Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Арчибальд Ноэль Скелтон (1 шілде 1880 – 22 қараша 1935) – шотландтық унионист саясаткер, журналист және интеллектуал.
British politician
Archibald Noel Skelton (1 July 1880 – 22 November 1935) was a Scottish Unionist politician, journalist and intellectual.
Ерте өмір
Сэр Джон Скелтонның ұлы, Скелтон 1880 жылдың 1 шілдесінде Эдинбургтегі Брейд Эрмитажында дүниеге келді. Ол Гленэльмонд колледжінде, Эдинбург университетінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды, онда тарих бойынша стипендия жеңіп алды. 1902 жылы ол Заманауи тарих мектебінің екінші класына қабылданды, ал 1906 жылы Шотландия адвокатурасына қабылданды және адвокаттар факультетіне қосылды. Скелтон заңгер ретінде беделді болды, бірақ ол көбінесе ажырасу және даулы өсиеттермен айналысты. 1920 жылы ол Пошта басқармасының кіші кеңесшісі, ал 1921 жылы Ішкі кірістер басқармасының кеңесшісі болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Скелтон Шотландия атты әскерінің құрамында лейтенант, капитан, соңынан майор болып Галлиполиде, Салоникада және Францияда қызмет етті, соғыстың соңғы апталарында ауыр жарақат алды.
The son of Sir John Skelton KCB LLD, Skelton was born on 1 July 1880 at Hermitage of Braid in Edinburgh and was educated at Glenalmond College, the University of Edinburgh and at Christ Church, Oxford, to which he won a history scholarship. He was placed in the Second Class in the School of Modern History in 1902 and in 1906 he was called to the Scottish Bar and therefore joined the Faculty of Advocates. Skelton was respected as a lawyer, but he dealt mainly with divorce cases and those involving disputed wills. In 1920, he was appointed Junior Counsel to the Post Office and to the Board of Inland Revenue in 1921. In the First World War, Skelton served with the Scottish Horse as a Lieutenant, Captain and latterly a Major in Gallipoli, Salonika and France, where he was seriously wounded in the last weeks of the war.
Саяси мансап
Скелтон 1910 жылғы екінші жалпы сайлауда алғаш рет Парламентке үміткер болды, бірақ ол Шығыс Пертшир округіндегі либерал қарсыласына жеңіліп қалды. Жеңіліске ұшырағанына қарамастан, Скелтон саясатта белсенді болып қалып, Шотландиядағы консерваторлар платформаларынан жиі сөз сөйледі. Ол Ирландияның дербестігіне қарсы болды, бірақ жер реформасы, еңбек қатынастары және референдумды қолдану сияқты мәселелерде көрегендік танытты. Ұлы соғыс аяқталған соң Скелтон қанағат тұтып, Шығыс Пертширдегі коалициялық үміткердің қарсылығызсыз сайлануына жол берді. Дегенмен, ол 1922 жылы жаңа Перт округінен Парламент депутаты болып сайланды, бірақ бір жыл өткен соң бұл округті либералға жоғалтты.
Skelton first stood for Parliament at the second general election of 1910, but he lost the East Perthshire Division to his Liberal opponent. Despite his defeat, Skelton remained active in politics, speaking frequently from Unionist platforms across Scotland. He was opposed to Irish Home Rule, but he was more progressive on issues like land reform, industrial relations and the use of the referendum. At the end of the Great War, Skelton stood aside and allowed the Coalition candidate in East Perthshire to be elected unopposed. However, he was elected Member of Parliament for the new Perth Division in 1922, although he lost the constituency a year later to a Liberal.
Құрылысшыл консерватизм
Скелтон талантты журналист болды және «The Spectator» журналына жиі жазды, оның ішінде 1923 жылы «Конструктивті консерватизм» тақырыбында төрт мақала жариялады. Осы оқуға қызықты мақалаларда оның саяси философиясы баяндалды – ең бастысы, меншік иелену демократиясын құру, жерді шағын шаруашылықтарға бөлу, өндірістік қатынастарды жақсарту үшін серіктестік және акциялар беру, сондай-ақ, Халықтар палатасы мен Лордтар палатасы арасындағы дауларды шешу үшін референдумдарды пайдалану. Бұған қоса, унионистерді зейнетақы және тұрғын үй сияқты социалистік мәселелерде лейбористермен бәсекелесуге шақырды. «Spectator» журналындағы төрт мақала 1924 жылы памфлет ретінде қайта басылды, ол, әсіресе, жас тори депутаттары арасында ұзаққа созылған әсер етті. Оксфорд университетінің тарихшысы Бен Джексон Скелтонның көзқарастарына Хилар Беллоктың, әсіресе «Қызметші мемлекет» кітабында жазылған ойларының әсер еткенін болжайды.
Skelton was a talented journalist and wrote frequently for The Spectator, including four articles in 1923 under the heading "Constructive Conservatism". These lively articles set out his political philosophy—chiefly the pursuit of a property owning democracy, the division of land into small holdings, co partnership and share options to improve industrial relations and finally the use of referendums to resolve disputes between the House of Commons and House of Lords—as well as urge the Unionists to compete with Labour on more typically socialist issues like pensions and housing. The four Spectator articles were republished in 1924 as a pamphlet, which had a lasting influence, particularly among younger Tory MPs. Ben Jackson, a historian at the University of Oxford, suggests that Skelton's views may have been influenced by Hilaire Belloc, particularly the views expounded in The Servile State.
