in the City” series curated by Emi Fontana at the Aero Theater in 2008, and in Amsterdam in 2012 at The Movies theater with Saturday Night Fever (1977). In 1994, Lawler created Foreground, and presented it in Tate Gallery in 2009.
Кейінгі жұмыстар
Лоулер өзінің жеке стилін 1980-ші жылдардың басында, жалпы экономика мен өнер нарығында қарқынды өсу кезеңінде қалыптастырды. Осы сериядағы жұмыстарында Лоулер Джексон Поллоктың «Фриз» (1953–55) және Нью-Йорктегі Тремейндердің асханасындағы Лимож сорпасын құю ыдысының ою-өрнегін суретке түсірді. «Living Room Corner, Mr. & Mrs. Burton Tremaine, New York City» (1984) атты жұмысында Роберт Делонейдің «Premier disque» (1912) суреті телевизордың үстінде, ал Рой Лихтенштейннің «Көк көлеңкелі керамикалық бас» (1966) бюсті шам ретінде пайдаланылып, жоғары да, сыртқа да қарайтын сияқты көрінеді. Оқиға Тремейндердің Нью-Йорктегі қонақ бөлмесінде болды. «Фрагмент/Фрейм/Текст (#163)» (1984) жұмысында Лоулер Клод Лорреннің пейзаж суретінің қасында музей қабырғасындағы мағлұмат тақтасын суретке түсірді; фотода пейзаждың тек бір бөлігі ғана көрінеді. «Foreground» (1994) атты желатин күміс баспасында өнер коллекционері Стефан Эдлистің Чикагодағы пәтеріндегі ашық жоспарлы тұрғын бөлмесі көрсетілген, онда Джефф Кунстың «Қоян» (1986) мүсіні тоңазытқыштың жанында тұр. Фокусты және камераның көрініс іздеушісін өзгерту арқылы Лоулер өнер туындысының өнер әлемінің парадигмаларымен қалай анықталатынын көрсетті: аукцион үйінің қабырғасындағы мағлұмат тақтасы бейнеге түсіріліп, жұмыстың кішкентай бөлігі ғана көрінеді, ал өнер туындысының коммерциялық құндылығы ойға келтіріледі. Art Basel және Art Basel Miami Beach көрмелерінде, Заманауи өнер мұражайында, Christie's және түрлі галереяларда сурет салған Лоулер кейіннен өнердің ішкі жағын көрсетті: біртекті киім киген жұмысшылардың көмегімен Ричард Серраның мүсінін көтеру; ақ қолғап киген қолдар Герхард Рихтердің кескіндемесін абайлап тасымалдау; Маурицио Каттеланның алып Пикассо басы пластикке оралған күйде, ажыратылған денесінің артында еденде отыр; тағы бір Рихтер кескіндемесі қабырғаға сүйеніп жатыр, MoMA-дағы қоғамдық көрсетілімі аяқталды; Дэймиан Хирсттің айналма кескіндемесі шкафтың есігі арқылы көрінеді. Лоулер 2004 жылы Базельдегі Museum für Gegenwartskunst мұражайында өткен көрмесін «Луиза Лоулер және басқалар» деп атады, ол сурет салған суретшілерге деген құрметті білдірді. Лоулер «Франсуа Пино коллекциясынан сурет салу және мүсіндер» (2006–07) көрмесі үшін «Венециядағы есіңде қалғандай емес» (Not the way you remembered (Venice)) суреттерін жасады; бұл суреттер жекелеген өнер туындыларын бейнелеудің орнына, Венециядағы көрменің алғашқы орнату процесінен алынды, олар көбік немесе көпіршік пленкадан басқа, сурет туындыларын тасымалдау жәшіктерінде көрсетілген.
Соңғы жобалар
2013 жылы Кейси Каплан галереясында әріптесі Лиам Гилликпен бірлесіп жұмыс істеу үшін Лоулер галереяның үш бөлмесін байланыстыратын ұзын винил қабырға стикерін жасады. Онда басылған сурет – оның бұрынғы ақ «жәшік» тәрізді көрме орындарындағы туындыларының фотосуреттерінің созылған нұсқасы еді; онда Эдгар Дега, Ричард Серра және Герхард Рихтер сияқты суретшілердің туындылары танылмас деңгейде бұрмаланып, түс жолақтарына айналды. High Line-дағы суретшілер жобалаған 25x75 фут көлемдегі билбордтар сериясының 15-ші инсталляциясы үшін Лоулер «Үшбұрыш (өлшемге келтірілген)» (2008/2009/2011) туындысын жасады – бұл сурет Нью-Йорктегі Sotheby аукцион үйінің бір бөлмесінде түсірілген және Дональд Джадд, Фрэнк Стелла және Сол ЛеВитт сияқты суретшілердің туындыларын бейнелейді.
Көрмелер
Лоулердің жеке көрмелері Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында (2017); Кельндегі Людвиг мұражайында (2013); Колумбус, Огайодағы Векснер өнер орталығында (2006); Dia:Beacon, Нью-Йорк (2005); Базельдегі қазіргі заманғы өнер мұражайында (2004); Франкфурттағы Портикус (2003); Вашингтон, округ Колумбиядағы Хиршхорн мұражайы мен мүсін бағында (1997); және Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайында (1987) өтті. Оның туындылары соңғы кезде Чикаго өнер институтында, Амстердамдағы Стеделик мұражайында, Бельгияның Гент қаласындағы Көркемсурет мұражайында және Нью-Йорктегі Уитни американдық өнер мұражайында ұсынылды, ол 1991, 2000 және 2008 жылғы биенналелерге қатысты. Лоулердің жұмысы Германияның Кассель қаласында өткен "Документа-12" көрмесіне де енгізілді. Лоулер өзінің туындыларын «қалыпты» таныстыру, тарату және түсіндіру тәсілдерін қолданатын, өнер емес контексттерде үнемі көрсетеді. Оны Париждегі Ивон Ламберт галереясы және Берлиндегі Спрайт Магерс өкілдік етеді.
Жинақтар
Суретшінің туындылары Қазіргі заманғы өнер мұражайында, Уитни американдық өнер мұражайында, Гуггенхайм мұражайында, LACMA; Лос-Анджелес қаласындағы Заманауи өнер мұражайында; Чикаго өнер институтында; Бостон қаласындағы Көркем өнер мұражайында; Миннеаполис қаласындағы Уолкер өнер орталығында; Лондон қаласындағы Tate Britain мұражайында; Париж қаласындағы Жорж Помпиду орталығында; Тель-Авив қаласындағы Израиль мұражайында; Гамбург қаласындағы Кунстхалле мұражайында; Стокгольм қаласындағы Moderna Museet мұражайында; Осло қаласындағы Заманауи өнер мұражайында; Ротердам қаласындағы Бойманс ван Бьюнинген мұражайында; және Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы Йель университетінің өнер галереясында сақталады.