Кіріспе
Ширбурн замогы – Англиядағы ортағасырлық қамал. Ол Оксфордшир графтығындағы Уотлингтон ауылының жанындағы Ширбурн ауылында орналасқан, I санаттағы тізімделген, ормен қоршалған қамал. Алғашқы құрылысы XIV ғасырда салынған, кейіннен Томас Паркер, Макклсфилд графы оны қайта жаңғыртқан және өз отбасының резиденциясына айналдырған. XIX ғасырдың басында да өзгерістер енгізілген. Макклсфилд графтары 2004 жылға дейін осы қамалға иелік етіп, тұрды, қазіргі таңда (2022 жыл) да қамал Макклсфилд отбасының компаниясына тиесілі. Бұрын қамал ішінде XVIII ғасырдың басындағы маңызды кітапхана, құнды картиналар, мүсіндер, жиһаз және басқа да артефакттар болған. Бұл мүліктердің барлығы 9-шы графқа тиесілі болған, ал ол қамалдан кеткеннен кейін аукционда сатылды. Сатылған заттардың ішінде Джордж Стаббстың 1768 жылғы «Жылқы биелер мен төлдер» картинасы (суретшінің аукциондағы рекордтық көрсеткіші), Макклсфилд Забур кітабы, көптеген сирек және құнды кітаптар, сондай-ақ сэр Исаак Ньютонның жеке хаттары бар еді. «Ертегідей» сыртқы келбеті мен жаңғыртылмаған интерьерінің арқасында қамал кейде фильмдер мен телешоулар түсіріліміне пайдаланылған. Ол жеке меншікте болғандықтан, қамалға дейін ешқандай жол салынбаған және ол жалпы жұртшылыққа ашық емес болғандықтан, қамал сыртқы әлемге осы арқылы танымал. Сонымен қатар, қамал тарихының бір бөлігі соңғы бір (немесе екі) ғасыр ішінде ортағасырлық сәулетті зерттеушілерге рұқсат берілмегендігімен және қолжетімді жарияланған мәліметтердегі қайшылықтармен жасырылған. Олардың арасында қазіргі қамалдың нормандық тегі бар деген (ешқандай дәлелі жоқ) пікір, қамал кірпіштен салынған ең алғашқы ғимараттардың бірі (бұл қате түсіндіруге негізделген) және қамал Англия азаматтық соғысы кезінде қираған, кейіннен XVIII ғасырда қайта жаңғыртылған (мұндай мәлімдемеге ешқандай дәлел жоқ) деген мәлімдемелер бар. Тағы бір әдейі дезинформация – «Ширбурн замогына» XIII ғасырдың соңында Дантенің ұстазы келген деген аңыз. Аталған мәлімдемеге негіз болған 1802 жылғы құжат кейіннен жалған екені анықталды.
Shirburn Castle is a Grade I listed, moated castle located at the village of Shirburn, near Watlington, Oxfordshire. Originally constructed in the fourteenth century, it was renovated and remodelled in the Georgian era by Thomas Parker, the first Earl of Macclesfield who made it his family seat, and altered further in the early nineteenth century. The Earls of Macclesfield remained in residence until 2004, and the castle is still (2022) owned by the Macclesfield family company. It formerly contained an important, early eighteenth century library which, along with valuable paintings, sculptures, and other artifacts including furniture, remained in the ownership of the 9th Earl and were largely dispersed at auction following his departure from the property; notable among these items were George Stubbs's 1768 painting "Brood Mares and Foals", a record setter for the artist at auction in 2010, the Macclesfield Psalter, numerous rare and valuable books, and personal correspondence of Sir Isaac Newton. On account of its "fairy tale" external appearance and unmodernised interior, the castle has been used on occasion for film and television settings and is possibly best known to the outside world via that route, since it remains in private hands, no roads pass it, and it is generally not open to the public for visiting. In addition, any history of the castle is somewhat obscured by lack of permitted access to scholars of medieval architecture over the past one (to two) hundred years as well as by conflicting statements in available published accounts; these include that the present castle has Norman origins and/or is on the site of a Norman precursor (not supported by any evidence), that the castle is an early example of brick construction (based on a mis interpretation), and that the castle was badly damaged during the English Civil War prior to its rebuilding in the eighteenth century (no evidence exists for this assertion). A further piece of apparently deliberate misinformation was a claim that "Shirburn Castle" was visited by a tutor of Dante at the end of the thirteenth century, before the present structure was known to exist; the 1802 document upon which this assertion was based was subsequently shown to be a forgery.