ЖҚАБ
Скелтон 1924 жылы және 1929 жылы Перттен қайта сайланды. Ол Энтони Иден, Гарольд Макмиллан, Роберт Бутби, Джон Бьючан және Оливер Стэнли сияқты ағылшын консервативті депутаттарымен тез арада дос болып, циник ескі депутаттар YMCA деп атаған парламенттік топтың интеллектуалдық жетекшісіне айналды. Бұл топ премьер-министр Стэнли Болдуиннің Консервативтік партиядағы реакциялық күштердің ықпалына тойтарыс беріп, прогрессивті заңдарды қабылдауын қамтамасыз ету үшін күш-жігер жұмсады. Болдуин оларға қолдау көрсетті, және осы YMCA-мен болған әңгімелер Болдуиннің Ұлыбританиядағы еңбек қатынастарына зиян келтіретін даулы Саяси алым туралы заң жобасын қолдауына тосқауыл қойды. Скелтон сонымен қатар The Spectator, Quarterly Review және English Review журналдары үшін бірнеше мақала жазды.
Skelton was re elected for Perth in 1924 and again in 1929. He quickly struck up friendships with English Conservative MPs such as Anthony Eden, Harold Macmillan, Robert Boothby, John Buchan and Oliver Stanley and became the intellectual leader of a parliamentary grouping dubbed the YMCA by cynical older MPs. The group lobbied to make sure that Prime Minister Stanley Baldwin resisted the influence of reactionary elements in the Conservative Party and instead implemented progressive legislation. Baldwin was sympathetic and it was soundings with the YMCA that prevented Baldwin backing a controversial Political Levy Bill that would have had disastrous consequences for industrial relations in the United Kingdom. Skelton also wrote several articles for The Spectator, the Quarterly Review and the English Review.
Шотландиялық кеңсе
Скелтон 1931 жылы Шотландия университеттері сайлау округіне ауысты және қарсылықсыз сайланды. Сол жылы ол денсаулық сақтау, тұрғын үй және білім беру салаларына жауапты Шотландия мемлекеттік хатшысының парламенттік орынбасары болып тағайындалды. 1935 жылға қарай Скелтон қатерлі ісікке шалдығып, бірнеше апта емханада болғаннан кейін 1935 жылдың 22 қарашасында Эдинбургте 55 жасында қайтыс болды. Шотландия университеттері сайлау округі бойынша сайлау үш күннен кейін жарияланды және Скелтон қайтыс болғаннан кейін қайта сайланды. Скелтонның денесі кремацияланды, күлі Дина зиратындағы қарындасының қабірімен бірге жерленді. Лох-Левеннің жанындағы Кинросс қаласындағы ескі шіркеу қорымында оған арналған жеке ескерткіш орнатылған.
Skelton switched to the Scottish Universities constituency in 1931 and was returned unopposed. That same year he was appointed Parliamentary Under Secretary of State for Scotland with responsibility for health, housing and education. By 1935 Skelton was terminally ill with cancer and after several weeks in a nursing home he died in Edinburgh, aged 55, on 22 November 1935. The declaration for the Scottish Universities constituency was made three days later and Skelton was re elected posthumously. Skelton was cremated and his ashes were buried in Dean Cemetery with those of his sister. A separate memorial lies in the old churchyard in Kinross on the edge of Loch Leven.
Ықпал
Скелтон бір кезде консерваторлар партиясының болашақ көшбасшысы және, әрине, үкіметтің жоғары лауазымды министрі деп есептелген. Оны көпшілік тез ұмытқанмен, Харольд Макмиллан өзінің естеліктерінде Скелтонның «саясат пен саяси ой-өріске тигізген ықпалы жыл санап артқан» деп жазған. Оның меншік иелігін қазіргі консерватизмнің басты құндылығы деп қарауы ерекше қызығушылық тудырды, ал Энтони Иден 1946 жылы Консерваторлар партиясының конференциясында Скелтонның «меншік иеленетін демократия» деген сөзін саяси ұран ретінде қайта қолданды. Кейін Макмиллан осы ұранды 1950 жылдардағы тұрғын үй құрылысының өркендеуіне негіз ретінде пайдаланды. Макмилланнан кейін премьер-министр болған сэр Алек Дуглас Хоум өзінің саяси мансабының бастапқы кезеңін Скелтонға қарыздар еді, ол 1931 жылдан 1935 жылға дейін оның жеке хатшысы (PPS) қызметін атқарған.
Skelton had once been seen as a potential Conservative leader and certainly as a senior Cabinet minister. Although he was quickly forgotten among the wider public, Harold Macmillan wrote in his memoirs that Skelton's influence "on politics and political thinking must have grown steadily year by year". His thinking on property ownership as the fundamental basis of modern conservatism proved particularly attractive and Anthony Eden revived Skelton's phrase "a property owning democracy" as a political slogan at the Conservative Party conference in 1946. Macmillan then used it as the basis of the house building boom in the 1950s. Macmillan's successor as Prime Minister, Sir Alec Douglas Home, owed his early political career to Skelton, having been his PPS from 1931 to 1935.