Америка Азамат Соғысындағы "Жетім Бригада"

Кіріспе

Жетім бригада – Америка Азаматтық соғысы кезінде Конфедерациялық Америка Штаттары үшін Кентуккиден әскер жинаған әскери бөлімдердің атауы. Бұл бригада соғыс барысында Кентуккиден шақырылған Конфедерацияның ең ірі әскерлік құрамы болды. Оның алғашқы командирі – бұрынғы АҚШ вице-президенті және Кентукки сенаторы Джон К. Брекинридж, ол Кентукки халқы арасында зор беделге ие болған.

Тарих

Жетім бригаданың құрамына 2-ші, 3-ші, 4-ші, 5-ші, 6-шы және 9-шы Кентукки жаяу әскер полктері кірді. Жетім бригаданың бөлімшелері соғыс кезінде Американың оңтүстігінде көптеген әскери қақтығыстарға қатысты, оның ішінде Шило шайқасы да болды. 1862 жылы Брекинридж дивизия қолбасшысы болып тағайындалды және бригаданы Бриг. генерал Роджер В. Хансон басқарды. Стонс Ривер шайқасында бригада 1863 жылдың 2 қаңтарында шабуыл кезінде ауыр шығынға ұшырады, оның ішінде генерал Хансон да қаза тапты. Армия қолбасшысы генерал Брэкстон Брэггпен шабуылға бұйрық беруіне қарсылық білдірген Брекинридж, аман қалғандар арасында қайыршылықпен: «Менің кедей жетімдерім! Менің жақым жоқ жетімдерім!» деп айғайлады, – деп жазды бригада тарихшысы Эд Портер Томпсон, ол 1868 жылы жарық көрген бірліктің тарихында осы терминді қолданды. Бұл атау Кентуккиден келген әскерлерге Конфедерация қалай қарағанын көрсетеді (Кентукки Одақта бейтарап болғанымен, штатының жартысы бөлініп, Кентуккидің Конфедерациялық үкіметін құрды, Конфедерация оған талап қойды, екі елдің туларында жұлдызбен белгіленді және екі үкіметте де өкілдік алды). Бұл термин соғыс кезінде кеңінен қолданылмады, бірақ содан кейін ветерандар арасында танымал болды. Жетім бригада Чикамуга шайқасында тағы бір қолбасшысын жоғалтты, 1863 жылдың 20 қыркүйегінде Авраам Линкольннің жекжаттысы генерал Бенджамин Х. Хелм қаза тапты және келесі күні қайтыс болды. Артиллерия командирі майор Райс Е. Грейвс де қаза тапты. Жетім бригада 1864 жылғы Атланта науқанында қызмет етті, содан кейін атты жаяу әскерге айналдырылып, Шерманның Теңізге жорығына қарсы тұрды. Олар 1865 жылдың сәуір айының соңында Оңтүстік Каролинада соғысты аяқтады және 1865 жылдың 6-7 мамырында Вашингтонда капитуляциялады. Хелмнің көмекші адъютанты капитан Файетт Хьюитт бригаданың барлық құжаттарын (жиырмадан астам томдық жазба кітаптары, таңғы есептер, хаттардың көшірме кітаптары, сондай-ақ мыңдаған жеке бұйрықтар мен есептер) қораптарға салып, Вашингтонға алып кетті. Капитуляциядан кейін Хьюитт қораптарды Кентуккиге қайтарып әкелді және 1887 жылы оларды АҚШ Соғыс министрлігіне табыс етті.

The regiments that were part of the Orphan Brigade were the 2nd, 3rd, 4th, 5th, 6th, and 9th Kentucky Infantry Regiments. Units of the Orphan Brigade were involved in many military engagements in the American South during the war, including the Battle of Shiloh. In 1862, Breckinridge was promoted to division command and was succeeded in the brigade by Brig. Gen. Roger W. Hanson. At the Battle of Stones River, the brigade suffered heavy casualties in an assault on January 2, 1863, including General Hanson. Breckinridge—who vehemently disputed the order to charge with the army's commander, General Braxton Bragg—rode among the survivors, crying out repeatedly, "My poor Orphans! My poor Orphans," noted brigade historian Ed Porter Thompson, who used the term in his 1868 history of the unit. The name came from how the Confederacy viewed its soldiers from Kentucky (which remained neutral in the Union, though half the state seceded and formed the Confederate government of Kentucky, was claimed by the Confederacy, and was represented by a star in both countries' flags and had representation in both governments). The term was not in widespread use during the war, but it became popular afterwards among the veterans. The Orphan Brigade lost another commander at the Battle of Chickamauga, when Brig. Gen. Benjamin H. Helm, Abraham Lincoln's brother in law, was mortally wounded on September 20, 1863, and died the following day. Major Rice E. Graves, the artillery commander, was also mortally wounded. The Orphan Brigade served throughout the Atlanta Campaign of 1864, then were converted to mounted infantry and opposed Sherman's March to the Sea. They ended the war fighting in South Carolina in late April 1865, and surrendered at Washington, Georgia, on May 6–7, 1865. Captain Fayette Hewitt, Helm's assistant Adjutant General, had all the Brigade's papers (over twenty volumes of record books, morning reports, letter copy books as well as thousands of individual orders and reports) boxed up and taken to Washington. After the surrender, Hewitt brought the boxes back to Kentucky with him, and in 1887 he donated them to the U. S. War Department.

Қарулар

Жетім бригада құрамына қабылдаған кезде қару-жарақ жетіспеді. Әскерлер ескі, тегіс ұңғылы мылтықтармен (кейбіреуі кремнийлі, ал кейбіреуі соққылы), сондай-ақ аңшылық мылтықтарымен және Хоукенс мылтықтарымен қаруланды. Егер өз мылтықтарын әкелсе, оларға сыйлық төленді. Кейбірі мүлде қарусыз қалды. Шило шайқасынан бір апта бұрын, 9-шы Кентукки полкінен басқа барлық полктер Англиядан әкелінген Энфилд мылтықтарымен жарақтандырылды (ал 9-шы полк шайқаста түтқынға алынған Энфилд мылтықтарымен қаруланды). Осыдан кейін Жетім бригадасының көпшілігі 1853 жылғы үлгідегі үш жолақты ұзын Энфилд мылтығын қолданды. 1865 жылдың наурыз айында бөлім капитуляциялағанда, кейбір жауынгерлер әлі де Шило шайқасынан бері қолда бар мылтықтарын ұстап жүрді.