ХІ-ХІІ ғасырлар
Ширберн тұратын жердің бір бөлігі 1066 жылы Англияны жаулап алу кезінде Жеңімпаз Уильямды ертіп келген Норман дворяны Роберт Д'Ойлиге тиесілі болған. Он тоғызыншы ғасырдың түрлі дереккөздері, негізінен 1887 жылы Леди Макклсфилд жинаған "Ширберн қамалының тарихы" атты қысқаша мақаладан шыққан, Д'Ойлидің сол жерде қамал салғанын, ол 1141 жылы төлем келіссөздерінің бір бөлігі ретінде императрица Матильдаға (немесе Модқа) берілді деп сипаттайды. Кейіннен Варин де Лисле (немесе де Инсула) осы иелікке ие болған көрінеді; бұл Варин 1322 жылы көтеріліске қатысқаны үшін Йорк қаласында өлім жазасына кесілді. Содан кейін оның жесірі кешіріліп, қайтыс болған күйеуінің жерлері қайтарылды; Ширберндегі норман қамалы болған-болмағаны, немесе мұндай құрылым сол түрінде болған-болмағаны кейінгі зерттеушілермен расталмады және бұл, шын мәнінде, сол кездегі тұрғындардың қамалдың тарихын көнерек етуге деген ниеттерін көрсетеді; Виктория округінің тарихының тиісті тарауы тек бұрынғы қожалықтардың болғанын атап көрсетеді (Батыс Ширберн, оның Шығыс Ширберндегі әріптесімен бірге ауданның екі қожалығын құрады), ол 13-шы ғасырда Роберт де Бургфилдке тиесілі болған, және "қазіргі қамалдың орнында болған болуы мүмкін". Дантенің ұстазы Брунетто Латинидің 1300 жылға дейін Ширберндегі "қамалға" жасаған сапары туралы он тоғызыншы ғасырдың дереккөздерінде айтылған, бірақ 1948 жылы жарық көрген кітапта бұл жалған екені анықталды (Виктория округінің тарихының тиісті бөлімін қараңыз, 18-ші жазба).
1377-1716 (де Лисле/Кватремен/Фоулер/Чемберлен/Гейдж дәуірі)
Қазіргі қамалға "бекініс салуға лицензия" (көбінесе құрылысқа рұқсат ету ретінде түсіндіріледі) 1377 жылы бұрынғы Уэриннің немересі Уэрин де Лильге берілді, ал нақты құрылыс шамамен 1378 жылы басталды. Бүгінгі күні сақталған, әлі де ормен қоршалған, екі-үш қабатты ғимарат төртбұрышты пішіндес және төрт дөңгелек мұнарасы бар. Сыртқы қабырғасы (қаптамасы кейбір жерлерде жойылған болса да) Оксфордширдегі ең ерте кірпіштен салынған ғимарат деп есептеледі, бірақ бұл пікір қате түсінікке негізделген сияқты: төменде сілтеме келтірілген Эмери, бастапқы құрылыс, мүмкін, толығымен әктас тастан салынған деп санайды, ал кірпіш "қаптамасы" тек 1720 жылы қамал грузин стилінде қайта жаңартылғанда қосылған. Эмери де Лильдің Ширберндегі қамалын бірнеше жылдан кейін Сэр Эдвард Далингридждің Сассекстегі Бодиамда салған қамалымен салыстырып, архитектуралық ерекшеліктеріндегі ұқсастықтарды, сондай-ақ Ширбернде "Бодиамдағы қамалға қарағанда әскерилік сезім аз болған сияқты" екенін атап өтеді, әсіресе Бодиамдағы "қос мұнаралы қақпа үйі" Ширберндегі осыған ұқсас құрылымнан гөрі күшті көрінеді. 1382 жылы де Лиль қайтыс болғаннан кейін, қамал оның қызына, Лорд Берклиге үйленгенге берілді, содан кейін оның қызы Уорик графы Ричард Бошампқа үйленді және ақырында Чемберлен отбасына сатылды, Эдвард Чемберленнен бастап, оның анасы 1505 жылы ағасынан Ширберн иелігін жалға алды және 1543 жылы онда қайтыс болды. Қамалдың келесі иесі – 1561 жылы қайтыс болған сэр Леонард Чемберлен (немесе Чемберлейн), ол 1553 жылдан бастап Гернси губернаторы болды. 1559 жылға қарай сақталған мәліметтерде сол кездегі бөлмелердің ішкі орналасуы туралы мәлімет бар, атап айтқанда: "киімхана, кіреберіс, залдың төменгі жағындағы үлкен бөлме, ішкі бөлме, 'брушинг хаузы', зал және қонақ бөлмесінің үстіндегі бөлме, сондай-ақ ішкі бөлме; сонымен қатар жертөле, майхана, уәзірге, діни қызметкерге, жылқы бағышыға, аспазға және қонақтарға арналған бөлмелер, қосымша бөлме, төменгі қонақ бөлмесі, ас үй, кладовка, балықхана, астық сақтау орны, сыра қайнату орны және басқа да шаруашылық ғимараттар болды". 