Кіріспе

1964 жылы Бернхард Вики түсірген фильм

Америка Құрама Штаттары
Франция
Батыс Германия

"Кіру" – 1964 жылы Бернхард Вики түсірген драмалық фильм. Ол Фридрих Дюренматтың 1956 жылғы осы аттас пьесасы негізінде Бен Барцман мен Морис Валенсидің сценарийі бойынша түсірілген. Басты рөлдерде Ингрид Бергман мен Энтони Куинн ойнаған, ол сонымен қатар фильмнің продюсері де болды. Ирина Демик, Паоло Стоппа, Ханс Кристиан Блех, Ромоло Валли, Валентина Кортезе және Клод Дофин екінші пландағы рөлдерді сомдады. Американдық, француздық, батысгерманиялық және итальяндық компаниялардың халықаралық бірлескен туындысы болған "Кіру" 1964 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді, онда ол "Алтын пальма" сыйлығына ие болды. Фильм АҚШ-та 1964 жылдың 17 қыркүйегінде кеңінен көрсетілді және көбінесе жағымды пікірлер алды.

Сюжет

Карла Заханасян, бай әйел, өскен жері шіріп бара жатқан ауылға қайта оралады. Ол жиырма жыл бұрын 17 жасында жергілікті дүкен иесі Серж Миллерден жүкті болған кезде қаладан қуылған болатын. Сотта Серж оның әкелігін мойындамады және екі жергілікті еркекке Карламен ұйықтағанын куәлік ету үшін пара берді. Қала тұрғындары Карланы қайтадан құттықтап, жергілікті зауыт жабылғаннан бері экономикалық күйзеліске ұшыраған қаланы қайта жаңғырту үшін ақша береді деген үмітте. Карла өзінің құрметіне ұйымдастырылған қонақ үйде Сержді өлімге кесу шартымен қалаға 2 000 000 доллар (1 000 000 доллар қала үшін, ал 1 000 000 доллар халық арасында тең бөлінеді) беруге ұсыныс жасайды. Қала тұрғындары ашуланып, Сержге қарсы шығады, ал Карла қонақ үйінен қуана қарап тұрады. Біріншіден, олар Серждің дүкенінен қымбат заттарды несиеге талап етеді. Кейіннен Карла теледидар, жиһаз, дизайнерлік киім сияқты қымбат заттарды импорттайды және оларды қалаға несиеге бере отырып, алдын ала төлем жасамайды. Сондай-ақ ол өзінен әлдеқайда үлкен, үйленген полиция бастығымен қарым-қатынаста болған жас, нағыз қыз Анямен дос болады. Серж жемқор қала әкімі мен полиция бастығына жүгінді, бірақ олардың да алдап кеткенін біледі. Карланың үй жануарлары пантерасы қашып кеткен кезде, қала оны табу үшін қарулы отряд ұйымдастырады, ол Сержді мақсат етіп алған линч толқынына айналады; бұл сәтте тіпті әйелі де оны тастап кетеді. Серж қаладан қашып кетуге тырысады, бірақ тұрғындар оған жол бермейді. Ақырында, кеңес (Сержді қуып жіберген) өлім жазасын қайта енгізеді және қала алаңында кенгуру сотын шақырады. Қала әкімі мен полиция бастығы Сержге өзін-өзі өлтіруді ұсынды, бірақ ол бас тартты. Сотта ол кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесіледі. Карла бірден екі миллион долларлық чекті халықтың қуанышына тапсырады. Карла содан кейін өлім жазасын тоқтатады және азаматтарға өмір бойы өздерінің қастандық таңдаулары үшін кінәлі болып өмір сүруге тура келетінін айтады, ал Миллер әйелі, достары мен көршілері оны ақша үшін өлтіруге дайын екенін біліп өмір сүруге мәжбүр болады. Карла Аняға өз тағдырынан құтылу үшін жеткілікті ақша мен өз көлігін бергеннен кейін қаладан кетеді.

Өндіріс

Орта Еуропадағы Гюлен ауылы Римдегі Cinecittà студиясының аймағында салынды, ал сыртқы түсірілімдер Капраника қаласында жүзеге асырылды.

Марапаттар мен ұсыныстар

Бернхард Вики 1964 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығына кандидат болды. Фильм «Оскар» сыйлығының «Ақ-қара түсті ең жақсы костюм дизайны» (Рене Губерт) номинациясына ие болды.