1716 жылы Паркерге сатылғанға дейін қамалдың сыртқы көрінісі туралы заманауи есептерде немесе суреттерде егжей-тегжейлі мәліметтер жоқ; ол Роберт Плоттың 1677 жылғы "Оксфордшир картасында" (оң жақта көрсетілген тиісті бөлігі) бүгінгі қамалға ұқсас бейнеленген, бірақ бұл бейне "үлгілік" қамалдың суреті ме, әлде нақты көшірмесі ме екені белгісіз. Эмери, 2006 жылғы зерттеуінде, қамалдың бастапқы сыртқы және ішкі көрінісінің көптеген ерекшеліктері Сассекстегі Бодиамдағы осымен шамалас қамалға ұқсас болған болуы мүмкін екенін болжайды; кейінгі суреттерге сәйкес, бұл қару-жарақ қоймасы Томас Паркердің 1716 жылдан кейінгі қамалдың қайта құрылымында сақталған (төмендегі бөлімге сілтеме қараңыз) және 1823 жылы Дж. Скелтон салған "Ширберн қамалының ежелгі кіреберіс залы" гравюрасында көрінеді. Қамал 1714 жылға дейін Гейдж отбасының осы тармағының резиденциясы болып қалды, содан кейін үлкен ұлы, басқа Томас Гейдж, әйелі Элизабеттің қайтыс болған әкесінен Глостерширдегі Гейдж иелігіне және осымен байланысты "айтарлықтай мүлікке" ие болды. Ол содан кейін Ширбернді сатуға шешім қабылдады.
Emery also compares and contrasts de Lisle's castle at Shirburn with that constructed a few years later by Sir Edward Dalyngrigge at Bodiam in Sussex, noting similarities in original architectural features but also that Shirburn "seems to have had less of a martial air than the castle at Bodiam", in particular that the "formidable twin towered gate house" at Bodiam presents a stronger front than its equivalent at Shirburn. After de Lisle's death in 1382, the castle passed to his daughter, who married Lord Berkeley, and then to her daughter who married Richard Beauchamp, Earl of Warwick, and eventually sold to the Chamberlain family, commencing with Edward Chamberlain, whose mother took out a lease on the Shirburn estate from her brother in 1505 and who died there in 1543. The castle's next owner was Sir Leonard Chamberlain (or Chamberlayne), d.1561, who was also the Governor of Guernsey from 1553. An account survives from 1559 documenting something of the internal layout of the rooms at that time, specifically: "the wardrobe, the entry, the great chamber at the lower end of the hall, the inner chamber, 'the brusshynge howse', the hall and the chamber over the parlour, and an inner chamber there; there was also a cellar, buttery, chambers each for the butler, priest, horse keeper, cook, and chamberlains, an additional chamber, a low parlour, a kitchen larder, boulting house, fish house, garner, brew house, and other outhouses". The appearance of the castle prior to its sale to Parker in 1716 is not known in detail from contemporary accounts or illustrations; it does appear (as a small icon) on Robert Plot's 1677 "Map of Oxfordshire" (relevant portion reproduced at right), similar to the castle of today, although whether this is intended to be a "stock" castle representation or an actual likeness is unclear. Emery, 2006, suggests that many features of its original external and likely internal appearance probably would have resembled its near contemporary at Bodiam in Sussex; according to later illustrations, this armoury was retained as a feature of the post 1716 remodelling of the castle by Thomas Parker (refer next section), and can be glimpsed in the 1823 engraving by J. Skelton entitled "Ancient Entrance Hall of Shirburn Castle" (refer "external links"). The castle continued as the seat of that branch of the Gage family until 1714, when the eldest son, another Thomas Gage succeeded his wife Elizabeth's late father to the estate of High Meadow, a property in Gloucestershire, and associated "considerable fortune". He then decided to sell Shirburn.
1716-c.1800 (Паркер дәуірі, бірінші бөлім)
1716 жылы қаланы Томас Паркер (1666–1732), Макклсфилд бароны (кейіннен граф) сатып алды, ол 1718–1725 жылдары Англияның лорд-канцлері болды. Ширберн және Клэр иелігі сияқты мүліктердің құны 25 696 фунт стерлинг 8 пенс 5 динарды құрады (қазіргі ақшамен есептегенде 2 миллион фунттан астам). Моул мен Эрншоудың төменде сілтемесі келтірілген еңбегінде айтылғандай, «Паркердің қолжазба жазбасына» сәйкес, қамалға бөлінген құн 7 000 фунт стерлинг болды, ал ол парктің жеріне тағы 42 297 фунт стерлинг жұмсады. Басқа да қолжетімді деректер қамалдың Азамат соғысында зақымдалмаған күйімен берілгенін көрсетеді және Томас Паркердің 1716 жылы сатып алуына дейін оның күйіне немесе күрделі жөндеу қажеттілігіне қатысты ешқандай құжаттамалық дәлел жоқ. Паркердің зор байлығы болғандықтан, ол қаланы өзінің талғамына сәйкес «қайта жасауды» жөн санаған болуы мүмкін; нәтиже «алданғандық» па, жоқ па – оқырманның өз шешіміне қалдырылады. Ол сонымен қатар қамалдың ауқымды және маңызды кітапханасын жинауға кірісті, ол 300 жылға жуық уақыт бойы, оның таратылуына дейін толығымен сақталды. Томас Паркердің ұлы Джордж, әкесінің қайтысынан кейін графтық пен қамалдың мұрагері болды, 1719 жылы үш жылға созылған «Ұлы саяхат» үшін Италияға аттанды. Осы сапарда әкесі оған қамал үшін «маңызды туындыларды» әкелуді тапсырды, соның ішінде антикалық түпнұсқалардың гипстен жасалған бірнеше бюсттері және кемінде 13 қоладан құйылған мүсіндер болды. Макклсфилд графтары өздерінің жеке өмірін сақтауға тырысып, қамалдың ішін көруге аз ғана адамдарды жіберіп, ортағасырлық сәулетті зерттеуші ғалымдардың тексеруге рұқсат сұрауларын қабылдамайтын. Нәтижесінде Энтони Эмери 2006 жылы: «Ширберн қамалы сәулетшілер үшін жабық екендігіне лайықты танымал» деп жазды. Осының салдарынан қамал егжей-тегжейлі зерттелген емес. [Кіруге рұқсат берілмеген адамдардың] тізімі 1775 жылғы Лорд Торрингтоннан бастап Николаус Певснерге, «Көңіртұмыс» журналының сәулетшілеріне және 200 жылдан кейін Қоршаған орта департаментінің мамандарына дейін созылады. Таңқаларлық емес, Ширбернге сэр Джеймс Маккензидің «Англияның қамалдары» (1897) 163–5 және сэр Чарльз Оманның «Қалалар» (1926) 46–9 еңбектерінен басқа, қамалдар туралы жазған барлық авторлар тарапынан назар аударылмады. «Виктория округінің тарихы» да былай деп ұсынады: «Қазіргі оңтүстік қанат ортағасырлық оңтүстік қанаттың орнында болуы мүмкін, жаңа терезелер қосылып, бастапқы сыртқы қабырғадан тыс оңтүстікке бөлмелердің тағы бір қатары салынған». Сол авторлар 1719 жылы Джон Ванбрухтың өзінің отбасысы үшін салған лондондық үйі – Ванбрух қасiлiн де сол дәуірдегі нео-ортағасырлық стильдің ұқсас көрінісі ретінде атап көрсетеді, оның да дөңгелек терезелері бар, бұл бірнеше онжылдықтан кейін пайда болған орта ғасырдың 18-шы ғасырындағы «готикалық» стиліндегі сүйір терезелерден өзгеше. Дөңгелек терезе стилі Паркер дәуіріндегі қайта құру немесе жөндеу кезінде, соның ішінде ауланы қоршаған барлық ішкі қабырғаларда қолданылған көрінеді, бірақ 1830 жылдан бастап бірнеше қасбеттердегі жаңа сыртқы қосымшаларда «стандартты» сегменттік бас тәрізді терезелерді қосу арқылы бұл әсер жасырылды. Джордж Паркер, Макклсфилдтің 2-графы (шамамен 1695–1764 жж.) Ширбернде тұрып, 1732 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін графтық пен қамалға ие болды. Ол астроном ретінде танымал болды және Ширбернде астрономиялық бақылаулар жүргізу үшін көп уақыт жұмсады, онда ол обсерватория мен химиялық зертхана салды. Обсерватория «қазіргі кездегі ең жақсы құралдармен жабдықталған» және 2-граф оны 1740 жылдан бастап пайдаланды. 1761 жылы астроном Томас Хорнсби Венераның қамал аумағынан өтуін байқады. Джеймс Уотсонның 1778 жылғы мезотипі, оның көшірмесі қазір Ұлттық теңіз мұражайында сақталуда, 2-графтың екі астрономиялық көмекшісі Томас Фелпс пен Джон Бартлетт обсерваторияда жұмыс істеп жатқандағы көрінісін көрсетеді.
Меншік және пайдалану мәселелері мен даулар, және мазмұнды сату
Болашақтағы салық міндеттемелерін азайту мақсатында 1922 жылы қамалдың меншік құқығы жетінші граф Джордж Ловден Паркерден Бичвуд Эстейтс Компаниясына (Макклсфилд отбасы мүліктерін басқару компаниясы) ауыстырылды, ал акциялар отбасы мүшелері арасында бөлісті. Алайда, бұл мұрагерлік құқығынан меншік және қамалға ие болудың автоматты құқығын ажыратып алды. 21-ші ғасырдың басында ұзаққа созылған және шиеленіскен сот процесінен кейін Макклсфилдтің тоғызыншы графы Ричард Тимми Джордж Мэнсфилд Паркер, отбасының қамал тұрған жерінен 2005 жылы шығарылды: тоғызыншы граф "алдын ала келісімшарт" оған қамалдың барлық бөлігін, немесе кемінде бір бөлігін өмір бойында тұруға құқық беретінін, ал компанияға тиісті жалдау ақысы төленетінін (шарттары әлі келісілмеген) мәлімдеді. Бірақ компания бұл мәлімдемені жоққа шығарды, ол графтың "компанияның еркі бойынша ғана жалға алушы" екенін, сондықтан жалға алу шартын тоқтатуға болады деп мәлімдеді. Тоғызыншы граф үйді иелену құқығынан айырылды, бірақ 1967 жылы әкесі, жетінші граф сыйлаған мүліктерді, соның ішінде үш кітапхананы сақтап қалды, онда 30 000-нан астам томдық кітаптар жинақталған, олардың көп бөлігін Макклсфилд графтарының алғашқы екі графы 18-ші ғасырдың басында жинаған. Қамалдан кеткеннен кейін тоғызыншы граф кітапханалардың мазмұнын, сондай-ақ қамалдың басқа да заттарын сату туралы шешім қабылдады. Кітапхананың заттары бірнеше аукционға дайындалды және 2004 жылы Sotheby's қызметкерлері оларды алғаш рет тізімдеді. Ең танымал заттардың бірі – Коперниктің 1543 жылғы "Аспан денелерінің айналысы туралы" еңбегінің бірінші басылымы, оны 17-ші ғасырдың белгілі Оксфорд математигі Джон Гривз түсіндірмелермен жазған, ол аукционда 666 400 фунт стерлингке сатылды. Кітапхананың құрамына кірген басқа да заттар – Уэльстің Ұлттық кітапханасының негізгі жинағын құраған Уэльс материалдарының жинағы, сэр Исаак Ньютонның хаттары және Кембридж университетінің кітапханасына сатылған басқа да ғылыми еңбектер, сондай-ақ "Ширберн балладаларының" түпнұсқасы (бұрын 1907 жылы көшіріліп, жарияланған), Liber de Hyda және Macclesfield Alphabet Book, оларды Британ кітапханасы сатып алған. Кітапхананың таратылуына кейбіреулер, соның ішінде Роджер Гаскелл мен Патрисия Фара наразылық білдірді. Олар 2005 жылы былай деп жазды: "Ешқандай қоғамдық талқылаусыз Макклсфилд кітапханасы таратылып жатыр. Бұл бір адамға тиесілі ескі кітаптардың жинағы ғана емес, Еуропа ғылымының тарихындағы бірнеше жетекші британдық тұлғаларға тиесілі және түсіндірмелермен жазылған көптеген маңызды кітаптарды қамтитын құнды қазына." Кітапхананың ғылыми бөлігінің алғашқы 6 аукционы аяқталғаннан кейін Sotheby's 2005 жылы баспасөз хабарламасында сату процесі осы уақытқа дейін 14 миллион фунт стерлингтен асып түскенін (айырым сатылатын Макклсфилд Забур жыршысының 1 685 600 фунт стерлингі қоса алғанда) мәлімдеді, бұл "ғылыми кітаптар мен қолжазбаларды сатудың ең жоғары көрсеткіші". Sotheby's 2006-2008 жылдар аралығында "Ширберн қамалынан шығарылған Макклсфилд графтарының кітапханасы" деген жалпы атаумен кітапхананың қосымша бөліктерін сатты: "Библиялар 1477-1739" (7-бөлік), "Теология, философия, құқық және экономика" (8-бөлік, 1,3 миллион фунт стерлинг), "Саяхаттар және атластар" (9-бөлік), "Қолданбалы өнер және ғылым, соның ішінде әскери және теңіз кітаптары" (10-бөлік), "Англиялық кітаптар мен қолжазбалар" (11-бөлік) және "Еуропалық кітаптар мен қолжазбалар" (12-бөлік, 1,8 миллион фунт стерлинг). Кітапханадан таңдамалы заттарды 2010 және 2012 жылдары Ұлыбританиядағы Maggs Brothers аукционында ұсынды. Макклсфилд жинағын сатудан алынған 328 томдық теология жинағы қазір Асбери университетінің Кинлау кітапханасының бір бөлігі болып табылады. Қамалдың мазмұнына көптеген әдемі суреттер де кірді, олардың бірі – Джордж Стаббстың 1768 жылғы "Көктерек және тоқтылар" шедеврі, ол 2010 жылы аукционда 10 121 250 фунт стерлингке сатылды, бұл британдық суретші үшін рекордтық баға. Бұл сурет 1992 жылы "Инспектор Морс" телесериалының "Бақытты отбасылар" эпизодының түсіріліміне пайдаланылған залдағы бөлменің қабырғасында көрінді. Бұған дейін екінші графтың ұстазы және математик Уильям Джонстың 1740 жылғы Уильям Хогарттың портреті 1984 жылы аукционда 280 000 фунт стерлингке сатылды және қазір Ұлттық портрет галереясында. 1998 жылдың басында, өте жақсы грузин күміс шарап жиынтығы, сол дәуірде сақталған жалғыз толық үлгі, Christies сатты және қазір Виктория мен Альберт мұражайында, оны сатып алуға Ұлттық мұралық мемориалдық қордан 750 000 фунт стерлинг грант берілді. Ширберн мүсін коллекциясы, Christies лот эссесінде "18-ші ғасырда құрастырылған ең маңызды ағылшын мүсін коллекцияларының бірі" деп сипатталды. Осы сатудан алынған екі бронзо, "Бронзалық фавн" және "Медичи Венері", Пьетро Чиприанидің Уффици галереясындағы антикалық мүсіндердің көшірмелері, қазір АҚШ-тағы Гетти мұражайында; осы сатудан алынған басқа да заттар кейіннен аукционда қайта пайда болды. Шамамен 1721-22 жылдарға жасалған мәрмәрден жасалған Геба мүсіні және итальяндық мүсінші Антонио Монтаути жасаған Құбыжық және Қыран мүсіні, Паркер шамамен 1723-25 жылдары сатып алған және содан бері Ширбернде сақталған, кейіннен "жоғалған" деп есептелді, бірақ 2009 жылы "бір әйелдің меншігінде" екені хабарланды, олар 2009 жылы аукционда 79 250 фунт стерлингтен сатылды. 2022 жылы Себастиано Конканың екінші графтың портреті де нарықта пайда болды, ол "Оксфордширдегі Ширберн қамалындағы Солтүстік кітапханада және қазіргі иесіне мұрагерлік бойынша" деп сипатталды, ол Christie's аукционында 378 000 фунт стерлингке сатылды. Тоғызыншы графтың кеткеннен кейін сатылған қамалдың қару-жарақ қоймасының мазмұны, соның ішінде Гейдж және Паркер дәуірінен қалған заттар. Алан Бретт 2007 жылы қару-жарақ қоймасы туралы жеке жарияланған есеп жазды. Жиыннан тағы екі қызықты зат – Мэри Макклсфилд графының (үшінші графтың әйелі) және оның қызы леди Элизабет Паркердің 1756-1767 жылдар аралығындағы өсімдіктердің түпнұсқа суреттерінен тұратын екі керемет безенділген ботаникалық альбомы болды; екеуі де сол кездегі көрнекті ботаникалық суретші Георг Дионисиус Эреттен сабақ алды және олардың суреттері оның стиліне ұқсас. Бұл альбомдар 2022 жылы Maggs Bros. аукционында 225 000 фунт стерлингке сатылды және қазір АҚШ-тағы Хантингтон кітапханасында сақталады. Тоғызыншы граф кеткеннен кейін қамал көбінесе бос тұрған және жөндеуге мұқтаж болған (2003 жылы шамамен 2,6 миллион фунт стерлингке бағаланған). Аты аталмаса да, қамал Location Works агенттігі арқылы ұсынылған бірнеше "қамал" түсірілім локацияларының бірі болып табылады.
Парк
Қала кең аумақта орналасқан (Ширберн паркі, өзі ІІ дәрежелі тізімде), ол "Тарихи Англия" тізімінде егжей-тегжейлі сипатталған, қысқаша сипаттамасы: "Кейінгі C18 және C19 ғасырдың басындағы бақ және демалыс алаңдары, C14 ғасырдың соңында салынған қамалдың айналасында, 1720-ші жылдар мен C19 ғасырдың басында қайта жаңартылған, C18 ғасырдың ортасына дейінгі ресми жоспарлаудың қалдықтарын қамтитын ландшафт паркіне орналасқан". Оған ротонда және бұрынғы жеміс бағы кіреді, соңғысы қазір құлазып жатыр. Моул мен Эрншоу бақтардың дамуы, 1725 жылдан бастап Томас Паркердің мәлім болған құлдырауы мен қаржылық қиындықтарына байланысты толыққанды аяқталмаған болуы мүмкін екенін, ал екінші граф классикалық стильде одан әрі дамуды жүзеге асырған болуы мүмкін екенін атап өтеді, бұл бірінші графтың жаңартылған қамалының нео-ортағасырлық сипатына стилистикалық контраст құрайды. Ішкі бөлмелер, қақпа кіреберісі және шіркеу 2011 жылғы "Мидсомер Қазалары" телесериалының "Ас қасиетті сенім" эпизодында Мидсомер Приори монастыры ретінде пайдаланылды (бірақ "приори" үйінің сыртқы түсірілімдері Грейс Корт, Оксфордширдегі тағы бір жерде түсірілген), сондай-ақ 2011 жылғы "Шерлок Холмс: Көлеңкелер ойыны" фильмі үшін Майкрофт Холмстың ауылдық ескерінің сыртқы түсірілімі ретінде қолданылды. Бұл орын Пуароның 2 эпизодында да пайда болды, атап айтқанда "Үшінші қыз" (2008) және "Кернеу: Пуароның соңғы ісі" (2013); "Энни: Корольдік оқиға!" (1995 жылғы телефильм), "Филомена" (2013), "Лондон шпионы" (2015) телесериалында және ортағасырлықтан кейінгі өзгерістерді цифрлық түрде жою арқылы "Ескі гвардия" (2020) фильмінде де пайдаланылды. 2016 жылғы Burberry жарнамасы "Томас Берберридің әңгімесі" де негізінен Ширберн қамалында түсірілді. 2011 жылғы "Мидсомер Қазалары" эпизодында "Ас қасиетті сенім" көркемдік Vertue отбасының гербі, жер иелері және жергілікті "The Vertue Arms" пабында бейнеленгендей, Паркер отбасының (нағыз) гербімен дерлік бірдей, Макклсфилд графтары және Ширберн қамалындағы көркемдік монастырдың түсірілім орны.